Οι ιδιοκτήτες ακινήτων προτιμούν τους τουρίστες από τους ενοικιαστές

Δια­στά­σεις «χιο­νο­στι­βά­δας» εν μέσω θέρους έχει αρχίσει να αποκτά η δρα­στη­ριό­τητα της εκμί­σθω­σης κατοι­κιών από ιδιώτες ή και επαγ­γελ­μα­τίες, μέσω των δια­δι­κτυα­κών υπη­ρε­σιών φιλο­ξε­νίας ξένων επι­σκε­πτών, όπως π.χ. το AirBnb και το Home Away. Σύμφωνα με μεσι­τικά γραφεία, είναι πλέον καθη­με­ρινό το φαι­νό­μενο της εξόδου ενοι­κια­στών λόγω της επι­θυ­μίας του ιδιο­κτήτη να δια­θέ­σει το ακίνητό του σε ξένους επι­σκέ­πτες που πλη­ρώ­νουν με την ημέρα. Το δέλεαρ είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό, καθώς αν δια­θέ­τει κατοι­κία που βρί­σκε­ται κοντά στη θάλασσα (π.χ. στο παρά­κτιο μέτωπο της Αττικής) ή δια­θέ­τει καλές προ­σβά­σεις και κυρίως είναι κοντά σε δημο­φι­λείς αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους, μπορεί να εισπρά­ξει ακόμα και 50-60 ευρώ ημε­ρη­σίως, δηλαδή πολ­λα­πλά­σια χρήματα σε σχέση με μια κανο­νική μίσθωση.

Σύμφωνα με τα τελευ­ταία δια­θέ­σιμα στοι­χεία από το AirBnb (Μάρτιος 2016), στην Ελλάδα δια­τί­θε­νται σχεδόν 30.000 κατοι­κίες προς ενοι­κί­αση. Αν συνε­κτι­μη­θούν και οι αντί­στοι­χοι αριθμοί των υπό­λοι­πων σχε­τι­κών υπη­ρε­σιών, το μέγεθος εκτι­μά­ται ότι ξεπερνά τις 50.000 ακίνητα πανελ­λα­δικά. Στην περί­πτωση δε του AirBnb, η αύξηση σε σχέση με τον προη­γού­μενο χρόνο είναι εντυ­πω­σιακή, καθώς προ­σεγ­γί­ζει το 135%.

Μάλιστα, όπως όλα δεί­χνουν, δεν προ­κύ­πτει τάση επι­βρά­δυν­σης του ρυθμού ανά­πτυ­ξης της συγκε­κρι­μέ­νης αγοράς.

Οπως τονί­ζουν παρά­γο­ντες του κλάδου, «κλειδί» για την έκρηξη που κατα­γρά­φε­ται ήταν η νομο­θε­τική ρύθμιση που ξεκί­νησε να εφαρ­μό­ζε­ται τον προη­γού­μενο Νοέμ­βριο, με την οποία επι­τρά­πηκε η ενοι­κί­αση κατοι­κιών σε τρίτους χωρίς την ανάγκη ύπαρξης του Ειδικού Σήματος Λει­τουρ­γίας του ΕΟΤ και τις σχε­τι­κές πιστο­ποι­ή­σεις, με την προ­ϋ­πό­θεση η μίσθωση να είναι μικρό­τερη των 30 ημερών. Η κίνηση αυτή εκτι­μά­ται ότι άνοιξε τον δρόμο σε πολλούς ενδια­φε­ρό­με­νους ιδιο­κτή­τες που είχαν μεν το σχετικό ακίνητο προς του­ρι­στική εκμε­τάλ­λευση, αλλά όχι και την πρόθεση ή δυνα­τό­τητα να εκδώ­σουν τις απαι­τού­με­νες άδειες.

Πλέον βέβαια, το ζητού­μενο είναι να υπάρξει κάποια στοι­χειώ­δης μέριμνα για την παροχή των ελά­χι­στων απο­δε­κτών υπη­ρε­σιών από την πλευρά των ιδιο­κτη­τών (ασφά­λειας καθα­ριό­τητα κ.λπ.), ώστε να ενι­σχυ­θεί ακόμα περισ­σό­τερο το εγχώριο του­ρι­στικό προϊόν. Για τον σκοπό αυτό, μάλιστα, ήδη έχουν αρχίσει να συστή­νο­νται εξει­δι­κευ­μέ­νες εται­ρείες δια­χεί­ρι­σης ακι­νή­των, οι οποίες λει­τουρ­γούν για λογα­ρια­σμό των ιδιο­κτη­τών που επι­θυ­μούν να εντά­ξουν το ακίνητό τους στις δημο­φι­λείς δια­δι­κτυα­κές πλατ­φόρ­μες ενοι­κί­α­σης κατοι­κιών σε ξένους επι­σκέ­πτες. Οι εν λόγω εται­ρείες ανα­λαμ­βά­νουν να «προ­ε­τοι­μά­σουν» το εκά­στοτε ακίνητο, ώστε να συμ­μορ­φώ­νε­ται με τις προ­δια­γρα­φές ποιό­τη­τας και επι­πέ­δου που θέτουν οι ξένες εται­ρείες.

Πάντως, θα πρέπει να σημειω­θεί και η εκτε­τα­μένη φορο­δια­φυγή στον συγκε­κρι­μένο κλάδο, καθώς μέχρι σήμερα η πολι­τεία μοιάζει να παρα­βλέ­πει το εν λόγω φαι­νό­μενο. Σύμφωνα με μεσίτες που παρα­κο­λου­θούν τη συγκε­κρι­μένη αγορά, μεγάλο ποσοστό των ιδιο­κτη­τών που μισθώ­νουν τα ακίνητά τους σε ξένους, μέσω δια­δι­κτυα­κών υπη­ρε­σιών δια­μοι­ρα­σμού ακι­νή­των, «ξεχνούν» να δηλώ­σουν τις σχε­τι­κές συμ­βά­σεις.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι κάθε μίσθωση πρέπει να κατα­χω­ρί­ζε­ται υπο­χρε­ω­τικά στο Taxis. Οταν όμως ο μισθω­τής είναι κάποιος ξένος υπήκοος, ο οποίος δεν πρό­κει­ται να δηλώσει τη σχετική δαπάνη στην Ελλάδα ώστε να μπο­ρέ­σει η εφορία να προβεί σε δια­σταυ­ρώ­σεις, είναι πολύ ευκο­λό­τερο για τον ιδιο­κτήτη να δηλώσει π.χ. μόνο μία – δύο μισθώ­σεις από τις 30 που μπορεί να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει σε ένα έτος.

Παράλ­ληλα, συχνά οι ιδιο­κτή­τες δημιουρ­γούν μια ομάδα τακτι­κών πελατών/επι­σκε­πτών της Αθήνας, με τους οποίους συνερ­γά­ζο­νται σε ετήσια βάση και προ­χω­ρούν σε απευ­θείας συνεν­νο­ή­σεις, εισπράτ­το­ντας τα σχετικά ενοίκια «χέρι με χέρι». Είναι λοιπόν προ­φα­νές ότι απαι­τεί­ται στε­νό­τερη συνερ­γα­σία μεταξύ του ελλη­νι­κού Δημο­σίου και των σχε­τι­κών δια­δι­κτυα­κών πλατ­φορ­μών, που έχουν στη διάθεσή τους όλες τις συναλ­λα­γές, δεδο­μέ­νου ότι η πληρωμή τους γίνεται με τη μορφή προ­μή­θειας για κάθε ενοι­κί­αση που πραγ­μα­το­ποιεί­ται. Ηδη, σύμφωνα με στελέχη του κλάδου, δρο­μο­λο­γού­νται αυστη­ρό­τε­ροι κανόνες προ­κει­μέ­νου να πατα­χθεί η φορο­δια­φυγή, αν και μέχρι να αρχίσει να εφαρ­μό­ζε­ται κάποιος στοι­χειώ­δης έλεγχος, τα δια­φυ­γό­ντα έσοδα για το Δημόσιο εκτι­μά­ται ότι θα ανέλ­θουν σε περίπου 700-800 εκατ. ετησίως.