Είναι έντονα προβληματισμένος για την κατάσταση που επικρατεί στο ΚΙΝΑΛ Nίκος Aνδρουλάκης

Κύριε Ανδρου­λάκη, να ξεκι­νή­σουμε από τα θέματα της οικο­νο­μίας με αφορμή και την πρό­σφατη παρέμ­βασή σας για τις τρα­πε­ζι­κές συναλ­λα­γές. Τελικά, εκτι­μάτε ότι αλλάζει τελικά το κλίμα στην Ελλάδα προς το καλύ­τερο;

Κατ’ αρχάς η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη, είναι κυβέρ­νηση λίγων μηνών. Και το επι­χεί­ρημα ότι στις δημο­σκο­πή­σεις έχει μια πολύ μεγάλη αποδοχή, δεν σημαί­νει πολλά. Θέλω να σας θυμίσω ότι όλες οι κυβερ­νή­σεις στους πρώτους μήνες έχουν μεγάλη αποδοχή. Το θέμα είναι πρα­κτικά, τι κάνει. Να μιλή­σουμε για το προ­σφυ­γικό; Είναι εντελώς απρο­ε­τοί­μα­στη. Να μιλή­σουμε για θέματα που έχουν να κάνουν με την γεω­πο­λι­τική κατά­σταση της νοτιο­α­να­το­λι­κής Μεσο­γείου; Επίσης, απρο­ε­τοί­μα­στη.

Για την οικο­νο­μία που με ρωτή­σατε, θα σας πω ότι είναι πολύ νωρίς για να αξιο­λο­γή­σουμε τις πολι­τι­κές και με θλίβει ιδιαί­τερα, το γεγονός πως οι τρά­πε­ζες, συντο­νι­σμένα, αυξά­νουν τα κόμι­στρα τους. Αυτό δείχνει και μια καθαρά μονο­πω­λιακή πρα­κτική. Όταν ο ελλη­νι­κός λαός έχει περάσει τόσο δύσκολα τα τελευ­ταία χρόνια, η κυβέρ­νηση δεν παρεμ­βαί­νει εκεί που πρέπει. Κατέ­θεσα και την σχετική ερώτηση για να δούμε αν υπάρχει αυτό που λέμε ‘υγιής ανταγωνισμός’. Δεν μπορείς να λες ότι αλλάζει η οικο­νο­μία, ενώ ο εργα­ζό­με­νος δεν βλέπει βελ­τί­ωση στα εργα­σιακά του δικαιώ­ματα. Δεν μπορείς να λες ότι αλλάζει η οικο­νο­μία ενώ αυξά­νο­νται τα κόμι­στρα των τρα­πε­ζών και να βλέ­πουμε ότι δεν γίνεται κάτι το δια­φο­ρε­τικό. Η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση άφησε πίσω της… ερείπια. Χάσαμε πολύ­τιμο χρόνο. Από αυτή την κυβέρ­νηση όμως, πιστεύω ότι ο ελλη­νι­κός λαός περι­μέ­νει περισ­σό­τερα. Εμείς, ως κόμμα, θα παρα­κο­λου­θούμε τις εξε­λί­ξεις και θα ασκούμε σκληρή κριτική. Όταν βλέ­πουμε κάτι θετικό θα το χαι­ρε­τί­ζουμε, όταν όμως βλέ­πουμε κάτι αρνη­τικό θα το στη­λι­τεύ­ουμε –γιατί πάνω απ’ όλα είναι ανα­γκαίο να αλλάξει σελίδα η χώρα μας. Πρέπει να υπάρξει σοβαρή εθνική συνεν­νό­ηση διότι έχουμε μπροστά μας, μεγάλες προ­κλή­σεις να αντι­με­τω­πί­σουμε. Εθνικές και γεω­πο­λι­τι­κές. Και πρέπει να στα­μα­τή­σουμε τους ψευτο-λαϊκισμούς και τα μεγάλα λόγια και να λύσουμε τα προ­βλή­ματα στην ρίζα τους.

Να περά­σουμε στο θέμα της έναρξης της εντα­ξια­κής πορείας των Σκοπίων με το όνομα Βόρεια Μακε­δο­νία αλλά και της Αλβα­νίας. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Κοι­τάξτε, η πόρτα είναι κλειστή. Πάρθηκε απόφαση ότι δεν ανοί­γουν οι εντα­ξια­κές δια­δι­κα­σίες ούτε για την Βόρεια Μακε­δο­νία, ούτε για την Αλβανία. Ποιος έχει το πρό­βλημα εδώ; Η Βόρεια Μακε­δο­νία και η Ελλάδα. Κι αυτό γιατί προ­κη­ρύ­χθη­καν εκλογές. Το συμ­φέ­ρον της Ελλάδας είναι να επα­νέλ­θει στην εξουσία η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση που έστηνε αγάλ­ματα που κακο­ποιούσε την Ιστορία της χώρας μας εκμε­ταλ­λευό­μενο τον Φίλιππο τον Β’ και τον Μέγα Αλέ­ξαν­δρο, που δηλη­τη­ρί­ασε δύο γενιές των γει­τό­νων μας, λέγο­ντάς τους ότι είναι από­γο­νοι των Μακε­δό­νων και όχι Σλάβοι; Εμείς αυτό που θέλουμε είναι η κυβέρ­νηση της γεί­το­νος χώρας, να είναι λογική και να λέει δημο­σίως ότι όλα αυτά είναι εθνι­κι­στι­κοί παρο­ξυ­σμοί που πρέπει να ανήκουν στο παρελ­θόν. Θεωρώ ότι η Ευρώπη, πρέπει να σεβα­στεί τις δεσμεύ­σεις Γιούν­κερ και να αφήσουν κάποιοι τα παι­χνί­δια. Του­λά­χι­στον για τα Σκόπια, πρέπει να υπάρξει έναρξη των εντα­ξια­κών δια­δι­κα­σιών για να στη­ρι­χθεί μια λογική κυβέρ­νηση. Όταν λέμε ‘έναρξη’ δεν σημαί­νει ότι η χώρα θα μπει στην Ε.Ε. αύριο το πρωί. Αν ανοί­ξουν οι δια­δι­κα­σίες σήμερα, η Ελλάδα βάσει του ανοίγ­μα­τος θα μπο­ρέ­σει να βελ­τιώ­σει τα λάθη του κ. Τσίπρα σε αυτή την κακή συμ­φω­νία των Πρεσπών. Κι εμείς οι Ευρω­βου­λευ­τές θα προ­σπα­θή­σουμε όσο μπο­ρούμε να κάνουμε διορ­θω­τι­κές κινή­σεις.

Όσον αφορά την Αλβανία, εκτιμώ πως δεν πρέπει να ξεκι­νή­σουν οι εντα­ξια­κές δια­δι­κα­σίες. Ο κ. Ράμα, προ­κα­λεί στο Κόσσοβο την Ελλη­νική Εθνική Μειο­νό­τητα της Βορείου Ηπείρου και δεν ξεχνάμε τι έχει κάνει τα τελευ­ταία χρόνια. Η πρότασή μου, είναι να ξεχω­ρί­σει η εντα­ξιακή δια­δι­κα­σία και να σπάσει στα δύο. Να πάρει ημε­ρο­μη­νία έναρξης η Βόρεια Μακε­δο­νία -ώστε να στη­ρι­χθεί ο Ζάεφ που είναι λογι­κό­τε­ρος και πιο συνερ­γά­σι­μος σε σχέση με τους ακρο­δε­ξιούς του Γκούεφσκι- και να μην προ­χω­ρή­σει η Αλβανία. Ο κ. Ράμα πρέπει να κατα­λά­βει ότι στην Ευρώπη υπάρ­χουν κανόνες και δεν μπορεί να παίζει με τις προ­κλή­σεις εις βάρος της Ελλάδας και άλλων χωρών της ευρύ­τε­ρης περιο­χής.

Το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο κατα­δί­κασε σθεναρά τη μονο­μερή στρα­τιω­τική επέμ­βαση της Τουρ­κίας στη βορειο­α­να­το­λική Συρία, παρο­τρύ­νο­ντας την Τουρκία να απο­σύ­ρει όλες τις δυνά­μεις της από το έδαφος της Συρίας. Πώς σχο­λιά­ζετε την τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα;

Προ­σω­πικά, στάθηκα σε ένα σημείο: Πριν από ενάμιση χρόνο, στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο συζη­τού­σαμε πάλι για την Τουρ­κική εισβολή στο Αφρίν. Από τη συγκε­κρι­μένη επι­χεί­ρηση το μόνο που άλλαξε είναι το όνομα, από τον «κλάδο ελαίας», περά­σαμε στην «πηγή ειρήνης». Ας μιλή­σουμε καθαρά. O Ερντο­γάν, από πρω­τα­γω­νι­στής στο παρα­σκή­νιο απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης της Συρίας, πλέον και με την ανοχή της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας και των μεγάλων γεω­πο­λι­τι­κών παιχτών στην περιοχή, χτυπάει τους Κούρ­δους, αυτούς που αντι­στά­θη­καν στο Ισλα­μικό κράτος και τα εγκλή­ματα κατά της ανθρω­πό­τη­τας που προ­κά­λεσε. Μετά από οχτώ χρόνια αιμα­τη­ρού εμφυ­λίου, η Τουρ­κική εισβολή απο­τε­λεί πηγή αίματος και ανθρω­πι­στι­κής κρίσης και όχι πηγή ειρήνης όπως ειρω­νικά τη βάφτι­σαν. Ο Ερντο­γάν δεν σέβεται το Διεθνές Δίκαιο όσο κι αν εμείς φωνά­ζουμε, γι αυτό χρειά­ζο­νται πραγ­μα­τι­κές κυρώ­σεις. Ένα άμεσο πανευ­ρω­παϊκό εμπάρ­γκο όπλων που δεν θα περιο­ρί­ζε­ται σε νέες παραγ­γε­λίες, αλλά θα τερ­μα­τί­ζει την παρά­δοση όπλων από όλα τα κράτη-μέλη. Με στο­χευ­μέ­νες κυρώ­σεις σε όσους έχουν την ευθύνη για αυτή την εισβολή, αλλά και εμπο­ρι­κές που θα απο­δει­κνύ­ουν ότι η Ευρώπη εννοεί αυτά που λέει.

Για να μιλή­σουμε για τα κομ­μα­τικά σας ζητή­ματα, η ερώτηση είναι αυτο­νό­ητη: τι γίνεται στον δικό σας χώρο; Υπάρχει φώς στο τούνελ μετά την στα­σι­μό­τητα; Και να μην παρα­λεί­ψουμε την κατά­σταση όπως έχει δια­μορ­φω­θεί στα κομ­μα­τικά όργανα όπως π.χ. στα Δωδε­κά­νησα.

Με προ­βλη­μα­τί­ζει πάρα πολύ αυτή η κατά­σταση. Έχω πει επα­νει­λημ­μένα, ότι το απο­τέ­λε­σμα των εθνικών εκλογών της 7ης Ιουλίου 2019, δεν μας ικα­νο­ποιεί. Διότι όταν παίρνει 31% ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τον όλεθρο που δημιούρ­γησε στην χώρα και τον διχασμό και το ΚΙΝΑΛ παίρνει ένα 8%, προ­φα­νώς, δεν μπορεί να είσαι ευχα­ρι­στη­μέ­νος. Πρέπει να γίνουν πολλές διορ­θω­τι­κές κινή­σεις. Και όλα αυτά τα φαι­νό­μενα με την κατά­σταση που κυριαρ­χεί στα κομ­μα­τικά όργανα όχι μόνον στα Δωδε­κά­νησα αλλά και σε άλλες περιο­χές της Ελλάδας, είναι φαι­νό­μενα που απο­δει­κνύ­ουν ότι δεν μπο­ρούμε να εφη­συ­χά­ζουμε. Είμαι ένας άνθρω­πος που υπηρετώ αυτή την παρά­ταξη πιστά, εδώ και χρόνια. Ούτε έφυγα ποτέ, προ­σπά­θησα να κρατώ ισχυρή την σοσιαλ­δη­μο­κρα­τική ιδε­ο­λο­γία μας χωρίς συμ­βι­βα­σμούς –είτε προς τον ΣΥΡΙΖΑ είτε προς τη ΝΔ- υπηρετώ την αυτό­νομη πορεία αλλά αυτό, σημαί­νει, ισχυρή δημο­κρα­τική παρά­ταξη. Δεν σημαί­νει να γίνουμε… ΚΚΕ του Κέντρου! Και του­λά­χι­στον, εγώ προ­σω­πικά, φιλο­δοξώ, αυτή η παρά­ταξη στο μέλλον να πρω­τα­γω­νι­στή­σει δυνα­μικά, έναντι και του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Γι αυτό και δεν συμ­βι­βά­ζο­μαι με την σημε­ρινή κατά­σταση και θεωρώ ότι πρέπει όλοι μαζί, με ενότητα και κοι­τώ­ντας το μέλλον με ειλι­κρί­νεια και χωρίς προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές, να κάνουμε το αυτο­νό­ητο: να βελ­τιώ­σουμε τα πράγ­ματα προς όφελος της παρά­τα­ξης, αλλά πάνω απ’ όλα του ελλη­νι­κού λαού, που έχει ανάγκη τις ιδέες της.

Η αλήθεια είναι ότι ήσασταν ένας χώρος με ιστο­ρικό παρελ­θόν και αυτή την στιγμή, με τον ΣΥΡΙΖΑ να κυριαρ­χεί, κιν­δυ­νεύ­ετε με εξα­φά­νιση.

Το θέμα είναι να αγω­νί­ζε­σαι. Εμένα δεν μου αρέσει η στα­σι­μό­τητα. Δεν μου αρέσει ο συμ­βι­βα­σμός. Εάν αυτοί που ίδρυσαν το Πασοκ το 1974 ήταν άνθρω­ποι των συμ­βι­βα­σμών και των εύκολων λύσεων –και κυρίως ο Ανδρέας Παπανδρέου- δεν θα υπήρχε ούτε Πασοκ, ούτε αλλαγή το 1981. Ήταν ριζο­σπά­στες, δημο­κρά­τες, και είχαν πραγ­μα­τικά στρα­τη­γική να συγκρου­στούν με τα μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα της εγχώ­ριας ελίτ. Αν δεν κάνουμε το ίδιο δεν έχουμε καμία τύχη. Κι εγώ δια­τί­θε­μαι να συγκρου­στώ με αυτές τις δυνά­μεις. Των εγχώ­ριων ελίτ και της συντή­ρη­σης οι οποίες δεν θέλουν αυτή η παρά­ταξη να σηκώσει κεφάλι.

Τι λέτε ότι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να πάτε σε Συνέ­δριο; Θα θέσετε θέμα ηγεσίας;

Το Συνέ­δριο, πρέπει να υλο­ποι­η­θεί με σεβασμό στην ιστορία και τη θεσμική συγκρό­τηση του Πασοκ, άρα και στο κατα­στα­τικό του. Αυτό σημαί­νει εκλογές συνέ­δρων, εκλογές οργάνων και απο­φά­σεις δημο­κρα­τι­κές για το μέλλον του Πασοκ. Είμαι αντί­θε­τος σε εξπρές δια­δι­κα­σίες που απα­ξιώ­νουν την ιστορία μας. Αυτά είναι όλα θέματα που μπορούν να συζη­τη­θούν στο εσω­τε­ρικό μας. Μπο­ρούμε να βρούμε όλες τις διορ­θω­τι­κές κινή­σεις. Αυτό όμως που θα είναι εφαλ­τή­ριο μιας νέας προ­ο­πτι­κής θα είναι να υπάρξει ένα ανθρώ­πινο δυνα­μικό, ιδε­ο­λο­γικά καταρ­τι­σμένο και έτοιμο να μην μετρή­σει το κόστος της σύγκρου­σης με την εγχώρια ολι­γαρ­χία και την συντή­ρηση εντός της χώρας. Προ­σπα­θεί ο κ. Τσίπρας να κατα­λά­βει τον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς, αλλά είδαμε τι συμ­βι­βα­σμούς εξου­σίας έκανε. Είδαμε πώς δια­χει­ρί­στηκε το πελα­τειακό κράτος, είδαμε πώς λει­τούρ­γησε παρα­σκη­νιακά, σε θέματα μεγάλων σκαν­δά­λων και παι­χνι­διών με την Δικαιο­σύνη. Λοιπόν, αυτό δεν μπορεί να είναι το μέλλον της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς. Η Κεντρο­α­ρι­στερά πρέπει να είναι κάτι άλλο. Και πρέπει να το εκφρά­σουμε άμεσα, όχι μόνον για την παρά­ταξη, όχι μόνον για την ‘υστεροφημία’ του Πασοκ, αλλά πάνω απ’ όλα για την μελ­λο­ντική προ­ο­πτική του ελλη­νι­κού λαού.