Μ.Κόνσολας: «Χρειαζόμαστε μια Εθνική Πολιτική για τις ορεινές περιοχές»

Η πρώτη τακτική συνε­δρί­αση της Υπο­ε­πι­τρο­πής Ορεινών Περιο­χών της Ειδικής Μόνιμης Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής, συνε­δρί­ασε υπό την προ­ε­δρία του Μάνου Κόνσολα, και είχε ως θέμα τις πολι­τι­κές και τις προ­τά­σεις για την ανά­πτυξη των ορεινών περιο­χών.

Παρών στη συνε­δρί­αση ο Πρό­ε­δρος της Βουλής, κ. Κων­στα­ντί­νος Τασού­λας, που από την πρώτη στιγμή αγκά­λιασε και στήριξε την ιδέα για τη δημιουρ­γία αυτό­νο­μης Υπο­ε­πι­τρο­πής Ορεινών Περιο­χών.

Στη συνε­δρί­αση παρευ­ρέ­θη­καν και τοπο­θε­τή­θη­καν, επίσης, ο κ. Ιωάννης Χατζη­γε­ωρ­γίου, Πρύ­τα­νης Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου, Καθη­γη­τής της Σχολής Ναυ­πη­γών Μηχα­νο­λό­γων Μηχα­νι­κών, ο κ. Δημή­τρης Καλια­μπά­κος, Καθη­γη­τής της Σχολής Μηχα­νι­κών Μεταλ­λείων – Μεταλ­λουρ­γών του Εθνικού Μετσό­βιου Πολυ­τε­χνείου, Διευ­θυ­ντής Μετσό­βιου Κέντρου Διε­πι­στη­μο­νι­κής Έρευνας (ΜΕ.Κ.Δ.Ε.), εκ μέρους της ΕΝΠΕ, ο κ. Αλέ­ξαν­δρος Καχρι­μά­νης, Περι­φε­ρειάρ­χης Ηπείρου, εκ μέρους της ΚΕΔΕ, ο κ. Σωκρά­της Κεφα­λο­γιάν­νης, Δήμαρ­χος Ανω­γείων, Πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Ορεινών Δήμων της Κεντρι­κής Ένωσης Δήμων Ελλάδας και η κα. Μαρία – Χρι­στίνα Αβέρωφ, Δήμαρ­χος Μετσό­βου.

Αξίζει να επι­ση­μά­νουμε ότι το Κέντρο Διε­πι­στη­μο­νι­κής Έρευνας του ΕΜΠ, είναι το μονα­δικό ερευ­νη­τικό κέντρο στη χώρα με αντι­κεί­μενο τις ορεινές και απο­μο­νω­μέ­νες περιο­χές, με σημα­ντική δρα­στη­ριό­τητα, αλλά και με τη δια­μόρ­φωση προ­τά­σεων εφαρ­μο­σμέ­νης πολι­τι­κής για τις ορεινές περιο­χές.

Ο Πρό­ε­δρος της Υπο­ε­πι­τρο­πής Ορεινών Περιο­χών, στην τοπο­θέ­τησή του, τόνισε ότι η χώρα μας καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλημα της ερη­μο­ποί­η­σης των ορεινών περιο­χών, γεγονός που συν­δέ­ε­ται με την έλλειψη ανα­πτυ­ξια­κών κινή­τρων, την έλλειψη υπο­δο­μών και το δημο­γρα­φικό, ενώ επε­σή­μανε ότι χρεια­ζό­μα­στε μια Εθνική Πολι­τική για τις ορεινές περιο­χές που θα υπερ­βαί­νει το χρονικό όριο της θητείας μιας κυβέρ­νη­σης.

Παράλ­ληλα, ο κ. Κόν­σο­λας ανα­φέρ­θηκε σε συγκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις, όπως:

1ον: Ένα νέο Χωρο­τα­ξικό Σχε­δια­σμό, όπου δεν υπάρχει, στις ορεινές περιο­χές αλλά και στη δημιουρ­γία Ορεινού Ταμείου.

2ον: Στη βελ­τί­ωση και προ­σαρ­μογή των συστη­μά­των μετα­φο­ρών στις σύγ­χρο­νες ανάγκες των κατοί­κων των ορεινών περιο­χών, αλλά και «έξυπνες» πολι­τι­κές που θα συνι­στούν αντι­στάθ­μι­σμα του μετα­φο­ρι­κού κόστους.

3ον: Σε ανα­πτυ­ξιακά κίνητρα για τη χρη­μα­το­δό­τηση επεν­δυ­τι­κών σχεδίων στις ορεινές περιο­χές, προ­σαρ­μο­σμένα στο στόχο της ανά­πτυ­ξης και της ενί­σχυ­σης της οικο­νο­μι­κής και επι­χει­ρη­μα­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στις ορεινές περιο­χές.

4ον: Στη δια­μόρ­φωση υπο­δο­μών και συν­θη­κών για την ενερ­γειακή αυτο­νο­μία των ορεινών και δυσπρό­σι­των περιο­χών, με την ενί­σχυση του απο­τυ­πώ­μα­τος των Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας και με τη δημιουρ­γία μικρο­δι­κτύων και με ένα ειδικό νομο­θε­τικό και θεσμικό πλαίσιο.

5ον: Στη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών διοι­κη­τι­κής και ηλε­κτρο­νι­κής εξυ­πη­ρέ­τη­σης των κατοί­κων των ορεινών περιο­χών.

6ον: Στη χάραξη πολι­τι­κών για την αντι­με­τώ­πιση και ανά­σχεση του δημο­γρα­φι­κού προ­βλή­μα­τος στις ορεινές περιο­χές.

7ον: Στην ανά­δειξη και αξιο­ποί­ηση των εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων οικι­σμών.

8ον: Σε ένα νέο μοντέλο του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης για τις ορεινές περιο­χές, με έμφαση στην ποιό­τητα, την εμπει­ρία, τις εναλ­λα­κτι­κές μορφές του­ρι­σμού, την προ­σέλ­κυση ψηφια­κών νομάδων, τη σύζευξη με τον πρω­το­γενή τομέα, με προ­γράμ­ματα πιστο­ποί­η­σης της χρήσης τοπικών προ­ϊ­ό­ντων στην εστίαση.