“Αμείλικτα ερωτήματα ζητούν απαντήσεις την ώρα που η Κυβέρνηση ψάχνει τρόπους επικοινωνιακής διαχείρισης της τραγωδίας”

Η τρα­γω­δία των πυρ­κα­γιών στην Ανα­το­λική Αττική την περα­σμένη Δευτέρα, ανα­δει­κνύει μια σειρά αμεί­λι­κτων ερω­τη­μά­των προς την Κυβέρ­νηση. Την ίδια ώρα μάλιστα η Κυβέρ­νηση αναζητά τρόπους επι­κοι­νω­νια­κής δια­χεί­ρι­σης υπαι­νισ­σό­μενη οργα­νω­μένο σχέδιο εμπρη­σμού.

Πάντα ήταν και πάντα θα είναι πολύ δύσκολο να εντο­πί­σει και να απο­δεί­ξει κανείς πώς προ­κα­λεί­ται μια πυρ­κα­γιά σε ένα δάσος. Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι πώς προ­κλή­θηκε η φωτιά. Αλλά γιατί αφού τους ξέφυγε δεν έδωσαν εντολή εκκέ­νω­σης του οικι­σμού, ενώ υπήρχε 1.30 ώρα για να το κάνουν.

Την παρα­μονή της τρα­γω­δίας, η κυβέρνηση- γνώριζε πολύ καλά ότι θα επι­κρα­τή­σουν στην Αττική ισχυ­ρό­τα­τοι άνεμοι. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που η 23η Ιουλίου ήταν η πρώτη μέρα του καλο­και­ριού που χαρα­κτη­ρί­στηκε ως υψηλού κιν­δύ­νου για πυρ­κα­γιές. Το πρώτο ερώτημα επο­μέ­νως είναι γιατί δεν αξιο­λο­γή­θη­καν και εντο­πί­στη­καν οι περιο­χές όπως το Μάτι που θα κιν­δύ­νευαν από μια εκδή­λωση πυρ­κα­γιάς στις δασικές εκτά­σεις που τις περι­βάλ­λουν.

Νωρίς το μεση­μέρι, πριν από την τρα­γω­δία, εκδη­λώ­θηκε η φωτιά στην Κινέτα. Ποια ήταν η αντί­δραση της κυβέρ­νη­σης; Υπο­βάθ­μισε τις δια­στά­σεις της πυρ­κα­γιάς στην Κινέτα, απα­ξιώ­νο­ντας τα ΜΜΕ που έκαναν ζωντα­νές συν­δέ­σεις ως αναι­τιο­λό­γη­τες και υπερ­βο­λι­κές. Και όταν τελικά εξα­να­γκά­στηκε να ενι­σχύ­σει τις δυνά­μεις της πυρό­σβε­σης, το έκανε με εντελώς λάθος τρόπο.

Την ίδια στιγμή, ενώ η Πολι­τική Προ­στα­σία γνώριζε ότι οι άνεμοι ήταν δυτικοί και επο­μέ­νως ότι η φωτιά πιθα­νό­τατα θα απει­λούσε το Μάτι, δεν υπήρξε καμία έγκαιρη αντί­δραση. Οι μαρ­τυ­ρίες των κατοί­κων το επι­βε­βαιώ­νουν. Έβλεπαν επί μιάμιση ώρα τη φωτιά στο βουνό να κατε­βαί­νει και την πολι­τεία εντελώς απούσα.

H πρώτη αντί­δραση της πολι­τείας για τη φωτιά στο Μάτι γίνεται από την Ελλη­νική Αστυ­νο­μία στις 8:05 το βράδυ. Και δεν αφορά τους κατοί­κους που είχαν ήδη δεχθεί τον όλεθρο της πυρ­κα­γιάς, αλλά μέσω τουίτ παρο­τρύ­νει τους οδηγούς “για την καλύ­τερη εξυ­πη­ρέ­τησή τους” να μην χρη­σι­μο­ποιούν τη λεωφόρο Μαρα­θώ­νος, αλλά μια εναλ­λα­κτική δια­δρομή!

Στις 23:40 το βράδυ, όταν επέ­στρεψε ο κ. Τσίπρας, τον είδαμε σε μια δήθεν σύσκεψη από την οποία κανείς δεν κατά­λαβε τίποτα,. Ενώ από τις 8.45 ο Δήμαρ­χος Ραφήνας και όλα τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης μιλού­σαν για νεκρούς, οι “αρμό­διοι” στις 23.40 καθη­σύ­χα­ζαν on camera τον κ. Τσίπρα ότι όλα είναι υπό έλεγχο… Είτε εν γνώσει τους απέ­κρυ­πταν την αλήθεια, είτε δεν την γνώ­ρι­ζαν, φέρουν βαρύ­τα­τες ευθύνες για την πρω­το­φανή τρα­γω­δία που συνέβη στη χώρα μας.

Η κατα­στρο­φική φωτιά θα μπο­ρούσε και να προ­λη­φθεί και κυρίως να αντι­με­τω­πι­στεί πριν πάρει μεγάλες δια­στά­σεις. Αλλά για να συμβεί αυτό θα έπρεπε στην περιοχή να υπήρχαν επαρ­κείς δυνά­μεις.

Υπάρχει ωστόσο και ένα δεύτερο αμεί­λι­κτο ερώτημα: Σύμφωνα με όσα παρα­δέ­χθη­καν ακόμη και διο­ρι­σμέ­νοι από την κυβέρ­νηση επι­κε­φα­λής των Σωμάτων Ασφα­λείας η πυρ­κα­γιά χρειά­στηκε 1.30 ώρα για να κατέβει από το βουνό στο Μάτι. Γιατί αφού γνώ­ρι­ζαν τις και­ρι­κές συν­θή­κες δεν έδωσαν εντολή εκκέ­νω­σης της περιο­χής; Γιατί δεν αξιο­ποί­η­σαν ακόμη και τα ΜΜΕ για να σώσουν τους ανθρώ­πους, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι η φονική φωτιά κατευ­θύ­νε­ται στον οικισμό; Θα είχαν σωθεί ανθρώ­πι­νες ζωές αν είχε δια­τα­χθεί η εκκέ­νωση της περιο­χής.

Κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει εξη­γή­σει γιατί αυτό δεν συνέβη. Όπως και κανείς δεν έχει εξη­γή­σει πώς πρό­λα­βαν να εκκε­νω­θούν οι κατα­σκη­νώ­σεις του Αγ. Ανδρέα, της Μονής Αγ. Τριάδος και του «Λύρειου» παι­δι­κού ιδρύ­μα­τος.

Και επι­πλέον υπάρ­χουν κάποια ερω­τή­ματα για τα μέσα που είχε η κυβέρ­νηση στη διάθεσή της και δεν αξιο­ποί­ησε.

• Υπήρχε σχέδιο εκκέ­νω­σης της περιο­χής ή όχι;
• Γιατί δεν λει­τούρ­γησε ο αριθμός 112 που δίνει τη δυνα­τό­τητα να λάβουν αμέσως μήνυμα όλοι οι κάτοχοι κινητών τηλε­φώ­νων που βρί­σκο­νται σε μια συγκε­κρι­μένη περιοχή που κιν­δυ­νεύει από φωτιά; Την υπη­ρε­σία την εγκα­τέ­στησε η δική μας κυβέρ­νηση στο κέντρο Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας. Γιατί δεν την έθεσαν σε εφαρ­μογή.
• Ποιες ακριβώς δράσεις ανα­λή­φθη­καν από τη Γραμ­μα­τεία Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας από τη στιγμή που ξέσπασε η φωτιά ως την εξά­πλωσή της; Γιατί δεν ενη­με­ρώ­θη­καν ποτέ οι πολίτες που βρέ­θη­καν σε κίνδυνο;
• Μετα­φέρ­θη­καν ή όχι δυνά­μεις από τα ανα­το­λικά στην Κινέτα αφή­νο­ντας ακά­λυ­πτη τη περιοχή την ώρα που βρι­σκό­ταν σε δείκτη επι­κιν­δυ­νό­τη­τας 4 για πυρ­κα­γιές; Ποιος έδωσε αυτήν την εντολή και πότε;

Δυστυ­χώς η θλιβερή παρά­σταση από­σει­σης κάθε ευθύνης που έστησε η κυβέρ­νηση, είναι άκρως ντρο­πια­στική. Aνίκανους πολι­τι­κούς γνώρισε και άλλη φορά η χώρα. Αλλά με το θράσος να δηλώ­νουν ακόμη και υπε­ρή­φα­νοι, ύστερα από μια πρω­τό­γνωρη εθνική τρα­γω­δία, ποτέ.