43χρονος παρκαδόρος του Δήμου καταδικάστηκε για απόπειρα ανθρωποκτονίας του Τζ. Μαχραμά

Ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με αί­τη­ση για την ανα­στο­λή εκτέ­λε­σης της υπ’αριθ. 30/2014 από­φα­σης του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών και 6 μηνών, προ­σέ­φυ­γε ο Α. Β. του Π., 43 ετών, παρ­κα­δό­ρος του Δήµου Ρόδου, που έχει κρι­θεί ένο­χος, με ελα­φρυ­ντι­κό, για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας του επι­χει­ρηµατία Ζαννή (Τζού­λη) Μαχραµά.

Όπως εκ­θέ­τει, κατά της ανω­τέ­ρω από­φα­σης άσκη­σε νό­μι­μα και εμπρό­θε­σμα αναί­ρε­ση με πέντε του­λά­χι­στον λό­γους ευ­δο­κί­μη­σης, η εκ­δί­κα­ση της οποί­ας δεν έχει προσ­διο­ρι­σθεί ακόμα.

Στις 20 Απρι­λί­ου 2007 και περί ώρα 22.20 ο Τζού­λης Μαχραµάς βά­δι­ζε στην «Κο­λό­να» µε έναν αλ­λο­δα­πό, υπάλ­λη­λό του (σερ­βι­τό­ρο), έχο­ντας µόλις σχο­λά­σει από την ερ­γα­σία τους.

Ο κα­τη­γο­ρούµενος φέ­ρε­ται να ανέµενε τον Μαχραµά και να ανέ­πτυ­ξε τα­χύ­τη­τα προ­κειµένου να τον χτυ­πή­σει και να τον τραυµατί­σει.

Ει­δι­κό­τε­ρα τον χτύ­πη­σε µε το εµπρό­σθιο αρι­στε­ρό µέρος του οχήµατός του ενώ ο αλ­λο­δα­πός πή­δη­ξε πάνω στο καπό του αυ­το­κι­νή­του. Από τη πρό­σκρου­σή τους µε το όχηµα του κα­τη­γο­ρουµένου, ο πρώ­τος υπέ­στη σωµατική βλάβη και ει­δι­κό­τε­ρα κάταγµα κάτω πέ­ρα­τος κερ­κί­δος δεξιά, ο δε αλ­λο­δα­πός υπέ­στη οµοίως σωµατική βλάβη και ει­δι­κό­τε­ρα κά­κω­ση αρι­στε­ρού αγκώ­νος µε θλα­στι­κό.

Προ­έ­κυ­ψε δε ότι δεν υπήρ­χαν ίχνη τρο­χο­πε­δή­σε­ως, ενώ ο κα­τη­γο­ρούµενος, προ­κειµένου να πλή­ξει τον Μαχραµά, που βά­δι­ζε επί δια­βά­σε­ως πεζών, ει­σήλ­θε στο αντί­θε­το της κα­τεύ­θυν­σής του ρεύµα κυ­κλο­φο­ρί­ας.

Εν συ­νε­χεία ο κα­τη­γο­ρούµενος εγκα­τέ­λει­ψε τον τόπο του ατυχήµατος, εν γνώ­σει του ότι είχε προ­κα­λέ­σει τους πιο πάνω τραυ­μα­τι­σμούς, προ­σπα­θώ­ντας να δια­φύ­γει της σύλ­λη­ψής του.

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου υπο­στή­ρι­ξε ότι πρό­κει­ται για ατύ­χη­μα, ότι τυ­χαί­ως περ­νού­σε με το αυ­το­κί­νη­τό του από το συ­γκε­κρι­μέ­νο ση­μείο ότι δεν είχε πρό­θε­ση να χτυ­πή­σει τα δύο θύ­μα­τα και ότι εξαι­τί­ας ψυ­χο­λο­γι­κών προ­βλη­μά­των που αντι­με­τω­πί­ζει έχει μειω­μέ­νο κα­τα­λο­γι­σμό γι’ αυτό κι εγκα­τέ­λει­ψε τον τόπο του ατυ­χή­μα­τος. Όπως επι­ση­μαί­νει στην αί­τη­σή του αντι­με­τω­πί­ζει σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα υγεί­ας και συ­γκε­κρι­μέ­να έχει κι­νη­τι­κό πρό­βλη­μα στο αρι­στε­ρό του πόδι λόγω πο­λιο­μυ­ε­λί­τι­δας, έχει υπο­βλη­θεί σε αφαί­ρε­ση θυ­ρε­οει­δούς προ δε­κα­ε­τί­ας, και επι­πρό­σθε­τα πά­σχει από κα­τά­θλι­ψη και με­θο­ρια­κή δια­τα­ρα­χή της προ­σω­πι­κό­τη­τας.

Τα σω­μα­τι­κής και ψυ­χια­τρι­κής φύ­σε­ως προ­βλή­μα­τά του, λόγω του εγκλει­σμού του, έχουν επι­δει­νω­θεί.

Πέραν όμως της δικής του δει­νής θέσης, τα κυ­ριό­τε­ρα θύ­μα­τα αυτής της ιστο­ρί­ας είναι τα υπό­λοι­πα μέλη της οι­κο­γε­νεί­ας του για τους οποί­ους απο­τε­λεί το μο­να­δι­κό στή­ριγ­μα.

Οι λόγοι αναι­ρέ­σε­ως που επι­κα­λεί­ται είναι οι εξής:

-Ελ­λει­ψη ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας δια την απόρ­ρι­ψη των αυ­το­τε­λών ισχυ­ρι­σμών, οι οποί­οι και προ­τά­θη­καν από την πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρο του στην επ’ ακρο­α­τη­ρίω δια­δι­κα­σία. Η αι­τιο­λο­γία απόρ­ρι­ψης αυτών από τα αντί­στοι­χα κε­φά­λαια της από­φα­σης λεί­πει πα­ντε­λώς.

-Ελ­λει­ψη ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας καθώς η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση εδέ­χθη ότι τέ­λε­σε την πράξη της από­πει­ρας αν­θρω­πο­κτο­νί­ας σε ήρεμη ψυ­χι­κή κα­τά­στα­ση και όχι εν βρα­σμώ ψυ­χι­κής ορμής, πλην όμως στε­ρεί­ται νό­μι­μης, ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας.

-Ελ­λει­ψη ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας καθώς η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση απέρ­ρι­ψε τον κατά τρόπο σαφή και ορι­σμέ­νο προ­βλη­θέ­ντα αυ­το­τε­λή ισχυ­ρι­σμό περί ανα­γνώ­ρι­σης της ελα­φρυ­ντι­κής πε­ρί­στα­σης του προ­τέ­ρου εντί­μου βίου, χωρίς την απαι­τού­με­νη νό­μι­μη, ει­δι­κή και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη αι­τιο­λο­γία.

-Ελ­λει­ψη ει­δι­κής και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νης αι­τιο­λο­γί­ας καθώς η προ­σβαλ­λό­με­νη από­φα­ση απέρ­ρι­ψε τους κατά τρόπο σαφή και ορι­σμέ­νο προ­βλη­θέ­ντες αυ­το­τε­λείς ισχυ­ρι­σμούς περί ανα­γνώ­ρι­σης των ελα­φρυ­ντι­κών πε­ρι­στά­σε­ων της ει­λι­κρι­νούς με­τα­μέ­λειας και της καλής συ­μπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη, χωρίς την απαι­τού­με­νη νό­μι­μη, ει­δι­κή και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη αι­τιο­λο­γία,

-Από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα που συ­νέ­βη κατά τη δια­δι­κα­σία στο ακρο­α­τή­ριο λόγω της πα­ρά­λει­ψης του Δι­κα­στη­ρί­ου να απο­φαν­θεί επί αι­τή­μα­τος που υπέ­βα­λε η πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρος του και που αφο­ρού­σε την κλή­τευ­ση ου­σιώ­δους μάρ­τυ­ρα.