Υπό συζήτηση η διαθήκη της Ιεροβασίλη που δολοφονήθηκε από τον γιο της

Eνώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου θα γρα­φεί ακόμη ένα κε­φά­λαιο στην υπό­θε­ση της ει­δε­χθούς δο­λο­φο­νί­ας της 61χρο­νης Ευαγ­γε­λί­ας (Αν­τζε­λας) Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου, το από­γευ­μα της 19ης Ιου­νί­ου 2012, στο σπίτι της, στο Γεν­νά­δι.

Τα παι­διά του θύ­μα­τος κ.κ. Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη και Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, έχουν ανα­θέ­σει συ­γκε­κρι­μέ­να στην δι­κη­γό­ρο κ. Ούνα Χεϊλη, την υπο­βο­λή αγω­γής ανα­ξιό­τη­τας σε βάρος του μη­τρο­κτό­νου αδελ­φού τους Νι­κό­λα­ου Μπα­τζα­κά­κη, που κα­τα­δι­κά­στη­κε την 20η Νο­εμ­βρί­ου 2015 σε ισό­βια για τον φόνο και 18 μήνες για πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Το Νο­έμ­βριο του 2014 είχε εκ­δο­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δι­καιο­δο­σί­ας, με το οποίο πε­ριέρ­χο­νται στην πε­ριου­σία του μη­τρο­κτό­νου, εξ’ αδιαι­ρέ­του με τα δύο αδέλ­φια του, τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία της 61χρο­νης, ενώ απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα από τον εν δια­στά­σει σύ­ζυ­γό της.

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου μέχρι και την συ­ζή­τη­ση του κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου, δεν είχε δη­μο­σιευ­θεί δια­θή­κη της θα­νού­σης, η οποία κα­τέ­λι­πε ως πλη­σιέ­στε­ρους συγ­γε­νείς το σύ­ζυ­γο της, Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, τα δύο παι­διά της, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της με τον ως άνω σύ­ζυ­γο της, Νι­κό­λαο Μπα­τζα­κά­κη και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη, καθώς επί­σης και το παιδί της από προη­γού­με­νο γάμο της με το Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κο Κου­φά­δη, δο­θέ­ντος ότι το άλλο παιδί, που είχε απο­κτή­σει από το γάμο της, με τον Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Πα­ντε­λής – Νι­κό­λα­ος Κου­φά­δης, είχε προ­α­πο­βιώ­σει αυτής, στις 26 Φε­βρουα­ρί­ου 1986.

Πε­ραι­τέ­ρω, η εν λόγω θα­νού­σα είχε ασκή­σει ενα­ντί­ον του δεύ­τε­ρου συ­ζύ­γου της, Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, το 2010 αγωγή στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με την οποία ζη­τού­σε να λυθεί ο γάμος της, για το λόγο ότι βρι­σκό­ταν με αυτόν σε διά­στα­ση για διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο της διε­τί­ας.

Η αγωγή εκεί­νη συ­ζη­τή­θη­κε κατά τη δια­δι­κα­σία των γα­μι­κών δια­φο­ρών στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στις 17 Φε­βρουα­ρί­ου 2011, αντι­μω­λία των δια­δί­κων συ­ζύ­γων και επ’ αυτής εκ­δό­θη­κε η με αριθ­μό 89/2011 από­φα­ση, με την οποία το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δέ­χτη­κε ως νόμω και ουσία βά­σι­μη την αγωγή και κή­ρυ­ξε τη λύση του γάμου τους, καθώς έκρι­νε ότι οι διά­δι­κοι βρί­σκο­νταν σε διά­στα­ση για χρο­νι­κό διά­στη­μα με­γα­λύ­τε­ρο των δύο ετών, και δη από το έτος 2002 μέχρι και τη συ­ζή­τη­ση της αγω­γής, κάτι το οποίο ομο­λό­γη­σε εξάλ­λου και ο ενα­γό­με­νος σύ­ζυ­γος με τις προ­τά­σεις που κα­τέ­θε­σε κατά τη συ­ζή­τη­ση της αγω­γής.

Δεν προ­κύ­πτει ότι η από­φα­ση αυτή είχε κα­τα­στεί αμε­τά­κλη­τη κατά το χρόνο θα­νά­του της ενά­γου­σας, στις 20 Ιου­νί­ου 2012 και συ­νε­πώς κατά το χρόνο αυτό αυτή πα­ρέ­με­νε ακόμη συν­δε­δε­μέ­νη με τα δεσμά του γάμου με τον Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου.

Πλην όμως, δε­δο­μέ­νου ότι η θα­νού­σα είχε ασκή­σει προ του θα­νά­του της ενα­ντί­ον του τε­λευ­ταί­ου αγωγή δια­ζυ­γί­ου στο Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, στη­ρι­ζό­με­νη σε βά­σι­μο λόγο, όπως συ­νά­γε­ται εκ του ό,τι αφε­νός μεν τα πραγ­μα­τι­κά πε­ρι­στα­τι­κά επί των οποί­ων ερεί­δε­το ο λόγος αυτός δια­ζυ­γί­ου τα ομο­λό­γη­σε με τις προ­τά­σεις του ο σύ­ζυ­γός της και αφε­τέ­ρου τον λόγο αυτόν τον έκρι­νε βά­σι­μο το δι­κά­σαν την αγωγή εκεί­νη Δι­κα­στή­ριο, απο­κλεί­ε­ται το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα του συ­ζύ­γου της επί της κλη­ρο­νο­μιαί­ας αυτής πε­ριου­σί­ας.

Επο­μέ­νως, μόνοι εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μοι της απο­βιω­σά­σης Ευαγ­γε­λί­ας Ιε­ρο­βα­σί­λη του Γε­ωρ­γί­ου κρί­θη­καν ο υιός της από τον πρώτο γάμο της με το Βα­σί­λειο Κου­φά­δη του Νι­κο­λά­ου, Τσα­μπί­κος Κου­φά­δης, καθώς επί­σης και τα παι­διά της από το δεύ­τε­ρο γάμο της με τον Ιω­άν­νη Μπα­τζα­κά­κη του Νι­κο­λά­ου, Νι­κό­λα­ος Μπα­τζα­κά­κης και Με­λαν­θία Μπα­τζα­κά­κη.

Τα τρία δε αυτά παι­διά της την κλη­ρο­νο­μούν κατά πο­σο­στό ενός τρί­του εξ αδιαι­ρέ­του έκα­στο στο σύ­νο­λο της κλη­ρο­νο­μιαί­ας πε­ριου­σί­ας της. Πε­ραι­τέ­ρω, δεν υπήρ­χε εκ­κρε­μής δίκη σχε­τι­κή με το κλη­ρο­νο­μι­κό δι­καί­ω­μα των εν λόγω εξ αδια­θέ­του κλη­ρο­νό­μων ούτε άλλα    πρό­σω­πα,    τα    οποία    να    απο­κλεί­ουν    ή    να πε­ριο­ρί­ζουν    το    κλη­ρο­νο­μι­κό    δι­καί­ω­μα     τους,     ενώ εξάλ­λου οι κλη­ρο­νό­μοι αυτοί δεν είχαν απο­ποι­η­θεί μέχρι και    την   προη­γου­μέ­νη    της    συ­ζή­τη­σης    την    κατά    τα προ­α­να­φερ­θέ­ντα επα­χθεί­σα σε αυ­τούς κλη­ρο­νο­μιά.

Ση­μειώ­νε­ται  ότι η Ιε­ρο­βα­σί­λη είχε κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σει με τα χρό­νια μια αξιό­λο­γη πε­ριου­σία. Είχε στην ιδιο­κτη­σία της συ­γκε­κρι­μέ­να πε­ρί­που 10 ακί­νη­τα και δια­με­ρί­σμα­τα.

Σε 6 εξ’ αυτών ήταν συ­νι­διο­κτή­τρια και συ­γκε­κρι­μέ­να σε ένα δια­μέ­ρι­σμα στην οδό Ιερού Λόχου, σε μια οικία στο Γεν­νά­δι, σε ένα οι­κό­πε­δο στη Σά­λα­κο και σ΄ ένα τμήμα οι­κο­πέ­δου στα πε­ρί­χω­ρα της πόλης της Ρόδου.

Δια­τη­ρού­σε επι­πλέ­ον θυ­ρί­δα στην Alpha Bank και λο­γα­ρια­σμό με υπό­λοι­πο πε­ρί­που 70.000 ευρώ.

Το­νί­ζε­ται ότι σύμ­φω­να με την κεί­με­νη νο­μο­θε­σία η αγωγή ανα­ξιό­τη­τας ασκεί­ται δύο χρό­νια μετά τον θά­να­το αλλά η προ­θε­σμία ανα­στέλ­λε­ται με γε­νι­κές δια­τά­ξεις του νόμου διότι οι δι­καιού­χοι δεν γνώ­ρι­ζαν ότι ο φόνος είχε δια­πρα­χθεί από τον αδελ­φό τους.