Αρχιμανδρίτης διεκδικεί με αγωγή αποζημίωση από πρωτοπρεσβύτερο

• Υπο­στη­ρί­ζει ότι τον συκο­φά­ντησε με άρθρο που δημο­σί­ευσε

Χρη­μα­τική απο­ζη­μί­ωση συνο­λι­κού ύψους 30.000 ευρώ διεκ­δι­κεί από πρω­το­πρε­σβύ­τερο, εφη­μέ­ριο σε ιερό ναό της πόλεως Ρόδου, αρχι­μαν­δρί­της, προϊ­στά­με­νος σε άλλο ενο­ριακό ναό, με αγωγή που υπέβαλε ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Ο ενάγων άγαμος και ηλικίας σήμερα 35 ετών, υπο­στη­ρί­ζει ότι συκο­φα­ντή­θηκε από άρθρο που δημο­σί­ευσε ο ενα­γό­με­νος.

Πιο συγκε­κρι­μένα την 13η Δεκεμ­βρίου 2014, ημέρα Σάββατο, πολλοί πιστοί που εκκλη­σιά­ζο­νται στον ναό, που δια­κο­νεί, αλλά και γνωστοί και φίλοι του, του τηλε­φώ­νη­σαν και τον ενη­μέ­ρω­σαν ότι κάποιο άρθρο ανα­φέ­ρε­ται στο όνομα του και μάλιστα με μη ευπρεπή και συκο­φα­ντικά σχόλια.

Το ως άνω δημο­σί­ευμα αφο­ρούσε και ήταν αφιε­ρω­μένο σε μακα­ρι­στή κάτοικο εν ζωή Ρόδου, γνωστής οικο­γέ­νειας του νησιού, η οποία απε­βί­ωσε την 1η Νοεμ­βρίου 2014 μέσα σε ιερό ναό, αφού μόλις προ ολίγου είχε λάβει τη Θεία Κοι­νω­νία.

Προς το τέλος του άρθρου ο ενα­γό­με­νος γράφει επί λέξει τα εξής:

« … Δοκί­μασε και εισέ­πραξε αντί του μάννα χολήν. Νεό­κο­πος εφη­μέ­ριος εκεί χωρίς την πείρα των εγγάμων ιερέων, που αυτοί και μόνο αυτοί έχουν θέση σε εφη­με­ρια­κούς ναούς, σαν  πρό­ε­δροι  και  προϊ­στά­με­νοι  γραμμή  της  τωρινής εκκλη­σια­στι­κής αρχής, που διδά­σκο­νται πως να εκδιώ­κουν απρεπώς και ασεβώς ανθρώ­πους με προ­σφορά και εκκλη­σια­στική συνεί­δηση.

Η (…) πόνεσε μέσα της πολύ. Δεν το εμπι­στεύ­τηκε εύκολα σε πολλούς. Το βίωνε και το έβλεπαν όσοι τη γνώ­ρι­ζαν και την αγα­πού­σαν. Δεν άντεξε η ευαί­σθητη και καθαρή καρδιά της, τον βούρκο και την βρωμιά αυτών που σε μία μέρα της έδειξαν με τον τρόπο και την συνήθη στάση τους ότι δεν ήταν επαρκής για εκεί.»

Το δημο­σί­ευμα αυτό, όπως τονίζει ο ενάγων, ανα­φέ­ρε­ται φωτο­γρα­φικά σε εκείνον.

Το άρθρο, όπως τονίζει, περι­λαμ­βά­νει στο σύνολο του σειρά ανα­λη­θών και συκο­φα­ντι­κών ισχυ­ρι­σμών, οι οποίοι προ­σβάλ­λουν άμεσα την τιμή, υπόληψη, την προ­σω­πι­κό­τητα και την αξιο­πρέ­πεια του όχι μόνο ως ιερω­μέ­νου αλλά και ως ανθρώ­που, ο σεβα­σμός και η προ­στα­σία των οποίων, όπως κάθε ανθρώ­που, απο­τε­λούν πρω­ταρ­χική υπόθεση της Πολι­τείας.

Επι­ση­μαί­νει ότι με την εκλι­πούσα, που υπη­ρέ­τησε ως νεω­κό­ρος επί 20 και πλέον έτη στον ιερό ναό, είχε άριστες σχέσεις μαζί του, είχαν χτίσει μια σχέση υψηλής αλλη­λο­ε­κτί­μη­σης και ότι η ίδια του παρέ­δωσε, οικεία βου­λή­σει τα κλειδιά του ναού και του ανα­κοί­νωσε ότι για προ­σω­πι­κούς λόγους δεν μπο­ρούσε να συνε­χί­σει.

Επι­ση­μαί­νει επίσης ότι ο ίδιος δεν θα μπο­ρούσε ποτέ να την απο­πέμ­ψει αφού αυτό απο­τε­λούσε θέμα της εκκλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής, που ουδέ­ποτε απα­σχο­λή­θηκε με οποιο­δή­ποτε θέμα που αφο­ρούσε την εκλι­πούσα και ουδέ­ποτε δημιουρ­γή­θηκε οποιο­δή­ποτε πρό­βλημα μαζί της.

Τονίζει ακόμη ότι από­δειξη των ανωτέρω απο­τε­λεί και το γεγονός ότι εξα­κο­λου­θούσε μέχρι και το τέλος της ζωής της να εκκλη­σιά­ζε­ται στην ενορία που είναι εφη­μέ­ριος.

Τον ενά­γο­ντα εκπρο­σω­πεί ο δικη­γό­ρος κ. Ηλίας Ζωγρα­φί­δης και τον ενα­γό­μενο ο δικη­γό­ρος κ. Ακης Δημη­τριά­δης.