Νόμιμα τα μέτρα κατασχέσεων για οφειλές ΦΠΑ

«Ναι» λέει το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας στην προ­βλε­πό­μενη επιβολή από το ελλη­νικό Δημόσιο απα­γο­ρευ­τι­κών μέτρων (κατά­σχεση τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών, κινητών περιου­σια­κών στοι­χείων κλπ.) για οφειλές ΦΠΑ.

Το Β’ Τμήμα του ανώ­τα­του ακυ­ρω­τι­κού δικα­στη­ρίου έκρινε νόμιμη συγκε­κρι­μένη διάταξη της φορο­λο­γι­κής νομο­θε­σίας, σύμφωνα με την οποία: «Κάθε φορά που η φορο­λο­γική αρχή δια­πι­στώ­νει φορο­λο­γι­κές παρα­βά­σεις, από τις οποίες προ­κύ­πτει ότι δεν έχει απο­δο­θεί συνο­λικά στο Δημόσιο ποσό πάνω από 150.000 ευρώ από ΦΠΑ, απα­γο­ρεύ­ε­ται στις αρμό­διες δημό­σιες οικο­νο­μι­κές υπη­ρε­σίες να παρα­λαμ­βά­νουν δηλώ­σεις ή να χορη­γούν βεβαιώ­σεις ή πιστο­ποι­η­τικά που ζητού­νται από τον παρα­βάτη για την κατάρ­τιση συμ­βο­λαιο­γρα­φι­κών πράξεων μετα­βί­βα­σης περιου­σια­κών στοι­χείων. Επίσης, ανα­στέλ­λε­ται το απόρ­ρητο των κατα­θέ­σεων, των λογα­ρια­σμών, των κοινών λογα­ρια­σμών, των πάσης φύσεως επεν­δυ­τι­κών λογα­ρια­σμών, των συμ­βά­σεων και πράξεων επί παρα­γω­γών χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κών προ­ϊ­ό­ντων και του περιε­χο­μέ­νου των θυρίδων του φορο­λο­γου­μέ­νου σε τρά­πε­ζες ή άλλα πιστω­τικά ιδρύ­ματα και δεσμεύ­ε­ται το 50% των ποσών αυτών». Στην προ­κει­μένη περί­πτωση, το ΣτΕ επι­κύ­ρωσε – με την 2297/2015 απόφασή του- απα­γο­ρευ­τικά μέτρα που επι­βλή­θη­καν σε γνωστή εται­ρεία πώλησης κοσμη­μά­των και ωρο­λο­γίων της Θεσ­σα­λο­νί­κης, για μη απόδοση ΦΠΑ, κατά τη διετία 1999 – 2001, ύψους 407.579 ευρώ.

Σύμφωνα με τη σχετική δικα­στική απόφαση, η κατά­σχεση «δεν είναι δυσα­νά­λογη ως μέτρο προς τον συνι­στά­μενο στη δια­τή­ρηση των περιου­σια­κών στοι­χείων του παρα­βάτη σκοπό τους, δεδο­μέ­νου και του πρό­σκαι­ρου των εν λόγω μέτρων» και είναι νόμιμη η επιβολή των απα­γο­ρευ­τι­κών αυτών μέτρων, καθώς συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις επι­βο­λής τους. Ειδι­κό­τερα, η εν λόγω εται­ρεία κατά τη διετία 1999 – 2001 «εξέδωσε εικο­νι­κές απο­δεί­ξεις λια­νι­κής πωλή­σεως και εικο­νικά πιστω­τικά τιμο­λό­για επι­στρο­φής ΦΠΑ που κατα­χω­ρί­σθη­καν στα τηρού­μενα βιβλία της (Γ’ κατη­γο­ρίας του ΚΒΣ) και στους λογα­ρια­σμούς των εισροών και, ακο­λού­θως, συμ­ψη­φί­σθη­καν με τον φόρο των εκροών, τα τιμο­λό­για δε αυτά δεν ανα­γνω­ρί­σθη­καν από τον έλεγχο». Ετούτης απο­δό­θηκε η παρά­βαση της μη από­δο­σης στο Δημόσιο ΦΠΑ ύψους 407.570 ευρώ και επι­βλή­θη­καν στην εται­ρεία και στον πρόεδρο και διευ­θύ­νο­ντα σύμ­βουλό της η συντη­ρη­τική κατά­σχεση όλης της κινητής περιου­σίας, τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών κ.λπ. Κατόπιν προ­σφυ­γών των μελών της εται­ρείας, η υπόθεση έφτασε τελικά στο ΣτΕ. Από την εται­ρεία υπο­στη­ρί­χθηκε, μεταξύ άλλων, ότι τα επίμαχα απα­γο­ρευ­τικά μέτρα που επι­βλή­θη­καν (δέσμευση του 50% των χρη­μα­τι­κών δια­θε­σί­μων κλπ.) λει­τουρ­γούν συν­θλι­πτικά για τη ρευ­στό­τητα και τη φήμη της εται­ρείας, ότι είναι αντι­συ­νταγ­μα­τική η συλ­λή­βδην κατά­σχεση της κινητής περιου­σίας κ.λπ. Επίσης, ανα­φέρ­θηκε ότι από ποι­νι­κής σκοπιάς έχει απαλ­λα­γεί για τις απο­δι­δό­με­νες σε βάρος της ενέρ­γειες. Οπως έκρινε, όμως, το ΣτΕ, οι σύμ­βου­λοι Επι­κρα­τείας δεν έχουν αρμο­διό­τητα να διε­ρευ­νή­σουν ζητή­ματα σχετικά με την τέλεση ή μη των παρα­βά­σεων, μεταξύ των οποίων περι­λαμ­βά­νε­ται και τυχόν αθώωση του φερο­μέ­νου ως παρα­βάτη από τα ποινικά δικα­στή­ρια, αλλά εξε­τά­ζουν μόνον εάν, για τις παρα­βά­σεις που ανα­φέ­ρο­νται στην «ειδική έκθεση ελέγχου», συντρέ­χουν οι νόμιμες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επιβολή των σχε­τι­κών περιο­ρι­σμών.