Ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑΡ εξέδωσαν αντικρουόμενες απαντήσεις για τον αγωγό ομβρίων πριν από την οριστική απένταξη του έργου της Ακαντιάς

• Στις 19 Αυγού­στου 2025 δύο έγγραφα με εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τες τοπο­θε­τή­σεις απο­κα­λύ­πτουν το χάος στον συντο­νι­σμό: η Γενική Γραμ­μα­τέας μιλούσε για προ­κή­ρυξη έως 31 Αυγού­στου, ενώ η ΔΕΥΑΡ δια­βε­βαί­ωνε ότι το έργο είχε ξεκι­νή­σει από τις 16 Αυγού­στου • Λίγες ημέρες αργό­τερα το έργο απε­ντά­χθηκε ορι­στικά από το ΕΣΠΑ ως «μη λει­τουρ­γικό»

Η ανά­πλαση από το λιμάνι Ακα­ντιάς μέχρι τη Νέα Μαρίνα Ρόδου είχε παρου­σια­στεί ως ένα από τα πλέον εμβλη­μα­τικά έργα του παρα­λια­κού μετώπου. Στόχος ήταν η ανα­βάθ­μιση της εικόνας της πόλης, η βελ­τί­ωση της κυκλο­φο­ρίας και η δημιουρ­γία ενός σύγ­χρο­νου παρα­λια­κού δια­δρό­μου αντά­ξιου του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού.

Αντί αυτού, η ιστορία του έργου κατέ­ληξε να είναι μια αλλη­λου­χία παρα­τά­σεων, καθυ­στε­ρή­σεων, τεχνι­κών εμπο­δίων και διοι­κη­τι­κών αντι­φά­σεων, με απο­κο­ρύ­φωμα ένα διοι­κη­τικό επει­σό­διο που εκτυ­λί­χθηκε στις 19 Αυγού­στου 2025: δύο έγγραφα, με την ίδια ημε­ρο­μη­νία, αλλά εκ δια­μέ­τρου αντί­θε­τες τοπο­θε­τή­σεις για τον κρίσιμο αγωγό ομβρίων.

Το έγγραφο της Γενικής Γραμ­μα­τέως – Μια προ­κή­ρυξη  που «έρχεται»

Η πρώτη επι­στολή, με απο­στο­λέα τη Γενική Γραμ­μα­τέα του Δήμου Ρόδου, εστάλη στην Ειδική Υπη­ρε­σία Δια­χεί­ρι­σης του ΕΣΠΑ Νοτίου Αιγαίου και κοι­νο­ποι­ή­θηκε σε συναρ­μό­διες υπη­ρε­σίες. Στο έγγραφο αυτό, που φέρει ημε­ρο­μη­νία 19 Αυγού­στου 2025, ανα­φέ­ρε­ται ξεκά­θαρα ότι η προ­κή­ρυξη για την κατα­σκευή του κατα­λη­κτι­κού τμή­μα­τος του αγωγού ομβρίων θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί έως τις 31 Αυγού­στου 2025.

Η επι­στολή περι­γρά­φει το έργο ως «ξεχω­ρι­στή τεχνική παρέμ­βαση», δηλώ­νο­ντας ότι δεν συν­δέ­ε­ται με την κύρια χρη­μα­το­δό­τηση του έργου ανά­πλα­σης. Επι­πλέον, σημειώ­νε­ται ότι δεν απαι­τεί­ται η συναί­νεση της «Μαρίνες Ρόδου Α.Ε.», ενώ διευ­κρι­νί­ζε­ται πως η ύπαρξη του αγωγού δεν επη­ρε­ά­ζει τη λει­τουρ­γι­κό­τητα του βασικού έργου. Το έγγραφο κλείνει με τη δια­βε­βαί­ωση ότι η δια­χεί­ριση των ομβρίων απο­τε­λεί «αδιαμ­φι­σβή­τητη μέριμνα του Δήμου Ρόδου και της ΔΕΥΑΡ».

Η επι­στολή της ΔΕΥΑΡ – Έργο που «έχει ήδη ξεκι­νή­σει»

Την ίδια ημέρα, ένα δεύτερο έγγραφο, αυτή τη φορά από τη ΔΕΥΑΡ, έρχεται να ανα­τρέ­ψει πλήρως το περιε­χό­μενο της πρώτης επι­στο­λής. Απευ­θυ­νό­μενο στον Δήμαρχο Ρόδου, με κοι­νο­ποί­ηση στην ίδια Ειδική Υπη­ρε­σία Δια­χεί­ρι­σης, το έγγραφο ανα­φέ­ρει ότι οι εργα­σίες για την προ­σω­ρινή όδευση του αγωγού εκκί­νη­σαν ήδη στις 16 Αυγού­στου 2025.

Συγκε­κρι­μένα, η ΔΕΥΑΡ ενη­με­ρώ­νει ότι παρα­δό­θηκε ορι­ζο­ντιο­γρα­φία για το άνοιγμα κανα­λιού πλάτους 1,5 μέτρου με κατά­ληξη στη θάλασσα, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στεί η απρό­σκο­πτη απορροή των υδάτων. Με βάση αυτήν την παρέμ­βαση, η ΔΕΥΑΡ δηλώνει πως ο αγωγός είναι «ήδη λει­τουρ­γι­κός» και δεν υφί­στα­ται πλέον κίν­δυ­νος πλημ­μυ­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων ή περι­βαλ­λο­ντι­κής όχλησης.

Μάλιστα, η ΔΕΥΑΡ παρου­σιά­ζει και ορι­στική μελέτη ύψους 130.000 ευρώ, με πρό­βλεψη χρη­μα­το­δό­τη­σης από ίδιους πόρους, που δια­σφα­λί­ζει όπως ανα­φέ­ρει τη μακρο­πρό­θε­σμη λει­τουρ­γι­κό­τητα του έργου και την πλήρη συμ­μόρ­φωση με τις περι­βαλ­λο­ντι­κές δεσμεύ­σεις της Β’ φάσης της Νέας Μαρίνας.

Η κωμι­κο­τρα­γική εικόνα

Τα δύο έγγραφα που απε­στά­λη­σαν με την ίδια ημε­ρο­μη­νία απο­τυ­πώ­νουν μια εξω­φρε­νική αντί­φαση: από τη μία πλευρά ο Δήμος ενη­με­ρώ­νει ότι η προ­κή­ρυξη του έργου δεν έχει ακόμη ξεκι­νή­σει και ανα­μέ­νε­ται ως το τέλος του μήνα, και από την άλλη η ΔΕΥΑΡ υπο­στη­ρί­ζει ότι το έργο έχει ήδη εκκι­νή­σει τρεις ημέρες νωρί­τερα και μάλιστα λει­τουρ­γεί.

Η εικόνα αυτή φανε­ρώ­νει το πλήρες έλλειμμα συντο­νι­σμού, καθώς δύο υπη­ρε­σίες του ίδιου Δήμου όχι μόνο δεν συμ­φώ­νη­σαν σε μια κοινή τοπο­θέ­τηση προς την Ειδική Υπη­ρε­σία Δια­χεί­ρι­σης, αλλά έστει­λαν επι­σή­μως αντι­κρουό­με­νες απα­ντή­σεις. Για τη Δια­χει­ρι­στική Αρχή, που είχε ήδη προει­δο­ποι­ή­σει για τα κενά λει­τουρ­γι­κό­τη­τας, η εικόνα αυτή δεν μπο­ρούσε να σημαί­νει τίποτε άλλο παρά επι­βε­βαί­ωση της διοι­κη­τι­κής αδυ­να­μίας του Δήμου Ρόδου να δια­χει­ρι­στεί το έργο.

Η ορι­στική ανά­κληση

Μόλις δύο ημέρες αργό­τερα, στις 21 Αυγού­στου 2025, η Δια­χει­ρι­στική Αρχή ειση­γή­θηκε την ανά­κληση της ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ, κρί­νο­ντας το «μη λει­τουρ­γικό». Ο Περι­φε­ρειάρ­χης υπέ­γραψε την ορι­στική ανά­κληση, επι­κα­λού­με­νος την αδυ­να­μία παρά­δο­σης του έργου σε λει­τουρ­γική μορφή και την παρα­βί­αση των όρων επι­λε­ξι­μό­τη­τας.

Το έργο, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό που ξεπέ­ρασε τα 4,6 εκατ. ευρώ, απώλεσε τη συγ­χρη­μα­το­δό­τηση, αφή­νο­ντας τον Δήμο Ρόδου αντι­μέ­τωπο με το βάρος των δαπανών, αλλά κυρίως με το στίγμα μιας θεσμι­κής απο­τυ­χίας.

Το χρονικό μιας απο­τυ­χίας με πολλές προει­δο­ποι­ή­σεις

Η ανά­πλαση είχε ξεκι­νή­σει με υπο­γραφή σύμ­βα­σης τον Δεκέμ­βριο του 2021 και προ­θε­σμία ολο­κλή­ρω­σης δύο ετών. Από τότε, η μία παρά­ταση δια­δε­χό­ταν την άλλη, με τελευ­ταία την 21η Αυγού­στου 2025. Ωστόσο, οι εργα­σίες παρέ­μει­ναν ημι­τε­λείς, τα πεζο­δρό­μια και ο ποδη­λα­τό­δρο­μος έμειναν ανο­λο­κλή­ρωτα, ο κόμβος στη Μακρυ­γιάννη δεν κατα­σκευά­στηκε, και οι παρεμ­βά­σεις σήμαν­σης–σημα­το­δό­τη­σης δεν υλο­ποι­ή­θη­καν.

Ο ανά­δο­χος επι­κα­λέ­στηκε επα­νει­λημ­μέ­νως εμπόδια: από την καθυ­στέ­ρηση χάραξης του αγωγού ομβρίων μέχρι την αδυ­να­μία απο­μά­κρυν­σης εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων σκαφών και press containers στην περιοχή των Σφα­γείων. Όμως, η ευθύνη δεν περιο­ρί­ζε­ται μόνο στις τεχνι­κές δυσκο­λίες. Το πρό­βλημα ήταν συστη­μικό: η απουσία ενός συντο­νι­σμέ­νου σχεδίου δράσης και η διοι­κη­τική ανα­κο­λου­θία κατέ­στη­σαν το έργο δέσμιο της ίδιας του της κακο­δια­χεί­ρι­σης.

Η ιστορία της ανά­πλα­σης Ακα­ντιάς–Νέας Μαρίνας δεν είναι απλώς μια ακόμη απο­τυ­χία έργου υπο­δο­μής. Είναι το ζωντανό παρά­δειγμα του πώς η διοι­κη­τική ασυ­νεν­νοη­σία και η γρα­φειο­κρα­τική ακα­τα­στα­σία μπορούν να ακυ­ρώ­σουν έναν σχε­δια­σμό πολλών εκα­τομ­μυ­ρίων. Η 19η Αυγού­στου 2025 θα μείνει στην ιστορία ως η ημέρα που ο Δήμος Ρόδου έστειλε δύο έγγραφα με την ίδια ημε­ρο­μη­νία, αλλά με αντί­θε­τες αλή­θειες: το ένα μιλούσε για προ­κή­ρυξη που εκκρε­μεί, το άλλο για έργο που έχει ήδη ξεκι­νή­σει.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι πλέον γνωστό: η απέ­νταξη, η απώλεια των ευρω­παϊ­κών πόρων, η δυσφή­μιση για την πόλη και η ανάγκη να βρεθούν εκ νέου πόροι για να ολο­κλη­ρω­θεί ένα έργο που έπρεπε να έχει παρα­δο­θεί προ πολλού.

Για τη Ρόδο, το «γεφύρι της Άρτας» του παρα­λια­κού μετώπου έγινε πλέον σύμβολο θεσμι­κής αδυ­να­μίας. Και αυτό είναι ίσως το βαρύ­τερο πλήγμα για έναν τόπο που ζει από την εικόνα του.