Σόου στα συντρίμμια

Το σόου στα συντρίμ­μια, πραγ­μα­τικά και μεταφορικά- βρίσκει πάντα και θεατές, αλλά και πρό­θυ­μους κομπάρ­σους. Κάπως έτσι είδαμε πριν μέρες τον κ. Τσίπρα να λύνει το προ­σφυ­γικό με τον κ. Μοσκο­βισί , πίνο­ντας καφέ μ’ έναν μετα­νά­στη και αγκα­λιά­ζο­ντας έναν καρα­βο­τσα­κι­σμένο Αφγανό – κι όλα αυτά, εννο­εί­ται, πάντα με τα μικρό­φωνα της ΕΡΤ να κατα­γρά­φουν Κάπως έτσι πήρε το πρω­θυ­πουρ­γικό αερο­σκά­φος την περα­σμένη εβδο­μάδα -το οποίο αντί να το που­λή­σει τελικά το έχει τόσο πολύ αγα­πή­σει και δεν κάνει πια χωρίς αυτό- και ξανα­έ­λυσε το προ­σφυ­γικό, αυτή τη φορά με καλε­σμένο τον κ. Σουλτς- κι αυτόν δεν τον αγα­πούσε, αλλά τώρα τον αγάπησε- βλέ­πο­ντας live μια διάσωση, έκανε αστεία με ένα μικρό προ­σφυ­γό­πουλο, είδε προ­βλη­μα­τι­σμέ­νος τους καταυ­λι­σμούς και ότι άλλο του έδειχαν οι παρα­τρε­χά­με­νοι. Και κάπως έτσι ο κ. Τσίπρας συνέ­χισε την παρά­δοση που πολύ πριν απ’ αυτόν θεμε­λί­ω­σαν οι ηγέτες της μικρής μας χώρας: να κάνουν αισθητή την απο­λύ­τως μάταιη παρου­σία τους δίπλα στον ξεπα­για­σμένο, τσου­ρου­φλι­σμένο ή παντοιο­τρό­πως μπαϊλ­ντι­σμένο ψηφο­φόρο. όπως έκανε ο Α. Σαμαράς όταν οι Κεφα­λο­νί­τες του έδει­χναν τις ρωγμές, όπως ο Κ. Καρα­μαν­λής ενώ του επε­δεί­κνυαν τ’ απο­κα­ΐ­δια, όπως και ο Γ. Παπαν­δρέου καθώς τον τρι­γυρ­νού­σαν στα χιόνια.