Στο Πενταμελές δύο υποθέσεις παρατραπεζικής δραστηριότητας

Στο εδώλιο μια πρώην τρα­πε­ζική υπάλ­λη­λος, προϊ­στα­μένη συναλ­λα­γών

Δύο υπο­θέ­σεις παρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στο κεντρικό υπο­κα­τά­στημα της πρώην Λαϊκής Τρά­πε­ζας της Ρόδου, που είχαν προ­κα­λέ­σει μεγάλο σάλο στην κοινή γνώμη, θα απα­σχο­λή­σουν την προσεχή συνε­δρί­αση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Αντι­μέ­τωπη με σοβαρές κατη­γο­ρίες και στις δύο υπο­θέ­σεις βρί­σκε­ται μια πρώην τρα­πε­ζική υπάλ­λη­λος, προϊ­στα­μένη συναλ­λα­γών στο συγκε­κρι­μένο κατά­στημα, που αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα όσα της απο­δί­δο­νται, ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι την ευθύνη φέρει ο τότε διευ­θυ­ντής, που έχει στο μεταξύ απο­βιώ­σει.

Για την πρώτη υπόθεση, που θα απα­σχο­λή­σει το δικα­στή­ριο, η κατη­γο­ρού­μενη έχει κατα­δι­κα­στεί σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών.

Τον Φεβρουά­ριο του 2014 είχε κριθεί συγκε­κρι­μένα ένοχη για υπε­ξαί­ρεση από κοινού και κατ΄ε­ξα­κο­λού­θηση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας το οποίο είχαν εμπι­στευ­θεί στον υπαίτιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου, η αξία του οποίου υπερ­βαί­νει τα 73.000 ευρώ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης, φέρεται να έχει ως εξής:

Στις 31-7-97, όταν εργα­ζό­ταν στο κατά­στημα της Ιονικής Τρά­πε­ζας Νέας Αγοράς Ρόδου, ο εκλιπών είχε συμ­βου­λεύ­σει δύο ελλη­νοϊ­τα­λούς, πατέρα και γιο, να επεν­δύ­σουν το χρη­μα­τικό ποσό των 291.133,09 ευρώ σε αγορά ομο­λό­γων του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου (ΟΕΔ), οι δε τελευ­ταίοι έχοντας εμπι­στο­σύνη στο πρόσωπο των δύο κατη­γο­ρου­μέ­νων, λόγω της προ­α­να­φε­ρό­με­νης ιδιό­τη­τάς τους, κατέ­βα­λαν στην κατη­γο­ρου­μένη σε μετρητά, το παρα­πάνω ιδιαί­τερα μεγάλο ποσό, και έδωσαν την εντολή στους δύο κατη­γο­ρού­με­νους να προβούν στην αγορά ΟΕΔ επτα­ε­τούς διάρ­κειας, ονο­μα­στι­κής αξίας 100.000.000 δρχ.

Η κατη­γο­ρού­μενη φέρεται αντί να κατα­χω­ρή­σει, όπως όφειλε, την παρα­πάνω συναλ­λαγή στο μηχα­νο­γρα­φικό σύστημα του ηλε­κτρο­νι­κού υπο­λο­γι­στή της τρά­πε­ζας, ώστε να λάβει η συγκε­κρι­μένη πράξη αύξοντα αριθμό συναλ­λα­γής και να εκδοθεί, όπως επι­βαλ­λό­ταν, μηχα­νο­γρα­φη­μένο παρα­στα­τικό γραμ­μά­τιο είσπρα­ξης, συμπλή­ρωσε χει­ρό­γραφα έντυπο αντι­γρά­φου γραμ­μα­τίου είσπρα­ξης της Ιονικής Τρά­πε­ζας, στο οποίο ανέ­γραψε το εισπρα­χθέν ποσό ολο­γρά­φως και αριθ­μη­τι­κώς, τα ονο­μα­τε­πώ­νυμα των δύο κατα­θε­τών επεν­δυ­τών, τον κωδικό λογα­ρια­σμού τους και ως αιτιο­λο­γία την αγορά ΟΕΔ επτα­ε­τούς διάρ­κειας, ονο­μα­στι­κής αξίας 100.000.000 δρχ. και αφού υπέ­γραψε η ίδια το αντί­γραφο του γραμ­μα­τίου είσπρα­ξης, το παρέ­δωσε στον τελευ­ταίο, δίχως να εισάγει τα χρήματα στο ταμείο της τρά­πε­ζας και δίχως να τα κατα­χω­ρή­σει στον προ­α­να­φε­ρό­μενο κωδικό λογα­ρια­σμού, έτσι ώστε να μην εμφα­νί­ζε­ται είτε στο ταμείο, είτε στον ηλε­κτρο­νικό υπο­λο­γι­στή της τρά­πε­ζας η κατά­θεση του παρα­πάνω ποσού των 99.203.600 δρχ.

Τον Σεπτέμ­βριο 2000, μετά τη συγ­χώ­νευση της Ιονικής Τρά­πε­ζας με την Alpha Bank, οι τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι εξα­κο­λου­θού­σαν να εργά­ζο­νται με τις παρα­πάνω ιδιό­τη­τές τους στο ίδιο τρα­πε­ζικό κατά­στημα, το οποίο ανήκε πλέον στην Alpha Bank, στο οποίο ετη­ρείτο κοινός λογα­ρια­σμός με συν­δι­καιού­χους τα 3 παιδιά του ήδη θανό­ντος επεν­δυτή, μονί­μους κατοί­κους Pisa Ιταλίας. Ο εκλιπών τρα­πε­ζι­κός φέρεται ότι γνω­ρί­ζο­ντας ο ίδιος και η συγκα­τη­γο­ρού­μενή του ότι το ύψος του κοινού λογα­ρια­σμού ανερ­χό­ταν στο ποσό των 204.144,63 ευρώ, επι­κοι­νώ­νησε με τους αδελ­φούς και τους συνέ­στησε να τοπο­θε­τή­σουν 50.000.000 δρχ. σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση, ώστε να έχουν μεγα­λύ­τερη απόδοση τόκων και εκείνοι δέχτη­καν και έδωσαν την εντολή από την Ιταλία να γίνει ανάληψη του ποσού των 50.000.000 δρχ. προ­κει­μέ­νου να επεν­δυ­θεί σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση.

Ακο­λού­θως δε οι δύο τρα­πε­ζι­κοί υπάλ­λη­λοι στις 20-9-2000 φέρο­νται, αφού ανέ­λα­βαν από τον προ­α­να­φε­ρό­μενο κοινό λογα­ρια­σμό το ποσό των 50.000.000 δρχ. ή 146.735,14 ευρώ, εκμε­ταλ­λευό­με­νοι το γεγονός ότι οι συν­δι­καιού­χοι του λογα­ρια­σμού ήταν μόνιμοι κάτοι­κοι Ιταλίας και δεν είχαν την δυνα­τό­τητα αμέσου ελέγχου των τρα­πε­ζι­κών συναλ­λα­γών τους, ιδιο­ποι­ή­θη­καν παρά­νομα από κοινού το παρα­πάνω ποσό που είχε περιέλ­θει στην κατοχή τους. Κατη­γο­ρού­νται συγκε­κρι­μένα ότι δεν προ­έ­βη­σαν στην προ­θε­σμιακή κατά­θεση, όπως όφειλαν, πρό­κει­ται δε για αντι­κεί­μενο ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.

Στις 20-12-2000, όταν μάρ­τυ­ρας, εξά­δελ­φος των ελλη­νοϊ­τα­λών, εμφα­νί­στηκε στο κατά­στημα της Alpha Bank για να κατα­θέ­σει, με εντολή συγ­γε­νούς του επεν­δυτή το ποσό των 146.735,14 ευρώ στον προ­α­να­φε­ρό­μενο κοινό λογα­ρια­σμό τους, έγινε αντι­λη­πτός από τον τρα­πε­ζικό, ο οποίος φέρεται να τηλε­φώ­νησε αμέσως στην Ιταλία και αφενός μεν τον απέ­τρεψε από το να κατα­τε­θούν τα χρήματα στον κοινό λογα­ρια­σμό, σκο­πεύ­ο­ντας να μην απο­τυ­πω­θεί η συναλ­λαγή στο μηχα­νο­γρα­φικό σύστημα της τρά­πε­ζας και να μην εισα­χθούν τα χρήματα στο ταμείο της τρά­πε­ζας και αφε­τέ­ρου φέρεται να τον έπεισε να δώσει την εντολή στον ίδιο ως διευ­θυ­ντή και στην συγκα­τη­γο­ρου­μένη του ως προϊ­στα­μένη κατα­θέ­σεων, να κατα­τε­θούν τα χρήματα σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση.

Ακο­λού­θως, οι δύο τρα­πε­ζι­κοί φέρο­νται, ενερ­γώ­ντας ως εντο­λο­δό­χοι και με την παρα­πάνω ιδιό­τητά τους, αφού έλαβαν στην κατοχή τους το παρα­πάνω ποσό των 50.000.000 δρχ., λόγω της εμπι­στο­σύ­νης του ελλη­νοϊ­τα­λού στο πρόσωπό τους, να τα ιδιο­ποι­ή­θη­καν από κοινού παρά­νομα, δίχως να προβούν στην προ­θε­σμιακή κατά­θεση, όπως όφειλαν, πρό­κει­ται δε για αντι­κεί­μενο ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας.

Απο­λο­γού­μενη ενώπιον του Tριμελούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των η κατη­γο­ρού­μενη επέρ­ριψε την απο­κλει­στική ευθύνη για την υπε­ξαί­ρεση στον εκλι­πό­ντα διευ­θυ­ντή, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι το έτος 1997 είχαν αγο­ρα­στεί τα ομόλογα και πως η συναλ­λαγή είχε εκτε­λε­στεί κανο­νικά.

-Στην δεύτερη υπόθεση η ίδια κατη­γο­ρού­μενη έχει κατα­δι­κα­στεί κατά πλειο­ψη­φία σε ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα και της εμφά­νι­σής της μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας της.

Η κατη­γο­ρού­μενη κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ένοχη άμεσης συνέρ­γειας σε απάτη ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας και πλα­στο­γρα­φία που τελέ­στηκε από τον πρώην διευ­θυ­ντή του ίδιου υπο­κα­τα­στή­μα­τος, ο οποίος όπως προ­α­να­φέρ­θηκε, έχει απο­βιώ­σει.

Φέρο­νται συγκε­κρι­μένα στη Pόδο την 30ή Αυγού­στου 2003 να έπεισαν επι­χει­ρη­μα­τία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στη Μεσαιω­νική Πόλη να υπο­γρά­ψει με τη Λαϊκή Tράπεζα σύμβαση πώλησης και επα­να­γο­ράς τίτλων του Eλληνικού Δημο­σίου (repos) ονο­μα­στι­κής αξίας 422.375 ευρώ με ημε­ρο­μη­νία πώλησης την 31η Αυγού­στου 2004 και συμ­φω­νη­θείσα τιμή 498.402 ευρώ. Δικαιού­χοι των repos ήταν ο επι­χει­ρη­μα­τίας και η σύζυγός του. Φέρο­νται ειδι­κό­τερα να παρέ­στη­σαν στους ανωτέρω, ψευδώς ότι επρό­κειτο για σύμβαση με την τράπεζα και έκαναν χρήση πλαστών εγγρά­φων, όμοιων με τα χρη­σι­μο­ποιού­μενα από την τράπεζα, χωρίς η τράπεζα να γνω­ρί­ζει για τη σύναψή τους.

Το θύμα φέρεται να κατέ­βαλε το ποσό των 422.375 ευρώ και όταν εμφα­νί­σθηκε στο κατά­στημα Pόδου της Λαϊκής Tράπεζας, την 31η Αυγού­στου 2004, για να ζητήσει την επα­να­γορά των τίτλων, η τράπεζα δια­πί­στωσε την απάτη και ανα­γκά­σθηκε να τους απο­ζη­μιώ­σει.