Απάτες εις βάρος επενδυτών «ων ουκ έστιν αριθμός»!

Για τις 10 Νοεμ­βρίου 2016 προσ­διο­ρί­σθηκε από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου η εκδί­καση αγωγής που υπέβαλε ένας κάτοι­κος Μαρι­τσών κατά ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου, κατοί­κου Παρα­δει­σίου και ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας καταγ­γέλ­λο­ντας την διά­πραξη των αδι­κη­μά­των της απάτης και της υπε­ξαί­ρε­σης σε βάρος του και διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 54.700 ευρώ.

Ο ενάγων, σύμφωνα με την αγωγή, έπεσε θύμα του ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου και της εται­ρείας, στην οποία εργα­ζό­ταν από το 1992, όταν απο­φά­σισε το Νοέμ­βριο του 2009 να επεν­δύ­σει σε αμοι­βαία κεφά­λαια.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Ο ενάγων στις 12 Νοεμ­βρίου 2009 επι­σκέ­φθηκε το υπο­κα­τά­στημα της Τρά­πε­ζας Πει­ραιώς στη Ρόδο, όπου ζήτησε και έλαβε δύο τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές ποσού 20.000€ η μία και 24.000€ η άλλη, με ανάληψη αντί­στοι­χων ποσών από τον τηρού­μενο σε αυτήν λογα­ρια­σμό του.

Επρό­κειτο για τις μέχρι τότε οικο­νο­μίες που κατά­φερε να απο­τα­μιεύ­σει και οι οποίες προ­ερ­χό­ταν από απο­ζη­μί­ωση την οποία είχε λάβει από την Γενική Τράπεζα της Ελλάδος, λόγω εθε­λου­σίας απο­χώ­ρη­σής του και από την κατα­βολή του εφ’ άπαξ.

Στόχος του ήταν να τις τοπο­θε­τή­σει, όπως του υπέ­δειξε και τον συμ­βού­λευσε, ο ενα­γό­με­νος σε επεν­δυ­τικό πρό­γραμμα σε αμοι­βαία κεφά­λαια, που εφέ­ρο­ντο να είχαν απο­δό­σεις που έφθαναν στο 5,7% στο τρίμηνο.

Τις δύο τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές που εκδό­θη­καν εις δια­τα­γήν του, αφού οπι­σθο­γρά­φησε, τις παρέ­δωσε την ίδια ημέρα, ήτοι στις 12 Νοεμ­βρίου 2009, στα γραφεία της ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, στα χέρια του ασφα­λι­στή, συγ­χρό­νως δε συμπλή­ρωσε τα έντυπα ΑΕΔΑΚ, τα οποία του έδωσε, χωρίς όμως να λάβει αντί­γραφα.

Ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος φέρεται να τον δια­βε­βαί­ωσε ότι την 15-11-2009 θα είχε τους τίτλους στα χέρια του και ότι τα χρήματά του θα επεν­δυ­θούν για τρεις μήνες, ήτοι από 12-11-2009 μέχρι 12-02-2010. Φέρεται να τον δια­βε­βαί­ωσε, επίσης, ότι αν δεν πάει καλά η επέν­δυση στα ομόλογα υψηλού κιν­δύ­νου θα μετέ­φερε και τα χρήματα αυτά στα χαμηλού ρίσκου και θα τον προ­φύ­λασσε.

Τη Δευτέρα, 15 Νοεμ­βρίου 2009 του χορη­γή­θη­καν δύο βεβαιώ­σεις έκδοσης τίτλων ονο­μα­στι­κών μερι­δίων, με το λογό­τυπο του ομίλου, στον οποίο ανήκει η εται­ρεία, η μία ποσού 24.000 ευρώ στην οποία ανα­γρα­φό­ταν, τα στοι­χεία του, εκτι­μώ­μενη απόδοση 5,76% και η άλλη ποσού 20.000 ευρώ, στην οποία ανα­γρα­φό­ταν, επίσης, εκτι­μώ­μενη απόδοση 5,76%.

Δύο ημέρες μετά, ήτοι στις 17 Νοεμ­βρίου 2009, σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία που είχε με τον ασφα­λι­στικό σύμ­βουλο, τον ενη­μέ­ρωσε για την πορεία της επέν­δυ­σής του, λέγο­ντάς του, όπως υπο­στη­ρί­ζει, ότι τα υψηλού κιν­δύ­νου δεν πήγαν καλά και για το λόγο αυτό μετέ­φερε, με δική του πρω­το­βου­λία και τα 24.000€ στα χαμηλού ρίσκου, όπου ήταν και τα υπό­λοιπα 20.000€.

Κάποια στιγμή ο ενάγων, λόγω προ­βλή­μα­τος υγείας που αντι­με­τώ­πιζε, χρειά­στηκε χρήματα και έτσι απευ­θύν­θηκε στον ασφα­λι­στικό σύμ­βουλο, ζητώ­ντας την εξαγορά 4.000 ευρώ και την απόδοση ποσού 2.670 ευρώ. Έλαβε τη δια­βε­βαί­ωση ότι τα χρήματα θα κατα­τί­θε­ντο σε τρα­πε­ζικό του λογα­ρια­σμό, κάτι που καθυ­στέ­ρησε να γίνει. Την ίδια περίοδο, ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος, με δική του πρω­το­βου­λία, ανα­νέ­ωσε για ένα μήνα το υπό­λοιπο των χρη­μά­των του.

Στις 8 Απρι­λίου 2010 πιστώ­θηκε ο λογα­ρια­σμός του με το ποσό των 711,70 ευρώ, το οποίο όπως του εξήγησε ο ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος ήταν μέρισμα και τον δια­βε­βαί­ωσε ότι σε λίγες μέρες θα κατα­τί­θετο και το κεφά­λαιο.

Αφού, όμως, ο ενάγων έβλεπε ότι τα χρήματα δεν κατα­τί­θε­ντο, επι­σκέ­φθηκε την εται­ρεία και δια­πί­στωσε ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος είχε εξα­φα­νι­σθεί.

Αρκετά θορυ­βη­μέ­νος, απευ­θύν­θηκε στα κεντρικά γραφεία στην Αθήνα της ασφα­λι­στι­κής εται­ρείας, και δια­πί­στωσε ότι δεν υπήρχε το όνομά του στα αμοι­βαία της εται­ρείας και ότι δεν προ­έ­κυ­πτε από τα αρχεία της ότι είχε κατα­θέ­σει κάποιο ποσό για την επέν­δυση.

Την επομένη ημέρα, ήτοι στις 29 Απρι­λίου 2010, επι­σκέ­φθηκε τον πρώτο ενα­γό­μενο στα γραφεία της εται­ρείας, τον ενη­μέ­ρωσε για όσα του είπε η Αθήνα και του ζήτησε να του απο­δώ­σει, αμέσως, όλο το ποσό των χρη­μά­των τα οποία του είχε κατα­βά­λει.

Ο ενα­γό­με­νος φέρεται για να τον καθη­συ­χά­σει να εξέδωσε εις διαταγή του και να του παρέ­δωσε μετα­χρο­νο­λο­γη­μένη επιταγή της Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου ποσού 15.000€ με ημε­ρο­μη­νία πλη­ρω­μής 03-05-2010, σε χρέωση λογα­ρια­σμού του, την οποία και παρέ­λαβε, πέφτο­ντας όμως για ακόμη μια φορά θύμα του, καθώς η επιταγή δεν πλη­ρώ­θηκε επειδή δεν υπήρχαν δια­θέ­σιμα κεφά­λαια στο λογα­ρια­σμό του.

Λίγες ημέρες μετά, έγινε ευρέως γνωστό στην κοι­νω­νία της Ρόδου ότι ο πρώτος ενα­γό­με­νος προέβη στην έκδοση πλεί­στων πλαστών βεβαιώ­σεων και συμ­βά­σεων ασφα­λι­στι­κών και επεν­δυ­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων προς συναλ­λασ­σό­με­νους με τις εται­ρείες του ομίλου. Μάλιστα η ασφα­λι­στική εται­ρεία δημο­σί­ευσε ανα­κοί­νωση, για την διακοπή της συνερ­γα­σίας της με τον πρώτο ενα­γό­μενο, στον τοπικό τύπο.

Στις συχνές και συνε­χείς οχλή­σεις του προς τον ασφα­λι­στικό σύμ­βουλο για την απόδοση των χρη­μά­των του, όπως υπο­στη­ρί­ζει, αυτός αρνεί­ται να του τα απο­δώ­σει, ενώ, μετά από όλα αυτά, η ασφα­λι­στική εται­ρεία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τάχα δεν έχει καμία ευθύνη για την άδικη πράξη σε βάρος του, αρνού­μενη επίσης να του απο­κα­τα­στή­σει τη ζημία που υπέστη από τον υπάλ­ληλό της.

Για τον λόγο αυτό υπο­χρε­ώ­θηκε, εντέλει, να υπο­βά­λει προς τον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, μαζί με άλλους εξα­πα­τη­θέ­ντες Ροδίτες, έγκληση, συνε­πεία της οποίας παρα­πέμ­φθηκε με ήδη αμε­τά­κλητο βού­λευμα ενώπιον του αρμο­δίου ποι­νι­κού δικα­στη­ρίου για τα αδι­κή­ματα της κακουρ­γη­μα­τι­κής υπε­ξαί­ρε­σης και της απάτης.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται η δικη­γό­ρος κ. Δέσποινα Κοκκάρη – Κυρίτση.