Ναι όλη Ευρώπη την θέλει Πολιτιστική της Πρωτεύουσα το 2021!

Όσοι αγαπούν την Ελλάδα επεν­δύ­ουν στην Ελλάδα…

Ήταν το μήνυμα του Γάλλου Προ­έ­δρου Φραν­σουά Ολάντ κατά την πρό­σφατη επί­σκεψη του στη χώρα μας. Και στην εξαι­ρε­τικά θερμή συνά­ντηση του με τον Έλληνα Πρόεδρο Προκόπη Παυ­λό­πουλο είπε πως η Γαλλία μας στη­ρί­ζει. Ηταν και θα είναι στο πλευρό μας.

Έτσι, με ανα­πτε­ρω­μένο κάπως το ηθικό για την Γαλλική … προ­στα­τευ­τική πολι­τική προς τη χώρα μας, που δια­σφα­λί­ζει λίγο-πολύ τον (απει­λού­μενο κάθε τόσο) ευρω­παϊκό μας προ­σα­να­το­λι­σμό ταξι­δέ­ψαμε σε ένα από τα πιο όμορφα κοσμο­πο­λί­τικα νησιά μας. Από τους δημο­φι­λέ­στε­ρους προ­ο­ρι­σμούς διεθνώς, την Ιππο­τική Ρόδο. Την γεμάτη ρομα­ντι­σμό και ιστορία, με την Μεσαιω­νική Οχύρωση, το επι­βλη­τικό Παλάτι του Μεγάλου Μαγί­στρου στην παλαιά Πόλη. Την απο­κα­λού­μενη «Νύμφη του Ήλιου» αφού κατά τη μυθο­λο­γία βγήκε από τον αφρό της θάλασ­σας και δόθηκε δώρο από τον Δία στο Θεό Ήλιο (αρι­στουρ­γη­μα­τικό άγαλμα των Ελλη­νι­στι­κών χρόνων βρί­σκε­ται σε ένα από τα ωραιό­τερα Μουσεία μας, το Αρχαιο­λο­γικό Ρόδου).

Με το δίκιο της λοιπόν διεκ­δι­κεί την ανά­δειξή της ως Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης για το 2021. Εργά­ζο­νται εντα­τικά γι’ αυτό, ο Δήμαρ­χος κ. Χατζη­διά­κος, ο ακα­τα­πό­νη­τος αντι­δή­μαρ­χος Τέρης Χατζη­ϊ­ω­άν­νου, η πρό­ε­δρος της αρμό­διας επι­τρο­πής Αλίκη Μοσχή (Γυναίκα της Ευρώπης το 2004), η αντι­δή­μαρ­χος για τον Του­ρι­σμό Μαρίζα Χατζη­λα­ζά­ρου παντα­χού παρούσα και πάντα πρόθυμη και κοντά της ο Σ. Χατζη­νι­κο­λάου, λάτρης του τόπου του, της θάλασ­σας, μας ξενά­γησε εν πλω, στις συναρ­πα­στι­κές του­ρι­στι­κές του δρα­στη­ριό­τη­τες. Συνεχές είναι το ενδια­φέ­ρον και του πρώην υφυ­πουρ­γού Γ. Νικι­τιάδη

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ

Η Ρόδος τις όμορφες αυτές φθι­νο­πω­ρι­νές ημέρες, ως υπο­ψή­φια Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα, φιλο­ξέ­νησε την Διεθνή Πολι­τι­στική Ακα­δη­μία, θεσμό που τελεί υπό την αιγίδα της Ελλη­νι­κής Εθνικής Επι­τρο­πής για την UNESCO.

Οι εργα­σίες του συνε­δρίου είχαν θέμα «Δημόσια και Πολι­τι­στική Διπλω­μα­τία σε περιό­δους κρίσεως», με τη συμ­με­τοχή Ακα­δη­μαϊ­κών, διπλω­μα­τι­κών νέων και παλαιών, ερευ­νη­τών. Το οργά­νωσε το Ελλη­νικό Ίδρυμα Πολι­τι­σμού με επι­κε­φα­λής τον εξαι­ρε­τικά δρα­στή­ριο, έμπειρο και γνώστη των διεθνών σχέσεων καθη­γητή Χρι­στό­δουλο Γιαλ­λου­ρίδη.

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΣ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΓΙΑΛΛΟΥΡΙΔΗΣ

Στρα­τη­γική του Ιδρύ­μα­τος μας, λέει ο κ. Γιαλ­λου­ρί­δης, είναι η πολι­τι­στική διπλω­μα­τία. Ένα πρό­γραμμα, στο οποίο αφιε­ρώ­νουμε πολλή δουλειά, για την αμφί­δρομη σχέση Πολι­τι­σμού, Επι­στή­μης, Τέχνης, Γραμ­μά­των και Πολι­τι­κής.

Κύριε καθη­γητά και Πρόεδρε, ένας από τους εκλε­κτούς καλε­σμέ­νους σας ο Γερ­μα­νός διε­θνο­λό­γος καθη­γη­τής στο Πανε­πι­στή­μιο του Αμβούρ­γου και Πρό­ε­δρος του Europe College ο Thomas Bruha μας έλεγε με… νόημα, πως ο ταξι­τζής που τον μετέ­φερε στην παλαιά πόλη της Ρόδου, της πράγ­ματι γεμάτης του­ρί­στες μεσ’ την καλή χαρά, του είπε ότι μοιά­ζουν με ψέματα όσα λέγο­νται για την κρίση, αφού η Ρόδος, όπου ζει, ευη­με­ρεί. Ενδια­φέ­ρον δεν είναι; Τον ρώτησα.

Πολύ, λέει γελώ­ντας. Και να το επι­ση­μά­νετε. Μακάρι να αισθά­νο­νται έτσι, όσοι μπορούν. Και αυτές τις μέρες, πρό­σθεσε, φέραμε στη Ρόδο διε­θνείς προ­σω­πι­κό­τη­τες, όχι ως του­ρί­στες, αλλά γνώστες της κλα­σι­κής και σύγ­χρο­νης Ελλάδας με επιρροή και συμβολή στη λήψη απο­φά­σεων, οι οποίοι ενώνουν τις δυνά­μεις τους για την προβολή της Ελλάδας. Και βέβαια πιστεύ­ουν και το δηλώ­νουν όπου σταθούν και όπου βρεθούν πως η Ελλάδα απο­τε­λεί θεμέλιο του Ευρω­παϊ­κού Πολι­τι­σμού και πως η Ευρώπη ως οικο­νο­μική και πολι­τική διά­σταση είναι έωλη χωρίς το πολι­τι­στικό της υπό­βα­θρο.

Ήταν η απά­ντηση του κ. Γιαλ­λου­ρίδη, ο οποίος έχει οργα­νώ­σει και για την επόμενη χρονιά μια δημιουρ­γική συνέ­χεια των ως τώρα δρα­στη­ριο­τή­των του Ιδρύ­μα­τος Πολι­τι­σμού, στο οποίο προ­ε­δρεύει, στόχοι, που όπως λέει μας επι­τρέ­πουν να αντι­στε­κό­μα­στε…

Ο ΓΕΛΑΣΤΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ

Ο αει­κί­νη­τος, τελειο­μα­νής άμεσος και απο­τε­λε­σμα­τι­κός 48χρονος Αντώνης Καμπου­ρά­κης, οικο­δε­σπό­της στο επι­βλη­τικό «Rodos – Palace» δυνατό σημείο ανα­φο­ράς της Ρόδου που επη­ρε­ά­ζει με το ύφος και την ανθρώ­πινη και επι­χει­ρη­μα­τική παρου­σία του την εικόνα, που απο­κο­μί­ζει κανείς από την Ρόδο. Πρό­ε­δρος της εκεί Ένωσης Ξενο­δό­χων, μέλος του Δ.Σ. του ΕΟΤ, του Ξενο­δο­χεια­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Ελλάδος, και με πολλούς ακόμη τίτλους στον επι­χει­ρη­μα­τικό χώρο του Του­ρι­σμού.

«Κι όμως τα προ­λα­βαί­νει όλα!» λέει στενός συνερ­γά­της του, ένας ευγε­νι­κός Ροδίτης ο Χρ. Ζαβο­ριά­νος.

«Το γελαστό παιδί», συνε­χι­στής της οικο­γε­νεια­κής παρά­δο­σης, όπως λέει ο ίδιος, για τη δια­τή­ρηση και ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας σ’ αυτόν τον «Επίγειο Παρά­δεισο» την Ρόδο και βέβαια ολό­κληρη την Ελλάδα. Και πάντα έτοιμος, όπως λένε οι άλλοι, για προ­σφορά, για ό,τι χρεια­στεί στο νησί του, μαζί με τη δρα­στή­ρια σύζυγό του Εύη.

Τέτοιοι άνθρω­ποι σαν τον Αντ. Καμπου­ράκη είναι εξαι­ρε­τικά χρή­σι­μοι ως τεχνο­κρά­τες κι επι­χει­ρη­μα­τίες για την χάραξη κι εφαρ­μογή αξιό­πι­στης του­ρι­στι­κής πολι­τι­κής σε μια τόσο δύσκολη περίοδο για τη χώρα. Πιστεύει κι επι­μέ­νει στην διευ­ρυ­μένη Του­ρι­στική Περίοδο – όχι μόνο τον Αύγου­στο – στις επαρ­κείς και σοβαρές του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σίες και δίνει ιδιαί­τερο βάρους στους ευχα­ρι­στη­μέ­νους και χαμο­γε­λα­στούς εργα­ζό­με­νους. Έτσι, πιστεύει, μπορεί να δυνα­μώ­σουμε τον Του­ρι­σμό μας.

ΑΡΧΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΛΙΝΔΟΥ

Πολλοί την λένε Αρχό­ντισσα της Λίνδου. Κάτι θα ξέρουν…

Εμείς, πάντως, γνω­ρί­σαμε μια ζεστή, γοη­τευ­τική, δυνα­μική γυναίκα που κάνει πολλά πράγ­ματα μαζί. Ακα­δη­μαϊ­κός, καθη­γή­τρια στο Παι­δα­γω­γικό Τμήμα του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου. Επι­χει­ρη­μα­τίας. Εικα­στι­κός. Και βέβαια έχει παιδιά και εγγόνια…

Όταν κάποιος κάνει ταυ­τό­χρονα πολλά, μπορεί να είναι σε όλα καλός; Ανα­ρω­τή­θηκα. Κι όμως την γνω­ρί­σαμε στην πατρίδα της, στο πάντρεμα της φυσικής ομορ­φιάς, τον θαλάσ­σιο πλούτο με τον αρχαιο­λο­γικό χώρο, την Λίνδο, όπου εγκα­τα­στά­θηκε από μικρή μετά την οικο­γε­νειακή επι­στροφή της με το καράβι από την Αιθιο­πία της Αφρικής. Ασχο­λή­θηκε με πολλά και δια­φο­ρε­τικά… Και τώρα ικα­νο­ποι­η­μένη από την πορεία της ήταν στα εγκαί­νια της εικα­στι­κής της έκθεσης με τίτλο «ANA» στο «Aqua Grand», ένα πανέ­μορφο Resort, που είναι και το σπίτι της.

Χρώματα. Φως, στα έργα της που μας αγκα­λιά­ζουν από την είσοδο κιόλας. Σεβα­σμός στην παρά­δοση. Από τα βοτσα­λωτά δάπεδα ως τα υπέρ­θυρα στα καπε­τα­νό­σπιτα… Γεφυ­ρώ­νει το παρελ­θόν με το τώρα. Την τέχνη με τη ζωή.

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Όλα μαζί αυτά μπορεί να συνυ­πάρ­χουν; Συνω­στι­σμός…
Πολλά και δύσκολα για να είναι αληθινά. Στέ­φτηκα μόλις είδα αυτήν την πληθώρα έργων, λόγων… Κι όμως η ίδια τα ξελα­φρώ­νει. Δια­σταυ­ρώ­νο­ντας τις λέξεις μας απαντά:
«ΑΝΑ», ο τίτλος της έκθεσης σημαί­νει ΑΝΑτροπή, ΑΝΑπλαση, ΑΝΑσύνθεση, ΑΝΑγέννηση, ΑΝΑδημιουργία, ΑΝΑνέωση…
Και μόνο να τις αρθρώ­νει κανείς αυτές τις λέξεις, αξίζει τον κόπο. Ονει­ρεύ­ε­ται την πραγ­μα­το­ποί­ησή τους κι αυτό αρκεί…
Ίσως βοηθάει και το ελκυ­στικό μαγευ­τικό φυσικό περι­βάλ­λον, όπου ζει! Χωρίς ασφυ­κτικά κοι­νω­νικά δεσμά…

ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ακού­γο­ντας και ζώντας αυτά στην όμορφη Ρόδο που προ­σφέ­ρει αισιο­δο­ξία και ψυχική και σωμα­τική ανάταση, επι­στρέ­φο­ντας στην Αθήνα, ήρθε ο νους μου σε ένα κείμενο, του Ζαν Κοκτώ, που διάβασα, την ημέρα των εγκαι­νίων της έκθεσης Πάμπλο Πικάσο – Ζαν Κοκτώ στο Ίδρυμα Βασίλη και Μαρίνας Θεο­χα­ράκη. Σε αυτήν την όαση τέχνης και πολι­τι­σμού στην καρδιά της Πρω­τεύ­ου­σας. Με το πλατύ χαμό­γελο της οικο­δέ­σποι­νας Μαρίνας και του επι­χει­ρη­μα­τία Βασίλη, στον οποίο ομολογώ έχω αδυ­να­μία για ένα προ­σω­πικό λόγο. Έχει ζωγρα­φί­σει με τρυ­φε­ρό­τητα και γλύκα τα Βίλλια. Αυτό το πανέ­μορφο ορεινό χωριό (ειδύλια) στους πρό­πο­δες του Κιθαι­ρώνα, με επίνειο του Αιγό­σθενα (Πόρτο Γερμενό) με το Κάστρο του 4ου π.Χ. αιώνα. Έ αυτό είναι το δικό μου χωριό απ’ όπου κατά­γο­μαι!..

Λέει ο Ζ. Κοκτώ: «Στην Ελλάδα αποκτώ φτερά. Όλα τα πράγ­ματα άψυχα κι έμψυχα έχουν κάτι, που σε πλημ­μυ­ρί­ζει αισιο­δο­ξία (και το έγραψε το 1949. Στην τραγική μετα­εμ­φυ­λιακή Ελλάδα). Δεν είναι μόνο οι ομορ­φιές της φύσης και της Τέχνης. Είναι και οι άνθρω­ποι. Μου έκανε εντύ­πωση ότι, ενώ η Ελλάδα περνάει τόσες δοκι­μα­σίες αυτή την εποχή, όποιον άνθρωπο κι αν συνα­ντή­σεις στο δρόμο έχει ένα χαμό­γελο. Στην Ελλάδα πλημ­μυ­ρίζω από νέες δυνά­μεις».

Μηνύ­ματα δια­χρο­νικά αισιο­δο­ξίας…

Λένα Παγώνη m.eirinika.gr