Χιλιάδες πιστοί προσκύνησαν τον Πολιούχο του νησιού Άγιο Φανούριο

Ο Άγιος με τα αμέ­τρητα θαύματα, είναι ο προ­στά­της της Ρόδου: ο Άγιος Φανού­ριος που εορ­τά­ζει σήμερα 27 Αυγού­στου.

Χθες το από­γευμα, παρα­μονή της εορτής του Αγίου, στον πολυαρ­χιε­ρα­τικό εσπε­ρινό που τελέ­σθηκε στον ναό του Αγίου Φανου­ρίου στη Μεσαιω­νική Πόλη, συλ­λει­τούρ­γη­σαν ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου κ. Κύριλ­λος, ο Μητρο­πο­λί­της Νουβίας κ. Σάββας, ο Επί­σκο­πος Τιάννων κ. Φανού­ριος, ο Επί­σκο­πος Ολύμπου κ. Κύριλ­λος, ο Πρω­το­σύ­γκε­λος κ. Θεωνάς και ιερείς της Μητρο­πό­λεως Ρόδου. Η περι­φορά της εικόνας στα σοκάκια της Μ. Πόλης ξεκί­νησε περίπου στις 9 το βράδυ, με πλήθος κόσμου που έσπευσε να προ­σκυ­νή­σει στη Χάρη του Αγίου. Σήμερα στις 7 το πρωί θα τελε­σθεί Όρθρος και Αρχιε­ρα­τική Θεία Λει­τουρ­γία, προ­ε­ξάρ­χο­νος του Θεο­φι­λέ­στα­του Επι­σκό­που Τιάννων Φανου­ρίου και κλη­ρι­κών. Επίσης, σήμερα στις 7 το από­γευμα θα τελε­σθεί μεθέ­ορ­τος εσπε­ρι­νός κι εν συνε­χεία οι Χαι­ρε­τι­σμοί του Αγίου, προ­ε­ξάρ­χο­νος του Επι­σκό­που Τιάννων Φανου­ρίου.

Και ποιος δεν έχει πει τη φράση «Άγιε μου Φανού­ριε… φανέ­ρωσε το» και να τάξει μία φανου­ρό­πιτα ή ένα κερί στη χάρη Του Αγίου; Για τους πιστούς ο Άγιος Φανού­ριος υπήρξε η μορφή που πάντοτε θα βοη­θούσε να βρεθούν τα απο­λε­σθέ­ντα. Από πρόσωπα ή χαμένα αντι­κεί­μενα ή για να «φανε­ρω­θεί» οποιο­δή­ποτε θαύμα προ­σεύ­χε­ται κανείς. Ο καθένας κατά την πίστη και την ανάγκη του ζητάει.

Κάθε χρόνο στις 26 και 27 Αυγού­στου, παρα­μονή και ανήμερα της εορτής του Αγίου Φανου­ρίου, ο Ιερός Ναός στην καρδιά της Παλιάς Πόλης, «πλημ­μυ­ρί­ζει» από χιλιά­δες προ­σκυ­νη­τών και γεμίζει με πίτες φτιαγ­μέ­νες από τις νοι­κο­κυ­ρές (κατά τη λαϊκή παρά­δοση φτιά­χνε­ται με 7 υλικά). Τις γνωστές σε όλους μας «φανου­ρό­πι­τες», ένα έθιμο που ξεκί­νησε στη Ρόδο και επε­κτά­θηκε σε ολό­κληρη τη χώρα.

Πιστοί από όλη την Ελλάδα έρχο­νται στη Ρόδο όλο τον χρόνο για να προ­σκυ­νή­σουν και να προ­σευ­χη­θούν μπροστά στην θαυ­μα­τουργή εικόνα του Αγίου Φανου­ρίου, που στέκει επι­βλη­τική στον μικρό ναό που βρί­σκε­ται εντός των τειχών, στα γραφικά σοκάκια της Μεσαιω­νι­κής Πόλης, στην οδό Ομήρου.

Εκεί λει­τουρ­γεί από τις 16 Δεκεμ­βρίου 2016, οκτώ χρόνια, ως εφη­μέ­ριος του Ι.Ν. ο π. Μιχαήλ Κρη­τι­κού.

«Στο νησί της Ρόδου λατρεύ­ο­νται και τιμώ­νται πολλοί Άγιοι και πλήθος εκκλη­σιών αφιε­ρώ­νο­νται στη δόξα τους. Ο Άγιος, όμως που λατρεύ­ε­ται με ιδιαί­τερη τιμή είναι ο Άγιος Φανού­ριος, ο προ­στά­της όλης της νήσου Ρόδου, όπως ακριβώς ανα­γι­γνώ­σκουμε στην υμνο­λο­γία της ακο­λου­θίας του.

Η φήμη του Αγίου Φανου­ρίου έχει ξεπε­ρά­σει τα στενά όρια της Ρόδου, ακόμα και της Ελλάδας. Σε όλο τον κόσμο, όπου υπάρ­χουν Ορθό­δο­ξοι Χρι­στια­νοί, εκκλη­σιές είναι αφιε­ρω­μέ­νες στο όνομά του, του­ρί­στες από όλο τον κόσμο, κυρίως όμως από τη Ρωσία, τη Ρου­μα­νία αλλά και τις άλλες Βαλ­κα­νι­κές χώρες, συρ­ρέ­ουν κάθε χρόνο στην Εκκλη­σία του για να προ­σκυ­νή­σουν την θαυ­μα­τουρ­γική Του Εικόνα. Ιδιαί­τερη θα μπο­ρούσα να πω ότι είναι και η προ­σέ­λευση των αδελφών μας Κυπρίων οι οποίοι τρέφουν μεγάλη ευλά­βεια προς τον λαοφιλή Άγιο της Ρόδου μας Φανού­ριο.

Πράγ­ματι καθη­με­ρινά ο κόσμος έρχεται στον Άγιο για να προ­σευ­χη­θεί και να ενα­πο­θέ­σει στην Ιερά Εικόνα Του τον πόνο αλλά και τη χαρά, το ευχα­ρι­στώ, την ικεσία αλλά και το τάμα του, που πολλές φορές είναι η παρα­δο­σιακή πίτα.

Στη συνεί­δηση του απλού κόσμου ο Άγιος Φανού­ριος είναι αυτός, στον οποίο αμέσως θα κατα­φύ­γουν για να βρουν τη λύση των προ­βλη­μά­των τους», όπως δηλώνει στη «δ» ο π. Μιχαήλ Κρη­τι­κού, εφη­μέ­ριος του ιστο­ρι­κού ναού της Μεσαιω­νι­κής Πόλης.

«Πολλοί είναι οι άνθρω­ποι που έρχο­νται να ζητή­σουν από τον Άγιο κάτι είτε αυτό είναι ένα αντι­κεί­μενο, ή την υγεία τους ή ακόμη μία υπόθεση που έχει να κάνει με υπη­ρε­σίες, κάποιοι άλλοι ακόμη να βρουν τον σύντροφο της ζωής τους, κάθε αίτημα των πιστών φυσικά ξεχω­ρί­ζει από το άλλο.

Αυτό όμως που έχει μεγάλη αξία δεν είναι το θαύμα που ζητάνε να γίνει αλλά η πίστη με την οποία το ζητούν. Τα θαύματα επι­τε­λού­νται σύμφωνα με το μέτρο της δικής μας πίστεως. Ας ζητούμε λοιπόν από τον Άγιο Θεό και τους Αγίους του όπως επίσης και από τον Άγιο Φανού­ριο να μας φανε­ρώ­νει πίστη αλλά και ταπεί­νωση, δυο αρετές που έχουν μεγάλη σημασία για την πνευ­μα­τική μας ζωή και την Εκκλη­σια­στική μας πορεία» επι­ση­μαί­νει στη «δ» ο π. Μιχαήλ. Και προ­σθέ­τει: «Πολλά τα θαύματα του Αγίου, κάθε πίτα και ένα θαύμα, δεν υπάρχει άνθρω­πος που να έρθει στον Ναό και να μην μου πει ότι δεν του εκπλή­ρωσε το αίτημά του. Από το ποιο μικρό έως το ποιο μεγάλο όλα μα όλα έχουν ένα ξεχω­ρι­στό και θαυ­μα­στό χαρα­κτη­ρι­στικό. Περισ­σό­τερο συγκι­νη­τικό από όλα είναι όταν έρχο­νται νέα παιδιά και φέρνουν την πίτα τους για να την δια­βά­σουμε στην Εικόνα του Αγίου κυρίως κατά την περίοδο των εξε­τά­σεων για να τους βοη­θή­σει ο Άγιος να πάνε καλά και να έχουν ένα καλό απο­τέ­λε­σμα με έναν ικα­νο­ποι­η­τικό προς αυτά βαθμό για τις σχολές που το κάθε ένα από τα παιδιά έχει επι­λέ­ξει. Θα μπο­ρούσα να αναφέρω πολ­λα­πλές ακόμη θαυ­μα­τουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις του Αγίου στην ζωή των πιστών αλλά σέβομαι τον χρόνο που μου παρέ­χε­ται για να πω έστω κάτι από τα θαυ­μα­στά που και εγώ ο ίδιος ζω ως εφη­μέ­ριος και ταπει­νός ιερουρ­γός του Αγίου μας στην ενορία του».

Ο π. Μιχαήλ Κρη­τι­κού συμπλη­ρώ­νει πάνω από δύο δεκα­ε­τίες ιερα­τι­κής δια­κο­νίας και τα τελευ­ταία χρόνια απο­τε­λεί τον πνευ­μα­τικό φάρο του Ιερού Ναού Αγίου Φανου­ρίου στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου.

«Ο Άγιος Φανού­ριος είναι όντως ο «Άγιος της Καρδιάς μας» και ο πιο λαο­φι­λής άγιος της Εκκλη­σίας μας, και είναι χαρά μου και μεγάλη ευλογία να τον υπηρετώ, όσο μπορώ. Η παρου­σία του Αγίου είναι τόσο ζωντανή σε καθη­με­ρινή βάση, σύμφωνα με τις μαρ­τυ­ρίες των πιστών που κατα­κλύ­ζουν τον ναό από όλο τον κόσμο», έχει δηλώσει σε προ­γε­νέ­στερη συνέ­ντευξή του στη «δ».

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΑΝΟΥΡΙΟΥ

Μέχρι τον 14ο ή 15ο κατ’ άλλους αιώνα, ο Άγιος δεν ήταν γνωστός. Εκείνη την εποχή στη Ρόδο, κατά την διάρ­κεια εργα­σιών ανα­στή­λω­σης των τειχών της πόλεως, απο­κα­λύ­φθηκε πως υπήρχε ένας μισο­γκρε­μι­σμέ­νος Ναός στον οποίο υπήρχαν πολλές παλαιές εικόνες. Μια από αυτές, η πιο καλο­δια­τη­ρη­μένη λέει η παρά­δοση, ήταν ενός Αγίου ο οποίος φορούσε ρωμαϊκά στρα­τιω­τικά ρούχα και κρα­τούσε ένα κερί κι έναν Σταυρό. Το όνομα που φαι­νό­ταν ήταν «Ο Άγιος Φανού­ριος». Γύρω από την εικόνα του Αγίου, υπήρχαν 12 παρα­στά­σεις στις οποίες απει­κο­νι­ζό­ταν το μαρ­τύ­ριο του. Έτσι το μόνο που γνω­ρί­ζουμε είναι πως πρό­κει­ται για έναν μάρτυρα ο οποίος πιθα­νό­τατα υπήρξε στρα­τιώ­της. Ο Μητρο­πο­λί­της Ρόδου Νείλος, με ειδική άδεια που πήρε από την Κων­στα­ντι­νού­πολη, ανα­καί­νισε το εκκλη­σάκι που βρέθηκε η εικόνα, αφιε­ρώ­νο­ντας το στον Μεγα­λο­μάρ­τυρα Άγιο Φανού­ριο. Από την Ρόδο, στόμα με στόμα, η ιστορία του νέου Αγίου δια­δό­θηκε πρώτα στα γύρω νησιά και μετέ­πειτα σε ολό­κληρη τη χώρα.

Όταν κανείς μπαίνει στον Ναό του Αγίου Φανου­ρίου του προ­κα­λεί­ται αίσθημα δέους, βλέ­πο­ντας τους αιώνες που έχουν περάσει μέσα από την ιστο­ρι­κό­τητα του κτί­σμα­τος αλλά και των παλαιών αγιο­γρα­φιών που υπάρ­χουν στον Ναό ο οποίος είναι κτι­σμέ­νος από τον 13ο αιώνα και έχει περάσει τόσες και τόσες φάσεις της Δωδε­κα­νη­σια­κής μας ιστο­ρίας. Όπως λέω πολύ χαρα­κτη­ρι­στικά – μπορεί ναι μεν να είναι μικρός ο Ναός του Αγίου Φανου­ρίου, αλλά έχει πολύ μεγάλη χάρη και ιστορία.