Χαμηλότεροι φόροι – χαμηλότερες δαπάνες – ιδιωτικές επενδύσεις το τρίπτυχο της Ν.Δ. για την ανάπτυξη

Αν έκρινε κανείς απο­κλει­στικά από τα έργα και τις ημέρες της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης, θα πίστευε πως η δημιουρ­γία συν­θη­κών επι­στρο­φής στην ανά­πτυξη είναι άλυτος γρίφος.

Δεν είναι έτσι όμως. Το είδαμε, άλλωστε, το 2014, όταν η ελλη­νική οικο­νο­μία επέ­στρεψε στην ανά­πτυξη. Έγινε κάτι μαγικό εκείνη την περίοδο; Όχι. Ήταν αλάν­θα­στη η τότε κυβέρ­νηση; Ούτε. Αλλά είχε σαφή κατεύ­θυνση και σχέδιο, και εργα­ζό­ταν συστη­μα­τικά για την υλο­ποί­ησή του, παρά τις αντί­ξοες συν­θή­κες.

Αντι­θέ­τως, το μόνο σχέδιο που είχε η σημε­ρινή κυβέρ­νηση ήταν να μας οδη­γή­σει προς τον γκρεμό. Τελικά, τελευ­ταία στιγμή φρέναρε, όμως μας άφησε εκεί, στά­σι­μους. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει κανένα σχέδιο για να δώσει ανα­πτυ­ξιακή ώθηση στην οικο­νο­μία. Καθυ­στε­ρεί όσο μπορεί τις ουσια­στι­κές μεταρ­ρυθ­μί­σεις και πιστεύει πως η ανά­πτυξη θα έρθει μέσα από την υπερ­φο­ρο­λό­γηση! 2,5 δισ. νέους φόρους περιέ­χει το προ­σχέ­διο του κρα­τι­κού Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, εκ των οποίων, μάλιστα, ένα μεγάλο μέρος είναι έμμεσοι, δηλαδή αυτοί που πλήτ­τουν περισ­σό­τερο τους αδύ­να­μους.

Στη Νέα Δημο­κρα­τία η προ­σέγ­γισή μας είναι ριζικά δια­φο­ρε­τική. Το σχέδιό μας για να βάλουμε τη χώρα σε τροχιά ανά­πτυ­ξης εδρά­ζε­ται στο τρί­πτυχο “χαμη­λό­τε­ροι φόροι – χαμη­λό­τε­ρες δαπάνες – ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις”.

Αυτά δεν είναι λόγια του αέρα. Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης παρου­σί­ασε πρό­σφατα στη ΔΕΘ μια σειρά κοστο­λο­γη­μέ­νων παρεμ­βά­σεων που θα δημιουρ­γή­σουν χώρο για μείωση φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών, έτσι ώστε να δοθεί άμεσα ανάσα στην οικο­νο­μία. Παράλ­ληλα, μίλησε για μια σειρά συγκε­κρι­μέ­νων κινή­τρων που θα προ­σελ­κύ­σουν ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις, πυρο­δο­τώ­ντας τη δημιουρ­γία πλούτου και θέσεων εργα­σίας. Ανα­φέρ­θηκε, επίσης, σε παρεμ­βά­σεις για το ιδιω­τικό χρέος οι οποίες θα προ­σφέ­ρουν ανα­κού­φιση σε χιλιά­δες νοι­κο­κυ­ριά, θα δώσουν μια δεύτερη ευκαι­ρία σε πολλές επι­χει­ρή­σεις και θα βοη­θή­σουν το τρα­πε­ζικό σύστημα να ορθο­πο­δή­σει, ώστε να διο­χε­τεύ­σει ρευ­στό­τητα που τόσο χρειά­ζε­ται η οικο­νο­μία μας. Δεν ισχυ­ρι­ζό­μα­στε πως ανα­κα­λύ­πτουμε την πυρί­τιδα με αυτές τις προ­τά­σεις. Είναι πράγ­ματα που έχουν εφαρ­μο­στεί με επι­τυ­χία σε χώρες όπως η Ιρλαν­δία και η Κύπρος, οι οποίες άφησαν πίσω τους κρίση και μνη­μό­νια και έχουν περάσει σε ισχυ­ρούς ρυθμούς ανά­πτυ­ξης.

Είναι σαφές, λοιπόν, πως η λύση για να επι­στρέ­ψουμε στην ανά­πτυξη δεν είναι κάποιο καλά κρυμ­μένο μυστικό. Ξέρουμε τι χρειά­ζε­ται να γίνει. Όμως ξέρουμε, επίσης, πως η σημε­ρινή κυβέρ­νηση δεν είναι, και ούτε θα υπάρξει ποτέ, σε θέση να το κάνει.

* Άρθρο του Κωστή Χατζη­δάκη, Αντι­προ­έ­δρου της Νέας Δημο­κρα­τίας,