ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Εγινε δεκτή η προσφυγή 17 συμβασιούχων της ΔΕΥΑI

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ΔΕΥΑΡ

Με απόφαση που εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, έγινε εν μέρει δεκτή η αίτηση 48 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού κατά της ΔΕΥΑ Ρόδου και δια­τάσ­σε­ται η επι­χεί­ρηση να απο­δέ­χε­ται προ­σω­ρινά τις υπη­ρε­σίες τους, με την κατα­βολή του νόμιμου μισθού τους, μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής   από­φα­σης   επί   της   με  αριθμό κατά­θε­σης   97/16-4-2014   αγωγής   που   άσκησαν.

Το δικα­στή­ριο έκανε συγκε­κρι­μένα δεκτή την αίτηση για 17 συμ­βα­σιού­χους και συγκε­κρι­μένα για τους κ.κ. Κλεάνθη Αθα­νά­σιο του Γεωρ­γίου, Γεώργιο – Νεκτά­ριο Κόνιαρη του Χρήστου, Σάββα   Κώτη   του   Ανδρέα, Αντώνιο  Μαύρο του  Εμμα­νουήλ, Μιχαήλ    Μοσκιού   του   Σπυ­ρί­δω­νος, Παρα­σκευά   Κοντού  Λουκά  του  Αρι­στείδη, Γεώργιο     Πεστλίκη    του    Ανα­στα­σίου , Εμμα­νουήλ  Πεταυ­ράκη του  Κων­στα­ντί­νου, Σάββα   Πιλα­τέρη   του   Παρά­σχου, Σαχίνη Κων­στα­ντίνο του Μιχαήλ, Σαχίνη Σάββα του Μιχαήλ, Σκου­λούκα  Νεκτά­ριο  Μιχαήλ του Εμμα­νουήλ, Στάγκα Στέργιο του Μιχαήλ, Στερ­γάκη Στέργιο του Αντω­νίου, Στε­φα­νίδη Πέτρο του Ιωάννη, Τελώνη Αικα­τε­ρίνη του Ιωάννη και Χατζη­δη­μη­τρίου Μιχαήλ του Ιωάννη.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ   την   καθ’   ης να   απο­δέ­χε­ται   προ­σω­ρινά μέχρι   την   έκδοση   ορι­στι­κής   από­φα­σης   επί   της   με  αριθμό κατά­θε­σης   97/16-4-2014   αγωγής   που   άσκησαν   οι   αμέσως παρα­πάνω αιτού­ντες, τις υπη­ρε­σίες αυτών, με την κατα­βολή του νόμιμου μισθού τους.

Με αίτησή τους οι συμ­βα­σιού­χοι εξέ­θε­σαν ότι εργά­στη­καν, αρχικά στο ΝΠΙΔ με  την   επω­νυ­μία   «Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ)», κατά τα   ανα­φε­ρό­μενα  χρονικά   δια­στή­ματα   ο   καθένας   και   με   τις ανα­φε­ρό­με­νες   ιδιό­τη­τες,   με   συμ­βά­σεις   εργα­σίας   ορι­σμέ­νου χρόνου    ή    με    συμ­βά­σεις    έργου, σαφώς     υπο­κρύ­πτου­σες συμ­βά­σεις     εξαρ­τη­μέ­νης      εργα­σίας,      και      στη       συνέ­χεια απα­σχο­λή­θη­καν    στο    ΝΠΙΔ    με    την    επω­νυ­μία     «Δημο­τική επι­χεί­ρηση   Ύδρευ­σης   και   Απο­χέ­τευ­σης   Ρόδου»,    στο    οποίο μετα­φέρ­θη­καν, δυνάμει του άρθρου 283 του Ν. 3852/2010   όλα τα δικαιώ­ματα και υπό­χρεες του ΝΠΙΔ της «ΔΕΥΑΙ».

Υπο­στή­ρι­ξαν ότι οι συμ­βά­σεις έργου τους  υπέ­κρυ­πταν σχέση εξηρ­τη­μέ­νης εργα­σίας καθόσον, εργά­ζο­νταν με πλήρες ωράριο, σε πεν­θή­μερη εβδο­μα­διαία βάση, σύμφωνα με τις οδηγίες των προϊ­στα­μέ­νων τους, ως προς τον τόπο, τρόπο και χρόνο παροχής υπη­ρε­σιών.

Δια­τεί­νο­νται ακόμη ότι το ΝΠΙΔ «ΔΕΥΑΙ» με τις ανα­φε­ρό­με­νες στην αίτηση απο­φά­σεις του ανα­γνώ­ρισε ότι οι εργα­σια­κές τους σχέσεις κατέ­στη­σαν αορί­στου χρόνου, αλλά δεν κατέστη δυνατή η ορι­στική έγκριση των απο­φά­σεων αυτών, πλην όμως το ως άνω ΝΠΙΔ (ΔΕΥΑΙ) παρέ­τεινε σιωπηρά ετησίως τις συμ­βά­σεις μέχρι και τη δημο­σί­ευση του νόμου 3850/2010, οπότε και οι υπο­χρε­ώ­σεις του τελευ­ταίου νομικού προ­σώ­που μετα­βι­βά­στη­καν στο ΝΠΙΔ «Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Υδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου» (ΔΕΥΑΡ), καθο­λική διάδοχο εκ του νόμου της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης  και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού.

Τόνισαν εξάλλου ότι ενόψει του σε όλη τη διάρ­κεια των συμ­βά­σεων εργα­σίας τους, παρεί­χαν, τις ανα­λυ­τικά ανα­φε­ρό­με­νες υπη­ρε­σίες τους αρχικά στη ΔΕΥΑΙ και  ακο­λού­θως στην ΔΕΥΑΡ,  καλύ­πτο­ντας πάγιες και  διαρ­κείς ανάγκες των τελευ­ταίων και πάντα υπό τις εντολές και οδηγίες των   προϊ­στα­μέ­νων   τους,   η   σύναψη   δια­δο­χι­κών   συμ­βά­σεων εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου δεν δικαιο­λο­γεί­ται από τη φύση και το είδος των αναγκών των ως άνω νομικών προ­σώ­πων, και ως εκ   τούτου    η    σύναψη   αυτών   είναι   ως   προς   τον   χρονικό περιο­ρι­σμό   της   διάρ­κειας  τους   άκυρη   και   κατα­χρη­στική   και απο­τε­λούν   για   έκαστο   από   αυτούς   (αιτού­ντες)    μία    ενιαία σύμβαση    εξαρ­τη­μέ­νης    εργα­σίας    αορί­στου    χρόνου,    αφού υπά­γο­νται   στις   δια­τά­ξεις   των   άρθρων   1,   3   και   8   νόμου 2112/1920, σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 281 ΑΚ, καθώς και στις δια­τά­ξεις Οδηγίας του Συμ­βου­λίου της Ε.Ε. της 28-6-1999, αλλά και ενόψει του ότι πληρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του π.δ. 164/2004.

Πρό­σθε­σαν επι­πλέον ότι σε κάθε περί­πτωση με το άρθρο 16 του Οργα­νι­σμού    Εσω­τε­ρι­κής     Υπη­ρε­σίας     της     ΔΕΥΑΙ,      που δημο­σιεύ­θηκε   νομίμως   στο   φΕΚ   τ.    Β,    1983/31-12-2003, ορι­ζό­ταν  ότι   «οι   συμ­βα­σιού­χοι   οι   οποίοι   θα   συμπλη­ρώ­νουν χρόνο  απα­σχό­λη­σης άνω των  είκοσι τεσ­σά­ρων  μηνών  στην επι­χεί­ρηση χωρίς διακοπή, μεγα­λύ­τερη των τριών μηνών θα μπορούν με απόφαση του ΔΣ της ΔΕΥΑΙ, να μετα­τρέ­πει την σχέση τους από ΙΔΟΧ σε ΙΔΑΧ, σύμφωνα με την κοι­νο­τική οδηγία 99/70/ΕΚ του συμ­βου­λίου της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με την συμ­φω­νία πλαίσιο για την εργασία ορι­σμέ­νου χρόνου και να κατα­λαμ­βά­νουν αντί­στοι­χες κενές οργα­νι­κές θέσεις ή να συνι­στούν προ­σω­πο­πα­γείς θέσεις.  Απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για την μετα­τροπή  της σχέσης του υπαλ­λή­λου από  ΙΔΟΧ σε ΙΔΑΧ είναι η λήψη από­φα­σης από το Δ.Σ. ΔΕΥΑ Ιαλυσού ότι καλύ­πτει πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες».

Ισχυ­ρί­στη­καν ότι σε εκτέ­λεση του άρθρου αυτού το Δ.Σ. της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, με τις υπ’ αριθμ. 50/30-6-2006 και 87/2006 απο­φά­σεις του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της, απο­φά­σισε τη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων έργου των εργα­ζο­μέ­νων σε αυτή σε συμ­βά­σεις εργα­σίες αορί­στου χρόνου, και ναι μεν ο Γενικός Γραμ­μα­τέας της Περι­φέ­ρειας νοτίου Αιγαίου, με το υπ’ αριθμ. πρωτ. 12858/14-9-2006 έγγραφό του ακύρωσε την υπ’ αριθμ. 50/2006 απόφαση του Δ.Σ. της ΔΕΥΑΙ, πλην όμως τούτο έπραξε αφενός εκπρο­θέ­σμως, αφε­τέ­ρου αναρ­μο­δίως, αφού αυτός είχε αρμο­διό­τητα να ακυ­ρώ­σει την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου με την οποία  εγκρί­θηκε η απόφαση του διοι­κη­τι­κού οργάνου της επι­χεί­ρη­σης και επο­μέ­νως η ως άνω απόφαση του Γ.Γ. της περι­φέ­ρειας είναι άκυρη.

Υπο­στη­ρί­ζουν ότι εφόσον με βάση τα παρα­πάνω οι ίδιοι συν­δέ­ο­νταν με τη ΔΕΥΑ Ιαλυσού με συμ­βά­σεις εργα­σίας αορί­στου χρόνου, έπρεπε με βάση τη διάταξη του άρθρου 109 παρ. 2 του νόμου 3852/2010 (που ορίζει ότι το προ­σω­πικό με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου των επι­χει­ρή­σεων που συγ­χω­νεύ­ο­νται μετα­φέ­ρε­ται στη νέα επι­χεί­ρηση και κατα­τάσ­σε­ται σε αντί­στοι­χες θέσεις, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της), να μετα­φερ­θούν στην ΔΕΥΑ Ρόδου, η οποία δημιουρ­γή­θηκε  μετά από συγ­χώ­νευση όλων των δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων της νήσου της Ρόδου, κατ’ εφαρ­μογή της παρα­γρά­φου 1 του άρθρου 109 του ως άνω νόμου, και επο­μέ­νως οι σχε­τι­κές απο­φά­σεις του καθ’ ου η αίτηση, για αυτο­δί­καιη λύση των συμ­βά­σεών τους, στις οποίες προ­έ­βη­σαν θεω­ρώ­ντας εσφαλ­μένα ότι αυτοί συν­δέ­ο­νταν με τη ΔΕΥΑ Ιαλυσού, με συμ­βά­σεις εργα­σίας ορι­σμέ­νου χρόνου, ισο­δυ­να­μεί  καταγ­γε­λία, η οποία όμως είναι άκυρη και κατα­χρη­στική.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.