Ανισες ευκαιρίες

Η επι­τυ­χία των μαθητών στις Πανελ­λα­δι­κές , όπως προ­κύ­πτει από την έρευνα του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης, συσχε­τί­ζε­ται με το προφίλ της οικο­γέ­νειας και  ότι το εκπαι­δευ­τικό σύστημα ανα­πα­ρά­γει τις υφι­στά­με­νες κοι­νω­νι­κές και οικο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες περιο­ρί­ζο­ντας σε μεγάλο βαθμό την κοι­νω­νική και εκπαι­δευ­τική κινη­τι­κό­τητα των φοι­τη­τών. Σε ακρι­τι­κές, απο­μα­κρυ­σμέ­νες, αγρο­τι­κές περιο­χές σε όλη τη χώρα-  για παράδειγμα- είναι προ­φα­νές πως μαθητές ξεκι­νούν από μειο­νε­κτική θέση σε σχέση με εκεί­νους των μεγάλων πόλεων για ένα εισι­τή­ριο για τα ΑΕΙ, και δη στα πιο ανα­γνω­ρι­σμένα και υψηλής ζήτησης πανε­πι­στη­μιακά τμήματα. Παιδιά που δεν έχουν την δυνα­τό­τητα  φρο­ντι­στη­ρίων. Οσων του­λά­χι­στον από αυτά δεν έχουν ανα­γκα­στεί να μετα­κο­μί­σουν για τον σκοπό αυτό σε μεγα­λου­πό­λεις. Γενι­κό­τερα οι μη προ­νο­μιού­χες οικο­γέ­νειες έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν το υψηλό κόστος των ιδιω­τι­κών φρο­ντι­στη­ρίων που έχει γίνει δυσβά­στα­κτο, ιδιαί­τερα σε περιό­δους αλλε­πάλ­λη­λων κρίσεων (δεκα­ε­τής οικο­νο­μική κρίση, παν­δη­μία, τρέ­χουσα αύξηση των τιμών λόγω του πολέμου στην Ουκρα­νία). Η αδυ­να­μία του εκπαι­δευ­τι­κού μας συστή­μα­τος να εφαρ­μό­σει απο­τε­λε­σμα­τικό μηχα­νι­σμό ενι­σχυ­τι­κής διδα­σκα­λίας για όσους μαθητές έχουν ανάγκη, ο οποίος μάλιστα θα λει­τουρ­γή­σει αντι­σταθ­μι­στικά στη λογική των δια­βαθ­μι­σμέ­νων υπη­ρε­σιών των ιδιω­τι­κών φρο­ντι­στη­ρίων, κατα­δει­κνύει τα δια­χρο­νικά προ­βλή­ματα της εκπαί­δευ­σης.