“Mε λογισμό και μ’ όνειρο…” Αποχαιρετιστήρια επιστολή της Διευθύντριας του Καζούλλειου

Με αφορμή το κλεί­σιμο του κύκλου της εκπαι­δευ­τι­κής μου πορείας ως διευ­θύ­ντρια στο Καζούλ­λειο Λύκειο, μετά από μια δημιουρ­γική και πλούσια σε εμπει­ρίες τετρα­ετή θητεία, αισθά­νο­μαι την ανάγκη να εξω­τε­ρι­κεύσω μερικές από τις σκέψεις και τα συναι­σθή­ματά μου.

Αποχωρώ πλέον από τη Ρόδο, με μια γαλήνη στην ψυχή μου, καθώς το καθήκον με καλεί σε άλλους τόπους να προ­σφέρω κι εκεί τις υπη­ρε­σίες μου, ανοί­γο­ντας νέους και ελπι­δο­φό­ρους κύκλους. Στο τρί­πτυχο των αξιών «σεβα­σμός, αξιο­πρέ­πεια, ήθος» που έχω ως άνθρω­πος, θα φρο­ντίσω κι εκεί όπως κι εδώ, να φερθώ ανάλογα για το δέον γενέ­σθαι. Απο­κό­μισα πλού­σιες εμπει­ρίες, οι οποίες απο­τε­λούν «κομμάτι της ζωής μου», αφού κατέ­θεσα τέσσερα χρόνια της θητείας μου «κομμάτι της ψυχής μου».

«Αν δεν στη­ρί­ξεις το ένα σου πόδι έξω απ’ τη Γη, ποτέ δεν θα μπο­ρέ­σεις να σταθείς επάνω της»!

Είχα πάντα την αίσθηση της ευθύνης για όσα πάνε καλά ή κακά γύρω μου: «Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω».

Αποχωρώ από το Καζούλ­λειο Λύκειο γεμάτη και ήρεμη! Η ισότητα, η δικαιο­σύνη και η προ­σφορά, υπήρξαν οι βάσεις μου. Νοιώθω πλήρης και ευχα­ρι­στώ όλους για τις εμπει­ρίες και τις γνώσεις που απο­κό­μισα. Με στόχους και όραμα για την Παιδεία, βάζο­ντας στην προ­σπά­θεια πολύ από το προ­σω­πικό μου μεράκι, προ­σπά­θησα για ένα σύγ­χρονο σχολείο, Κέντρο Παι­δείας και Πολι­τι­σμού, Ανοιχτό στην Κοι­νω­νία, με Λογισμό και μ’ Όνειρο.

…κι ερχό­ντου­σαν μέρες δύσκο­λες, καθώς οι τομές στην εκπαί­δευση ξεση­κώ­νουν αντι­δρά­σεις, αλλά το μέλλον θα δείξει, αν αυτό άξιζε. Παίρνω μαζί μου την καθα­ρό­τητα και τη χαρά στα βλέμ­ματα των μαθητών που συνυ­πό­γρα­φαν κάθε και­νο­το­μία, και τη στήριξη των γονιών που ήταν μια δυνατή ανάσα και ταυ­τό­χρονα σημα­ντική ενθάρ­ρυνση.

Από τη μιζέρια, τη ρηχό­τητα και την υπο­κρι­σία που συνά­ντησα στο δρόμο μου δεν κρατάω τίποτα. Ελεύ­θερη, λοιπόν, κοι­τά­ζο­ντας πίσω μου μια «πλούσια» τετρα­ε­τία είμαι χαρού­μενη κι ευτυ­χι­σμένη. Ελπίζω να δια­τη­ρη­θούν, να διευ­ρυν­θούν στο μέλλον και να πολ­λα­πλα­σια­στούν οι συνερ­γα­σίες που ξεκι­νή­σαμε μαζί.

Θα ήταν παρά­λειψή μου, θα ήμουν αγνώμων και δεν το θέλω, εάν δημόσια δεν ευχα­ρι­στήσω κάποιους ανθρώ­πους οι οποίοι συνέ­βαλ­λαν, συνει­δητά ή όχι, στην πορεία μου ως διευ­θύ­ντρια στο Καζούλ­λειο Λύκειο:

• Τους φορείς της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης για τη συνερ­γα­σία μας.

• Τους εκπρο­σώ­πους και φορείς της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης.

• Τους ευρύ­τε­ρους φορείς της εκπαί­δευ­σης.

• Τα σχολεία που συνερ­γα­στή­καμε και υλο­ποι­ή­σαμε κοινές δράσεις.

• Τους εκπαι­δευ­τι­κούς του Καζούλ­λειου Λυκείου που ένιωσαν τον παλμό του ζωντα­νού και ενερ­γη­τι­κού σχο­λείου.

• Τους γονείς για κάθε μορφή συνερ­γα­σίας.

• Το βοη­θη­τικό προ­σω­πικό του σχο­λείου.

• Τους τοπι­κούς επι­στη­μο­νι­κούς και πολι­τι­στι­κούς συλ­λό­γους.

• Τα τοπικά ΜΜΕ για την αξιο­πι­στία των δημο­σιευ­μά­των τους.

• Τους πολίτες της Ρόδου που υπο­στή­ρι­ξαν και συμ­με­τεί­χαν ενεργά σε κάθε δράση μας.

• Και ιδιαι­τέ­ρως τις μαθή­τριες και τους μαθητές για τη συνερ­γα­σία και την εμπι­στο­σύνη που μου έδειξαν.

Αυτό που απο­κο­μίζω και θα πάρω μαζί μου, ως προίκα(!!) είναι ό,τι πολυ­τι­μό­τερο: η αγάπη ως επι­στέ­γα­σμα αυτού που λέγεται ζωή. Οι φιλίες που δημιουρ­γή­θη­καν μέσα σ΄ αυτά τα τέσσερα χρόνια είναι ό,τι αξίζει και αυτό που κρατώ ως δύναμη για την πορεία μου από δω και πέρα.

Από καρδιάς

Στα­μα­τίνα Κοτρέ­τσου PhD, MΕd, Χημικός

Διευ­θύ­ντρια 2ου ΓΕΛ Ρόδου «Καζούλ­λειου»