5+1 ερωτήματα για το Ελαφοκομείο του Ροδινιού

Πολλοί ήταν αυτοί που ήξεραν και πίστευαν ότι κάποτε το κακό θα γινόταν. Εγινε προχθές. Όταν δύο σκυλιά κατα­σπά­ρα­ξαν 7 ελάφια στο Ελα­φο­κο­μείο του Ροδι­νιού. Ελα­φί­νες για την ακρί­βεια εγκυ­μο­νού­σες. Διπλό το κακό και η φρίκη…

Στο Ελα­φο­κο­μείο λοιπόν, το οποίο αδειο­δο­τή­θηκε στις 16/4/2013 (μέχρι τότε λει­τουρ­γούσε ο χώρος χωρίς άδεια) και υπεύ­θυ­νος γι’ αυτό είναι ο Δήμος.

Και τι ορίζει η άδεια μεταξύ άλλων; Οτι θα υπάρχει συγκε­κρι­μέ­νος αριθμός ελαφιών, μέχρι 60.

Ποια είναι η ευθύνη του Δήμου ως ιδιο­κτήτη ελαφιών; «Ο Δήμος είναι ιδιο­κτή­της του χώρου και της κτη­νια­τρι­κής εγκα­τά­στα­σης και είναι υπεύ­θυ­νος για την υγεία και την ευζωία των πλα­τω­νιών, σύμφωνα με τη σχετική νομο­θε­σία και την άδεια λει­τουρ­γίας του εκτρο­φείου» λέει η Διευ­θύ­ντρια Δασών κ. Καίτη Μπα­λα­τσούκα σε ρεπορ­τάζ της «Δημο­κρα­τι­κής» στις 2 Φεβρουα­ρίου του 2014, για τις απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες κάτω από τις οποίες ζούσαν 85 ελάφια (τότε). Οπου απα­ρά­δε­κτες συν­θή­κες, ήταν : ελάφια να πεθαί­νουν λόγω υπο­σι­τι­σμού, χωρίς φάρμακα, χωρίς χώρο περί­θαλ­ψης για τα άρρωστα ή τραυ­μα­τι­σμένα, χώρος με προ­βλη­μα­τική περί­φραξη (το απο­τέ­λε­σμα ήταν να φύγουν κάποια) έλλειψη προ­σω­πι­κού (φύλακες). Αυτά, σύμφωνα με μαρ­τυ­ρίες των υπευ­θύ­νων. Της κτη­νιά­τρου του Δήμου κυρίας Κατε­ρί­νας Βελώνη και του υπεύ­θυ­νου (τότε) του Δήμου κ. Ηλία Μπούκλα.

Οι μνήμες ξυπνούν μετά την προ­χθε­σινή φρίκη και ερω­τή­ματα περι­μέ­νουν απά­ντηση. Με πρώτο και καλύ­τερο: Αλήθεια με την περί­φραξη τι γίνεται; Οι πλη­ρο­φο­ρίες θέλουν τα σκυλιά να μπήκαν από ελατ­τω­μα­τικό σημείο της περί­φρα­ξης.

2. Γιατί υπάρ­χουν 100 ελάφια στο Ελα­φο­κο­μείο (σύμφωνα με πρό­σφατη δήλωση της κυρίας Βελώνη στην «δ» στις 17/5/2016) και όχι 60 όπως ορίζει η άδεια;

3. Τα ελάφια έχουν τις συμπλη­ρω­μα­τι­κές τροφές, οι οποίες τους είναι απα­ραί­τη­τες, από την στιγμή που δεν ζουν στο φυσικό τους περι­βάλ­λον; Φτάνουν οι 30.000 ευρώ τον χρόνο; Γιατί κάπου 25.000 ευρώ δεν έφταναν ούτε για απλό χόρτο για 85 ελάφια τα οποία φιλο­ξε­νού­νταν στο ελα­φο­κο­μείο το 2014 (σύμφωνα με δηλώ­σεις την πρώην δημο­τι­κής αρχής)  και φυσικά ούτε λόγος για φάρμακα.

4. Αλήθεια φάρμακα τώρα έχουν;

5. Χώρος περί­θαλ­ψης  φτιά­χτηκε για κάποιο τραυ­μα­τι­σμένο ή με πρό­βλημα ελάφι ώστε αν χρεια­στεί περί­θαλψη να μην εξα­κο­λου­θεί να γίνεται στο χώμα, και με τον ορό κρε­μα­σμένο στα σύρματα (κατά δήλωση της κτη­νιά­τρου) ή τραυ­μα­τι­σμένα από τροχαία ελάφια να μην φιλο­ξε­νού­νται σε χώρο της θηρο­φυ­λα­κής ακόμη και σε… φάρμες ιδιωτών;

6.Τι γίνεται με το Πάρκο του Αγίου Σουλά; Απο­κα­τα­στά­θη­καν οι ζημιές από την  πυρ­κα­γιά στην περί­φραξή του, ώστε να μπο­ρέ­σει να φιλο­ξε­νή­σει ελάφια από το Ροδίνι και να λει­τουρ­γή­σει ως χώρος ανα­προ­σαρ­μο­γής όπως ήταν και το σκε­πτικό της δημιουρ­γία του;

Ρητο­ρικά τα ερω­τή­ματα. Μόνοι μας τα λέμε, μόνοι μας τα’ ακούμε. Δεν ελπί­ζουμε σε απα­ντή­σεις. Του­λά­χι­στον, η Δασική υπη­ρε­σία η οποία σε πολλές των περι­πτώ­σεων ευαι­σθη­το­ποιεί­ται πολύ περισ­σό­τερο από πολλούς άλλους αρμο­δί­ους, στα πλαίσια της δασικής νομο­θε­σίας και της ηθικής ανάγκης που υπάρχει να δια­βιούν τα ζώα με ασφά­λεια και αξιο­πρέ­πεια, ας κάνει μια αυτοψία σε ότι αφορά την περί­φραξη. Να προ­λά­βουμε την επόμενη φρίκη…

Υ.Γ. Και για να προλάβω πολλούς, οι οποίοι θα σκε­φθούν «εδώ ο κόσμος χάνεται, άνθρω­ποι πεινούν κι εσύ ασχο­λεί­σαι με τα ελάφια» η απά­ντηση είναι: «Tο μεγα­λείο και η ηθική πρόοδος ενός έθνους μπορούν να κριθούν από τον τρόπο που φέρεται στα ζώα» ( Γκάντι Μαχάτμα). Πόσο μάλλον, όταν το συγκε­κρι­μένο ζώο, απο­τε­λεί το σήμα κατατεθέν-σύμβολο του νησιού. Εκτός από τα ελάφια στην είσοδο του λιμα­νιού και αυτά που που­λιού­νται στα του­ρι­στικά κατα­στή­ματα, υπάρ­χουν και ζωντανά.