Η σύγκρουση στους 60 κόμβους που άφησε 67% αναπηρία και άλλαξε την υπόθεση στην έφεση

• Τι συνέβη στις 23.8.2015 στις 12:30, πώς περι­γρά­φε­ται ο κρί­σι­μος ελιγμός «τετ α κε» και ποια ήταν η εικόνα της σύγκρου­σης πάνω στον υγρό στίβο

Το ατύχημα που απα­σχό­λησε επί χρόνια τη Δικαιο­σύνη δεν εκτυ­λί­χθηκε σε δρόμο, αλλά σε υγρό στίβο αγώνα ταχύ­τη­τας, με ταχύ­τη­τες που προ­σεγ­γί­ζουν εκείνες ενός αυτο­κι­νη­τό­δρο­μου και με χρόνους αντί­δρα­σης που μετρώ­νται σε δευ­τε­ρό­λε­πτα.

Στην απόφαση 27/2026 του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που εκδό­θηκε χθες, απο­τυ­πώ­νο­νται με λεπτο­μέ­ρεια οι συν­θή­κες, η αλλη­λου­χία των κινή­σεων, το τι είδαν οι παρι­στά­με­νοι και τι προ­έ­κυψε από το απο­δει­κτικό υλικό, μέχρι και το πώς ένα απότομο «γύρισμα» ενός σκάφους έγινε το κρίσιμο εμπόδιο για όσους ακο­λου­θού­σαν.

Πότε και πού έγινε το ατύχημα

Το περι­στα­τικό σημειώ­θηκε στη Λέρο, την 23.8.2015 και περί ώρα 12:30, στο πλαίσιο Πανελ­λή­νιου Πρω­τα­θλή­μα­τος Φου­σκω­τών. Δύο σκάφη συμ­με­τεί­χαν στον ίδιο αγώνα, αμφό­τερα ταχύ­πλοα φου­σκωτά, με τους οδηγούς τους να αγω­νί­ζο­νται ως δια­γω­νι­ζό­με­νοι. Το ένα ήταν το σκάφος «ΤΡΙΤΩΝ». Το άλλο ήταν το σκάφος «MARATHON».

Ο αγώνας, όπως περι­γρά­φε­ται, διε­ξα­γό­ταν σε υγρό στίβο τρι­γω­νι­κού σχή­μα­τος, με σημα­δού­ρες στις κορυφές, όπου οι οδηγοί όφειλαν να εκτε­λούν στροφές μεγα­λύ­τε­ρες των 120 μοιρών με μεγάλη ταχύ­τητα. Εκείνη την ώρα, ο καιρός ήταν σχεδόν αίθριος, με βορειο­δυ­τι­κούς ανέμους 3 μποφόρ, στοι­χείο που κατα­γρά­φε­ται ως βασικό δεδο­μένο του περι­βάλ­λο­ντος του αγώνα.

Η κρίσιμη στιγμή μετά την 3η στροφή και ο ελιγμός «τετ α κε»

Η αλλη­λου­χία ξεκινά αμέσως μετά την έξοδο του «ΤΡΙΤΩΝ» από την 3η στροφή. Σύμφωνα με τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που έγιναν δεκτά, το συγκε­κρι­μένο σκάφος, ενώ είχε ήδη επα­νέλ­θει σε ευθεία πορεία, απώλεσε τον έλεγχο και πραγ­μα­το­ποί­ησε επι­τό­πια αυτο­πε­ρι­στροφή, κίνηση που στην αγω­νι­στική ορο­λο­γία απο­δί­δε­ται ως tête à quai ή «τετ α κε». Το απο­τέ­λε­σμα της κίνησης αυτής ήταν να ακι­νη­το­ποι­η­θεί το σκάφος σε ορι­ζό­ντια θέση ως προς την πορεία των λοιπών σκαφών, δηλαδή να βρεθεί πρα­κτικά «σταυ­ρωτά» στην αγω­νι­στική γραμμή, μετα­τρε­πό­μενο σε εμπόδιο.

Στην ίδια περι­γραφή επι­ση­μαί­νε­ται ότι η κίνηση «τετ α κε» απα­ντά­ται συχνά σε αγώνες σκαφών και μπορεί να οφεί­λε­ται σε σειρά αιτιών όπως μηχα­νική βλάβη, κατα­σκευα­στικό λάθος, αδέξιο χει­ρι­σμό, απώλεια ελέγχου, απότομη μείωση ταχύ­τη­τας, υπερ­κα­τα­πό­νηση ή αιφ­νί­δια στροφή λόγω κυμα­τι­σμού, με το δικα­στή­ριο να τη συνδέει, ως προς την προ­έ­λευσή της, κυρίως με τη σφαίρα επιρ­ροής του οδηγού του σκάφους που την εκτέ­λεσε.

Ταχύ­τη­τες, απο­στά­σεις και ο «πίδακας» που έκρυψε το εμπόδιο

Τη στιγμή που το «ΤΡΙΤΩΝ» ακι­νη­το­ποι­ή­θηκε ορι­ζό­ντια, το «MARATHON» το ακο­λου­θούσε σε από­σταση λίγο μικρό­τερη των 25 μέτρων, κινού­μενο με ταχύ­τητα 60 κόμβων, δηλαδή περίπου 120 χλμ ανά ώρα, ενώ ανα­φέ­ρε­ται και η τάξη μεγέ­θους της μέγι­στης ταχύ­τη­τας για την κατη­γο­ρία, στους 70 κόμβους.

Αμέσως μετά τη στροφή και στην προ­σπά­θεια ευθυ­γράμ­μι­σης για το επόμενο τμήμα του αγώνα, ο οδηγός του «MARATHON» βρέθηκε μπροστά σε έναν ευμε­γέθη πίδακα νερού, που προ­κλή­θηκε από την αυτο­πε­ρι­στροφή του προ­πο­ρευό­με­νου σκάφους και κάλυψε πλήρως το οπτικό πεδίο. Στο ίδιο κλάσμα χρόνου, το «ΤΡΙΤΩΝ» είχε ήδη πάρει θέση εμπο­δίου στην κίνησή του.

Η σύγκρουση, ο ελιγμός προς τα δεξιά και το πέρασμα πάνω από το σκάφος

Στο επίμαχο σημείο η απόφαση κατα­γρά­φει ως δεδο­μένο ότι έγινε προ­σπά­θεια απο­φευ­κτι­κού ελιγμού προς τα δεξιά, προς την ανοιχτή θάλασσα. Παράλ­ληλα περι­γρά­φε­ται ότι ο οδηγός του «MARATHON» επι­τά­χυνε προς στιγμήν και έστριψε το τιμόνι δεξιά, σε μια προ­σπά­θεια να περάσει και να απο­φύ­γει το εμπόδιο, χωρίς όμως να απο­τρα­πεί η σύγκρουση.

Η εικόνα της σύγκρου­σης απο­δί­δε­ται με εξαι­ρε­τικά συγκε­κρι­μένο τρόπο. Το εμπρό­σθιο τμήμα του «MARATHON» ανα­ση­κώ­θηκε στον αέρα, πέρασε πάνω από το ορι­ζο­ντίως ακι­νη­το­ποι­η­μένο «ΤΡΙΤΩΝ» και προ­σέ­κρουσε με το πίσω μέρος του περίπου στο μέσο του ακι­νη­το­ποι­η­μέ­νου σκάφους, στο ύψος της κον­σό­λας. Κατόπιν προ­θα­λασ­σώ­θηκε λίγα μέτρα μετά. Από το χτύπημα προ­κλή­θη­καν υλικές ζημιές στο «ΤΡΙΤΩΝ» και τραυ­μα­τι­σμός του 47χρονου τότε οδηγού του.

Σημα­ντική λεπτο­μέ­ρεια στην απόφαση είναι και η χρονική συμπί­εση του συμ­βά­ντος, καθώς αξιο­λο­γεί­ται ότι από τη στιγμή που εμφα­νί­ζε­ται ο πίδακας νερού λόγω «τετ α κε» μέχρι τη σύγκρουση μεσο­λά­βη­σαν περίπου 2 δευ­τε­ρό­λε­πτα, με την εξέλιξη να απο­τυ­πώ­νε­ται και σε υλικό βίντεο που επι­σκο­πή­θηκε.

Οι πρώτες δια­γνώ­σεις στη Λέρο και η δια­κο­μιδή στην Αθήνα

Μετά την άμεση διακοπή του αγώνα, ο τραυ­μα­τίας μετα­φέρ­θηκε στο Κέντρο Υγείας Λέρου. Εκεί δια­γνώ­σθη­καν κάταγμα αυχένος αρι­στε­ρής ωμο­πλά­της και θωρα­κο­ω­μο­πλα­τιαία διά­σταση αρι­στε­ρής πλευράς, αιω­ρού­με­νος αρι­στε­ρός ώμος και εξελ­κυ­σμός βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος, όπως προ­κύ­πτει από ιατρική βεβαί­ωση και γνω­μά­τευση που μνη­μο­νεύ­ε­ται στο σκε­πτικό.

Λόγω της σοβα­ρό­τη­τας της κατά­στα­σης ακο­λού­θησε δια­κο­μιδή σε εφη­με­ρεύον νοσο­κο­μείο στην Αθήνα, όπου στην ορθο­πε­δική κλινική δια­γνώ­σθηκε βαριά κάκωση αρι­στε­ρού άνω άκρου, με ωμο­θω­ρα­κικό δια­χω­ρι­σμό, κάταγμα αυχένος ωμο­πλά­της, εξάρ­θρημα ακρω­μιο­κλει­δι­κής άρθρω­σης και βαριά βλάβη βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος. Ο τραυ­μα­τίας υπο­βλή­θηκε σε εγχεί­ρηση στα­θε­ρο­ποί­η­σης της ωμο­πλά­της και νοση­λεύ­θηκε από 24.8.2015 έως 06.9.2015.

Η μετέ­πειτα πορεία, οι επα­νε­κτι­μή­σεις  και η ανα­πη­ρία 67%

Μετά τη νοση­λεία ανα­φέ­ρε­ται παρα­πο­μπή σε εξει­δι­κευ­μένο τμήμα για τη βλάβη του βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος, χορή­γηση αναρ­ρω­τι­κής άδειας 2 μηνών και σύσταση επα­νε­κτί­μη­σης. Σε μετα­γε­νέ­στερη εξέταση, στις 10.11.2015, κατα­γρά­φηκε πάρεση βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος αρι­στερά και ωμο­θω­ρα­κι­κός δια­χω­ρι­σμός, με νέα αναρ­ρω­τική άδεια 2 μηνών και εκτί­μηση απο­κα­τά­στα­σης στον έναν χρόνο.

Ακο­λού­θησε και εξέταση στις 24.11.2015 από χει­ρουργό ορθο­πε­δικό, με διά­γνωση πάρεσης του βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος αρι­στε­ρού άνω άκρου και πάρεσης των μυών αρι­στε­ρού άνω άκρου και κλείδας. Το κομβικό στοι­χείο, που δίνει το μέγεθος της συνέ­πειας, είναι ότι με γνω­στο­ποι­ή­σεις απο­τε­λέ­σμα­τος ανα­πη­ρίας κρίθηκε εφ όρου ζωής ανά­πη­ρος ως προς το αρι­στερό άνω άκρο με ποσοστό ανα­πη­ρίας 67% λόγω εξελ­κυ­σμού του βρα­χιο­νίου πλέγ­μα­τος.

Τι υπο­στή­ριξε η κάθε πλευρά για τα αίτια

Στη δικο­γρα­φία απο­τυ­πώ­νο­νται αντι­κρουό­με­νες εκδοχές. Από τη μια, προ­βάλ­λε­ται ότι το «MARATHON» βρι­σκό­ταν πίσω σε ευθεία γραμμή, αντί να κινεί­ται πλάγια όπως προ­βλέ­πε­ται για λόγους ασφα­λείας και ότι δεν έγινε επαρκής απο­φευ­κτι­κός χει­ρι­σμός. Από την άλλη, ανα­πτύσ­σε­ται ο ισχυ­ρι­σμός ότι η καθο­ρι­στική αιτία ήταν το «τετ α κε» του προ­πο­ρευό­με­νου σκάφους, που το έθεσε ξαφνικά ως εμπόδιο, με ορα­τό­τητα μειω­μένη λόγω του πίδακα νερού και χρόνο αντί­δρα­σης πρα­κτικά ασφυ­κτικό.

Κατα­γρά­φε­ται ακόμη ότι έγινε επί­κληση κανο­νι­σμών αγώνων ως προς την ασφά­λεια των γραμμών πλεύσης, όμως στο σκε­πτικό ανα­λύ­ε­ται ότι από το βίντεο και από κατα­θέ­σεις προ­έ­κυ­πτε πως το «MARATHON» κινού­νταν πίσω μεν, αλλά σε εσω­τε­ρική αρι­στερή τροχιά πριν από την 3η στροφή, ενώ το κρίσιμο συμβάν έλαβε χώρα σε ευθύ τμήμα της δια­δρο­μής, αμέσως μετά τη στροφή.

Η αξιο­λό­γηση του απο­δει­κτι­κού υλικού και η τελική εικόνα της έφεσης

Το καθο­ρι­στικό συμπέ­ρα­σμα της έφεσης ήταν ότι το ατύχημα απο­δό­θηκε τελικά σε απο­κλει­στική υπαι­τιό­τητα του 47χρονου τότε οδηγού του «ΤΡΙΤΩΝ», με την αιτιο­λο­γία ότι ο ίδιος έχασε τον έλεγχο μετά την 3η στροφή και δεν επι­βε­βαιώ­θηκε από κανένα απο­δει­κτικό μέσο ισχυ­ρι­σμός περί αιφ­νί­διας μηχα­νι­κής βλάβης. Αντί­στοιχα, δεν έγινε δεκτό ότι απο­δεί­χθηκε αμέλεια του άλλου οδηγού, με ειδική αναφορά στον ελά­χι­στο χρόνο αντί­δρα­σης και στην προ­σπά­θεια ελιγμού προς τα δεξιά. Έτσι, εξα­φα­νί­στηκε η πρω­τό­δικη κρίση που είχε κατα­λο­γί­σει ποσοστά συνυ­παι­τιό­τη­τας και η αγωγή απορ­ρί­φθηκε ως ουσια­στικά αβάσιμη.

Στην ακρο­α­μα­τική δια­δι­κα­σία, την πλευρά των ενα­γο­μέ­νων εκπρο­σώ­πησε ο δικη­γό­ρος Γεώρ­γιος Μαυ­ρομ­μά­της, ενώ την πλευρά του ενά­γο­ντος εκπρο­σώ­πησε η πλη­ρε­ξού­σια δικη­γό­ρος Μαγδα­ληνή Πολυ­ξένη Μελά.