Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου (ΠΝΠ), ταφόπλακα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση

Ταφό­πλακα για τη λει­τουρ­γία της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης Α και Β’ βαθμού απο­τε­λεί η Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου ( ΠΝΠ) που ψήφισε η κυβέρ­νηση για την υπο­χρε­ω­τική μετα­φορά των ταμεια­κών δια­θε­σί­μων των φορέων του Δημο­σίου και των ΟΤΑ στον ειδικό λογα­ρια­σμό της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, ώστε να χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για το βρα­χυ­πρό­θε­σμο δανει­σμό του κράτους.

Τι σημαί­νει επί της ουσίας όμως η συγκε­κρι­μένη ΠΝΠ και ποιες θα είναι οι επι­πτώ­σεις της;

1) Ακυ­ρώ­νει τη σχετική αυτο­δια­χεί­ριση των Δήμων και Περι­φε­ρειών στραγ­γα­λί­ζο­ντας το θεσμό της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ένα θεσμό που βρήκε το βημα­τι­σμό του τα τελευ­ταία χρόνια λει­τουρ­γώ­ντας στα ευρω­παϊκά πρότυπα της περι­φε­ρεια­κής και τοπικής ανά­πτυ­ξης.

2) Η κυβέρ­νηση υπο­χω­ρεί στο αίτημα των εταίρων μας για τη δημιουρ­γία ενός ενιαίου κρα­τι­κού Ταμείου, το οποίο αφενός θα παρα­κο­λου­θεί­ται συστη­μα­τικά και αφε­τέ­ρου θα λει­τουρ­γεί ως εγγύηση για τις πλη­ρω­μές της χώρας μας προς τους δανει­στές της. Να σημειω­θεί πως το συγκε­κρι­μένο αίτημα είχε ζητηθεί από το 2012 , όμως η προη­γού­μενη συγκυ­βέρ­νηση δεν το είχε δεχτεί , γιατί η πρόταση αυτή οδη­γούσε αφενός στον καθο­λικό έλεγχο των ταμείων από τους δανει­στές μας και αφε­τέ­ρου στην απο­δυ­νά­μωση του θεσμού της αυτο­διοί­κη­σης και προ­βλή­ματα στην ομαλή λει­τουρ­γία των δημό­σιων οργα­νι­σμών.

Η συγκε­κρι­μένη Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου (ΠΝΠ) αν δεν θέσει συγκε­κρι­μένο χρονικό ορί­ζο­ντα, θα συμ­βάλ­λει στην απο­δυ­νά­μωση της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ενός θεσμού που έχει μετε­ξε­λι­χθεί σημα­ντικά τα τελευ­ταία χρόνια κυρίως με πρω­το­βου­λίες των κυβερ­νή­σεων του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα το δια­κύ­βευμα μετά τον ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ, είναι περισ­σό­τερη αυτο­διοί­κηση, μεγα­λύ­τερη απο­κέ­ντρωση αρμο­διο­τή­των και πόρων, καθώς η τοπική ανά­πτυξη είναι υπόθεση των τοπικών κοι­νω­νιών και όχι του κεντρι­κού κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού.

Σαφώς τα προ­βλή­ματα στο χώρο της Τ.Α. είναι ακόμα πολλά και αφορούν πρω­τί­στως στην απο­κέ­ντρωση αρμο­διο­τή­των και πόρων από το κεντρικό κράτος. Αυτό ήταν άλλωστε έως σήμερα το δια­κύ­βευμα των εκά­στοτε τοπικών αρχό­ντων. Όμως με την ΠΝΠ, τα δεδο­μένα αλλά­ζουν και αν η νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα παγιω­θεί , τότε θα μιλάμε για πλήρη ανα­τροπή της λει­τουρ­γίας του θεσμού της Τ.Α.

Οι συνέ­πειες από αυτή τη δια­δι­κα­σία θα είναι ολέ­θριες για το θεσμό της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης και η οικο­νο­μική υπο­τέ­λεια των δήμων και περι­φε­ρειών στο κεντρικό κράτος οδηγεί τη χώρα μας σε ένα μοντέλο δια­κυ­βέρ­νη­σης αυστηρά κρα­τι­κο­κε­ντρικό. Ας δούμε όμως πρα­κτικά, τι σημαί­νει η ΠΝΠ για τους ΟΤΑ:

– Συρ­ρί­κνωση της συμ­με­το­χι­κής δημο­κρα­τίας με την απο­δυ­νά­μωση τους.

– Οι Περι­φέ­ρειες και οι Δήμοι δεν θα μπορούν να υλο­ποι­ή­σουν το ανα­πτυ­ξιακό τους πρό­γραμμα για το οποίο και ψηφί­στη­καν από τις τοπικές κοι­νω­νίες .

– Παύση των προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων έργων, της καθα­ριό­τη­τας και ευπρε­πι­σμού, της επί­λυ­σης της καθη­με­ρι­νό­τη­τας του πολίτη, της παροχής κοι­νω­νι­κής πολι­τι­κής, της υλο­ποί­η­σης δράσεων περι­βάλ­λο­ντος, του­ρι­στι­κής προ­βο­λής, πολι­τι­σμού και αθλη­τι­σμού, κα.).

– Πρό­βλημα στη λει­τουρ­γία των ΟΤΑ καθώς δεν θα μπορούν να αγο­ρά­σουν τα απο­λύ­τως απα­ραί­τητα (καύσιμα, ανα­λώ­σιμα κλπ)

– Πρό­βλημα στη μισθο­δο­σία των δημο­τι­κών υπαλ­λή­λων καθώς πλη­ρώ­νο­νται από τους δήμους και όχι το ΓΛΚ όπως συμ­βαί­νει με τους υπαλ­λή­λους των περι­φε­ρειών.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλ. Τσίπρας δια­βε­βαί­ωσε τους περι­φε­ρειάρ­χες και δημάρ­χους πως τα χρήματα αυτά θα επι­στρα­φούν χωρίς όμως να προσ­διο­ρί­σει το πότε καθώς ως γνωστό αυτή η δια­δι­κα­σία την ζητού­σαν επίμονα οι δανει­στές από το 2012, χωρίς όμως η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση να ενδώσει σε αυτή την απαί­τηση. Ας ελπί­σουμε πως δεν θα ισχύσει το «ουδέν μονι­μό­τε­ρον εκ του προ­σω­ρι­νού», όμως οι δεσμεύ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού πραγ­μα­τικά δεν ξέρω ποια αν πείθουν. Γιατί ενώ οι Περι­φε­ρειάρ­χες και Δήμαρ­χοι πρό­τει­ναν να δια­θέ­σουν στο κράτος τα απο­θε­μα­τικά τους με άτοκο δανει­σμό για του­λά­χι­στον ένα εξάμηνο για να βοη­θή­σει και η Τ.Α. τη χώρα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, η πρόταση δεν έγινε απο­δε­κτή.

Ως πολι­τική επιλογή η συγκε­κρι­μένη Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου έρχεται να επι­βε­βαιώ­σει περί­τρανα τις Κασ­σάν­δρες που μιλού­σαν για διγλωσ­σία της κυβέρ­νη­σης καθώς άλλα ανα­κοι­νώ­νει δημόσια και άλλα κάνει στην πράξη. Όμως το μελα­νό­τερο σημείο όλων, είναι το γεγονός πως μια αρι­στερή κυβέρ­νηση ενώ αντι­στέ­κε­ται του­λά­χι­στον μέχρι σήμερα σε άλλα αιτή­ματα των δανει­στών, πολύ εύκολα υπο­χω­ρεί στο αίτημα τους για τη δημιουρ­γία ενός Ενιαίου Ειδικού Λογα­ρια­σμού. Γιατί άραγε;

Μήπως η ΠΝΠ απο­τε­λεί το Δούρειο Ίππο για τον πλήρη έλεγχο της λει­τουρ­γίας των ΟΤΑ και ουσια­στικά την κατά­λυση της απο­κέ­ντρω­σης; Αλήθεια ποιες είναι οι ριζικές αλλαγές στον Οδικό Χάρτη της Αυτο­διοί­κη­σης που θα προ­ω­θή­σει η νέα κυβέρ­νηση; Για να μην φτιά­χνουμε σενάρια που εύχομαι να δια­ψευ­στούν, καλό θα είναι η κυβέρ­νηση άμεσα να ενη­με­ρώ­σει τον ελλη­νικό λαό για τις αλλαγές που θα επι­φέ­ρει στο χώρο της Τ.Α. και να ξεκα­θα­ρί­σει τη θέση της για το ποια Αυτο­διοί­κηση θέλει. Γιατί δυστυ­χώς οι δια­βε­βαιώ­σεις του πρω­θυ­πουρ­γού Αλ. Τσίπρα δεν μπορούν να μας καθη­συ­χά­σουν γιατί αυτό που βλέ­πουμε καθη­με­ρινά είναι μια κυβέρ­νηση ανα­κό­λουθη, επι­κίν­δυνα δημα­γω­γική και απο­προ­σα­να­το­λι­στική, που οικο­δο­μεί ένα κεντρικό σύστημα ελέγχου, όπου τα πάντα θα ελέγ­χο­νται και θα κινού­νται από την αυτήν.

Καλό θα είναι λοιπόν να συνει­δη­το­ποι­ή­σουν οι κυβερ­νώ­ντες πως η Ελλάδα είναι μια ευρω­παϊκή χώρα, όπου ο εκσυγ­χρο­νι­σμός του κράτους και ο εξορ­θο­λο­γι­σμός της δημό­σιας διοί­κη­σης απαιτεί ισχυρές περι­φε­ρεια­κές και τοπικές αυτο­διοι­κή­σεις με συγκε­κρι­μέ­νες αρμο­διό­τη­τες και πόρους. Ζητού­μενο είναι η Τοπική Αυτο­διοί­κηση να απο­γα­λα­κτι­στεί από το κεντρικό κράτος, να απο­κτή­σει οικο­νο­μική και διοι­κη­τική αυτο­τέ­λεια για να μπορεί να δια­χει­ρι­στεί σωστά τα του οίκου της. Στόχος της κυβέρ­νη­σης πρέπει να είναι οι ισχυροί Δήμοι και Περι­φέ­ρειες και όχι υπο­τε­λείς και επαίτες του κράτους. Μακάρι ο Οδικός Χάρτης της κυβέρ­νη­σης για τους ΟΤΑ να κινεί­ται σε αυτή τη γραμμή. Καιρός γαρ εγγύς…