Ντερ Στάνταρντ: Η Μέρκελ δεν μπορεί να διακινδυνεύσει την απώλεια της Ελλάδας ως εταίρου

Λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τη συμ­με­τοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και τη διένεξη με τη Ρωσία, η Γερ­μα­νίδα καγκε­λά­ριος, για παρά­δειγμα, δεν μπορεί να δια­κιν­δυ­νεύ­σει να χάσει την Αθήνα ως εταίρο”, τονίζει σε σημε­ρινή εκτενή ανάλυσή της η αυστριακή εφη­με­ρίδα “Ντερ Στά­νταρντ”, ανα­φε­ρό­μενη στην “προ­σπά­θεια της αρι­στε­ρής κυβέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ να μετα­θέ­σει τη λήψη απο­φά­σεων σε επίπεδο αρχηγών κυβερ­νή­σεων, αντί των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών”.

Σύμφωνα με την εφη­με­ρίδα, με τον τρόπο αυτό η ελλη­νική κυβέρ­νηση ευελ­πι­στεί σε μεγα­λύ­τερη αντα­πό­κριση απέ­να­ντί της, καθώς οι πρω­θυ­πουρ­γοί πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­ζουν τις γεω­πο­λι­τι­κές πτυχές σε μεγα­λύ­τερο βαθμό από ότι οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών.

Η ανάλυση με τίτλο “Ο στρα­τη­γι­κός προ­βο­κά­το­ρας της Ελλάδας”, παρα­πέ­μπει αρχικά στις διά­φο­ρες κρι­τι­κές που δια­τυ­πώ­νο­νται για τον Έλληνα υπουργό Οικο­νο­μι­κών Γιάνη Βαρου­φάκη, σημειώ­νο­ντας ότι δεν μπορεί να εκτι­μη­θεί αν αυτές ισχύουν ή όχι, μια και σχεδόν πάντα γίνο­νται είτε χωρίς καμία από­δειξη είτε “off the record”, Παρ΄όλα αυτά όμως ανα­πα­ρά­γο­νται στα ΜΜΕ.

Όπως παρα­τη­ρεί στη συνέ­χεια, ενδια­φέ­ρον είναι το γεγονός πως η αντι­πα­ρά­θεση με το Γιάνη Βαρου­φάκη δεν αφορά μόνον το εάν η πολι­τική λιτό­τη­τας στην Ελλάδα είναι σωστή ή λαν­θα­σμένη, αλλά αφορά και το ρόλο των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών, τον οποίο η Αθήνα θέτει ανοικτά υπό αμφι­σβή­τηση.

Διότι, όπως σημειώ­νε­ται, πριν την οικο­νο­μική κρίση η σημα­ντι­κό­τερη υπουρ­γική σύνοδος στις Βρυ­ξέλ­λες ήταν το Συμ­βού­λιο των υπουρ­γών Εξω­τε­ρι­κών, του οποίου οι απο­φά­σεις είχαν πολι­τικά και επι­κοι­νω­νιακά για πολύ καιρό το μεγα­λύ­τερο βάρος, αλλά εξαι­τίας της διά­σω­σης κρατών και τρα­πε­ζών μετά το 2008, αυτό έχει αλλάξει και σήμερα τον τόνο δίνουν οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών, ενώ ιδιαί­τερα έχει ανα­βαθ­μι­στεί το Eurogroup, στο οποίο οι υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών των 19 χωρών της Ευρω­ζώ­νης συντο­νί­ζουν τις στρα­τη­γι­κές τους και την δημο­σιο­νο­μική τους πολι­τική.

Επι­στρέ­φο­ντας στο Γιάνη Βαρου­φάκη, η εφη­με­ρίδα παρα­τη­ρεί ότι όταν εκείνος “φλυαρεί”, είναι δυνατές δύο ερμη­νείες, είτε ότι λει­τουρ­γεί πραγ­μα­τικά ερα­σι­τε­χνικά, είτε ότι εφαρ­μό­ζει τη στρα­τη­γική του πρω­θυ­πουρ­γού του και προ­σπα­θεί να εμπο­δί­σει τη λήψη απο­φά­σεων των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών της Ευρω­ζώ­νης, οι οποίοι δεν είναι μόνον οργι­σμέ­νοι γιατί η Ελλάδα απορ­ρί­πτει την πολι­τική λιτό­τη­τας, αλλά και γιατί αμφι­σβη­τεί­ται η επιρροή τους.

Επι­πλέον η στρα­τη­γική του Γιάνη Βαρου­φάκη πρέπει από την αρχή να είχε ως στόχο της να κερ­δη­θεί περισ­σό­τε­ρος χρόνος για το ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μπορεί να ανα­ζη­τη­θούν εταίροι ως σύμ­μα­χοι, ωστόσο δεν φαί­νε­ται να έχει πετύχει αυτή στρα­τη­γική, καθώς ακόμη και οι αρι­στε­ρές κυβερ­νή­σεις σε Ρώμη και Παρίσι δεν συμπα­ρα­στέ­κο­νται την Αθήνα, η οποία κατά την άποψη διπλω­μα­τών της ΕΕ δεν θα μπο­ρέ­σει να παρα­κάμ­ψει τους υπουρ­γούς Οικο­νο­μι­κών της Ευρω­ζώ­νης.

Όπως κατα­λή­γει η ανάλυση της “Ντερ Στά­νταρντ”, η ανα­κοί­νωση τη Δευτέρα του Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του ως επι­κε­φα­λής της ομάδας δια­πραγ­μα­τεύ­σεις για το Eurogroup μπορεί να σημαί­νει πολλά, όπως επίσης και τίποτε, διότι, είτε ο Βαρου­φά­κης πραγ­μα­τικά απο­δυ­να­μώ­θηκε, είτε ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να τον βγάλει κάπως από το επί­κε­ντρο της κρι­τι­κής, με τη φημο­λο­γία να οργιά­ζει και πάλι.