“Η σημασία της ΕΡΑ Ρόδου στην ενημέρωση των ακριτών και στην προβολή του Δωδεκανησιακού πολιτισμού”

Ομιλία του Δημήτρη Γάκη στην ολο­μέ­λεια της Βουλής για την ΕΡΤ και τη σημασία της ΕΡΑ ΡΟΔΟΥ στην ενη­μέ­ρωση των ακριτών και στην προβολή του Δωδε­κα­νη­σια­κού πολι­τι­σμού»

-«Σήμερα έγινε μια απο­φα­σι­στική τομή στη δημόσια ραδιο­τη­λε­ό­ρα­σης, που δια­σφα­λί­ζει τα συμ­φέ­ρο­ντα των πολιτών στην έγκυρη και αδέ­σμευτη ενη­μέ­ρωση. Ανοίγει ξανά η ΕΡΤ. Είναι μια πράξη ευθύνης για το μέλλον που θέλουμε για τη χώρα. Είναι η από­δειξη της κατα­ξί­ω­σης της προ­σπά­θειας των εργα­ζο­μέ­νων και της τοπικής κοι­νω­νίας να κρα­τή­σουν την ΕΡΑ Ρόδου ανοικτή.

Η εμπι­στο­σύνη των νησιω­τών στο δίκαιο αυτό αγώνα επι­βε­βαιώ­θηκε. Η φωνή της ΕΡΑ στο Νότιο Αιγαίο δεν σίγησε! Συνέ­χισε να εκπέ­μπει και να μετα­δί­δει άμεσα, κατα­νοητά και χωρίς ρητο­ρείες την ουσία. Την είδηση. Και θα συνε­χί­σει να ενη­με­ρώ­νει και να προ­βά­λει τον πολι­τι­σμό της Δωδε­κα­νή­σου με νέες δυνά­μεις και στήριξη. Διότι η ενη­μέ­ρωση, είναι η ψυχή της Δημο­κρα­τίας».

Το βίντεο της ομιλίας: Ακο­λου­θεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Γάκη στην ολο­μέ­λεια της Βουλής, στη συζή­τηση του νομο­σχε­δίου για το Δημόσιο Ραδιο­τη­λε­ο­πτικό Φορέα και την ΕΡΤ, την Τετάρτη 28.04.15. https://www.youtube.com/watch?v=IB0Iri9czr8&feature=youtu.be ***

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΑΚΗΣ: Κύριοι συνά­δελ­φοι, κύριοι Υπουρ­γοί, το νομο­σχέ­διο που συζη­τάμε σήμερα τερ­μα­τί­ζει το μαύρο, κλείνει μια βαθιά πληγή στο σώμα της δημο­κρα­τίας και απο­κα­θι­στά τους εργα­ζό­με­νους απο­λυό­με­νους της ΕΡΤ, που σε μια νύχτα είδαν τα κεφάλια τους να προ­σφέ­ρο­νται στο πιάτο για την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων της τρόικας. Επί δύο χρόνια οι απο­λυό­με­νοι εργα­ζό­με­νοι της ΕΡΤ με συγκι­νη­τικό τρόπο κατά­φε­ραν κάτω από πραγ­μα­τικά δύσκο­λες συν­θή­κες να δώσουν έναν αγώνα υπε­ρά­σπι­σης της αξιο­πρέ­πειας, της ενη­μέ­ρω­σης, του πολι­τι­σμού, έναν πολύ­μηνο αγώνα υπε­ρά­σπι­σης της Δημο­κρα­τίας και του Συντάγ­μα­τος. Το αυτο­δια­χει­ρι­στικό πείραμα της ΕΡΤ απέ­δειξε, ότι όταν οι εργα­ζό­με­νοι στους δημό­σιους φορείς απο­φα­σί­ζουν να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους και τους ανα­τί­θε­ται η ευθύνη, τότε ο μύθος του «βολε­μέ­νου» δημό­σιου υπάλ­λη­λου καταρ­ρί­πτε­ται, τότε ανθί­ζουν οι πραγ­μα­τι­κές δυνα­τό­τη­τες των ανθρώ­πων, γίνο­νται παρα­γω­γι­κοί, δρουν συλ­λο­γικά και αλλη­λέγ­γυα και το παρα­γό­μενο αγαθό επι­στρέ­φει στην κοι­νω­νία, στην οποία ανήκει. Έτσι λει­τούρ­γη­σαν τους τελευ­ταί­ους είκοσι τρεις μήνες οι εργα­ζό­με­νοι στην ΕΡΑ Ρόδου. Η ΕΡΑ Ρόδου είναι ένας περι­φε­ρεια­κός σταθμός της ΕΡΤ που αντι­στά­θηκε στο μαύρο και κάτω από πολύ δύσκο­λες συν­θή­κες συνέ­χισε να εκπέ­μπει το πρό­γραμμά του στην εσχατιά του Αιγαίου, για να μην χαθεί από τη ραδιο­φω­νική μπάντα η ελλη­νική γλώσσα, για να μην κατα­λη­φθούν οι συχνό­τη­τές μας από άλλες χώρες. Προ­σπά­θησε πολύ η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση και η διοί­κηση του μορ­φώ­μα­τος της ΝΕΡΙΤ να σιγήσει ο ραδιο­σταθ­μός. Μέχρι και το ρεύμα της ΔΕΗ έκοψαν πριν τέσ­σε­ρις περίπου μήνες, με απο­τέ­λε­σμα οι εγκα­τα­στά­σεις της ΕΡΑ Ρόδου, χωρίς τον απα­ραί­τητο φωτισμό και τη λει­τουρ­γία του συνα­γερ­μού, να μείνουν απρο­στά­τευ­τες και να γίνουν εύκολη λεία τα χέρια διαρ­ρη­κτών. Κιν­δύ­νευσε μια περιου­σία που ο μονα­δι­κός της ιδιο­κτή­της είναι ο ελλη­νι­κός λαός, ένα αρχείο που περι­κλείει πολι­τι­σμό, φωνές σπου­δαίων ανθρώ­πων, ήχους παρα­δο­σια­κών οργάνων, μονα­δι­κές ηχο­γρα­φή­σεις που απηχούν την ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου τα τελευ­ταία εξήντα χρόνια. Ίσως ο στόχος τελικά να μην ήταν η ΕΡΤ ή οι εργα­ζό­με­νοι, αλλά η μνήμη μας, η συλ­λο­γική μας μνήμη. Μια εθνική, κοι­νω­νική και πολι­τι­σμική προ­σφορά, που συγκι­νεί, ευαι­σθη­το­ποιεί και τελικά κινη­το­ποιεί την κοι­νω­νία και έχει τις ρίζες της στο 1954, άντεξε στη Ρόδο. Αγα­πη­τοί συνά­δελ­φοι, το νομο­σχέ­διο που καλού­μα­στε να ψηφί­σουμε υπα­κούει στην κεντρική απαί­τηση όχι μόνο των εργα­ζο­μέ­νων, αλλά και της ίδιας ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας για μια δημόσια ραδιο­φω­νία και τηλε­ό­ραση, ανε­ξάρ­τητη από το κράτος, τα κόμματα και άλλα κέντρα δημό­σιας ή οικο­νο­μι­κής εξου­σίας. Η ΕΡΤ πρέπει να είναι ανοικτή στην κοι­νω­νία. Από την κοι­νω­νία θα ελέγ­χε­ται και στην κοι­νω­νία θα απο­λο­γεί­ται. Θέλουμε μια ΕΡΤ που δεν θα θυμίζει σε τίποτα το φαύλο μοντέλο του παρελ­θό­ντος. Θέλουμε μια ΕΡΤ ανε­ξάρ­τητη. Θέλουμε μια ΕΡΤ που θα απε­λευ­θε­ρώ­νει τους εργα­ζο­μέ­νους της. Θέλουμε μια ΕΡΤ στην οποία η κοι­νω­νία θα ανα­γνω­ρί­ζει τις ανάγκες και τις ιεραρ­χή­σεις της. Μια ΕΡΤ που θα υπη­ρε­τεί την ενη­μέ­ρωση, τον πλου­ρα­λι­σμό, τον πολι­τι­σμό, τη δημο­κρα­τία. Θέλουμε μια ΕΡΤ με όλες τις δομές της. Θέλουμε μια ΕΡΤ που να αντι­με­τω­πί­ζει ισότιμα τους πολίτες, χωρίς δια­κρί­σεις. Θέλουμε την επα­να­λει­τουρ­γία των περι­φε­ρεια­κών σταθμών. Κάθε περι­φε­ρεια­κός σταθμός οφείλει να μεριμνά για την ποιό­τητα, την αντι­κει­με­νική ενη­μέ­ρωση, τη δια­σφά­λιση της πολυ­φω­νίας και την παρα­γωγή του πολι­τι­σμού. Να είναι απόλυτα συν­δε­δε­μέ­νος με τον τοπικό χαρα­κτήρα για την παρου­σί­αση της κοι­νω­νι­κής, οικο­νο­μι­κής, πολι­τι­κής, πολι­τι­σμι­κής και αθλη­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στις περι­φέ­ρειες και να ανα­δει­κνύει την ιδιαι­τε­ρό­τητα αυτής της περιο­χής. Η ΕΡΤ των ονείρων μας θα είναι η ΕΡΤ που θα εκπέμ­ψει ξανά σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, σε όλους τους Έλληνες της δια­σπο­ράς, την ενη­μέ­ρωση και τον πολι­τι­σμό. Στο μαύρο απα­ντάμε με φως. Άπλετο φως, για να μην εμφα­νί­ζε­ται καθόλου το γκρίζο. Κύριοι συνά­δελ­φοι, κοντεύ­ουν δύο χρόνια από εκείνη την απο­φράδα ημέρα που ο ελλη­νι­κός λαός άκουσε εκείνο το ανα­τρι­χια­στικό «η Κυβέρ­νηση απο­φά­σισε να κλείσει την ΕΡΤ», φιμώ­νο­ντας τη δημο­κρα­τία. Χθες ο ελλη­νι­κός λαός άκουσε το ελπι­δο­φόρο «η Κυβέρ­νηση απο­φά­σισε να ανοίξει την ΕΡΤ» και να αφαι­ρέ­σει το φίμωτρο από τη δημο­κρα­τία. Εσείς, κύριοι συνά­δελ­φοι της Αντι­πο­λί­τευ­σης, βάλατε το φίμωτρο στη δημο­κρα­τία. Eμείς, το αφαι­ρούμε. Εσείς κλεί­σατε σχολεία, στέλ­νο­ντας τους καθη­γη­τές στη δια­θε­σι­μό­τητα και ανοί­ξατε φυλακές. Eμείς, με τα τελευ­ταία νομο­σχέ­διά μας ανοί­γουμε τα σχολεία που κλεί­σατε και κλεί­νουμε τις φυλακές-κολαστήρια που ανοί­ξατε. Εσείς πνίξατε τη μουσική και τη φωνή του Μάνου Χατζι­δάκι. Εμείς θέλουμε να ξανα­κου­στεί ελεύ­θερα η φωνή του και το δυνατό μήνυμά του, μέσω των ερτζια­νών, να δια­σχί­ζει και πάλι τους αιθέρες. Έλεγε ο Μάνος Χατζι­δά­κις και πρέπει να το θυμό­μα­στε: «Κανένα σύστημα δεν θα σας υπο­σχε­θεί την ελευ­θε­ρία σας. Δεν υπάρχει τέτοιο σύστημα. Σας είπαν ψέματα. Μόνιμα θα διεκ­δι­κείτε όλο και περισ­σό­τερο αυτό που σας αρνού­νται, βασι­ζό­με­νοι στην κούραση σας, με λίγες μόνο εξαι­ρέ­σεις. Μα, με τις εξαι­ρέ­σεις ο κόσμος προχωρά. Όσοι αντέ­ξετε, θα πάτε ένα βήμα πιο μπροστά». Είναι μια κλη­ρο­νο­μιά του Μάνου Χατζι­δάκι στο όραμα του κάθε λαού που θέλει να έχει ελπίδα. Αυτές, κύριοι συνά­δελ­φοι της αντι­πο­λί­τευ­σης, είναι μερικές από τις βασικές μας πολι­τι­κές δια­φο­ρές. Ο ελλη­νι­κός λαός, δυστυ­χώς για εσάς, τις έχει αντι­λη­φθεί