Ο Κασσελάκης «ρίχνει το γάντι» στον Τσίπρα: «Ελα και ανάλαβε ή στήριξέ με χωρίς παιχνίδια –  Αλέξη, πάμε;»

Κλι­μα­κώ­νε­ται ο «εμφύ­λιος» στην Κου­μουν­δού­ρου μετά τη μετα­με­σο­νύ­χτια ανάρ­τηση του Στέ­φα­νου Κασ­σε­λάκη με την οποία ο νυν πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ ρίχνει το γάντι στον προ­κά­τοχό του, Αλέξη Τσίπρα, καλώ­ντας επί της ουσίας να επι­λέ­ξει είτε να «έρθει και να ανα­λά­βει» το κόμμα είτε να «στη­ρί­ξει χωρίς παι­χνί­δια» την νυν ηγεσία.

«Ελα και ανάλαβε και θα είμαι συντε­ταγ­μέ­νος στρα­τιώ­της στην προ­σπά­θειά σου, χωρίς να σε υπο­νο­μεύσω ούτε στιγμή. Αν όμως δεν το επι­θυ­μείς, στήριξέ με να κάνω την προ­σπά­θεια για το κόμμα μας, χωρίς παι­χνί­δια», έγραψε χαρα­κτη­ρι­στικά ο Στ. Κασ­σε­λά­κης σε μια ανάρ­τηση που φαί­νε­ται να ανέβηκε, να κατέ­βηκε και να επα­νήλθε ελαφρώς τρο­πο­ποι­η­μένη στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης του προ­έ­δρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Εγραψε και τη φράση… “σταμάτα την υπο­νό­μευση”. H ανάρ­τηση αυτή έμεινε στον αέρα περίπου 3 λεπτά.

Στη συνέ­χεια ο κ. Κασ­σε­λά­κης αφού κατέ­βασε την αρχική ανάρ­τηση επα­νήλθε με νέα, έχοντας αφαι­ρέ­σει την αναφορά σε υπο­νό­μευση.

Είχε προη­γη­θεί η απά­ντηση κύκλων του Αλέξη Τσίπρα στη διαρροή από την Κου­μουν­δού­ρου ότι ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός δεν είχε αντα­πο­κρι­θεί στο αίτημα του κ. Κασ­σε­λάκη για οικο­νο­μική ενί­σχυση της «Αυγής».

«Η αγωνία των εργα­ζο­μέ­νων στα ΜΜΕ του κόμ­μα­τος δεν μπορεί να γίνεται φτηνό εμπό­ρευμα για εσω­κομ­μα­τική κατα­νά­λωση», ανέ­φε­ραν χαρα­κτη­ρι­στικά κύκλοι του Αλέξη Τσίπρα.

Κατόπιν τούτου, ο Στέ­φα­νος Κασ­σε­λά­κης ζήτησε από τον Αλέξη Τσίπρα στην αιχμηρή ανάρ­τησή του είτε να βγει μπροστά, είτε να τον στη­ρί­ξει χωρίς παι­χνί­δια.

Μάλιστα, στο τέλος της ανάρ­τη­σής του επι­ση­μαί­νει με νόημα «Προτιμώ να είμαι στρα­τιώ­της στη μάχη για μια καλύ­τερη Ελλάδα παρά στρα­τη­γός σε κομ­μα­τικό εμφύλιο. Αλέξη, πάμε;».

Η ανάρ­τηση Κασ­σε­λάκη:

Συμ­με­ρί­ζο­μαι τις πληγές του κόσμου του ΣΥΡΙΖΑ.

Έχω τις ίδιες ακριβώς.

Από την ημέρα που ανέλαβα μέχρι σήμερα, αφέθηκα να δώσω τη μάχη χωρίς να δέχομαι καθη­με­ρινά εσω­κομ­μα­τικά βέλη μόνο για δύο μήνες (και αυτούς με εξαι­ρέ­σεις).

Μαζί με τα νέα παιδιά του ευρω­ψη­φο­δελ­τίου μας. Μαζί με τα στελέχη και τους βου­λευ­τές που έδωσαν την ψυχή τους. Και ο ΣΥΡΙΖΑ ανέβηκε από το 9% στο 15%. Και ο ΣΥΡΙΖΑ παρέ­μεινε στη θέση που λίγο πριν έμοιαζε ανέ­φι­κτη: Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση.

Δύο δια­σπά­σεις, προ­σπά­θεια απο­νο­μι­μο­ποί­η­σης στο Συνέ­δριο, τώρα ξανά τα ίδια με υπο­γρα­φές για να συγκλη­θούν όργανα, οι συνε­δριά­σεις των οποίων είχαν ήδη ανα­κοι­νω­θεί.

Φαγω­μάρα, θόρυβος, εσω­στρέ­φεια, που είναι απω­θη­τική και στους ψηφο­φό­ρους μας και στην κοι­νω­νία.

Τα στελέχη του κόμ­μα­τος με θητεία χρόνων γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τι οικο­νο­μικά παρέ­λαβα.

Πώς το καθη­με­ρινό φύλλο της Αυγής θα έκλεινε το 2022 με τη διπλά­σια χρη­μα­το­δό­τηση, αλλά μπορεί να μείνει τώρα ανοιχτό με τη μισή;

Ποιος εργα­λειο­ποιεί την αγωνία εργα­ζό­με­νων ανθρώ­πων απο­κρύ­πτο­ντας τη δρα­μα­τική πραγ­μα­τική εικόνα;

Συνέ­βαλα δίνο­ντας το ανώτατο ποσό που μου επι­τρέ­πει ο νόμος (20.000 ευρώ). Συγκε­ντρώ­θη­καν από εισφο­ρές φίλων και στε­λε­χών άλλες 7.000 ευρώ.

Κι όμως, αντί να πάνε στα χέρια εργα­ζο­μέ­νων της Αυγής, πήγαν σήμερα στο Κράτος προ­κει­μέ­νου να μη χάσουμε τη ρύθμιση των χρεών που έχουμε για την Αυγή και το Κόκκινο. Αυτό και μόνο δείχνει την κρι­σι­μό­τητα της κατά­στα­σης.

Δεν ήρθα στην πατρίδα μου για να ανα­λώ­νο­μαι σε καθη­με­ρι­νούς εσω­κομ­μα­τι­κούς εμφυ­λί­ους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση της χώρας και χρειά­ζε­ται έναν ηγέτη που θα μπο­ρέ­σει απε­ρί­σπα­στος να ασκήσει το λει­τούρ­γημά του και να βοη­θή­σει την πατρίδα να βγει από το νεο­φι­λε­λεύ­θερο τέλμα και τη δεξιά παρακμή.

Αλέξη, γνω­ρί­ζεις τον σεβασμό που είχα για σένα από την πρώτη στιγμή που γνω­ρι­στή­καμε.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έγινε για να ρευ­στο­ποι­η­θεί σε ένα κεντρώο σχήμα με συμ­φω­νίες κορυφής έξω από την κοι­νω­νία.

Ο ΣΥΡΙΖΑ δικαιού­ται την ευκαι­ρία να διεκ­δι­κή­σει να κυβερ­νή­σει και επι­τέ­λους να δικαιώ­σει τις προσ­δο­κίες των προ­ο­δευ­τι­κών πολιτών.

Και γι’ αυτό λέω ξεκά­θαρα και με αίσθημα ιστο­ρι­κής ευθύνης:

Έλα και ανάλαβε και θα είμαι συντε­ταγ­μέ­νος στρα­τιώ­της στην προ­σπά­θειά σου, χωρίς να σε υπο­νο­μεύσω ούτε στιγμή.

Αν όμως δεν το επι­θυ­μείς, στήριξέ με να κάνω την προ­σπά­θεια για το κόμμα μας, χωρίς παι­χνί­δια.

-Με εξυ­γί­ανση που είναι επι­βε­βλη­μένη τώρα, γιατί το καράβι πέφτει οικο­νο­μικά στα βράχια.

-Με κατα­στα­τικό συνέ­δριο.

-Με άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοι­νω­νία χωρίς επε­τη­ρί­δες και μέλη δύο ταχυ­τή­των.

-Με ανα­νέ­ωση στε­λε­χών αντί­στοιχη αυτής του ευρω­ψη­φο­δελ­τίου.

-Με δύναμη, εξουσία και εμπι­στο­σύνη στη βάση του κόμ­μα­τος.

-Με έναν ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος δε θα συρθεί πίσω από άλλους, αλλά θα ηγηθεί της προ­σπά­θειας για μία μεγάλη Κεντρο­α­ρι­στερά ξεκι­νώ­ντας από το κοι­νω­νικό πεδίο.

Δεν είμαι κολ­λη­μέ­νος με την καρέκλα – άλλωστε δεν πρόλαβα και να καθήσω. Έτρεχα από τη μία άκρη της Ελλάδας στην άλλη δίνο­ντας τον αγώνα.

Προτιμώ να είμαι στρα­τιώ­της στη μάχη για μια καλύ­τερη Ελλάδα παρά στρα­τη­γός σε κομ­μα­τικό εμφύλιο.

Αλέξη, πάμε;