Stratfor: Οι προβλέψεις για τις εξελίξεις το 2017

Η χρο­νιά που έρ­χε­ται θα είναι κα­θο­ρι­στι­κή για το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης, γρά­φει το Stratfor. Οι πολ­λα­πλές εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ απει­λούν την ένωση ακόμα και με κα­τάρ­ρευ­ση. Η Ρωσία, ανα­φέ­ρει το γνω­στό think tank, θα παί­ξει κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο.

Υπο­στη­ρί­ζει τους λαϊ­κι­στές της Ευ­ρώ­πης με στόχο τη διαί­ρε­ση, γρά­φει το Stratfor, και παί­ζει το ρόλο δια­με­σο­λα­βη­τή στη Μέση Ανα­το­λή έτσι ώστε να μπο­ρεί να δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται με με­γα­λύ­τε­ρη ευ­κο­λία στη Δύση. Όσον αφορά στην Ελ­λά­δα, θε­ω­ρεί ότι δεν θα γί­νουν εκλο­γές, καθώς η κυ­βέρ­νη­ση φο­βά­ται το απο­τέ­λε­σμα.

Ιδού οι προ­βλέ­ψεις του Stratfor ανα­λυ­τι­κό­τε­ρα:

Η κρίση στην Ευ­ρω­ζώ­νη μπο­ρεί να μπει σε μια νέα, πιο επι­κίν­δυ­νη φάση το 2017, ση­μειώ­νει, καθώς οι κίν­δυ­νοι αγ­γί­ζουν τους με­γα­λύ­τε­ρους οι­κο­νο­μι­κούς και πο­λι­κούς παί­κτες της. Κάτι τέ­τοιο “θα απο­τε­λέ­σει απει­λή για το μέλ­λον των θε­σμών που κυ­βερ­νούν την ΕΕ με τρόπο πιο βαθύ απ’ ό,τι πριν”. Οι επερ­χό­με­νοι κίν­δυ­νοι θα είναι με­γα­λύ­τε­ροι για την Ιτα­λία, τη Γαλ­λία και τη Γερ­μα­νία. ”

Οι εθνι­κι­στι­κές δυ­νά­μεις που έχτι­ζαν όλα αυτά τα χρό­νια θα δεί­ξουν τις δυ­νά­μεις τους σε Γερ­μα­νία και Γαλ­λία, πι­θα­νό­τα­τα και στην Ιτα­λία, αν η χώρα πάει σε εκλο­γές νω­ρί­τε­ρα. Ακόμη κι αν οι δυ­νά­μεις αυτές απο­τύ­χουν να ανα­δει­χθούν νι­κή­τριες, η δη­μο­τι­κό­τη­τά τους θα κα­τα­φέ­ρει να επη­ρε­ά­σει τις απο­φά­σεις των ηγε­τών των χωρών αυτών, εντεί­νο­ντας τον πο­λι­τι­κό κα­τα­κερ­μα­τι­σμό της ΕΕ, αυ­ξά­νο­ντας τις απαι­τή­σεις για την επι­στρο­φή κυ­ριαρ­χί­ας στις εθνι­κές κυ­βερ­νή­σεις και οδη­γώ­ντας τα κράτη σε ανά­λη­ψη πε­ρισ­σό­τε­ρων μο­νο­με­ρών ενερ­γειών. Η πο­λι­τι­κή αβε­βαιό­τη­τα σε αυτές τις χώρες του σκλη­ρού πυ­ρή­να της ΕΕ θα αυ­ξή­σει επί­σης τους οι­κο­νο­μι­κούς κιν­δύ­νους, ιδίως στον τρα­πε­ζι­κό τομέα”.

Όπως ση­μειώ­νει, η ΕΕ, εκτός από αυτές τις προ­κλή­σεις, θα πρέ­πει να ασχο­λη­θεί και με άλλες, όπως ο Ντό­ναλντ Τραμπ, ενώ τα εγ­χώ­ρια πο­λι­τι­κά προ­βλή­μα­τα θα απο­τρέ­ψουν τα κράτη της ΕΕ από την εφαρ­μο­γή των οι­κο­νο­μι­κών και δη­μο­σιο­νο­μι­κών με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Δεν απο­κλεί­ε­ται οι χώρες της ανα­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης να επι­διώ­ξουν πε­ρι­φε­ρεια­κές και δι­με­ρείς συ­νερ­γα­σί­ες για να προ­σπα­θή­σουν να δεί­ξουν στη Ρωσία ότι λει­τουρ­γούν ως ένα ενιαίο μέ­τω­πο.

Οι εξε­λί­ξεις στη Γαλ­λία, τη Γερ­μα­νία και την Ιτα­λία, στις τρεις με­γα­λύ­τε­ρες οι­κο­νο­μί­ες της Ευ­ρω­ζώ­νης, θα επη­ρε­ά­σουν ολό­κλη­ρη την ευ­ρω­ζώ­νη. Οι εκλο­γές στη Γαλ­λία και τη Γερ­μα­νία θα δο­κι­μά­σουν τη γαλλο-γερ­μα­νι­κή συμ­μα­χία, πάνω στην οποία ιδρύ­θη­κε η ΕΕ, και η οι­κο­νο­μι­κή απει­λή της Ιτα­λί­ας θα επη­ρε­ά­σει τη στα­θε­ρό­τη­τα της Ευ­ρω­ζώ­νης. Θα δη­μιουρ­γη­θεί και πάλι πο­λι­τι­κή έντα­ση με­τα­ξύ βό­ρειας και νό­τιας Ευ­ρώ­πης, καθώς οι δύο πλευ­ρές έχουν δια­φο­ρε­τι­κές από­ψεις για το μέλ­λον της Ευ­ρω­ζώ­νης, ση­μειώ­νει.

Όσον αφορά στη Γαλ­λία, το Stratfor το­νί­ζει ότι οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θα κα­θυ­στε­ρή­σουν λόγω εκλο­γών, ενώ οι προ­ε­δρι­κοί υπο­ψή­φιοι έχουν εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κές θέ­σεις όσον αφορά την οι­κο­νο­μία. Το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών και τα πο­σο­στά της Μαρίν Λεπέν, ακόμη και αν κερ­δί­σουν οι πιο με­τριο­πα­θείς, θα επη­ρε­ά­σουν τις κι­νή­σεις της νέας γαλ­λι­κής κυ­βέρ­νη­σης. Με­τα­ξύ άλλων, εν­δέ­χε­ται να είναι πιο επι­φυ­λα­κτι­κή με το ελεύ­θε­ρο εμπό­ριο, να ει­σα­γά­γει μέτρα κατά της με­τα­νά­στευ­σης, να πιέ­σει τις Βρυ­ξέλ­λες να επα­να­σχε­διά­σουν τη συμ­φω­νία για τη ζώνη Σέν­γκεν και για τη βελ­τί­ω­ση των ελέγ­χων στα σύ­νο­ρα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Επί­σης, είναι πι­θα­νό να επι­κρί­νει την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή, ακόμη και να φτά­σει στο ση­μείο να απαι­τή­σει τον πε­ριο­ρι­σμό των ευ­θυ­νών της.

Αν οι με­τριο­πα­θείς κερ­δί­σουν, θα ζη­τή­σουν από την Ευ­ρω­ζώ­νη επι­στρο­φή εξου­σιών στα κράτη-μέλη, ενώ είναι πι­θα­νό να πιέ­σουν για κα­λύ­τε­ρες σχέ­σεις με τη Ρωσία. Αν κερ­δί­σει η ακρο­δε­ξιά Μαρίν Λεπέν, η γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα ει­σα­γά­γει μέτρα για τον πε­ριο­ρι­σμό της ελεύ­θε­ρης κυ­κλο­φο­ρί­ας εμπο­ρευ­μά­των, προ­σώ­πων, υπη­ρε­σιών και κε­φα­λαί­ων σε ολό­κλη­ρη την ΕΕ. Είναι πι­θα­νό επί­σης να σχε­διά­σει δη­μο­ψή­φι­σμα για την απο­χώ­ρη­ση της Γαλ­λί­ας από την ΕΕ. Αυτό θα είναι ένα με­γά­λο πρό­βλη­μα για την ΕΕ. Χωρίς τη Γαλ­λία, ένα ιδρυ­τι­κό μέλος του οποί­ου η συμ­μα­χία με τη Γερ­μα­νία απο­τέ­λε­σε τη βάση για τον σχη­μα­τι­σμό της Ένω­σης, η διά­λυ­σή της θα είναι πι­θα­νόν μη ανα­στρέ­ψι­μη. Στην επό­με­νη κρίση η ΕΕ θα κα­τα­κερ­μα­τι­στεί σε μι­κρό­τε­ρες πε­ρι­φε­ρεια­κές ομά­δες. Οι αμ­φι­βο­λί­ες για το μέλ­λον του ευρώ θα προ­κα­λέ­σουν τριγ­μούς στις τρά­πε­ζες του Νότου και την κα­τάρ­ρευ­ση της νο­μι­σμα­τι­κής ένω­σης.

Η Γερ­μα­νία θα προ­σπα­θή­σει να κρα­τή­σει την ΕΕ ενω­μέ­νη. Αλλά το Βε­ρο­λί­νο “θα δυ­σκο­λευ­τεί”, κατά το Stratfor. Πριν από τις εκλο­γές στη Γερ­μα­νία, δεν θα λη­φθεί καμία ση­μα­ντι­κή από­φα­ση για την ΕΕ. Τα αντι­κρουό­με­να εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα με­τα­ξύ των μελών της ΕΕ θα κα­τα­στή­σουν δύ­σκο­λη τη συ­ναί­νε­ση για τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση της Ένω­σης. Όπως το­νί­ζει η ανά­λυ­ση, δεν θα πρέ­πει να ανα­μέ­νο­νται ση­μα­ντι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην ΕΕ για την οι­κο­νο­μία. “Η Γερ­μα­νία και οι βό­ρειοι γεί­το­νές της, ως συ­νή­θως, θα είναι σε αντί­θε­ση με τη δια­χεί­ρι­ση των οι­κο­νο­μιών του νότου. Η κυ­βέρ­νη­ση του Βε­ρο­λί­νου θα πα­ρα­μεί­νει επι­φυ­λα­κτι­κή με θέ­μα­τα όπως η ελά­φρυν­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους ή το πε­ρι­θώ­ριο χα­λά­ρω­σης των στό­χων για το έλ­λειμ­μα. Η Γερ­μα­νία είναι πι­θα­νό να έρθει σε σύ­γκρου­ση με την ΕΚΤ, για το πρό­γραμ­μα πο­σο­τι­κής χα­λά­ρω­σης, με το Βε­ρο­λί­νο και τους βό­ρειους γεί­το­νές του να υπο­στη­ρί­ζουν τη λήξη του προ­γράμ­μα­τος, με την ΕΚΤ να αντι­στέ­κε­ται.

Η ασφά­λεια και η με­τα­νά­στευ­ση θα παί­ξουν ρόλο στις προ­ε­κλο­γι­κές εκ­στρα­τεί­ες στη Γερ­μα­νία, ένα πιο διαι­ρε­μέ­νο κοι­νο­βού­λιο με μι­κρό­τε­ρα κόμ­μα­τα από την αρι­στε­ρά και τη δεξιά είναι πι­θα­νό, ωστό­σο, κάτι τέ­τοιο θα δυ­σκό­λευε τις συ­νο­μι­λί­ες για τη δη­μιουρ­γία κυ­βέρ­νη­σης συ­να­σπι­σμού. Αυτό που θα μπο­ρού­σε κατά το Stratfor να ανα­γκά­σει τη Γερ­μα­νία να ανα­λά­βει πιο απο­φα­σι­στι­κό ρόλο στην ΕΕ, θα ήταν μια νίκη των ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κών δυ­νά­με­ων στη Γαλ­λία ή την Ιτα­λία. Αν κάτι τέ­τοιο συμ­βεί, το Βε­ρο­λί­νο θα προ­σπα­θή­σει να δια­τη­ρή­σει την Ένωση και να έρ­θουν σε συμ­φω­νία με τις νέες αντιευ­ρω­παϊ­κές κυ­βερ­νή­σεις για εσω­τε­ρι­κές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Θα κάνει όμως σχέ­δια και με τους πε­ρι­φε­ρεια­κούς συμ­μά­χους της για το εν­δε­χό­με­νο η ΕΕ και η Ευ­ρω­ζώ­νη να απο­συ­ντε­θούν.

Όσο για την Ιτα­λία, η πο­λι­τι­κή αβε­βαιό­τη­τα, η χα­μη­λή οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη και τα υψηλά επί­πε­δα χρέ­ους θα εγεί­ρουν και πάλι ερω­τή­μα­τα για το μέλ­λον της τρί­της με­γα­λύ­τε­ρης χώρας της ευ­ρω­ζώ­νης -και για τη νο­μι­σμα­τι­κή ένωση ως σύ­νο­λο. Η υπη­ρε­σια­κή κυ­βέρ­νη­ση της Ιτα­λί­ας θα είναι αδύ­να­μη και οι πρό­ω­ρες εκλο­γές πι­θα­νές. Ανε­ξαρ­τή­τως από το ποιος θα είναι ο νέος ηγέ­της της χώρας, η ιτα­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα πιέ­σει για ευ­ε­λι­ξία στους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς στό­χους της ΕΕ και θα ζη­τή­σει την αλ­λη­λεγ­γύη από τους εταί­ρους της ΕΕ για την αντι­με­τώ­πι­ση της με­τα­να­στευ­τι­κής κρί­σης. Η κυ­βέρ­νη­ση της Ρώμης θα είναι επί­σης έτοι­μη να δρά­σει μο­νο­με­ρώς και να επι­κρί­νει την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση για την επι­τυ­χία των στό­χων της.

Αν η Ιτα­λία πάει σε πρό­ω­ρες εκλο­γές, ο κίν­δυ­νος νίκης των αντιευ­ρω­παϊ­κών δυ­νά­με­ων θα έβλα­πτε τις ιτα­λι­κές τρά­πε­ζες, αυ­ξά­νο­ντας το κό­στος δα­νει­σμού και δη­μιουρ­γώ­ντας πίεση στο ευρώ. Μια νίκη των ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στών θα έθετε την Ιτα­λία σε πο­ρεία σύ­γκρου­σης με την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Η πρώτη αντί­δρα­ση από τη Γερ­μα­νία και τα όρ­γα­να της ΕΕ θα ήταν να πεί­σουν την νέα κυ­βέρ­νη­ση της Ρώμης να μην προ­χω­ρή­σει σε δη­μο­ψή­φι­σμα για την απο­χώ­ρη­ση από το ευρώ. Μα­κρο­πρό­θε­σμα, ωστό­σο, ένα τέ­τοιο δη­μο­ψή­φι­σμα θα ήταν δύ­σκο­λο να απο­φευ­χθεί. Το 2017, ως εκ τού­του, η Ιτα­λία θα είναι μία από τις με­γα­λύ­τε­ρες απει­λές για το ευρώ.

Η Ολ­λαν­δία, μία από τις πλου­σιό­τε­ρες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης και ένας ση­μα­ντι­κός παί­κτης στη Βό­ρεια Ευ­ρώ­πη, θα πραγ­μα­το­ποι­ή­σει γε­νι­κές εκλο­γές το Μάρ­τιο. Όπως και σε άλλες χώρες της ευ­ρω­ζώ­νης, οι ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κές και αντι-με­τα­να­στευ­τι­κές δυ­νά­μεις θα παί­ξουν και εκεί το ρόλο τους και θα δεί­ξουν το κατά πόσο η δυ­σα­ρέ­σκεια με το status quo είναι με­γά­λη. Ακόμη και στην πε­ρί­πτω­ση που οι ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στές δεν μπουν στη βουλή, η επιρ­ροή τους θα ανα­γκά­σει την ολ­λαν­δι­κή κυ­βέρ­νη­ση να γί­νε­ται όλο και επι­κρι­τι­κή με την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, θα αντι­στα­θεί στα σχέ­δια για την εμ­βά­θυν­ση της ολο­κλή­ρω­σης της ΕΕ και να θα μπει στο λόμπι των χωρών του Βορρά που κρι­τι­κά­ρουν το Νότο.

Η κυ­βέρ­νη­ση μειο­ψη­φί­ας της Ισπα­νί­ας, από την άλλη, θα ανα­γκα­στεί να δια­πραγ­μα­τευ­τεί με την αντι­πο­λί­τευ­ση για να μπο­ρέ­σει να πε­ρά­σει διά­φο­ρα νο­μο­σχέ­δια. Αυτό θα οδη­γή­σει σε μια πο­λύ­πλο­κη δια­δι­κα­σία λήψης απο­φά­σε­ων και θα αυ­ξή­σει την πίεση για κα­τάρ­γη­ση κά­ποιων από τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που ει­σή­χθη­σαν κατά τη διάρ­κεια της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Η Κα­τα­λο­νία θα συ­νε­χί­σει να πιέ­ζει για την ανε­ξαρ­τη­σία της και θα αμ­φι­σβη­τεί την κυ­βέρ­νη­ση της Μα­δρί­της. Σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις θα την αγνο­εί εξ ολο­κλή­ρου σε άλλες θα δια­πραγ­μα­τεύ­ε­ται μαζί της. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση η κυ­βέρ­νη­ση της Μα­δρί­της δεν θα επι­τρέ­ψει δη­μο­ψή­φι­σμα για την ανε­ξαρ­τη­σία της Κα­τα­λο­νί­ας, ωστό­σο, η τε­λευ­ταία δεν θα εγκα­τα­λεί­ψει τα σχέ­διά της. Το Stratfor πά­ντως εκτι­μά, ότι παρά τις πιέ­σεις, το 2017 η Κα­τα­λο­νία δεν θα κη­ρύ­ξει μο­νο­με­ρώς την ανε­ξαρ­τη­σία της.

Απί­θα­νο το σε­νά­ριο των εκλο­γών στην Ελ­λά­δα -Η κυ­βέρ­νη­ση φο­βά­ται το απο­τέ­λε­σμα

Στην Ελ­λά­δα, η κυ­βέρ­νη­ση θα συ­νε­χί­σει να πιέ­ζει τους πι­στω­τές της για πρό­σθε­τα μέτρα ελά­φρυν­σης του χρέ­ους, αλλά λόγω των γερ­μα­νι­κών εκλο­γών η πρό­ο­δος που θα γίνει θα είναι μικρή. Με την ελά­φρυν­ση του χρέ­ους να βρί­σκε­ται προ­σω­ρι­νά εκτός τρα­πε­ζιού, η Αθήνα θα απαι­τή­σει χα­μη­λό­τε­ρους στό­χους για το δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλε­ό­να­σμα και θα απορ­ρί­ψει τις πρό­σθε­τες πε­ρι­κο­πές δα­πα­νών. Οι σχέ­σεις με­τα­ξύ της Αθή­νας και των πι­στω­τών της θα είναι τε­τα­μέ­νες, αλλά θα υπάρ­χει πε­ρι­θώ­ριο συμ­βι­βα­σμού. Το εν­δε­χό­με­νο πα­ραί­τη­σης της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης είναι υπαρ­κτό, αν και φα­ντά­ζει απί­θα­νο, καθώς το απο­τέ­λε­σμα των εκλο­γών είναι εξαι­ρε­τι­κά αβέ­βαιο και η κυ­βέρ­νη­ση δεν έχει καμία εγ­γύ­η­ση ότι θα πα­ρα­μεί­νει στην εξου­σία.

Ρήγ­μα­τα στην ΕΕ

Οι χώρες της κε­ντρι­κής και ανα­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης θα προ­σπα­θή­σουν να προ­στα­τέ­ψουν τους εαυ­τούς τους από αυτό που λέ­γε­ται ρω­σι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα -και από την αβε­βαιό­τη­τα που πε­ρι­βάλ­λει την εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή των ΗΠΑ. Αυτή που θα επι­βα­ρυν­θεί θα είναι η Πο­λω­νία η οποία θα προ­σπα­θή­σει να ενι­σχύ­σει την πο­λι­τι­κή, οι­κο­νο­μι­κή και στρα­τιω­τι­κή συ­νερ­γα­σία με τους γεί­το­νές της. Θα υπο­στη­ρί­ξει, επί­σης, την κυ­βέρ­νη­ση της Ου­κρα­νί­ας, πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά και πιέ­σει τη Δύση (τα μέλη της ΕΕ πέραν των ανα­το­λι­κών) να σκλη­ρύ­νουν τη στάση τους ένα­ντι στη Μόσχα υπο­στη­ρί­ζο­ντας τη συ­νέ­χι­ση των κυ­ρώ­σε­ων, την αύ­ξη­ση των στρα­τιω­τι­κών δα­πα­νώ, την υπο­στή­ρι­ξη της Ου­κρα­νί­ας και άλλα (κάτι το οποίο είναι πι­θα­νό να κά­νουν τα κράτη της Βαλ­τι­κής και η Σου­η­δία). Αβέ­βαιοι αν το σύμ­φω­νο της Βαρ­σο­βί­ας θα στη­ρι­χθεί από την κυ­βέρ­νη­ση Τραμπ, η Πο­λω­νία θα εξα­κο­λου­θή­σει τις καλές σχέ­σεις με το Λευκό Οίκο, καθώς υπε­ρα­σπί­ζε­ται μια μό­νι­μη πα­ρου­σία του ΝΑΤΟ στην πε­ριο­χή. Οι χώρες της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής μπο­ρεί ακόμη να δε­σμευ­τούν στη δα­πά­νη πε­ρισ­σό­τε­ρων χρη­μά­των για την άμυνα.

Φυ­σι­κά, όλες οι χώρες δεν θα αντι­δρά­σουν με τον ίδιο τρόπο σε αυτό το νέο γε­ω­πο­λι­τι­κό πε­ρι­βάλ­λον. Η Ουγ­γα­ρία ή η Σλο­βα­κία, για πα­ρά­δειγ­μα, θα προ­τι­μή­σουν να είναι πιο χα­λα­ρές απέ­να­ντι στη Ρωσία και θα είναι πιο συ­γκρα­τη­μέ­νες στη λήψη προ­λη­πτι­κών μέ­τρων. Εντω­με­τα­ξύ, οι προ­σπά­θειες της Μό­σχας για εκ­με­τάλ­λευ­ση της διαί­ρε­σης εντός της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης θα στοι­χειώ­σει τις γερ­μα­νο-ρω­σι­κές σχέ­σεις. Η Γερ­μα­νία θα προ­σπα­θή­σει να δια­τη­ρή­σει τις κυ­ρώ­σεις κατά της Ρω­σί­ας, αλλά θα αντι­με­τω­πί­σει αντί­στα­ση από κά­ποια μέλη της ΕΕ, τα οποία μάλ­λον θα άρουν τις κυ­ρώ­σεις για να βελ­τιώ­σουν τις σχέ­σεις τους με τη Μόσχα. Η Γερ­μα­νία θα υπε­ρα­σπι­στεί επί­σης τη συ­νερ­γα­σία στον τομέα της άμυ­νας και της ασφά­λειας ως έναν τρόπο για να ασχο­λη­θεί με την αβε­βαιό­τη­τα σχε­τι­κά με το ΝΑΤΟ και η Ρωσία. Η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση θα συ­νε­χί­σει να υπο­στη­ρί­ζει την Ου­κρα­νία πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά, αλλά όχι στρα­τιω­τι­κά.

Εν τω με­τα­ξύ, η Ρωσία θα εκ­με­ταλ­λευ­τεί τη διαί­ρε­ση στο εσω­τε­ρι­κό της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, υπο­στη­ρί­ζο­ντας τα ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στι­κά πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα σε όλη την ήπει­ρο και επι­διώ­κο­ντας τη συ­νερ­γα­σία με τις φι­λι­κό­τε­ρες κυ­βερ­νή­σεις στην ΕΕ. Ορι­σμέ­νες χώρες, όπως η Ιτα­λία, η Γαλ­λία και η Αυ­στρία, θα υπο­στη­ρί­ξουν τη βελ­τί­ω­ση των σχέ­σε­ων με τη Ρωσία, δί­νο­ντας τη Μόσχα μια κα­λύ­τε­ρη ευ­και­ρία για να σπά­σει το μπλοκ των κυ­ρώ­σε­ων. Έτσι, η χα­λά­ρω­ση την κυ­ρώ­σε­ων της ΕΕ ένα­ντι της Ρω­σί­ας είναι πι­θα­νές.

Στα­μα­τώ­ντας τη με­τα­νά­στευ­ση στην πηγή της

Για να ανα­κο­πούν οι με­τα­να­στευ­τι­κές ροές θα πρέ­πει μια σειρά από κράτη της ΕΕ να κά­νουν ορι­σμέ­να πράγ­μα­τα. Στη δίοδο της Κε­ντρι­κής Με­σο­γεί­ου, οι Βρυ­ξέλ­λες θα προ­σπα­θή­σουν να απο­τρέ­ψουν τους με­τα­νά­στες να φεύ­γουν από την Αφρι­κή, μέσω της συ­νερ­γα­σί­ας τους με τις χώρες κα­τα­γω­γής τους και σε συ­νερ­γα­σία με τα πρω­το­γε­νή κράτη διέ­λευ­σης. Αλλά η δυ­σκο­λία στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα στη δια­κο­πή των δρο­μο­λο­γί­ων από την Αφρι­κή και η απου­σία βιώ­σι­μης κυ­βέρ­νη­σης στη Λιβύη θα πε­ριο­ρί­σει τις ικα­νό­τη­τες της ΕΕ να στα­μα­τή­σουν τις με­τα­να­στευ­τι­κές ροές μέσω της Με­σο­γεί­ου.

Στην οδό Κε­ντρι­κής Με­σο­γεί­ου, οι Βρυ­ξέλ­λες θα προ­σπα­θή­σουν να στα­μα­τή­σουν οι με­τα­νά­στες να φύ­γουν από την Αφρι­κή μέσω της συ­νερ­γα­σί­ας με τις χώρες κα­τα­γω­γής τους και σε συ­νερ­γα­σία με τις πρω­το­γε­νείς κράτη διέ­λευ­σης. Αλλά η δυ­σκο­λία στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα δια­κο­πή δρο­μο­λο­γί­ων αφρι­κα­νι­κή με­τα­νά­στευ­ση και η απου­σία οποιασ­δή­πο­τε βιώ­σι­μης κυ­βέρ­νη­σης στη Λιβύη θα πε­ριο­ρί­σει την ικα­νό­τη­τα της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης να στα­μα­τή­σει τη ροή των λαών μέσω της Με­σο­γεί­ου.

Στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο η ΕΕ θα δια­τη­ρή­σει ανοι­χτή τη γραμ­μή επι­κοι­νω­νί­ας με την Τουρ­κία, παρά τις πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές της με την Άγκυ­ρα. Οι εκλο­γές στην ΕΕ και οι εσω­τε­ρι­κές διαι­ρέ­σεις, ωστό­σο, θα απο­τρέ­ψουν την ΕΕ από το να εν­δώ­σει σε πολ­λές από τις απαι­τή­σεις της Τουρ­κί­ας, ιδίως σε εκεί­νη για την ελεύ­θε­ρη βίζα. Ένα μικρό πα­ρά­θυ­ρο για το θέμα θα ανοί­ξει στους πρώ­τους μήνες του έτους, αλλά αν δεν ση­μειω­θεί πρό­ο­δος πριν την έναρ­ξη των εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σε­ων σε χώρες της ΕΕ (το Μάρ­τιο στην Ολ­λαν­δία), το θέμα θα πάει στην πα­ρά­τα­ση. Οι συμ­φω­νί­ες για λι­γό­τε­ρο αμ­φι­λε­γό­με­να θέ­μα­τα, όπως το εμπό­ριο και τα χρή­μα­τα θα εγκρι­θούν ευ­κο­λό­τε­ρα.

Έχο­ντας επί­γνω­ση του πόσο ανα­ξιό­πι­στοι είναι οι εξω­τε­ρι­κοί εταί­ροι τους, τα μέλη της ΕΕ θα προ­σπα­θή­σουν να προ­στα­τέ­ψουν τους εαυ­τούς τους όσο το δυ­να­τόν πε­ρισ­σό­τε­ρο. Θα συ­νε­χί­σουν να σκλη­ραί­νουν τους εθνι­κούς με­τα­να­στευ­τι­κούς νό­μους και να αυ­ξά­νουν τις απε­λά­σεις, για να απο­θαρ­ρύ­νουν τους με­τα­νά­στες να πη­γαί­νουν σε αυτές. Σε αντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση μπο­ρεί να ενι­σχύ­σει τους ελέγ­χους στα σύ­νο­ρα, αλλά πάντα θα υπάρ­χει μια συ­ζή­τη­ση για την απο­τυ­χία των Βρυ­ξελ­λών να ανα­πτύ­ξει μια συ­νε­κτι­κή με­τα­να­στευ­τι­κή πο­λι­τι­κή.

Ημε­ρη­σία