Βόμβες Βούτση στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Νικητιάδη

Ο πρό­ε­δρος της Βουλής Νίκος Βούτσης, έλαβε τελευ­ταίος τον λόγο από το πάνελ των ομι­λη­τών που παρου­σί­α­ζαν το βιβλίο του πρώην υφυ­πουρ­γού του ΠαΣοΚ Γιώργου Νικη­τιάδη «Μαύρο και δαγκωτό» (εκδό­σεις Ψυχο­γιός) στο Μέγαρο Μου­σι­κής. Πέταξε όμως βόμβες. «Από λάθος, δεν το κατα­λά­βαμε γιατί ήταν άρρω­στος ο Χου­λια­ρά­κης, αλλά δεν το κατά­λαβε και κανένας από εσάς», είπε στους βου­λευ­τές του ΠαΣοΚ και της ΝΔ που ήταν παρό­ντες στο ακρο­α­τή­ριο, «στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό δεν ανε­γράφη κονδύλι 15 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ αλλά 5 εκα­τομ­μυ­ρίων για την επι­χο­ρή­γηση των κομ­μά­των». Μέσα στο σού­σουρο που ακο­λού­θησε κάποιος ρώτησε γιατί δεν το διορ­θώ­νουν με νόμο. «Αν φέρουμε νόμο για αυτό, θα μας κατη­γο­ρή­σουν ότι σπεύ­σαμε να τακτο­ποι­ή­σουμε τα δικά μας θέματα. Θα αλλάξει με ανα­θε­ώ­ρηση του πρου­πο­λο­γι­σμού, η οποία θα δούμε πότε θα γίνει», απά­ντησε. Και αμέσως πρό­σθεσε, ότι το κουαρ­τέτο πιέζει ώστε να καταρ­γη­θεί η διάταξη για το ακα­τά­σχετο 40% της κρα­τι­κής επι­χο­ρή­γη­σης «για δύο κόμματα που είναι χρε­ο­κο­πη­μένα με την έννοια ότι έχουν μεγάλα δάνεια».

Στο βιβλίο του ο κ. Νικη­τιά­δης επι­χει­ρη­μα­το­λο­γεί υπέρ της λίστας και της κατάρ­γη­σης του σταυρού προ­τί­μη­σης. Αυτό ήταν και το κέντρο των τοπο­θε­τή­σεων των ομι­λη­τών, δηλαδή των Ηλία Νικο­λα­κό­που­λου, Γιώργου Σωτη­ρέλη, Κυριά­κου Μητσο­τάκη, Μιλ­τιάδη Παπαϊ­ω­άν­νου. «Συμφωνώ με τον Κυριάκο Μητσο­τάκη», συνέ­χισε, ο κ. Βούτσης, «ότι η κρίση συρ­ρί­κνωση τις ευρείες πελα­τεια­κές σχέσεις για τους βου­λευ­τές. Αυτό που δεν μειώ­θηκε, όμως, είναι η δια­πλοκή με τα μεγα­λύ­τερα και τα μικρό­τερα συμ­φέ­ρο­ντα. Αυτό που βίωσε το πολι­τικό σύστημα, με ευθύνη των πολι­τι­κών, σε σχέση με τα Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης ήταν πρω­το­φα­νές και ρεζι­λίκι. Εχει οδη­γή­σει σε ομηρία το πολι­τικό σύστημα από μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα που εκφρά­ζο­νται μέσα από μεγάλα Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης. Η ευθύνη, επα­να­λαμ­βάνω, είναι στους πολι­τι­κούς και όχι στους δημο­σιο­γρά­φους που δου­λεύ­ουν σε μαγαζιά με μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα. Οι πολι­τι­κοί καλ­λιέρ­γη­σαν αυτό το θερ­μο­κή­πιο και οι σχέσεις αυτές δεν έχουν συρ­ρι­κνω­θεί, έχουν επι­βιώ­σει».

«Αυτός ο διά­λο­γος για την σχέση των πολι­τι­κών με τα Μέσα Ενη­μέ­ρω­σης πρέπει πραγ­μα­τικά να γίνει αλλά να είναι ειλι­κρι­νής και εκ βαθέων», παρε­νέβη ο Γιώργος Παπα­χρή­στος, ο οποίος συντό­νιζε τη συζή­τηση.

Στις πρώτες σειρές του ακρο­α­τη­ρίου βρί­σκο­νταν οι: Φώτης Κου­βέ­λης, Ανδρέας Λοβέρ­δος, Φίλ­λι­πος Σαχι­νί­δης, Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, Κώστας Τζα­βά­ρας, Κώστας Τασού­λας, Ηλίας Κικί­λιας, Μάκης Βορίδης, Μιχάλης Καρ­χι­μά­κης. Παρό­ντες επίσης ήταν οι: Βασίλης Αλε­ξαν­δρής, Αντώνης Ρου­πα­κιώ­της, Γιάννης Αδα­μό­που­λος, Σταύρος Μπένος, Δημή­τρης Γάκης, Γιάννης Ζέππος, Αρι­στο­τέ­λης Παυ­λί­δης, Στέ­φα­νος Τζου­μά­κας, Γρη­γό­ρης Νιώτης, κ.α.

Ο κ. Σωτη­ρέ­λης, παρου­σί­ασε ανα­λυ­τικά το βιβλίο και τα επι­χει­ρή­ματα του συγ­γρα­φέα καθώς δήλωσε εξ αρχής ότι στυμ­φω­νεί με την καθιέ­ρωση της λίστας. «Το σύστημα του σταυρού που υπάρχει στη χώρα μας είναι η εξαί­ρεση στα περισ­σό­τερα κράτη ισχύει η λίστα. Στρε­βλώ­νει τη σχέση του υπο­ψή­φιου βου­λευτή με τη δημόσια διοί­κηση και με τους ψηφο­φό­ρους. Είναι τερά­στια παθο­γέ­νεια, είναι η γάγ­γραινα του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος. Ο σταυρός προ­τί­μη­σης είναι η μήτρα της πελα­τεια­κής συναλ­λα­γής και τα ΜΜΕ γίνο­νται χορηγοί επι­κοι­νω­νίας για τους βου­λευ­τές. Ο βου­λευ­τής εμφα­νί­ζε­ται παντο­δύ­να­μος και είναι στην ουσία ο πιο αδύ­να­μος κρίκος, υπο­κεί­με­νος σε πιέσεις και εκβια­σμούς από τη δια­πλοκή», τόνισε. Συμπλή­ρωσε όμως ότι δεν πρέπει το σύστημα να κατα­φύ­γει στον «δημο­κρα­τι­κι­σμό», σε μια επίφαση δημο­κρα­τίας, που τελικά υφαρ­πά­σει την ψήφο των πολιτών. Αντι­θέ­τως, πρέπει να υπάρξει μεγα­λύ­τερη εσω­κομ­μα­τική δημο­κρα­τία «αλλά όχι η παρωδία εκλογής αρχηγού από την κοι­νω­νία που καθιε­ρώ­θηκε στο ΠΑΣοΚ και την εφαρ­μό­ζει και η ΝΔ. Οι αρχηγοί των κομ­μά­των δεν μπορεί να εκλέ­γο­νται από φίλους και όποιον περνάει έξω από τα κομ­μα­τικά γραφεία αλλά από ένα συγκε­ρι­μένο σώμα μελών του κάθε κόμ­μα­τος».

«Από την πρώτη στιγμή που εξε­λέ­γην βου­λευ­τής», είπε ο κ. Μητσο­τά­κης, «είπα ότι οι μεγάλες περι­φέ­ρειες είναι προ­βλη­μα­τι­κές για την ποιό­τητα της δημο­κρα­τίας». Αμφι­σβή­τησε ωστόσο την κύρια θέση του βιβλίου ότι ο σταυρός προ­τί­μη­σης σημαί­νει αυτο­μά­τως και συντή­ρηση των πελα­τεια­κών σχέσεων. «Πόσο επί­καιρη είναι αυτή η στάση σήμερα, την εποχή της κρίσης και της χρε­ο­κο­πίας; Αν ο βου­λευ­τής δεν έχει δικαί­ωμα να διο­ρί­σει ή να μεσο­λα­βή­σει για τους στρα­τεύ­σι­μους της περι­φέ­ρειας του, τότε η μήτρα της πελα­τεια­κής σχέσης δεν ισχύει. Αυτό που στην ουσία βρί­σκε­ται πίσω από το βιβλίο είναι η ανα­γνώ­ριση ενός σαθρού και αδύ­να­μου κράτους. Αρα αυτό που χρεια­ζό­μα­στε είναι ισχυρή δημόσια διοί­κηση. Αν καταρ­γη­θεί ο σταυρός σήμερα, με τον τρόπο που λει­τουρ­γούν τα κόμματα, η ισχύς θα μετα­φερ­θεί στον πρόεδρο του κάθε κόμ­μα­τος και αντί για περισ­σό­τερη εσω­κομ­μα­τική δημο­κρα­τία θα μετα­τρα­πούν ίσως σε πιο αυταρ­χι­κούς φορείς», είπε. Και πρό­τεινε να προη­γη­θεί ο εκδη­μο­κρα­τι­σμός των κομ­μά­των, μικτό σύστημα για να υπάρχει αντα­γω­νι­σμός με σταυρό στις μονο­ε­δρι­κές, μείωση του αριθμού των βου­λευ­τών και γενναία ανα­θε­ώ­ρηση του Συντάγ­μα­τος.

Ο κ. Νικο­λα­κό­που­λος, μίλησε για το εκλο­γικό σύστημα. «Η καθιέ­ρωση του σταυρού προ­τί­μη­σης στις ευρω­κε­λο­γές του 2014 ήταν το μεγα­λύ­τερο θεσμικό ατόπημα της τελευ­ταίας εικο­σα­ε­τίας και θα πρέπει να καταρ­γη­θεί. Εισήχθη δύο μήνες πριν από τις ευρω­ε­κλο­γές για καθαρά μικρο­κομ­μα­τι­κούς λόγους. Η κατά­τμηση των μεγάλων περι­φε­ρειών, ειδικά της Β’ Αθήνας μετά τον Καλ­λι­κράτη είναι ουσια­στικά έτοιμη, γιατί δεν εκδη­λώ­θηκε καμία πρω­το­βου­λία από το 2010; Η διπλή κάλπη, για τις μονο­ε­δρι­κές και για τις περι­φέ­ρειες, είναι από μόνος του ένας τρόπος να απο­φευ­χθεί η μια από τις δύο στρε­βλώ­σεις του συστή­μα­τος, δηλαδή το μπόνους των 50 εδρών. Η δεύτερη είναι η αντι­στοί­χιση της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής πλειο­ψη­φίας με την κοι­νο­βου­λευ­τική εκπρο­σώ­πηση, π.χ. υπάρ­χουν τετρα­ε­δρι­κές που κατα­λαμ­βά­νει όλες τις έδρες το εκά­στοτε πρώτο κόμμα. Αν υπάρ­χουν έδρες σε επίπεδο περι­φε­ρειών υπη­ρε­τεί­ται καλύ­τερα ο σεβα­σμός στην τοπική πλειο­ψη­φία», σημεί­ωσε.

Χαρα­κτή­ρισε «εξω­φρε­νική» την σημε­ρινή πρι­μο­δό­τηση του πρώτου κόμ­μα­τος. «Θα μπο­ρούσε να υπάρχει μια μικρό­τερη, και το ποσοστό των επι­πλέον εδρών να μην υπερ­βαί­νει το 10% των ψήφων. Σχετικά με τον προ­βλη­μα­τι­σμό, μονο­ε­δρι­κές ή ολι­γο­ε­δρι­κές, μπορεί να υπάρ­χουν σχε­τι­κώς ολι­γο­ε­δρι­κές όπου οι υπο­ψή­φιοι βου­λευ­τές δεν θα υπερ­βαί­νουν τους 10 και σε αυτές να εφαρ­μό­ζε­ται η λίστα. Στις ελάσ­σο­νες περι­φέ­ρειες, η λίστα είναι ατε­λέ­σφορη σε αυτή τη φάση. Αρα θα μπο­ρούσε να δια­τη­ρη­θεί ο σταυρός με περιο­ρι­σμούς, π.χ. να ορί­ζε­ται μόνο ο επι­κε­φα­λής της λίστας ώστε η Βουλή να απο­τε­λεί­ται από 2/5 εκλεγ­μέ­νων με λίστα και οι υπό­λοι­ποι να είναι με σταυρό. Και επειδή υπάρχει το προη­γού­μενο των εκλογών του 1985 που εφαρ­μό­στηκε η λίστα και έδωσε τη Βουλή με τη μικρό­τερη ανα­νέ­ωση συμφωνώ ότι η εσω­κομ­μα­τική δημο­κρα­τία προη­γεί­ται του σταυρού», πρό­σθεσε.

«Το 1985», συνέ­χισε την αφήγηση ο κ. Παπαϊ­ω­άν­νου, «θυμάμαι μαζί με τον Γεν­νη­ματά λέγαμε ότι με τη λίστα θα γκρε­μί­σουμε το πελα­τειακό σύστημα, θα ρίξουμε τα τζάκια και ήρθαν οι εκλογές και δικαί­ω­σαν τους παλαιο­κομ­μα­τι­κούς. Απο­τέ­λε­σμα ήταν πράγ­ματι η μικρό­τερη ανα­νέ­ωση στην πολι­τική ζωή. Το ΠαΣοΚ το 2005 και το 2009 πρό­τεινε μια παραλ­λαγή του γερ­μα­νι­κού συστή­μα­τος, ένα σύστημα που το απο­δέ­χο­νται και πολλοί στη ΝΔ. Με τον Ηλία Νικο­λα­κό­πουλο είχαμε προ­χω­ρή­σει και σε χωρο­θέ­τηση των μονο­ε­δρι­κών περι­φε­ρειών. Δεν έγινε, όχι γιατί ο Παπαν­δρέου φοβή­θηκε τους βου­λευ­τές του αλλά επειδή καθυ­στέ­ρησε, ενώ του λέγαμε ότι αυτά γίνο­νται στην αρχή της δια­κυ­βέρ­νη­σης, και λόγω της απει­ρίας του τότε υπουρ­γού Εσω­τε­ρι­κών. Σήμερα, αν ο ΣΥΡΙΖΑ έφερνε το σύστημα της απλής ανα­λο­γι­κής χωρίς το μπόνους των 50 εδρών θα ήταν καλύ­τερα η χώρα, θα είχε κυβέρ­νηση ευρύ­τε­ρης συνερ­γα­σίας. Το μεγάλο μπόνους είναι λάθος αλλά αν ο λαός θέλει να δώσει σε ένα κόμμα την αυτο­δυ­να­μία να υπάρχει ένα μικρό­τερο μπόνους εφόσον το ποσοστό του προ­σεγ­γί­ζει το 40%. Για το ερώτημα σταυρός ή λίστα είπε ότι ο ίδιος δεν συμ­φω­νεί με την πρόταση του ΠαΣοΚ και προ­τεί­νει μονο­ε­δρι­κές με σταυρό και πολυ­ε­δρι­κές με λίστα αλλά όχι διπλή κάλπη όπως είναι η πρόταση του Ποτα­μιού, που παρου­σιά­στημε την προη­γού­μενη εβδο­μάδα, γιατί «απο­πο­λι­τι­κο­ποιεί­ται η ψήφος». Επίσης, πρό­τεινε την κατάρ­γηση των βου­λευ­τών Επι­κρα­τείας, επειδή η επιλογή τους έχει κατα­λή­ξει να είναι «μια συναλ­λαγή» με τους αρχη­γούς των κομ­μά­των.

«Πρόθεση μου ήταν να ξεκι­νή­σει η συζή­τηση για το εκλο­γικό σύστημα», δήλωσε ο συγ­γρα­φέας στη λήξη της εκδή­λω­σης, και ανα­φέρ­θηκε στην εκδή­λωση του Ποτα­μιού και σε όσα είπε ο Πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας στη συνέ­ντευξη του στην ΕΡΤ. «Οταν λέμε ότι δεν έχουμε δημο­κρα­τικά κόμματα περι­γρά­φουμε την τρα­γω­δία μας», είπε και απευ­θυ­νό­με­νος στον κ. Μητσο­τάκη του είπε. «Εσείς κι εμείς Κυριάκο κυβερ­νή­σαμε 40 χρόνια και μείναμε στο αν. Δεν μπο­ρούμε να μην ανα­τρέ­ψουμε μια παθο­γέ­νεια του πολι­τι­κού συστή­μα­τος περι­μέ­νο­ντας πότε θα εκδη­μο­κρα­τι­στούν τα κόμματα. Με τον σταυρό προ­τί­μη­σης η πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση κατα­λή­γει προ­σω­πική αντι­πα­ρά­θεση. Θα πρέπει κάποτε να μάθουμε να ψηφί­ζουμε κόμματα και προ­γράμ­ματα», είπε ο κ. Νικη­τιά­δης.

Το ΒΗΜΑ