«Μπλεξίματα» δημοτικού συμβούλου μετά από έλεγχο του ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου

• Του κατα­λο­γί­στηκε πρό­στιμο ύψους 1,3 εκατ. ευρώ
• Τι προ­έ­κυψε από την έρευνα και πως αντι­κρούει το πόρισμα του δυσμε­νούς ελέγχου σε βάρος του

Eνώπιον του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου προσ­διο­ρί­στηκε για να συζη­τη­θεί την 6η Ιουλίου 2015 η προ­σφυγή δημο­τι­κού συμ­βού­λου του Δήμου Ρόδου για την ακύρωση 4 απο­φά­σεων επι­βο­λής προ­στί­μου (ΑΕΠ) Κώδικα Βιβλίων και Στοι­χείων συνο­λι­κού ύψους 1.326.729,23 ευρώ.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Κατά τους μήνες Φεβρουά­ριο και Μάρτιο, του έτους 2011, διε­νερ­γή­θηκε έλεγχος από το ΣΔΟΕ Νοτίου Αιγαίου, κατόπιν καταγ­γε­λιών, στις φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις, που υπο­βλή­θη­καν από αλλο­δαπά πρόσωπα, τα οποία είχαν προβεί στην αγορά ακι­νή­των στην Ελλάδα και δια­πι­στώ­θηκε μεταξύ των άλλων ότι το τίμημα που δηλώ­θηκε για την αγο­ρα­πω­λη­σία των ακι­νή­των υπο­λεί­πο­νταν από το ποσό του δανείου, που έλαβαν για το συγκε­κρι­μένο σκοπό.

Μεταξύ των πωλητών ακι­νή­των στους συγκε­κρι­μέ­νους αλλο­δα­πούς ήταν και η ατομική επι­χεί­ρηση του δημο­τι­κού συμ­βού­λου.

Κατόπιν τούτων εκδό­θηκε εντολή ελέγχου από το ΣΔΟΕ προ­κει­μέ­νου να διε­ρευ­νη­θεί αν τυχόν ποσά (προ­ερ­χό­μενα κυρίως από δάνεια) πέραν της δηλω­θεί­σας αξίας των συμ­βο­λαίων, κατέ­λη­ξαν στην επι­χεί­ρησή του.

Από τον έλεγχο δια­πι­στώ­θηκε ότι προέβη στην πώληση πλήθους ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών με άδεια οικο­δο­μής σε αλλο­δα­πούς πελάτες. Οι πωλή­σεις αυτές δεν δηλώ­θη­καν ως ακα­θά­ρι­στα έσοδα της επι­χεί­ρη­σης αλλά ως μετα­βι­βά­σεις ακι­νή­των από ιδιώτη.

Περαι­τέρω, εκδό­θη­καν φορο­λο­γικά στοι­χεία προς τα ίδια πρόσωπα – αγο­ρα­στές των ακι­νή­των, για χωμα­τουρ­γι­κές και οικο­δο­μι­κές εργα­σίες, που παρα­σχέ­θη­καν από την επι­χεί­ρησή του, στις εν λόγω νεό­δμη­τες οικο­δο­μές.

Επι­πλέον, ζητή­θη­καν από επι­χεί­ρησή του τα βιβλία και στοι­χεία των ετών από 2007 έως 2011, οι δηλώ­σεις ΦΠΑ και εισο­δή­μα­τος, τα τυχόν συνα­φθέ­ντα ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά, τα συνα­φθέ­ντα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σίας ακι­νή­των καθώς και των παρα­στα­τι­κών εξό­φλη­σης αυτών.

Περαι­τέρω, ελέγχθηκαv οι  φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις των αγο­ρα­στών των ακι­νή­των μετά από σχετικό έγγραφο στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου και δια­πι­στώ­θηκε ότι σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις δηλώ­θη­καν ποσά δανείου και εμβα­σμά­των από το εξω­τε­ρικό, μεγα­λύ­τερα από τα ανα­γρα­φό­μενα στα συμ­βό­λαια τιμή­ματα.

Στο πλαίσια του ελέγχου, το αρμόδιο συνερ­γείο προ­έ­βηκε μεταξύ άλλων στην απο­στολή εγγρά­φων σε δύο τρά­πε­ζες με τα οποία ζητή­θη­καν στοι­χεία για τις συναλ­λα­γές που είχε ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος.

Από την επε­ξερ­γα­σία των εγγρά­φων των τρα­πε­ζών και των συνημ­μέ­νων τους σε συν­δυα­σμό με τα δεδο­μένα των βιβλίων και στοι­χείων της επι­χεί­ρη­σής του δια­πι­στώ­θηκε, από τον έλεγχο, καταρ­χήν ότι δεν εκδό­θη­καν φορο­λο­γικά στοι­χεία συνο­λι­κής αξίας 1.914.028,79 ευρώ για οικο­δο­μι­κές εργα­σίες που παρα­σχέ­θη­καν σε 17 νεό­δμη­τες οικο­δο­μές πελατών οι οποίοι του είχαν κατα­βά­λει ισόποσο ποσό πέραν της αξίας των συνα­φθέ­ντων συμ­βο­λαίων και εκδο­θέ­ντων φορο­λο­γι­κών στοι­χείων.

Το συνο­λικό ποσό που εισπρά­χθηκε χωρίς να εκδο­θούν φορο­λο­γικά στοι­χεία, κατα­τέ­θηκε σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς του.

Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος εκθέτει στην προ­σφυγή του ότι η φορο­λο­γική αρχή δεν διευ­κρι­νί­ζει ποια ακριβώς παροχή παρα­σχέ­θηκε για την οποία θα έπρεπε να εκδοθεί και το αντί­στοιχο φορο­λο­γικό στοι­χείο.

Η έκθεση ελέγχου ΚΒΣ ανα­φέ­ρει μάλιστα ότι δέχεται ότι τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα φορο­λο­γικά στοι­χεία, που εκδό­θη­καν προς τους πελάτες του, θα πρέπει να αφαι­ρε­θούν από το εργο­λα­βικό αντάλ­λαγμα, το οποίο εν προ­κει­μένω, όπως υπο­στη­ρί­ζει, δεν υφί­στα­ται.

Ισχυ­ρί­ζε­ται παρα­πέρα ότι η αναφορά στις ΑΕΠ ΚΒΣ «εκτέ­λεση οικο­δο­μι­κών εργα­σιών» είναι εντελώς αόριστη καθόσον η έννοια της οικο­δο­μι­κής εργα­σίας είναι πολύ ευρεία και περι­λαμ­βά­νει πολλά είδη εργα­σιών τα οποία είναι εντελώς δια­κριτά και όχι παρεμ­φερή.

Δια­τεί­νε­ται παρα­πέρα ότι ο κατα­λο­γι­σμός προ­στί­μου ΚΒΣ για μη έκδοση φορο­λο­γι­κού στοι­χείου με βάση τα ευρή­ματα από τους τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς είναι νομικά αβά­σι­μος και αστή­ρι­κτος.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι από καμία διάταξη νόμου δεν προ­βλέ­πε­ται ότι κάθε κατά­θεση (δάνειο) σε ατομικό τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό απο­τε­λεί ακα­θά­ρι­στο έσοδο επι­χεί­ρη­σης ή εισό­δημα (αφού δεν πρό­κει­ται για επαγ­γελ­μα­τι­κούς λογα­ρια­σμούς), όπως το ΣΔΟΕ εσφαλ­μένα ισχυ­ρί­ζε­ται.

Εκθέτει παρα­πέρα ότι η άποψη του ελέγχου για τον κατα­λο­γι­σμό παρα­βά­σεων ΚΒΣ είναι αναι­τιο­λό­γητη διότι τα απο­δει­κτικά στοι­χεία δεν μπορούν να χαρα­κτη­ρι­στούν αντέγ­γραφα.

Η έκθεση ελέγχου ΚΒΣ, ανα­φέ­ρει μεταξύ άλλων, ότι ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος πριν από την σύνταξη των συμ­βο­λαίων αγο­ρα­πω­λη­σίας και πριν την είσπραξη οποιου­δή­ποτε ποσού μέσω τρα­πέ­ζης, είχε ήδη εκδώσει τιμο­λό­για παροχής υπη­ρε­σιών για χωμα­τουρ­γι­κές εργα­σίες στις συγκε­κρι­μέ­νες ορι­ζό­ντιες ιδιο­κτη­σίες. Στη συνέ­χεια και μετά την σύνταξη των συμ­βο­λαίων, εξέδωσε Τ.Π.Υ. και Τ.Δ.Α. για οικο­δο­μι­κές εργα­σίες και πώληση οικο­δο­μι­κών υλικών προς τους ιδιο­κτή­τες των κατοι­κιών.

Η φορο­λο­γική αρχή θεωρεί ότι ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος έξ’ αρχής ενερ­γούσε ως επι­χεί­ρηση με σκοπό το εμπο­ρικό κέρδος (αγορά αγρο­τε­μα­χίων, σύσταση ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών, έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών, εκτέ­λεση οικο­δο­μι­κών εργα­σιών).

Υπο­στη­ρί­ζε­ται από τη φορο­λο­γική αρχή ότι από τις κινή­σεις των τρα­πε­ζι­κών του λογα­ρια­σμών και από τα παρα­στα­τικά των τρα­πε­ζών προ­έ­κυψε ότι αδιαμ­φι­σβή­τητα εισέ­πραξε ανά περί­πτωση, τα ποσά που ανα­φέρ­θη­καν στην έκθεση είτε προ­κα­τα­βο­λικά, δηλαδή με τη σύνταξη του συμ­βο­λαίου είτε μετά από τις σχε­τι­κές πιστο­ποι­ή­σεις μηχα­νι­κών της τρά­πε­ζας και μέχρι το επόμενο έτος. Συνεπώς, σε πολλές περι­πτώ­σεις, αν και στο συμ­βό­λαιο ανα­γρά­φο­νταν η πώληση μόνο ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών, στην πραγ­μα­τι­κό­τητα οι αγο­ρα­στές είχαν ήδη προ­σχω­ρή­σει στην πληρωμή τιμή­μα­τος στον ελεγ­χό­μενο είτε για να παρα­λά­βουν έτοιμη την κατοι­κία (με το κλειδί στο χέρι) είτε για να διεκ­πε­ραιω­θεί μεγάλο μέρος της ανέ­γερ­σης.

Ο δημο­τι­κός σύμ­βου­λος εκθέτει με βάση τα ανωτέρω ότι ο έλεγχος, κατα­λο­γί­ζει ως παρά­βαση τη ΚΒΣ τη διαφορά μεταξύ του δανείου που έλαβαν οι πελάτες του, των εξόδων που διε­νήρ­γησε για λογα­ρια­σμό τους και της αξίας που ανα­γρά­φηκε στα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σίας.

Η άποψη αυτή, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, είναι εντελώς αναι­τιο­λό­γητη διότι δεν στη­ρί­ζε­ται σε έγγραφα είτε δικά του είτε των πελατών του. Ουσια­στικά η άποψη του ελέγχου για δήθεν παρα­βά­σεις από μέρους του παρα­βλέ­πει τα συμ­βό­λαια αγο­ρα­πω­λη­σίας και τα προ­σκο­μι­σθέ­ντα φορο­λο­γικά στοι­χεία τα οποία και απο­τε­λούν τα μονα­δικά στοι­χεία που θα πρέπει να λάβει υπόψη του ο έλεγχος προ­κει­μέ­νου να προσ­διο­ρί­σει τα έσοδά του.

Σχετική με το ζήτημα της από­δει­ξης για την κατα­βολή «εικο­νι­κών» τιμη­μά­των στις αγο­ρα­πω­λη­σίες ακι­νή­των και των κυρώ­σεων επι­ση­μαί­νει, μεταξύ άλλων, ότι ο έλεγχος δεν επι­κα­λεί­ται κανένα αντέγ­γραφο, ώστε να αιτιο­λο­γή­σει την άποψή του ότι για τα επι­πλέον ποσά που βρέ­θη­καν σε τρα­πε­ζικό του λογα­ρια­σμό θα έπρεπε να έχει εκδώσει αντί­στοιχο φορο­λο­γικό στοι­χείο. Προ­σκό­μισε, όπως τονίζει, ήδη ενώπιον του ελέγχου ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά με τους πελάτες του με τα οποία και ανε­λάμ­βανε την πληρωμή των εργα­σιών για την ανέ­γερση των κατοι­κιών, που θα τους που­λούσε.  Στα ιδιω­τικά αυτά συμ­φω­νη­τικά προ­βλε­πό­ταν ότι όλα τα έξοδα για την ανέ­γερση της οικο­δο­μής θα κατα­τί­θε­νται είτε εξ ιδίων χρη­μά­των των ιδιο­κτη­τών, είτε μέσω δανείου τρά­πε­ζας, δια της πλη­ρε­ξού­σιας δικη­γό­ρου τους η οποία είναι εξου­σιο­δο­τη­μένη ειδικά για το σκοπό αυτό, σε λογα­ρια­σμό του (ως πωλητή του οικο­πέ­δου) για να πλη­ρώ­νει στο όνομα και για λογα­ρια­σμό τους όλα τα έξοδα για την αγορά των υλικών που θα χρεια­στούν (μπετόν, σίδερα, πλα­κά­κια κ.λ.π.) και το εργα­το­τε­χνικό προ­σω­πικό που θα χρεια­στεί για την ανέ­γερση της οικο­δο­μής.

Ανε­λάμ­βανε δε την υπο­χρέ­ωση αυτή απο­κλει­στικά και μόνο προς εξυ­πη­ρέ­τησή τους, καθότι οι πελάτες του θα απου­σί­α­ζαν για μεγάλα χρονικά δια­στή­ματα στο εξω­τε­ρικό και δε θα ήταν δυνατή η συνεχής παρου­σία τους κατά το χρόνο που θα γίνο­νται οι διά­φο­ρες εργα­σίες στην οικο­δομή, ώστε να επι­βλέ­πουν τις εργα­σίες και να προ­βαί­νουν στις απα­ραί­τη­τες δαπάνες.

Η έκθεση ελέγχου, όπως υπο­στη­ρί­ζει, κάνει λόγο, αβάσιμα, για εργο­λα­βικό αντάλ­λαγμα, το οποίο εν προ­κει­μένω δεν υφί­στα­ται.

Με την παρά­θεση ανα­λυ­τι­κών στοι­χείων, εκθέτει ότι το ελά­χι­στο κόστος οικο­δο­μής για τις 17 οικο­δο­μές, προ­σεγ­γί­ζει τα 400.000 ευρώ και τονίζει ότι ο έλεγχος κατα­λο­γί­ζει σε βάρος του ότι σε 17 περι­πτώ­σεις δεν εξέδωσε φορο­λο­γικό στοι­χείο και τα συνο­λικά πρό­στιμα ΚΒΣ ανέρ­χο­νται σε 1.343.626,06 ευρώ.  Δια­τεί­νε­ται ωστόσο ότι, δεν μπορεί να στοι­χειο­θε­τη­θεί παρά­βαση του ΚΒΣ δεδο­μέ­νου ότι τα στοι­χεία των εργα­σιών και προ­μή­θειας υλικών, που έγιναν για λογα­ρια­σμό των πελατών του και που προ­σκό­μισε στον έλεγχο μετά την κλήση προς ακρόαση, υπερ­κα­λύ­πτουν το Ελά­χι­στο Κόστος Οικο­δο­μής.

Ισχυ­ρί­ζε­ται έτσι ότι κατ’ αυτόν τον τρόπο όμως, η φορο­λο­γική αρχή παρα­βιά­ζει κάθε έννοια χρηστής διοί­κη­σης διότι κατα­λο­γί­ζει παρά­βαση με πολ­λα­πλά­σια ποινή σε σχέση με τον αντι­κει­με­νικά θεσμο­θε­τη­μένο τρόπο προσ­διο­ρι­σμού ο οποίος και βασί­ζε­ται στα Ελά­χι­στα Κόστη Οικο­δο­μής.

Εκθέτει παρα­πέρα ότι η αιτίαση του ελέγχου ότι  ενήρ­γησε σαν επι­χεί­ρηση με σκοπό το εμπο­ρικό κέρδος (αγορά αγρο­τε­μα­χίων, σύσταση ορι­ζό­ντιων ιδιο­κτη­σιών, έκδοση οικο­δο­μι­κών αδειών, εκτέ­λεση οικο­δο­μι­κών εργα­σιών) είναι αβάσιμη και αναι­τιο­λό­γητη.

Επι­πλέον, υπο­στη­ρί­ζει ότι η φορο­λο­γική αρχή δεν μπο­ρούσε να προβεί σε έλεγχο για τις χρήσεις 2008 και 2009, διότι αυτές ήταν περαιω­μέ­νες με το Ν. 3888/2010 ενώ περαι­τέρω ανα­λυ­τικά εκθέτει ότι υφί­στα­ται έλλειψη αιτιο­λο­γίας των ΑΕΠ ΚΒΣ ως προς τον κατα­λο­γι­σμό παρά­βα­σης για μη έκδοση φορο­λο­γι­κού στοι­χείου λόγω μη προσ­διο­ρι­σμού, της παροχής που δήθεν παρα­σχέ­θηκε.