ΕΚΠΑ – Εφικτό ένα εμβόλιο που θα αντιμετωπίζει όλους τους κορωνοϊούς

Από το 2003 με την αρχική επι­δη­μική έκρηξη του ιού SARS-CoV, η οποία ελέγ­χθηκε εγκαί­ρως πριν γίνει παν­δη­μία, αρκετοί ερευ­νη­τές έχουν μελε­τή­σει την προ­έ­λευση αυτής της πολύ ιδιαί­τε­ρης κατη­γο­ρίας κορω­νοϊών.

Ερευ­νη­τές στην Κίνα και άλλα μέρη του κόσμου συλ­λέ­γο­ντας δείγ­ματα από διάφορα είδη έχουν βρει ότι οι κορω­νοϊοί αυτοί είναι ιδιαί­τερα δια­δε­δο­μέ­νοι στις νυχτε­ρί­δες αλλά και άλλα ζώα, στα οποία φαί­νε­ται ότι δεν προ­κα­λούν ιδιαί­τερα προ­βλή­ματα υγείας.

Με την παν­δη­μία του SARS-CoV-2 έγινε φανερό ότι η κατη­γο­ρία αυτών των ιών μπορεί δυνη­τικά να απο­τε­λέ­σει την πηγή παν­δη­μι­κών κυμάτων. Μία λύση για την αποφυγή μελ­λο­ντι­κών παν­δη­μιών θα ήταν η ανά­πτυξη εμβο­λίων που θα έχουν ευρύ εξου­δε­τε­ρω­τικό χαρα­κτήρα, δηλαδή θα μπορούν να μπλο­κά­ρουν ένα ευρύ φάσμα κορω­νοϊών αυτής της κατη­γο­ρίας.

Οι Καθη­γη­τές της Ιατρι­κής Σχολής του Εθνικού και Καπο­δι­στρια­κού Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών, Γκίκας Μαγιορ­κί­νης και Θάνος Δημό­που­λος (Πρύ­τα­νης ΕΚΠΑ) ανα­φέ­ρουν ότι τα παν-κορωνοϊκά εμβόλια θα μπορούν να ανα­κό­ψουν μία παν­δη­μία από ένα τελείως δια­φο­ρε­τικό στέ­λε­χος της κατη­γο­ρίας των κορο­ναϊών, αλλά και να περιο­ρί­σουν την έλευση κύματος από ένα μεταλ­λαγ­μένο στέ­λε­χος του SARS-CoV-2.

Οι ελπίδες για ένα εμβόλιο που θα αντι­με­τω­πί­ζει όλους τους κορω­νοϊ­ούς δεν είναι θεω­ρη­τι­κές

Οι ελπίδες για ένα τέτοιο εμβόλιο δεν είναι θεω­ρη­τι­κές. Υπάρ­χουν ήδη έρευνες που δεί­χνουν ότι εμβόλια με ευρεία εξου­δε­τε­ρω­τική ισχύ είναι εφικτό να σχε­δια­στούν. Καταρ­χάς σε μελέτες που έγιναν σε ασθε­νείς που μολύν­θη­καν με το στέ­λε­χος Βήτα (γνωστό ως Νοτιο­α­φρι­κά­νικο) έγινε φανερό ότι η ανο­σο­λο­γική από­κριση έναντι του στε­λέ­χους Βήτα μπο­ρούσε να εξου­δε­τε­ρώ­σει εξίσου καλά και το στέ­λε­χος Γάμα.

Πιο πρό­σφατα, μελέτη που δημο­σιεύ­θηκε στο New England Journal of Medicine έδειξε ότι άτομα που είχαν μολυν­θεί από SARS-CoV πριν από περίπου 18 χρόνια, όταν εμβο­λιά­στη­καν για τον SARS-CoV-2 ανέ­πτυ­ξαν αντι­σω­μα­τι­κές απα­ντή­σεις που μπο­ρού­σαν να εξου­δε­τε­ρώ­σουν ικα­νο­ποι­η­τικά ένα μεγάλο εύρος κορω­νοϊών, τόσο τα μεταλ­λαγ­μένα στελέχη Άλφα, Βήτα και Δέλτα, όσο και στελέχη που μολύ­νουν νυχτε­ρί­δες και παγκο­λί­νους.

Αν και δεν είναι πλήρως κατα­νοη­τός ο μηχα­νι­σμός παρα­γω­γής αυτής της ευρέως φάσμα­τος ανο­σο­λο­γι­κής από­κρι­σης, φαί­νε­ται ότι στο απο­τέ­λε­σμα έχει συμ­βά­λει η ανο­σο­ποί­ηση με κατάλ­ληλο συν­δυα­σμό αντι­γό­νων που έχουν εξε­λι­κτική από­σταση.

Ένα δεύτερο στοι­χείο που είναι εξαι­ρε­τικά σημα­ντικό είναι ότι η ανο­σο­λο­γική μνήμη από τις αρχικές λοι­μώ­ξεις έχει δια­τη­ρη­θεί σε ικα­νο­ποι­η­τικό επίπεδο ακόμα και μετά από 18 χρόνια, καθώς η έκθεση του ανο­σο­λο­γι­κού συστή­μα­τος σε συγ­γε­νικό ιό συστρά­τευσε τα ήδη εκπαι­δευ­μένα κύτταρα από τον SARS-CoV στο να παρά­ξουν βελ­τιω­μέ­νες ανο­σο­λο­γι­κές απο­κρί­σεις.

Σε κάθε περί­πτωση οι μελέτες δεί­χνουν ότι υπάρχει περι­θώ­ριο βελ­τί­ω­σης των εμβο­λίων έναντι των κορω­νοϊών σε σημείο που να μπο­ρέ­σουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε γρη­γο­ρό­τερα και πιο απο­τε­λε­σμα­τικά τα όποια πιθανά μελ­λο­ντικά κύματα από μεταλ­λαγ­μένα ή νέα είδη κορω­νοϊού

Πηγή ΟΤ