Non paper του ΔΝΤ για Grexit υποστηρίζει το Spiegel

Το περιο­δικό Der Spiegel υπο­στη­ρί­ζει ότι οι δανει­στές έχουν διε­ρευ­νή­σει τις συνέ­πειες ενδε­χό­με­νης εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ και μάλιστα κάνει λόγο για σχετικό non paper του ΔΝΤ.

Στις σχε­τι­κές διερ­γα­σίες φέρεται να πρω­το­πο­ρεί το ΔΝΤ, εκτι­μώ­ντας ότι μία απο­χώ­ρηση της Ελλάδας από το κοινό ευρω­παϊκό νόμισμα θα ήταν «δια­χει­ρί­σιμη», αν και σε αυτήν την περί­πτωση θα χρειά­ζο­νταν μέτρα προ­στα­σίας από κερ­δο­σκο­πι­κές επι­θέ­σεις για ορι­σμέ­νες «ευά­λω­τες χώρες», δηλαδή πιθα­νό­τατα την Ισπανία, την Πορ­το­γα­λία και την Ιρλαν­δία. Θεω­ρεί­ται ωστόσο ότι τα κεφά­λαια του μηχα­νι­σμού ESM, καθώς και τα νέα εργα­λεία παρέμ­βα­σης της Ευρω­παϊ­κής Κεντρι­κής Τρά­πε­ζας, επαρ­κούν πλήρως για να καλύ­ψουν αυτές τις ανάγκες.

Αντι­θέ­τως, για την Ελλάδα οι συνέ­πειες θα ήταν οδυ­νη­ρές, εκτι­μούν οι ειδικοί του ΔΝΤ σύμφωνα με το Spiegel. Το περιο­δικό κάνει λόγο για εμπι­στευ­τικό non paper που κυκλο­φό­ρησε τον Μάρτιο στο ΔΝΤ με τίτλο «Η Ελλάδα μετά την απο­χώ­ρηση από το ευρώ». Μεταξύ άλλων οι συντά­κτες του non paper φέρο­νται να απορ­ρί­πτουν τη σύνδεση του μελ­λο­ντι­κού εθνικού νομί­σμα­τος με το ευρώ, ώστε μέσω της υπο­τί­μη­σης να βελ­τιω­θεί η αντα­γω­νι­στι­κό­τητα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας.

Εκτι­μούν μάλιστα, σύμφωνα με τη Deutsche Welle, ότι η το νέο νόμισμα θα έμπαινε σε έναν κύκλο αλλη­λο­τρο­φο­δο­τού­με­νων υπο­τι­μή­σεων: «κατα­να­λω­τές, επι­χει­ρή­σεις και επεν­δυ­τές θα προ­σπα­θού­σαν να ξεφορ­τω­θούν το νέο νόμισμα με απο­τέ­λε­σμα, λόγω του φόβου για την απώλεια της αξίας του, να την επι­τα­χύ­νουν κιόλας». Επι­πλέον η πενιχρή αξία του νέου νομί­σμα­τος στο εξω­τε­ρικό θα προ­κα­λούσε δρα­μα­τική αύξηση στις τιμές των εισα­γό­με­νων προ­ϊ­ό­ντων και, τελικά, υπερ­πλη­θω­ρι­σμό.

Άτακτη χρε­ο­κο­πία σε τρία βήματα

Ως πιθανό σενάριο το Spiegel ανα­φέ­ρει τα εξής: «Εάν η κυβέρ­νηση Τσίπρα δεν κατα­φέ­ρει να συγκε­ντρώ­σει τα απα­ραί­τητα χρήματα (για την πληρωμή του ΔΝΤ), θα έρθει η άτακτη χρε­ο­κο­πία. Και ο ευρω­παϊ­κός μηχα­νι­σμός EFSF, ο μεγα­λύ­τε­ρος χρη­μα­το­δό­της της χώρας, θα ήταν ανα­γκα­σμέ­νος να κηρύξει άμεσα απαι­τητά τα δικά του δάνεια, ύψους 130 δισ. ευρώ.

Ο λόγος είναι ότι τα δάνεια αυτά είναι συν­δε­δε­μένα με τα αντί­στοιχα του ΔΝΤ. Κατά συνέ­πεια η ελλη­νική κυβέρ­νηση δεν θα έβρισκε πλέον αγο­ρα­στές ούτε για τίτλους βρα­χείας διάρ­κειας, τα απο­κα­λού­μενα T-Bills, με τα οποία κατα­φέρ­νει σήμερα να επι­βιώ­σει».

Σε αυτήν την περί­πτωση δεν θα υπήρχε άλλη επιλογή παρά «να εκδώσει τίτλους για να πλη­ρώ­σει προ­μη­θευ­τές, συντα­ξιού­χους και δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους. Οι ειδικοί απο­κα­λούν τους τίτλους IOUs,από την αγγλική έκφραση ʻI owe youʼ δηλαδή ʻσου χρωστάωʼ. Με αυτούς μπορεί κανείς (θεω­ρη­τικά) να πλη­ρώ­σει το ρεύμα ή τη θέρ­μανση, αλλά και να κάνει τα ψώνια του. Λει­τουρ­γούν ως μέσα πλη­ρω­μής. Κατ΄αυ­τόν τον τρόπο η Ελλάδα θα καθιέ­ρωνε ένα παράλ­ληλο νόμισμα».

Το Spiegel αφήνει να εννοη­θεί ότι, ενώ ο ιδιω­τι­κός τομέας και η ελεύ­θερη αγορά θα εξα­κο­λου­θού­σαν να λει­τουρ­γούν σε πρώτη φάση με ευρώ, στο Δημόσιο οι πλη­ρω­μές θα γίνο­νταν με αυτό το παράλ­ληλο νόμισμα, το οποίο θα είχε μεν ονο­μα­στική αξία σε ευρώ, αλλά «θεω­ρεί­ται σίγουρο ότι πολύ σύντομα η πραγ­μα­τική δια­πραγ­μά­τευσή του θα γίνεται σε τιμή χαμη­λό­τερη της ονο­μα­στι­κής του αξίας. Αυτό δείχνει η εμπει­ρία από άλλες χρε­ο­κο­πη­μέ­νες χώρες όπως η Αργε­ντινή προ δεκα­ε­τίας, όπου τα κατα­στή­ματα και οι επι­χει­ρή­σεις δέχο­νταν τους τίτλους μόνο με έκπτωση (για τον κατα­στη­μα­τάρχη). (…) Στην Αργε­ντινή τα IOUs έχασαν μέχρι και το 70% της ονο­μα­στι­κής αξίας τους. Ο λόγος είναι ότι προ­ε­ξο­φλούν την υπο­τί­μηση ενός πιθανού νέου νομί­σμα­τος.

Προ­βλη­μα­τι­σμός για bank run

To Spiegel υπο­στη­ρί­ζει ότι η ΕΚΤ έχει ήδη ερευ­νή­σει αυτό το σενάριο για την Ελλάδα, κατα­λή­γο­ντας στο συμπέ­ρα­σμα ότι ο ένας στους τρεις ‘Ελληνες θα πλη­ρω­νό­ταν με αυτούς τους «πλη­θω­ρι­στι­κούς» τίτλους. Πρό­κει­ται προ­φα­νώς για τους εργα­ζό­με­νους στον δημόσιο τομέα. Ωστόσο όλοι οι ειδικοί συμ­φω­νούν, υπο­στη­ρί­ζει το περιο­δικό ότι «τα IOUs είναι μόνο μία ενδιά­μεση λύση για μερικές εβδο­μά­δες, ίσως για δύο-τρεις μήνες. Γιατί δεν υπο­βοη­θούν τον ήδη τραυ­μα­τι­σμένο τρα­πε­ζικό τομέα της χώρας, αλλά αντι­θέ­τως τον απο­τε­λειώ­νουν.

Μόλις κυκλο­φο­ρή­σουν οι πρώτοι τίτλοι, οι Έλληνες θα ορμή­σουν στις τρά­πε­ζες, προ­σπα­θώ­ντας να προ­στα­τέ­ψουν τις οικο­νο­μίες που έχουν σε ευρώ. Εάν η κυβέρ­νηση θέλει να απο­τρέ­ψει την απο­ψί­λωση των κατα­θέ­σεων, θα πρέπει να κλείσει προ­σω­ρινά τις τρά­πε­ζες και αν επι­βά­λει περιο­ρι­σμούς στην κίνηση κεφα­λαίων».