Όλες οι αλλαγές για την ενδοοικογενειακή βία: Αυξάνονται οι ποινές όταν τα αδικήματα τελούνται μπροστά σε ανήλικα παιδιά

Αύξηση του πλαι­σίου των ποινών για υπο­θέ­σεις ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας, όταν αυτά δια­πράτ­το­νται ενώπιον ανη­λί­κων παιδιών, φέρνει η το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης, στο νομο­σχέ­διο που πρό­κει­ται να παρου­σια­στεί σύντομα για την επι­τά­χυνση της Δικαιο­σύ­νης και άλλες δια­τά­ξεις. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες μεταξύ των αλλαγών σχε­διά­ζο­νται και του­λά­χι­στον 20 τροποποιήσεις- προ­σθή­κες στον ειδικό νόμο που αφορά στα θύματα ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας. Ένας νόμος ο οποίος χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε ιδιαί­τερα τα χρόνια κατά τη διάρ­κεια και μετά τον κορο­νοϊό.

Οι αλλαγές

Σχε­διά­ζε­ται να αυξηθεί το πλαίσιο της τέλεσης αδι­κή­μα­τος ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής όταν γίνεται ενώπιον ανη­λί­κου από ένα έτος σε δύο. Και προ­στί­θε­νται νέα αδι­κή­ματα όταν αυτά τελού­νται ενώπιον ανη­λί­κου, η παρά­νομη βία, η απειλή, η προ­σβολή γενε­τή­σιας αξιο­πρέ­πειας, με πλημ­με­λη­μα­τι­κές ποινές έως 5 έτη φυλά­κιση : “Αν η πράξη της πρώτης παρα­γρά­φου τελέ­σθηκε σε βάρος εγκύου ή σε βάρος μέλους της οικο­γέ­νειας το οποίο, από οποια­δή­ποτε αιτία, είναι ανίκανο να αντι­στα­θεί ή αν η πράξη τελέ­σθηκε ενώπιον ανή­λι­κου μέλους της οικο­γέ­νειας, τιμω­ρεί­ται με φυλά­κιση, του­λά­χι­στον, δύο ετών”.

“Η τέλεση ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των ενώπιον των ανη­λί­κων πλήττει σφόδρα την ψυχο­λο­γία τους επο­μέ­νως σαφώς και θα πρέπει να υπάρξει μία προ­στα­σία”, σημειώ­νει ο ποι­νι­κο­λό­γος Κων/νος Γώγος, αλλά επι­ση­μαί­νει πως “απαι­τεί­ται προσοχή καθώς ο ειδικός νόμος περί αντι­με­τώ­πι­σης της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής δε μπορεί να έχει ως ανώτατο όριο ποινής σε όλα σχεδόν τα αδι­κή­ματα πλημ­με­λη­μα­τι­κής φύσεως το ανώτατο κατά τον ΠΚ όριο, ήτοι τα πέντε έτη. Δε μπορεί να είναι ο κανόνας αλλά η εξαί­ρεση”.

Διεύ­ρυνση

Παράλ­ληλα διευ­ρύ­νε­ται το πλαίσιο εφαρ­μο­γής του νόμου αντι­με­τώ­πι­σης ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας επι­τρέ­πο­ντας πλέον την εφαρ­μογή του και σε περι­πτώ­σεις πλέον του οικο­γε­νεια­κού περι­βάλ­λο­ντος. Συγκε­κρι­μένα, εισά­γε­ται διάταξη σύμφωνα με την οποία πλέον εμπί­πτουν στο νόμο περί ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής και “σε βάρος προ­σώ­που που δέχεται τις υπη­ρε­σίες φορέα παροχής κοι­νω­νι­κής μέρι­μνας στον οποίο ο δράστης εργά­ζε­ται”. Το αδίκημα προ­φα­νώς αφορά δομές φιλο­ξε­νίας ή φρο­ντί­δας ατόμων. Ο κ.Γώγος εφιστά πάντως την προσοχή στον κίνδυνο μια δια­σταλ­τική ερμη­νεία να οδη­γή­σει σε αντι­κρουό­μενα νομο­λο­γιακά απο­τε­λέ­σματα όπου ο ένας δράστης θα τιμω­ρεί­ται μέσα στο πλαίσιο του νόμου ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και ο άλλος με καλύ­τε­ρους όρους, αυτούς του ποι­νι­κού δικαίου.

Με το νομο­σχέ­διο εισά­γο­νται δύο επι­πλέον αδι­κή­ματα σε αυτά που ήδη προ­έ­βλεπε ο νόμος αυτό του βιασμού και της κατά­χρη­σης σε ανη­λι­κό­τητα, ενώ πλέον συμπε­ρι­λαμ­βά­νει πλην της σωμα­τι­κής βίας και την ψυχο­λο­γική: “Επί ασκή­σεως σωμα­τι­κής ή ψυχο­λο­γι­κής βίας σε βάρος ανη­λί­κου, στο πλαίσιο της ανα­τρο­φής του, εφαρ­μό­ζε­ται το άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα. “Η 30ή Απρι­λίου κάθε χρόνου ορί­ζε­ται ως ημέρα κατά της σωμα­τι­κής τιμω­ρίας ανη­λί­κων”.

Ο ποι­νι­κο­λό­γος εξηγεί ότι μεν “η ψυχο­λο­γική βία απο­τε­λεί και αυτή ένα ουσια­στικό πλαίσιο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας εντός της οικο­γε­νείας και σαφώς απαι­τεί­ται έννομη προ­στα­σία, ωστόσο, η εισα­γωγή απλώς της λέξης “ψυχο­λο­γική” χωρίς να εξει­δι­κεύ­ο­νται τα όριά της στο νόμο υπάρχει κίν­δυ­νος να οδη­γή­σει σε ποι­νι­κο­ποί­ηση της καθη­με­ρι­νό­τη­τας των γονέων και θα οδη­γή­σει σε κατα­δί­κες γονείς που απλά επε­δί­ω­καν να νου­θε­τή­σουν και να παι­δα­γω­γή­σουν τα παιδιά τους”. Ζητεί δηλαδή σαφή ορισμό του τι συνιστά ψυχο­λο­γική βία μέσα στο πλαίσιο μίας ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής σχέσης.

Απο­ζη­μί­ωση από το δημόσιο

Παράλ­ληλα αυξάνει το ποσό της ηθικής βλάβης προς το θύμα από τα 1.000 ευρώ στα 2.000 ευρώ ως ελά­χι­στο όριο και επίσης το Ελλη­νικό Δημόσιο υπο­κα­θί­στα­ται στην απο­ζη­μί­ωση του θύματος όταν ο θύτης έχει πρόδηλη οικο­νο­μική αδυ­να­μία: Σε περί­πτωση που απο­δε­δειγ­μένα προ­κύ­πτει, πως τόσο το πρόσωπο στο οποίο απο­δί­δε­ται η τέλεση του εγκλή­μα­τος, όσο και το θύμα, βρί­σκο­νται σε πρόδηλη οικο­νο­μική αδυ­να­μία, με απο­τέ­λε­σμα να αδυ­να­τεί να απο­ζη­μιω­θεί το θύμα σύμφωνα με το προη­γού­μενο εδάφιο και υφί­στα­ται η ανάγκη μετε­γκα­τά­στα­σης του θύματος και των ανή­λι­κων τέκνων του σε ασφαλές περι­βάλ­λον και κάλυψης βασικών βιο­τι­κών αναγκών τους, προ­βλέ­πε­ται η κατα­βολή εφάπαξ ποσού απο­ζη­μί­ω­σης προς το θύμα, η οποία κατα­βάλ­λε­ται δίχως καθυ­στέ­ρηση από την Ελλη­νική Αρχή Απο­ζη­μί­ω­σης του άρθρου 1 του Ν.3811/2009 κατόπιν αίτησης του θύματος με ανα­λο­γική εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων του ανω­τέ­ρου νόμου”.

Επίσης, δίνεται πλέον η δυνα­τό­τητα πλην του Εισαγ­γε­λέα και στους ανα­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους να διε­ρευ­νή­σουν τη δυνα­τό­τητα ποι­νι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης ώστε να δοθεί η δυνα­τό­τητα μείωσης των υπο­θέ­σεων με ποινική δια­με­σο­λά­βηση και την αποφυγή της αυτό­φω­ρης δια­δι­κα­σίας, ενώ πλέον οι ιδιώτες “μπαί­νουν” στους περιο­ρι­στι­κούς όρους.

Έτσι επι­τρέ­πε­ται μέχρι και σήμερα η επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων έως την εκδί­καση της υπό­θε­σης. Μέσα σε αυτούς τους όρους συμπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η δυνα­τό­τητα του δικα­στι­κού συμ­βου­λίου να εμπι­στευ­τεί συμ­βού­λους, ψυχιά­τρους, ψυχο­λό­γους κτλ για την επιβολή, άρση κτλ των περιο­ρι­στι­κών όρων πάντοτε όμως από δημόσιο φορέα υγείας. Πλέον δίνεται η δυνα­τό­τητα οι επι­στή­μο­νες αυτοί να προ­έρ­χο­νται και από ιδιω­τικό φορέα υπό την επο­πτεία του Υπουρ­γείου Υγείας.

Πηγή capital.gr