Ανατροπή σε υπόθεση επιβολής προστίμου για αυθαίρετη κατάληψη αιγιαλού!

• Κρίθηκε μη νόμιμη η διοι­κη­τική πράξη δικαιώ­νο­ντας την επι­χει­ρη­μα­τία που είχε συνάψει σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης χρήσης αιγια­λού

Σε μία σημα­ντική απόφαση, το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά, με την υπ’ αρίθμ. Α16/2025 απόφασή του ακύρωσε στο σύνολό του το πρό­στιμο που είχε επι­βλη­θεί από την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου σε επι­χει­ρη­μα­τία που δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στον του­ρι­στικό τομέα και δια­τη­ρεί επι­χεί­ρηση ενοι­κί­α­σης ξαπλω­στρών και ομπρε­λών σε παρα­λιακή ζώνη.

Η προ­σφεύ­γουσα είχε συνάψει νόμιμη σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης δικαιώ­μα­τος απλής χρήσης αιγια­λού με τον αρμόδιο Δήμο και την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία, η οποία της επέ­τρεπε τη χρήση συγκε­κρι­μέ­νης έκτασης για την τοπο­θέ­τηση εξο­πλι­σμού εξυ­πη­ρέ­τη­σης λουο­μέ­νων.

Παρά ταύτα, η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία διε­νήρ­γησε αυτοψία και εξέδωσε Έκθεση Αυτο­ψίας – Πόρισμα, στην οποία δια­πι­στώ­θηκε υπέρ­βαση της παρα­χω­ρη­θεί­σας έκτασης κατά 117,08 τ.μ., γεγονός που οδήγησε στην επιβολή προ­στί­μου ύψους 9.336,40 ευρώ και στην άμεση απο­μά­κρυνση των τοπο­θε­τη­μέ­νων αντι­κει­μέ­νων.

Στην αίτησή της για ακύρωση των διοι­κη­τι­κών πράξεων, η επι­χει­ρη­μα­τίας υπο­στή­ριξε ότι:

-Δεν υπήρξε σαφής προσ­διο­ρι­σμός της δήθεν υπέρ­βα­σης της παρα­χω­ρη­θεί­σας έκτασης.

-Το πόρισμα αυτο­ψίας δεν περι­λάμ­βανε ακριβή τοπο­γρα­φικό προσ­διο­ρι­σμό του σημείου της αυθαί­ρε­της κατά­λη­ψης.

-Η επιβολή του προ­στί­μου δεν συνο­δευό­ταν από ανάλυση του υπο­λο­γι­σμού του ποσού, καθι­στώ­ντας το αυθαί­ρετο.

-Δεν της δόθηκε η δυνα­τό­τητα προη­γού­με­νης ακρό­α­σης, κατά παρά­βαση της αρχής της χρηστής διοί­κη­σης.

-Η απόφαση της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας παρα­βί­αζε την αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, καθώς το επι­βλη­θέν πρό­στιμο κρίθηκε υπερ­βο­λικά υψηλό σε σχέση με την υπο­τι­θέ­μενη παρά­βαση.

Το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα ανωτέρω, έκρινε ότι οι προ­σβαλ­λό­με­νες διοι­κη­τι­κές πράξεις πάσχουν από ουσιώ­δεις νομικές πλημ­μέ­λειες.

Το Δικα­στή­ριο ανα­γνώ­ρισε ότι η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία δεν τεκ­μη­ρί­ωσε επαρκώς την παρά­βαση, ενώ η επιβολή του προ­στί­μου έγινε χωρίς σαφή αιτιο­λό­γηση και χωρίς να προη­γη­θεί ακρόαση της προ­σφεύ­γου­σας.

Η απόφαση αυτή απο­τε­λεί σημα­ντικό δεδι­κα­σμένο για τις περι­πτώ­σεις επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών προ­στί­μων σε επι­χει­ρη­μα­τίες που δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε παρα­θα­λάσ­σιες περιο­χές. Ανα­δει­κνύει τη σημασία της τήρησης των νόμιμων δια­δι­κα­σιών από τις διοι­κη­τι­κές αρχές και επι­βε­βαιώ­νει την προ­στα­σία των πολιτών από αυθαί­ρε­τες διοι­κη­τι­κές ενέρ­γειες. Παράλ­ληλα, τονίζει την ανάγκη για σαφή και πλήρη αιτιο­λό­γηση των πράξεων της δημό­σιας διοί­κη­σης, ιδίως όταν αυτές συνε­πά­γο­νται οικο­νο­μι­κές κυρώ­σεις.

Η απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πειραιά ακυ­ρώ­νει τόσο το πρό­στιμο όσο και την πράξη άμεσης απο­μά­κρυν­σης, δικαιώ­νο­ντας την επι­χει­ρη­μα­τία και απαλ­λάσ­σο­ντάς την από τις οικο­νο­μι­κές επι­βα­ρύν­σεις που της είχαν επι­βλη­θεί.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού.