Γ. Σκιαδόπουλος: «Πρέπει όλοι οι συμπολίτες μας να ενεργοποιηθούν, να συστρατευθούν και να δράσουν»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαρία Χον­δρο­γιάν­νη

«Οι στιγ­μές που περ­νά­ει ο τόπος μας είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο κρί­σι­μες από ποτέ. Έχει έρθει η ώρα, αυτήν την δυ­σκο­λό­τε­ρη εποχή για την χώρα, κατά τη διάρ­κεια της οποί­ας οι ερ­γα­σια­κοί κλά­δοι μα­στί­ζο­νται να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν. Πρέ­πει όλοι οι συ­μπο­λί­τες μας, να ενερ­γο­ποι­η­θούν, να συ­στρα­τευ­θούν και να δρά­σουν. Όχι μόνο να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν, αλλά να δρά­σουν».

Με αυτές τις φρά­σεις, σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ», ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Αρ­χι­τε­κτό­νων κ. Γιώρ­γος Σκια­δό­που­λος, ανα­φέ­ρε­ται με­τα­ξύ άλλων, στην ανά­γκη να ενερ­γο­ποι­η­θούν οι πά­ντες και να αντι­δρά­σουν στα μέτρα που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί.

«Θα πρέ­πει όμως να το­νί­σου­με ότι η ενερ­γο­ποί­η­ση αυτή πρέ­πει να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μέσα σε ισχυ­ρά πλαί­σια νέων συ­νερ­γα­σιών. Έχει έρθει η ώρα να πα­ρα­με­ρί­σου­με τις δια­φο­ρές μας, να δούμε αυτά που μας ενώ­νουν, και αυτό που μας ενώ­νει είναι η αγάπη μας για την πα­τρί­δα μας», το­νί­ζει ο κ. Σκια­δό­που­λος.

Ο κ. Σκια­δό­που­λος δη­λώ­νει πως οι αρ­χι­τέ­κτο­νες της Δω­δε­κα­νή­σου είναι ιδιαί­τε­ρα προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι για τον κόσμο στον οποίο βιώ­νουν, αλλά κυ­ρί­ως για αυτά που θα πα­ρα­δώ­σουν στις επό­με­νες γε­νιές.

«Πι­στεύ­ου­με ότι εμείς οι Αι­γαιο­πε­λα­γί­τες, μόνοι μας, πρέ­πει να πά­ρου­με τις τύχες του τόπου μας στα χέρια μας. Αν θέ­λου­με να ανα­στρέ­ψου­με την κα­θο­δι­κή πο­ρεία που έχει πάρει ο τόπος μας, πρέ­πει να θε­σπί­σου­με ισχυ­ρές και ιστο­ρι­κές συ­νερ­γα­σί­ες. Μα­κριά από φαι­νό­με­να αυ­το­προ­βο­λής και μα­ταιο­δο­ξί­ας, σεμνά και σιω­πη­λά. Είναι ώρα να δου­λέ­ψου­με σκλη­ρά, για το καλό των παι­διών μας και για το καλό του τόπου μας», το­νί­ζει ο κ. Σκια­δό­που­λος.

Στη συ­νέ­ντευ­ξή του ο κ. Σκια­δό­που­λος ανα­φέ­ρε­ται και στις δρά­σεις που έχουν υλο­ποι­η­θεί ήδη από το Σύλ­λο­γο Αρ­χι­τε­κτό­νων.

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Γ. Σκια­δό­που­λου, ανα­λυ­τι­κά:

• Πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε 1ο Συ­νέ­δριο Αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και Του­ρι­σμού στη Ρόδο. Τι σας οδή­γη­σε στην επι­λο­γή του συ­γκε­κρι­μέ­νου θέ­μα­τος; Πώς μπο­ρεί να συν­δυα­στεί η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή με τον του­ρι­σμό και ποια είναι τα συ­μπε­ρά­σμα­τα;

Δεν είναι δυ­να­τόν σε αυτόν τον ιστο­ρι­κό τόπο να επι­τρέ­που­με ως επι­στή­μο­νες να απου­σιά­ζει ένας ου­σια­στι­κός διά­λο­γος με­τα­ξύ της αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και του του­ρι­σμού. Διότι αφε­νός έχου­με την με­γά­λη βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού που άμεσα ή έμ­με­σα επη­ρε­ά­ζει τις ζωές πάρα πολ­λών συ­μπο­λι­τών μας, και αφε­τέ­ρου έχου­με την τε­ρά­στια αρ­χι­τε­κτο­νι­κή μας κλη­ρο­νο­μιά που απο­τε­λεί ένα τε­ρά­στιο κομ­μά­τι της ιστο­ρί­ας μας και την οποία κα­λού­μα­στε να δια­τη­ρή­σου­με, αλλά κυ­ρί­ως να εξε­λί­ξου­με.

Η αλή­θεια είναι ότι η το­πι­κή κοι­νω­νία αγκά­λια­σε θερμά την πρω­το­βου­λία μας, ενώ το με­γά­λο πλή­θος των συμ­με­τε­χό­ντων δη­μιούρ­γη­σε μια κα­τά­με­στη αί­θου­σα μέχρι και τη λήξη των ερ­γα­σιών του Συ­νε­δρί­ου αργά το ίδιο βράδυ (και παρά τις δύ­σκο­λες και­ρι­κές συν­θή­κες), γε­γο­νός που μας δίνει δύ­να­μη για την ορ­γά­νω­ση του επό­με­νου βή­μα­τος.

Το πε­ρα­σμέ­νο Σάβ­βα­το 24 Οκτω­βρί­ου δεν πα­ρα­κο­λου­θή­σα­με απλώς μια εν­δια­φέ­ρου­σα ημε­ρί­δα, αλλά θέ­σα­με τις βά­σεις για την θε­σμο­θέ­τη­ση διε­θνών συ­νε­δρί­ων αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και του­ρι­σμού που θα προ­σελ­κύ­ουν επι­στή­μο­νες και επι­σκέ­πτες από ολό­κλη­ρο τον κόσμο.

Για να δο­θούν όμως οι απα­ραί­τη­τοι άξο­νες για αυτά τα συ­νέ­δρια, πρέ­πει να δια­σα­φη­νί­σου­με ότι όταν λέμε του­ρι­σμό δεν εν­νο­ού­με μόνο τα πο­λυ­τε­λή ξε­νο­δο­χεια­κά κα­τα­λύ­μα­τα και τις πο­λυ­τε­λείς πα­ρα­θε­ρι­στι­κές κα­τοι­κί­ες, αλλά εν­νο­ού­με τις πα­ράλ­λη­λες πο­λε­ο­δο­μι­κές ανα­κα­τα­τά­ξεις στην ύπαι­θρο, στις πό­λεις και στα χωριά, εν­νο­ού­με τον αγρό­τη και τον κτη­νο­τρό­φο που άφη­σαν τις κα­τοι­κί­ες τους μέσα στο χωριό και τις με­τέ­τρε­ψαν σε rooms to let, εν­νο­ού­με τον Ξένιο Δία που έχου­με αρ­χί­σει να τον χά­νου­με, εν­νο­ού­με την ανι­διο­τε­λή ελ­λη­νι­κή φι­λο­ξε­νία, το ελ­λη­νι­κό πρω­ι­νό, εν­νο­ού­με τόσα ξε­χω­ρι­στά πράγ­μα­τα που αγ­γί­ζουν την αν­θρώ­πι­νη διά­στα­ση. Εν­νο­ού­με το μο­να­χι­κό στην ύπαι­θρο ξω­κλή­σι, εν­νο­ού­με το σπι­τά­κι στην Μύ­κο­νο για το οποίο μί­λη­σε ο Άρης Κων­στα­ντι­νί­δης, δε­κα­ε­τί­ες προ­τού γίνει η Μύ­κο­νος αυτό που είναι σή­με­ρα.

Αν θέ­λου­με να κά­νου­με με­γά­λα βή­μα­τα για την του­ρι­στι­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, προ­κει­μέ­νου να μην ξα­να­σκο­ντά­ψου­με, θα πρέ­πει να ξε­κι­νή­σου­με από το αγνό, από την αφε­τη­ρία, από το αρ­χέ­τυ­πο.

Το Συ­νέ­δριο συν­διορ­γα­νώ­σα­με με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και την Ένωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου. Μέσα από τις ει­ση­γή­σεις των εκλε­κτών και διε­θνούς εμ­βέ­λειας ει­ση­γη­τών του Συ­νε­δρί­ου (ήταν πρω­το­φα­νές για την Ρόδο η ταυ­τό­χρο­νη πα­ρου­σία τόσο εκλε­κτών ομι­λη­τών οι οποί­οι εκ­προ­σω­πούν ισχυ­ρούς θε­σμούς στην πα­τρί­δα μας), καθώς και μέσα από την γε­νι­κό­τε­ρη δια­βού­λευ­ση τέ­θη­κε ένας γό­νι­μος διά­λο­γος με­τα­ξύ αρ­χι­τε­κτο­νι­κής και του­ρι­σμού, ο οποί­ος προ­κά­λε­σε την πε­ποί­θη­ση ότι μπο­ρεί να συμ­βά­λει με στα­θε­ρά βή­μα­τα σε ου­σια­στι­κό βαθμό στη βιώ­σι­μη εξέ­λι­ξη του τόπου μας.

Οι άξο­νες που ανα­πτύ­χθη­καν ήταν η νη­σιω­τι­κό­τη­τα και ο του­ρι­σμός, η του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη στην Ελ­λά­δα, η ξε­νο­δο­χεια­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή, ο του­ρι­σμός μετά την κρίση, οι νέες μορ­φές του­ρι­στι­κών και εναλ­λα­κτι­κών επεν­δύ­σε­ων, καθώς και η σχέση της πα­ρα­δο­σια­κής αρ­χι­τε­κτο­νι­κής με τη σύγ­χρο­νη του­ρι­στι­κή αρ­χι­τε­κτο­νι­κή.

• Πριν λίγο καιρό υλο­ποι­ή­θη­κε μια άλλη δράση που συ­νέ­βα­λε στο να ανοί­ξουν για το κοινό ση­μα­ντι­κοί χώροι. Ποια είναι τα συ­μπε­ρά­σμα­τα; Θα υλο­ποι­η­θούν και άλλες δρά­σεις σαν και αυτή;

Στις 4 Οκτω­βρί­ου του 2015 πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε ο 1ος Αρ­χι­τε­κτο­νι­κός Πε­ρί­πα­τος. Χι­λιά­δες συ­μπο­λί­τες μας αφου­γκρά­στη­καν, θαύ­μα­σαν, συ­γκι­νή­θη­καν πα­ρα­τη­ρώ­ντας την εξέ­λι­ξη της ιστο­ρί­ας μας μέσα από την μα­γευ­τι­κή θέα που προ­σφέ­ρει το δώμα του πα­λα­τιού. Σε συ­νερ­γα­σία με τους συ­νερ­γα­ζό­με­νους φο­ρείς και τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες άνοι­ξε για πρώτη φορά στην σύγ­χρο­νη ιστο­ρία της Δω­δε­κα­νή­σου το δώμα του πα­λα­τιού του Με­γά­λου Μα­γί­στρου ταυ­τό­χρο­να με τον προ­μα­χώ­να του πα­λα­τιού.

Ο πε­ρί­πα­τος πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε στο πλαί­σιο των δρά­σε­ων που πραγ­μα­το­ποιού­νται τον μήνα Οκτώ­βριο στη Ρόδο που έχει ανα­κη­ρυ­χθεί με πρω­το­βου­λία του Συλ­λό­γου Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου ως μήνας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής πο­λι­τι­σμού και του­ρι­σμού.

Η ηχηρή προ­σέ­λευ­ση του κό­σμου και ο τρό­πος με τον οποίο έλαβε στή­ρι­ξη ο 1ος αρ­χι­τε­κτο­νι­κός πε­ρί­πα­τος από τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες, τους φο­ρείς και τους συλ­λό­γους του τόπου μας, απο­τε­λεί εγ­γύ­η­ση για την συ­νέ­χι­ση αντί­στοι­χων πρω­το­βου­λιών στο άμεσο μέλ­λον.

Τον Ιού­λιο του 2015 ανα­κη­ρύ­ξα­με τον Οκτώ­βριο μήνα αφιε­ρω­μέ­νο στο τρί­πτυ­χο Αρ­χι­τε­κτο­νι­κή – Πο­λι­τι­σμός – Του­ρι­σμός που μέσα από τις ανά­λο­γες δρά­σεις των συ­νερ­γα­ζό­με­νων φο­ρέ­ων, υπη­ρε­σιών, συλ­λό­γων, επι­με­λη­τη­ρί­ων και του Πα­νε­πι­στη­μί­ου Αι­γαί­ου, θα εξε­λίσ­σο­νται οι τρεις αυτές έν­νοιες σε άμεσο διά­λο­γο με­τα­ξύ τους, ενώ ο θε­σμός αυτός θα απο­τε­λέ­σει στο προ­σε­χές μέλ­λον πόλο έλξης στο­χεύ­ο­ντας και φι­λο­δο­ξώ­ντας για επι­σκέ­πτες από όλον τον κόσμο.

Ο Σύλ­λο­γος Αρ­χι­τε­κτό­νων προ­α­νήγ­γει­λε σε εκεί­νη την πρώτη συ­νά­ντη­ση την πραγ­μα­το­ποί­η­ση αρ­χι­τε­κτο­νι­κών πε­ρι­πά­των σε μο­να­δι­κής ιστο­ρι­κής και αρ­χι­τε­κτο­νι­κής αξίας και αι­σθη­τι­κής χώ­ρους και μνη­μεία, εντός και εκτός των τει­χών της Πα­λιάς Πόλης.

• Έχετε ανα­φερ­θεί στα σχέ­δια για την ανά­πλα­ση της Πλα­τεί­ας Χα­ρί­του. Για ποιο λόγο επι­λέ­χθη­κε η συ­γκε­κρι­μέ­νη πλα­τεία και ποια μπο­ρούν να είναι τα οφέλη για την πόλη μας;

Τον Αύ­γου­στο του 2015 ο Σύλ­λο­γός μας θέ­σπι­σε μία ισχυ­ρή συ­νερ­γα­σία με τον Δήμο Ρόδου, το απο­τέ­λε­σμα της οποί­ας θα είναι η προ­κή­ρυ­ξη αρ­χι­τε­κτο­νι­κού δια­γω­νι­σμού για την πλα­τεία Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­του (100 Χουρ­μα­διών).

Πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό, ότι η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και ο πο­λι­τι­σμός, ότι η αρ­χι­τε­κτο­νι­κή και ο του­ρι­σμός είναι έν­νοιες που δεν είναι δυ­να­τόν να εξε­λίσ­σο­νται στον τόπο μας ανε­ξάρ­τη­τες η μία από την άλλη. Η πλα­τεία Γα­βρι­ήλ Χα­ρί­του λόγω της άμε­σης γειτ­νί­α­σης με το Νε­στο­ρί­δειο καθώς και λόγω των γύρω του­ρι­στι­κών χρή­σε­ων απο­τε­λεί ένα εξαι­ρε­τι­κό συμ­βο­λι­κό και ου­σια­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα αυτής της δια­σύν­δε­σης των πα­ρα­πά­νω εν­νοιών, οι οποί­ες μέσα από τις προ­δια­γρα­φές του δια­γω­νι­σμού θα αλ­λη­λε­πι­δρά­σουν ου­σια­στι­κά με­τα­ξύ τους.

Σκο­πός είναι να ανα­πτυ­χθεί η πο­λι­τι­σμι­κή και πο­λι­τι­στι­κή ζωή του τόπου γύρω από νέες βά­σεις και δια­δι­κα­σί­ες που θα είναι σε άμεση διά­δρα­ση με τους επι­σκέ­πτες της πλα­τεί­ας και ταυ­τό­χρο­να να δοθεί ανά­λο­γη ώθηση ώστε να ανα­βαθ­μι­στεί το επί­πε­δο του υφι­στά­με­νου του­ρι­σμού ούτως ώστε να ανα­πτυ­χθεί ο βιώ­σι­μος του­ρι­σμός στη Ρόδο. Ταυ­τό­χρο­να θα απο­συμ­φο­ρη­θεί το κέ­ντρο απο­φορ­τί­ζο­ντας τους συ­μπο­λί­τες μας σε ση­μα­ντι­κό βαθμό από το πρό­βλη­μα του κυ­κλο­φο­ρια­κού δί­νο­ντας ταυ­τό­χρο­να στον χώρο αυτό και την έν­νοια του δη­μό­σιου κοι­νό­χρη­στου χώρου, με όρους αρ­χι­τε­κτο­νι­κής ση­μα­σί­ας.

• Έχει ανα­πτυ­χθεί συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και σε ποιους το­μείς;

Λίγες εβδο­μά­δες από την ημέρα που συ­στα­θή­κα­με σε σώμα, τον Μάρ­τιο του 2015 θε­σπί­σα­με μία ισχυ­ρή συ­νερ­γα­σία με την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου.

Το 2016 θα προ­κη­ρυ­χθεί αρ­χι­τε­κτο­νι­κός δια­γω­νι­σμός αστι­κού εξο­πλι­σμού (κα­θι­στι­κοί χώροι, εξο­πλι­σμός πα­ρα­λιών, στά­σεις λε­ω­φο­ρεί­ων, φω­τι­στι­κά εξω­τε­ρι­κού χώρου, κάδοι απορ­ριμ­μά­των) σε 7 νησιά του Αι­γαί­ου, τέσ­σε­ρα στις Κυ­κλά­δες και τρία στα Δω­δε­κά­νη­σα. Εν­δε­χο­μέ­νως να είναι ο με­γα­λύ­τε­ρος δια­γω­νι­σμός αστι­κού εξο­πλι­σμού των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τιών στην Ελ­λά­δα.

Με τον τρόπο αυτό θα βελ­τιω­θεί ση­μα­ντι­κά η αστι­κή κα­θη­με­ρι­νή ζωή των νη­σιω­τών συ­μπο­λι­τών μας ενώ χάρη στην πο­λι­τι­κή βού­λη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας θα δο­θούν χρη­μα­τι­κά έπα­θλα σε πολ­λούς αρ­χι­τέ­κτο­νες της πα­τρί­δας μας, κατά τη διάρ­κεια της δυ­σκο­λό­τε­ρης πε­ριό­δου για τον κλάδο των μη­χα­νι­κών. Στον δια­γω­νι­σμό θα λη­φθούν υπόψη τα ιδιαί­τε­ρα αρ­χι­τε­κτο­νι­κά και μορ­φο­λο­γι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που δια­μορ­φώ­νουν την ξε­χω­ρι­στή φυ­σιο­γνω­μία του κάθε τόπου.

• Κλεί­νο­ντας, τι μή­νυ­μα θα θέ­λα­τε να πε­ρά­σε­τε προς την το­πι­κή κοι­νω­νία;

Οι στιγ­μές που περ­νά­ει ο τόπος μας είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο κρί­σι­μες από ποτέ. Έχει έρθει η ώρα, αυτήν την δυ­σκο­λό­τε­ρη εποχή για την χώρα, κατά τη διάρ­κεια της οποί­ας οι ερ­γα­σια­κοί κλά­δοι μα­στί­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ και δι­καιώ­μα­τα κλο­νί­ζο­νται, ενώ στα­θε­ρές που κα­τα­κτή­θη­καν και θε­σμο­θε­τή­θη­καν με κό­πους ετών ενός ολό­κλη­ρου λαού δια­γρά­φο­νται με συ­νο­πτι­κές δια­δι­κα­σί­ες, τώρα που οι προ­σω­πι­κές θυ­σί­ες που απαι­τού­νται είναι με­γα­λύ­τε­ρες από ποτέ, να ευαι­σθη­το­ποι­η­θούν. Πρέ­πει όλοι οι συ­μπο­λί­τες μας, να ενερ­γο­ποι­η­θούν, να συ­στρα­τευ­θούν και να δρά­σουν. Όχι μόνο να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν, αλλά να δρά­σουν.ΣΥ­ΝΕ­ΧΕΙΑ ΑΠΟ ΣΕΛ. 15

Θα πρέ­πει όμως να το­νί­σου­με ότι η ενερ­γο­ποί­η­ση αυτή πρέ­πει να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί μέσα σε ισχυ­ρά πλαί­σια νέων συ­νερ­γα­σιών. Έχει έρθει η ώρα να πα­ρα­με­ρί­σου­με τις δια­φο­ρές μας, να δούμε αυτά που μας ενώ­νουν, και αυτό που μας ενώ­νει είναι η αγάπη μας για την πα­τρί­δα μας. Έχει έρθει η ώρα, όλοι, οι το­πι­κοί φο­ρείς, το Πα­νε­πι­στή­μιο, τα Επι­με­λη­τή­ρια, οι Σύλ­λο­γοι και όλοι οι πο­λί­τες να ενώ­σου­με τις δυ­νά­μεις μας.

Οι αρ­χι­τέ­κτο­νες γνω­ρί­ζου­με πολύ καλά πως για να υλο­ποι­ή­σου­με ένα σπου­δαίο έργο, χρειά­ζε­ται μεν να έχου­με εμείς την κε­ντρι­κή ιδέα και τον γε­νι­κό­τε­ρο συ­ντο­νι­σμό, αλλά ταυ­τό­χρο­να γνω­ρί­ζου­με πως είναι απα­ραί­τη­το να συ­νερ­γα­στού­με με συ­να­δέλ­φους από άλ­λους κλά­δους, με δι­πλω­μα­τού­χους επι­στή­μο­νες πο­λυ­τε­χνεί­ων και πα­νε­πι­στη­μί­ων, ενώ γνω­ρί­ζου­με επί­σης πως είναι απα­ραί­τη­το να συ­νερ­γα­στού­με και με τον μά­στο­ρα, τον τε­χνί­τη, τον ερ­γά­τη.

Ο Σύλ­λο­γος Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου, μέσα από τα υλο­ποι­η­θέ­ντα έργα του και μέσα από αυτά που προ­γραμ­μα­τί­ζει τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, προ­σπα­θεί να κάνει έργο όλα τα πα­ρα­πά­νω σε ευ­ρύ­τε­ρο το­πι­κό και υπερ­το­πι­κό πλαί­σιο. Η διοί­κη­ση του Συλ­λό­γου Αρ­χι­τε­κτό­νων Δω­δε­κα­νή­σου ερ­γά­ζε­ται εθε­λο­ντι­κά, αλλά και πέρα από το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο έχουν δη­μιουρ­γη­θεί εξει­δι­κευ­μέ­νες ομά­δες ερ­γα­σί­ας –οι οποί­ες επί­σης ερ­γά­ζο­νται εθε­λο­ντι­κά-, ενώ μέσα στο σύ­ντο­μο διά­στη­μα της εν­νιά­μη­νης θη­τεί­ας μας θε­σπί­σα­με και θα συ­νε­χί­ζου­με να θε­σπί­ζου­με ισχυ­ρές και ου­σια­στι­κές συ­νερ­γα­σί­ες με την Πε­ρι­φέ­ρεια, τον Δήμο, το Πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου, το Τε­χνι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου, τις αρ­μό­διες Υπη­ρε­σί­ες και τους συλ­λό­γους, πά­ντο­τε με γνώ­μο­να την βιώ­σι­μη εξέ­λι­ξη του τόπου μας.

Εί­μα­στε οι αρ­χι­τέ­κτο­νες της Δω­δε­κα­νή­σου και εί­μα­στε ιδιαί­τε­ρα προ­βλη­μα­τι­σμέ­νοι για το τον κόσμο τον οποίο βιώ­νου­με, αλλά κυ­ρί­ως για τον κόσμο που θα πα­ρα­δώ­σου­με στα παι­διά μας. Πι­στεύ­ου­με ότι εμείς οι Αι­γαιο­πε­λα­γί­τες, μόνοι μας, πρέ­πει να πά­ρου­με τις τύχες του τόπου μας στα χέρια μας. Αν θέ­λου­με να ανα­στρέ­ψου­με την κα­θο­δι­κή πο­ρεία που έχει πάρει ο τόπος μας, πρέ­πει να θε­σπί­σου­με ισχυ­ρές και ιστο­ρι­κές συ­νερ­γα­σί­ες. Μα­κριά από φαι­νό­με­να αυ­το­προ­βο­λής και μα­ταιο­δο­ξί­ας, σεμνά και σιω­πη­λά. Είναι ώρα να δου­λέ­ψου­με σκλη­ρά, για το καλό των παι­διών μας και για το καλό του τόπου μας.

Εί­μα­στε οι Αρ­χι­τέ­κτο­νες της Δω­δε­κα­νή­σου και έχου­με ακόμα μακρύ δρόμο μπρο­στά μας.