Καμία πρόοδος στην διαδικασία ανανέωσης της μίσθωσης του «Ξενοδοχείου των Ρόδων» στην εταιρεία «Καζίνο Ρόδου Α.Ε.»

• Τι σκο­πεύει η κάνει η δημο­τική αρχή του Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη

Σε εκκρε­μό­τητα παρά τα στενά περι­θώ­ρια που θέτει η ίδια η σύμβαση παρα­μέ­νει στην δημο­τική αρχή του Δήμου Ρόδου το θέμα της έναρξης δια­πραγ­μα­τεύ­σεων για την ανα­νέ­ωση της μίσθω­σης του «Ξενο­δο­χείου των Ρόδων» («Grande Albergo Delle Rose») στην εται­ρεία «Καζίνο Ρόδου ΑΕ».

Το όλο ζήτημα, που απο­τέ­λεσε αντι­κεί­μενο ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής», περιο­ρί­στηκε σε μια ανε­πί­σημη συνά­ντηση εκπρο­σώ­πων της εται­ρείας με τον αντι­δή­μαρχο επί των οικο­νο­μι­κών κ. Κώστα Χαλκιά και σε μια ενη­μέ­ρωση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου για το ότι πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε μια τέτοια συνά­ντηση και ό,τι επρό­κειτο να ακο­λου­θή­σει επίσημη ενη­μέ­ρωση για το τι μέλλει γενέ­σθαι.

Η δημο­τική αρχή του Αλέ­ξαν­δρου Κολιάδη προ­γραμ­μα­τί­ζει να ειση­γη­θεί να συγκλη­θεί για την διε­ρεύ­νηση του όλου θέματος μια δια­πα­ρα­τα­ξιακή επι­τροπή με την συμ­με­τοχή κυρίως των επι­κε­φα­λής των παρα­τά­ξεων για να υπάρξει κοινή γραμμή στην αντι­με­τώ­πιση της εται­ρείας και η όποια απόφαση να είναι συλ­λο­γική.

Για την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας προ­βλέ­πο­νται, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», από την σύμβαση μίσθω­σης συγκε­κρι­μέ­νες προ­θε­σμίες ενώ ως γνωστόν ο Δήμος Ρόδου έχασε την δικα­στική διαμάχη ανα­δρο­μι­κής διεκ­δί­κη­σης του ΔΗΦΟΔΩ από την εται­ρεία και είναι ακόμη νωπές οι μνήμες, παρά τα χρόνια που έχουν μεσο­λα­βή­σει, από την μη υλο­ποί­ηση των υπε­σχη­μέ­νων έργων αντι­σταθ­μι­στι­κού χαρα­κτήρα προ­βλε­πό­με­νου ύψους 20 δισ. δρχ. τότε στην πόλη της Ρόδου.

Σημειώ­νε­ται ότι η Καζίνο Ρόδου ΑΕ έχει ανα­θέ­σει την δια­χεί­ριση του όλου ζητή­μα­τος στον δια­κε­κρι­μένο δικη­γόρο κ. Δωρόθεο Σαμο­λαδά της δικη­γο­ρι­κής εται­ρείας «Σαρα­ντίτη» Αθηνών.

Το συμ­φω­νη­τικό υπο­μί­σθω­σης του ιστο­ρι­κού ξενο­δο­χείου των Ρόδων στην Καζίνο Ρόδου ΑΕ υπε­γράφη την 24η Ιανουα­ρίου 1997 με την υπό εκκα­θά­ριση σήμερα δημο­τική επι­χεί­ρηση ΡΟΔΩΝ ΑΕ και του Δήμου Ρόδου κατόπιν έγγρα­φης συναί­νε­σης και απο­δο­χής του πρώην Δήμου Ροδίων που παρα­σχέ­θηκε με την υπ’ αρίθμ. 3/1997 απόφασή του.

Το ξενο­δο­χείο που κείται σε έκταση εμβαδού 16.526 τ.μ. μισθώ­θηκε με όλα τα συστα­τικά του μέρη και τα παραρ­τή­ματά του και όλη την περι­βάλ­λουσα περιοχή του και η μίσθωση είχε διάρ­κεια ως την 31η Δεκεμ­βρίου του 2026.

Η παρά­ταση της μίσθω­σης θα είναι δυνατή, αφ’ ενός μεν εφ’ όσον από τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις δεν απα­γο­ρεύ­ε­ται τούτο και αφ’ ετέτου εφ’ όσον ύστερα από δια­πραγ­μα­τεύ­σεις τα δύο μέρη έλθουν σε έγγραφη συμ­φω­νία ως προς τους όρους της παρά­τα­σης αυτής.

Με το ίδιο μισθω­τή­ριο συμ­βό­λαιο συμ­φω­νεί­ται ειδικά, ότι δύο του­λά­χι­στον έτη, πριν από την λήξη της σύμ­βα­σης δηλαδή ως την 31η Δεκεμ­βρίου 2024 και μετά από πρό­σκληση του επι­με­λέ­στε­ρου μέρους, τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη θα εισέλ­θουν σε δια­πραγ­μα­τεύ­σεις σύμφωνα με την καλή πίστη και τα χρηστά συναλ­λα­κτικά ήθη, για την επί­τευξη συμ­φω­νίας ως προς τους όρους της παρά­τα­σης.

Σε συνέ­ντευξή του ο κ. Κυπα­ρισ­σάς και με αφορμή τη δια­δι­κα­σία ανα­νέ­ω­σης δόθηκαν για πρώτη φορά στη δημο­σιό­τητα δύο έγγραφα που αφορούν στη δέσμευση για τα έργα ύψους 20 δισ. ή περίπου 59 εκατ. ευρώ στην πόλη της Ρόδου.

«Για να γίνει κατα­νοητό τι πραγ­μα­τικά συνέβη, πρέπει να κάνουμε μια ανα­δρομή, στο ιστο­ρικό αυτού του ζητή­μα­τος, ξεκι­νώ­ντας από το 1995.

Όταν έγινε ο δια­γω­νι­σμός για την άδεια Καζίνο στη νήσο Ρόδο κατα­τέ­θη­καν 2-3 κλει­στές προ­σφο­ρές, εκ των οποίων, η μία ήταν της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας και η άλλη της Resido (μετέ­πειτα Queenco, η οποία είναι και η μητρική εται­ρεία της Καζίνο Ρόδου Α.Ε., αυτή τη στιγμή).

Η καλύ­τερη προ­σφορά ήταν αυτή της Resido, όταν όμως άνοιξαν οι φάκελοι ο τότε πρό­ε­δρος της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας, κ. Πουλής, παρε­νέβη λέγο­ντας ότι, αν κατα­κυ­ρω­νό­ταν ο δια­γω­νι­σμός στην Εμπο­ρική Τράπεζα, η Εμπο­ρική θα έκανε και 20 δισ. δρχ. επεν­δυ­τικά έργα στο νησί της Ρόδου κι έτσι ο δια­γω­νι­σμός αυτός κατα­κυ­ρώ­θηκε υπέρ της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας.

Το 2ο εξάμηνο του 1998 (δηλαδή πριν από την έναρξη λει­τουρ­γίας του Καζίνο που έγινε τον Απρίλιο του 1999), η Εμπο­ρική Τράπεζα, βλέ­πο­ντας ότι υπάρ­χουν μεγάλες καθυ­στε­ρή­σεις για την άδεια αλλά και ότι τα οικο­νο­μικά μεγέθη που είχε υπο­λο­γί­σει ως έσοδα για τη Ρόδο δεν ήταν εφικτά, θέλησε να που­λή­σει τις μετοχές της και ήρθε σε επαφή με τη Resido.

Η Resido ήθελε να αγο­ρά­σει τις μετοχές αλλά δεν ήθελε να ανα­λά­βει και την υπο­χρέ­ωση της Εμπο­ρι­κής για τα 20 δις δρχ., τα οποία ήταν και η αιτία που είχε χάσει αρχικά και τον δια­γω­νι­σμό. Η Εμπο­ρική δεσμεύ­τηκε πολλές φορές, εγγρά­φως, ότι τα 20 δις δρχ. ήταν δική της υπο­χρέ­ωση και όχι της Καζίνο Ρόδου. Εξάλλου, το Υπουρ­γείο Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης Διεύ­θυνση Επο­πτείας Καζίνο για να εγκρί­νει τη μετα­βί­βαση των μετοχών ζήτησε, ως προ­α­παι­τού­μενο, την έγγραφη δέσμευση της Εμπο­ρι­κής Τρά­πε­ζας σχετικά με τις επεν­δύ­σεις των 20 δισ δρχ.» τόνισε ο κ. Κυπα­ρισ­σάς.

«Επειδή η αλλη­λο­γρα­φία μεταξύ των μερών είναι τερά­στια και για να πιστο­ποι­ή­σουμε του λόγου το αληθές, δημο­σιεύ­ουμε σήμερα για πρώτη φορά έγγραφο του Υπουρ­γείου Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης Διεύ­θυνση Επο­πτείας Καζίνο, με αρ. πρ. 5938/04.04.2007, στο οποίο η Επι­τροπή επι­βε­βαιώ­νει ότι η Εμπο­ρική Τράπεζα προ­τί­θε­ται να υλο­ποι­ή­σει την υπο­χρέ­ωση που είχε ανα­λά­βει με τα έγγραφά της με ημε­ρο­μη­νία 22/06/95 και 10/08/95, την οποία υπο­χρέ­ωση επι­βε­βαί­ωσε εκ νέου, με τις επι­στο­λές της με ημε­ρο­μη­νία 24/03/1999 και 09/08/1999.