Νέο μπλόκο του Ελεγκτικού Συνεδρίου στη ναυαγοσωστική κάλυψη της Ρόδου!

Απόφαση «κόλαφος» για τον Δήμο Ρόδου • Το Ζ΄ Κλι­μά­κιο έκρινε παρά­νομη τη σύντμηση της προ­θε­σμίας του δια­γω­νι­σμού και δια­πί­στωσε σοβαρά υπο­λο­γι­στικά σφάλ­ματα στο εργα­τικό κόστος και αδι­καιο­λό­γητη επι­βά­ρυνση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, κωλύ­ο­ντας την υπο­γραφή της τριε­τούς σύμ­βα­σης, ένα χρόνο μετά το αντί­στοιχο ναυάγιο του 2025

Σε νέο θεσμικό τοίχο προ­σέ­κρουσε ο Δήμος Ρόδου στην προ­σπά­θειά του να εξα­σφα­λί­σει ναυα­γο­σω­στική κάλυψη στις πολυ­σύ­χνα­στες ακτές του νησιού, καθώς το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο έκρινε ότι κωλύ­ε­ται η υπο­γραφή της σύμ­βα­σης με την εται­ρεία που είχε ανα­δει­χθεί ανά­δο­χος στον δια­γω­νι­σμό για την τριετία 2026 έως 2028. Πρό­κει­ται για τη δεύτερη συνε­χό­μενη χρονιά κατά την οποία η δια­δι­κα­σία για τη φύλαξη των παρα­λιών σκο­ντά­φτει στον προ­συμ­βα­τικό έλεγχο, με τις δια­πι­στώ­σεις του ανώ­τα­του δημο­σιο­νο­μι­κού δικα­στη­ρίου να είναι αυτή τη φορά ακόμη πιο βαριές.

Οπως απο­κα­λύ­πτει σήμερα η «δημο­κρα­τική», η Πράξη 347/2026 του Ζ’ Κλι­μα­κίου, που εκδό­θηκε έπειτα από συνε­δρί­αση της 14ης Ιουλίου 2026, εντο­πί­ζει 3 δια­κρι­τές και ουσιώ­δεις πλημ­μέ­λειες, οι οποίες αγγί­ζουν τον πυρήνα της νομι­μό­τη­τας του δια­γω­νι­σμού και θέτουν εκ νέου σε αβε­βαιό­τητα την ασφά­λεια χιλιά­δων λουο­μέ­νων στο μεγα­λύ­τερο του­ρι­στικό νησί των Δωδε­κα­νή­σων.

Ένας δια­γω­νι­σμός 3.862.360,73 ευρώ με μία μόνο προ­σφορά

Η ελεγ­χθείσα δια­δι­κα­σία αφο­ρούσε στην παροχή υπη­ρε­σιών ναυα­γο­σω­στι­κής κάλυψης σε 14 πολυ­σύ­χνα­στες ακτές του νησιού για τη θερινή περίοδο, από την 1η Ιουνίου έως τις 30 Σεπτεμ­βρίου, για 3 έτη, με δικαί­ωμα προ­αί­ρε­σης για τον μήνα Οκτώ­βριο κάθε έτους. Η συνο­λική προ­ϋ­πο­λο­γι­ζό­μενη δαπάνη ανερ­χό­ταν σε 3.862.360,73 ευρώ πλέον ΦΠΑ, ενώ η συμ­βα­τική αξία δια­μορ­φώ­θηκε σε 2.846.854,71 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Το αντι­κεί­μενο περιε­λάμ­βανε την επι­τή­ρηση των λουο­μέ­νων από ειδικά εκπαι­δευ­μέ­νους ναυα­γο­σώ­στες, εφο­δια­σμέ­νους με τον προ­βλε­πό­μενο ατομικό και μηχα­νο­κί­νητο εξο­πλι­σμό, με κρι­τή­ριο κατα­κύ­ρω­σης την πλέον συμ­φέ­ρουσα από οικο­νο­μική άποψη προ­σφορά απο­κλει­στικά βάσει τιμής.

Η σχετική μελέτη και οι όροι της δια­κή­ρυ­ξης εγκρί­θη­καν στις 13 Μαΐου 2026, η προ­κή­ρυξη απε­στάλη στην Υπη­ρε­σία Εκδό­σεων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης στις 18 Μαΐου 2026 και ως κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών ορί­στηκε η 2α Ιουνίου 2026. Στον δια­γω­νι­σμό υπο­βλή­θηκε τελικά μια και μόνη προ­σφορά, από ιδιω­τική κεφα­λαιου­χική εται­ρεία, η οποία μάλιστα ταυ­τι­ζό­ταν απο­λύ­τως με την προ­ϋ­πο­λο­γι­ζό­μενη ετήσια δαπάνη του 1.035.219,64 ευρώ.

Η εται­ρεία ανα­κη­ρύ­χθηκε προ­σω­ρινή ανά­δο­χος και στις 22 Ιουνίου 2026 το απο­τέ­λε­σμα κατα­κυ­ρώ­θηκε, με τον φάκελο να δια­βι­βά­ζε­ται στο Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο για τον υπο­χρε­ω­τικό προ­συμ­βα­τικό έλεγχο, αφού η δαπάνη υπε­ρέ­βαινε το όριο του 1.700.000 ευρώ.

Το πρώτο αγκάθι: η παρά­νομη σύντμηση της προ­θε­σμίας

Η πρώτη και ίσως πιο χαρα­κτη­ρι­στική πλημ­μέ­λεια που δια­πί­στωσε το Κλι­μά­κιο αφορά στη συντε­τμη­μένη προ­θε­σμία υπο­βο­λής προ­σφο­ρών.

Ο Δήμος, επι­κα­λού­με­νος επεί­γουσα ανάγκη, περιό­ρισε την προ­θε­σμία από τις 35 ημέρες που προ­βλέ­πει ο νόμος για την ανοικτή δια­δι­κα­σία σε μόλις 15 ημέρες. Στη δια­κή­ρυξη γινόταν λόγος για προ­στα­σία της δημό­σιας υγείας και της ανθρώ­πι­νης ζωής ενόψει της έναρξης της κολυμ­βη­τι­κής περιό­δου, για υπο­χρέ­ωση συμ­μόρ­φω­σης με το θεσμικό πλαίσιο περί ναυα­γο­σω­στι­κής κάλυψης, αλλά και για καθυ­στε­ρη­μένη έγκριση της χρη­μα­το­δό­τη­σης από τους Κεντρι­κούς Αυτο­τε­λείς Πόρους.

Το Κλι­μά­κιο απέρ­ριψε την αιτιο­λο­γία αυτή στο σύνολό της. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην Πράξη, οι ανάγκες ναυα­γο­σω­στι­κής κάλυψης είναι διαρ­κείς και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες, συν­δέ­ο­νται με τον εκ των προ­τέ­ρων γνωστό χρόνο έναρξης της κολυμ­βη­τι­κής περιό­δου και, ως εκ τούτου, επέ­βαλ­λαν έγκαιρο προ­γραμ­μα­τι­σμό και όχι προ­σφυγή σε εξαι­ρε­τι­κές δια­δι­κα­σίες.

Ούτε η επί­κληση της καθυ­στε­ρη­μέ­νης χρη­μα­το­δό­τη­σης κρίθηκε επαρκής, πολλώ μάλλον όταν, όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία του φακέλου, ο ίδιος ο Δήμος παρα­δε­χό­ταν ότι η χρη­μα­το­δό­τηση δεν είχε εξα­σφα­λι­στεί ούτε κατά τον χρόνο έναρξης της δια­δι­κα­σίας. Η πλημ­μέ­λεια χαρα­κτη­ρί­στηκε ουσιώ­δης, καθώς πλήττει τους κανόνες δημο­σιό­τη­τας, την ίση μετα­χεί­ριση και τον υγιή αντα­γω­νι­σμό, με το Κλι­μά­κιο να συνε­κτιμά ως ενδει­κτικό στοι­χείο και το γεγονός ότι στον δια­γω­νι­σμό συμ­με­τείχε τελικά ένας μόνο οικο­νο­μι­κός φορέας.

Λάθη επί λαθών στο εργα­τικό κόστος

Το δεύτερο σκέλος των δια­πι­στώ­σεων είναι ίσως και το πιο εκτε­θει­μένο για τις υπη­ρε­σίες του Δήμου, καθώς αφορά σειρά υπο­λο­γι­στι­κών σφαλ­μά­των και αντι­φά­σεων στον προσ­διο­ρι­σμό του κόστους των 40 εργα­ζο­μέ­νων που απαι­τού­νται για την εκτέ­λεση της σύμ­βα­σης. Όπως ανα­λυ­τικά κατα­γρά­φε­ται στην Πράξη, το ημε­ρο­μί­σθιο που απο­τέ­λεσε τη βάση όλων των υπο­λο­γι­σμών προσ­διο­ρί­στηκε με εσφαλ­μένη απο­τί­μηση της υπε­ρερ­γα­σίας, ενώ σε επόμενα στάδια της μελέτης εμφα­νί­ζο­νται ποσά που δεν προ­κύ­πτουν από κανέναν προη­γού­μενο υπο­λο­γι­σμό. Χαρα­κτη­ρι­στικό είναι ότι μια απλή διαί­ρεση απο­δί­δει στη μελέτη απο­τέ­λε­σμα 1.401,02 ευρώ, τη στιγμή που το ορθό πηλίκο ανέρ­χε­ται σε 2.091,80 ευρώ, ενώ εσφαλ­μένη βάση χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε και για τον υπο­λο­γι­σμό της ανα­λο­γίας του δώρου Χρι­στου­γέν­νων.

Το Κλι­μά­κιο έκρινε ότι δεν πρό­κει­ται για επου­σιώ­δεις αριθ­μη­τι­κές απο­κλί­σεις, αλλά για πλημ­μέ­λεια που πλήττει συνο­λικά τον υπο­λο­γι­σμό ενός βασικού στοι­χείου του κόστους της σύμ­βα­σης και οδηγεί σε σημα­ντική υπο­ε­κτί­μηση του εργα­τι­κού κόστους.

Όπως σημειώ­νε­ται, τα σφάλ­ματα που εμφι­λο­χώ­ρη­σαν σε αρχικό στάδιο μετα­φέρ­θη­καν και επη­ρέ­α­σαν όλους τους μετα­γε­νέ­στε­ρους υπο­λο­γι­σμούς, καθι­στώ­ντας αδύνατη την ασφαλή εξα­κρί­βωση του πραγ­μα­τι­κού εργα­τι­κού κόστους. Η δια­πί­στωση αυτή, μάλιστα, κλο­νί­ζει κατά το δικα­στή­ριο και την ορθό­τητα της οικο­νο­μι­κής προ­σφο­ράς της ανα­δό­χου, η οποία όφειλε να έχει επα­λη­θεύ­σει τα στοι­χεία, γεγονός που καθιστά αμφί­βολη τη δυνα­τό­τητα προ­σή­κου­σας εκτέ­λε­σης της σύμ­βα­σης.

Εξο­πλι­σμός που πλη­ρώ­νε­ται ως και­νούρ­γιος κάθε χρόνο

Η τρίτη πλημ­μέ­λεια αφορά στον τρόπο κοστο­λό­γη­σης του εξο­πλι­σμού των 26 ναυα­γο­σω­στι­κών βάθρων.

Η μελέτη υπο­λό­γισε ως ετήσια δαπάνη την πλήρη αξία κτήσης του συνόλου του εξο­πλι­σμού, ύψους 202.562,90 ευρώ, την οποία μετέ­φερε αυτού­σια και στα 3 έτη της σύμ­βα­σης. Στον εξο­πλι­σμό αυτό, ωστόσο, περι­λαμ­βά­νο­νται είδη με πολυετή ωφέλιμη διάρ­κεια ζωής, όπως σκάφη, κιάλια, σανίδες διά­σω­σης, σημα­ντή­ρες, κινητά τηλέ­φωνα και συσκευές ασυρ­μά­του, τα οποία προ­φα­νώς δεν χρειά­ζε­ται να αγο­ρά­ζο­νται εκ νέου κάθε συμ­βα­τικό έτος.

Το Κλι­μά­κιο επι­σή­μανε επι­πλέον την αντί­φαση ότι στις τιμές είχαν ήδη ενσω­μα­τω­θεί δαπάνες συντή­ρη­σης, αντι­κα­τά­στα­σης λόγω φθορών και ασφα­λι­στι­κής κάλυψης, με απο­τέ­λε­σμα ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός να επι­βα­ρύ­νε­ται διπλά.

Η επιλογή αυτή κρίθηκε αντί­θετη στην αρχή της οικο­νο­μι­κό­τη­τας και ουσιώ­δης πλημ­μέ­λεια που επη­ρε­ά­ζει την οικο­νο­μική βάση της σύμ­βα­σης, πολλώ μάλλον όταν ο εξο­πλι­σμός δεν περιέρ­χε­ται καν στην κυριό­τητα του Δήμου μετά τη λήξη της.

Το προη­γού­μενο του 2025 και τα  παθή­ματα που δεν έγιναν μαθή­ματα

Η νέα απόφαση αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα αν συνυ­πο­λο­γι­στεί ότι μόλις πέρσι το νησί είχε ζήσει μια ιδιαί­τερα δυσά­ρε­στη εμπει­ρία με το ίδιο ακριβώς αντι­κεί­μενο.

Τον Σεπτέμ­βριο του 2025 το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο είχε απορ­ρί­ψει την τρο­πο­ποί­ηση της τότε σύμ­βα­σης ναυα­γο­σω­στι­κής κάλυψης, κρί­νο­ντας ότι η παρά­ταση δεν είχε νόμιμο έρεισμα, με απο­τέ­λε­σμα οι πολυ­σύ­χνα­στες παρα­λίες της Ρόδου να μείνουν χωρίς ναυα­γο­σώ­στες από τις 8 Σεπτεμ­βρίου, εν μέσω του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Και τότε είχε επι­ση­μαν­θεί αρμο­δίως ότι οι ανάγκες ναυα­γο­σω­στι­κής επο­πτείας είναι γνωστές από την αρχή κάθε έτους και δεν μπορούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται με πρό­χει­ρες παρα­τά­σεις, αλλά απαι­τούν έγκαιρη προ­ε­τοι­μα­σία.

Η δημο­τική αρχή είχε απο­δώ­σει τότε την περιο­ρι­σμένη διάρ­κεια της αρχικής σύμ­βα­σης στην έλλειψη επαρκών κον­δυ­λίων, καθώς πόροι που προ­ο­ρί­ζο­νταν για τη ναυα­γο­σω­στική κάλυψη είχαν δια­τε­θεί σε εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης από θεο­μη­νία, ενώ είχε δοθεί δημόσια η δια­βε­βαί­ωση ότι το επόμενο έτος η δια­δι­κα­σία θα ξεκι­νούσε πολύ νωρί­τερα και θα δια­τί­θε­ντο τα προ­βλε­πό­μενα κον­δύ­λια.

Όπως προ­κύ­πτει ωστόσο από την νέα Πράξη, η μελέτη για τον φετινό δια­γω­νι­σμό εγκρί­θηκε στα μέσα Μαΐου, λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη της κολυμ­βη­τι­κής περιό­δου, με τον Δήμο να κατα­φεύ­γει εκ νέου σε δια­δι­κα­σίες της τελευ­ταίας στιγμής και, τελικά, σε παρά­νομη σύντμηση προ­θε­σμιών.

Η επόμενη ημέρα

Με την έκδοση της Πράξης, η υπο­γραφή της σύμ­βα­σης κωλύ­ε­ται και ο Δήμος καλεί­ται να ανα­ζη­τή­σει άμεσα λύση εν μέσω θέρους, με τις παρα­λίες του νησιού να δέχο­νται καθη­με­ρινά χιλιά­δες λουό­με­νους. Σύμφωνα με το ισχύον νομο­θε­τικό πλαίσιο, ο Δήμος δια­τη­ρεί το δικαί­ωμα να ασκήσει προ­σφυγή ανά­κλη­σης ενώπιον του Έβδομου Τμή­μα­τος του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου εντός προ­θε­σμίας 15 ημερών από την κοι­νο­ποί­ηση της Πράξης, η οποία πρέπει να γνω­στο­ποι­η­θεί αμελ­λητί και σε όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες στη δια­δι­κα­σία.

Μέχρι τότε, το ερώτημα που παρα­μέ­νει ανοιχτό είναι με ποιον τρόπο θα δια­σφα­λι­στεί η ναυα­γο­σω­στική προ­στα­σία των ακτών για το υπό­λοιπο της φετινής περιό­δου, αλλά και αν, επι­τέ­λους, τα δια­δο­χικά προ­σκόμ­ματα των 2 τελευ­ταίων ετών θα οδη­γή­σουν σε ουσια­στική αλλαγή στον προ­γραμ­μα­τι­σμό μιας υπη­ρε­σίας που συν­δέ­ε­ται ευθέως με την ανθρώ­πινη ζωή και με το του­ρι­στικό προϊόν του νησιού.