Η δύσκολη εξίσωση

Το θέμα των πλει­στη­ρια­σμών κυριαρ­χεί και η δύσκολη εξίσωση για την πορεία της κυβέρ­νη­σης  τους επό­με­νους μήνες. Με ζητού­μενο την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας με τη θεσμο­θέ­τηση πρό­σθε­της πρό­νοιας απ’ αυτές που ισχύουν στον νόμο Κατσέλη. Φαί­νε­ται ότι αυτό είναι κάτι στο οποίο αντι­δρούν έντονα οι δανει­στές κι έτσι η κυβέρ­νηση προ­σπα­θεί να λύσει το θέμα χωρίς να νομο­θε­τή­σει. Μέσα από συνεν­νό­ηση με τις τρά­πε­ζες (εξ ου και η συνά­ντηση του πρω­θυ­πουρ­γού με τους τρα­πε­ζί­τες). Αφή­νο­ντάς το δηλαδή στην καλό προ­αί­ρεση των τρα­πε­ζών να μην αγγί­ζουν τις κατοι­κίες των φτωχών ανθρώ­πων. Κι εκεί βέβαια τα όρια είναι δυσ­διά­κριτα. Δηλαδή τι θεωρεί ο καθένας φτώχεια, τι θεωρεί δυσκο­λία, και ποια οικο­γέ­νεια είναι έτοιμος να προ­στα­τεύ­σει και ποια όχι. Όμως από την άλλη μεριά νομίζω όλοι συμ­φω­νούμε  ότι δεν μπορεί η προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας της οικο­γέ­νειας που αντι­με­τω­πί­ζει πράγ­ματι δυσκο­λίες λόγω της κρίσης, να γίνεται προ­κά­λυμμα και να απο­φεύ­γουν τους πλει­στη­ρια­σμούς , την απο­πλη­ρωμή των υπο­χρε­ώ­σεών τους, μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, άνθρω­ποι, που έχουν όχι μόνο τα προς το ζειν , αλλά το ευ ζειν.. Κι εκεί καμιά φορά πίσω από την δράση των αλλη­λέγ­γυων καλύ­πτο­νται και αρκετοί από αυτούς. Ηλε­κτρο­νι­κοί πλει­στη­ρια­σμοί λένε είναι η λύση. Το βασικό είναι να μη γίνουν πλει­στη­ρια­σμοί για κατοι­κίες φτωχών οικο­γε­νειών . Το εάν αυτοί θα γίνουν ηλε­κτρο­νικά ή όχι δεν έχει σημασία. Μπορεί να θεωρούν ορι­σμέ­νοι ότι αυτό τους προ­στα­τεύει από το πολι­τικό κόστος, αλλά δεν είναι έτσι τα πράγ­ματα. Γιατί όταν θα έρθει η ώρα να βγάλεις την οικο­γέ­νεια έξω από το σπίτι των 80 τετρα­γω­νι­κών, δεν θα την βγάλεις με ένα κλικ. στον υπο­λο­γι­στή.  Και ούτε θα βγει έτσι εύκολα από το σπίτι της. Το κόστος το πολι­τικό δεν θα πάψει να υπάρχει, εκτός εάν προ­στα­τευ­θούν οι άνθρω­ποι που πολλοί απ’ αυτούς μέχρι πρό­τι­νος ανήκαν στη μεσαία τάξη και η κρίση τους οδήγησε είτε στα πρόθυρα της φτώ­χειας, είτε στην ίδια τη φτώχεια.