Αισιοδοξία για το μέλλον των τοπικών εφημερίδων

Στην Ελλάδα έχουν κλείσει πάνω από 130 τοπικές εφη­με­ρί­δες, ωστόσο οι εκδότες δηλώ­νουν, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις αισιό­δο­ξοι για το μέλλον του επαρ­χια­κού Τύπου. Αντοχές επι­δει­κνύ­ουν οι τοπικές εφη­με­ρί­δες και σε παγκό­σμια κλίμακα με επι­χει­ρη­μα­τι­κούς κολοσ­σούς να επεν­δύ­ουν για την από­κτηση τίτλων.

Τα παρα­πάνω επι­ση­μάν­θη­καν στην ημερίδα που διορ­γά­νωσε το τμήμα Δημο­σιο­γρα­φίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ, στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος ″Κωστής Παλαμάς″ με θέμα ″Έντυπα και δια­δι­κτυακά μέσα στην Περι­φέ­ρεια″.

Ο επαρ­χια­κός Τύπος θα έχει μέλλον, όσο θα υπάρχει το χαρτί για να εκτυ­πώ­νε­ται εκτί­μησε ο εκδότης της Εφη­με­ρί­δας ″Ελεύ­θερο Βήμα″ Σερρών, αντι­πρό­ε­δρος της Ένωσης Ιδιο­κτη­τών Ημε­ρή­σιων Επαρ­χια­κών Εφη­με­ρί­δων, Θέμης Πετα­λω­τής. Ωστόσο, απα­ραί­τη­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να δια­σφα­λι­στεί το μέλλον απο­τε­λούν, σύμφωνα με τον Θέμη Πετα­λωτή, ο δυνα­μι­σμός, ο εκσυγ­χρο­νι­σμός, η αξιο­ποί­ηση της σύγ­χρο­νης τεχνο­λο­γίας, το μεράκι του εκδότη και η θέληση να υπη­ρε­τή­σει την κοι­νω­νία στην οποία απευ­θύ­νε­ται.

Ο κ. Πετα­λω­τής τόνισε ότι ″ταφό­πλακα″ για τον επαρ­χιακό Τύπο απο­τέ­λεσε ο νόμος του 2007 που όριζε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να λαμ­βά­νει μια εφη­με­ρίδα κρα­τι­κές δημο­σιεύ­σεις. Έχουν κλείσει πάνω από 130 εφη­με­ρί­δες και έχουν απο­μεί­νει 100 ημε­ρή­σιες και 57 εβδο­μα­διαίες.

Υπο­γράμ­μισε ότι, οι επαρ­χια­κές εφη­με­ρί­δες βρί­σκο­νται κοντά στους ανα­γνώ­στες τους και πρέπει να δια­φυ­λά­ξουν την αμφί­δρομη σχέση ως κόρη οφθαλ­μού.

Η τοπι­κό­τητα στα φύλλα απο­τε­λεί ισχυρό όπλο, υπο­γράμ­μισε ο εκδότης της εφη­με­ρί­δας ″Νέοι Αγώνες″ Ηπείρου Ευάγ­γε­λος Αθα­να­σίου, αντι­πρό­ε­δρος του Συν­δέ­σμου Ημε­ρη­σίων Περι­φε­ρεια­κών Εφη­με­ρί­δων.

Σύμφωνα με την έρευνα που διε­νήρ­γησε ο Σύν­δε­σμος οι τοπικές εφη­με­ρί­δες υπε­ρέ­χουν εκείνων πανελ­λα­δι­κής κυκλο­φο­ρίας στον βασικό δείκτη ανα­γνω­σι­μό­τη­τας μέσου τεύχους: 33,2% του κοινού στην περι­φέ­ρεια της χώρας δήλωσε ότι δια­βά­ζει του­λά­χι­στον μια τοπική εφη­με­ρίδα, ενώ ελαφρά μικρό­τερο (32,6%) είναι το ποσοστό του κοινού που δια­βά­ζει του­λά­χι­στον μια πανελ­λή­νια εφη­με­ρίδα.

Στους 16 από τους 20 εξε­τα­ζό­με­νους νομούς, οι ημε­ρή­σιες τοπικές εφη­με­ρί­δες είναι δημο­φι­λέ­στε­ρες από τις αντί­στοι­χες πανελ­λα­δι­κής κυκλο­φο­ρίας

Ο Ευάγ­γε­λος Αθα­να­σίου επι­σή­μανε την ανάγκη οι τοπικές εφη­με­ρί­δες να κάνουν στροφή στην ποιό­τητα περιε­χο­μέ­νου και μορφής, να αξιο­ποι­ή­σουν επι­στη­μο­νικά καταρ­τι­σμένο προ­σω­πικό και να δικτυω­θούν μεταξύ τους.

Ο ιδρυτής των ″Χανιώ­τι­κων Νέων″ Ιωάννης Γαρε­δά­κης υπο­γράμ­μισε ότι δια­ψεύ­στη­καν οι Κασ­σάν­δρες που προ­φή­τευαν το τέλος των επαρ­χια­κών εφη­με­ρί­δων. ″Οι εφη­με­ρί­δες που προ­σπα­θούν υπάρ­χουν και θα υπάρ­χουν″, πρό­σθεσε. Ο ίδιος, τόνισε ότι, πέρα από το δια­δί­κτυο σημα­ντική είναι η έντυπη έκδοση της εφη­με­ρί­δας όπου κατα­γρά­φε­ται η ιστορία, η λαο­γρα­φία και η κοι­νω­νική ζωή του τόπου και λει­τουρ­γεί ως σημείο συσπεί­ρω­σης των πνευ­μα­τι­κών ανθρώ­πων.

O καθη­γη­τής της Σχολής Επι­κοι­νω­νίας και Δημο­σιο­γρα­φίας του πανε­πι­στη­μίου του Δου­βλί­νου Τζον Χόργκαν, εξέ­φρασε την άποψη ότι οι τοπικές εφη­με­ρί­δες που παρέ­χουν ολο­κλη­ρω­μένη και αξιό­πι­στη πλη­ρο­φό­ρηση και έχουν λογική στρα­τη­γική σε ότι αφορά την παρου­σία τους στο δια­δί­κτυο θα παρα­μεί­νουν βιώ­σι­μες. Όπως επι­σή­μανε, οι μικρές εφη­με­ρί­δες είναι σημα­ντι­κές για τις κοι­νό­τη­τες τους και θα εξα­σθε­νή­σουν λιγό­τερο σε σύγκριση με αυτές που είναι εθνικής εμβέ­λειας.

Ο βρε­τα­νι­κός εκδο­τι­κός όμιλος Trinity Mirror πρό­σφατα δαπά­νησε 250 εκατ. ευρώ για να απο­κτή­σει 160 τίτλους τοπικών εφη­με­ρί­δων. Ακόμα, ο Αμε­ρι­κά­νος πολυ­ε­κα­τομ­μυ­ριού­χος Γουόρεν Μπάφετ αγόρασε 70 εφη­με­ρί­δες, οι περισ­σό­τε­ρες από τις οποίες είναι μικρές εκδό­σεις.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που παρέ­θεσε ο Τζο Χόργκαν, ο άνθρω­πος περνά κατά μέσο όρο 4,4 ώρες κάθε ημέρα από τον ελεύ­θερο χρόνο του μπροστά από μια οθόνη. Αυτό σημαί­νει ότι δεν έχει χρόνο για να δια­βά­σει μια παρα­δο­σιακή εφη­με­ρίδα.

Τόνισε, δε, ότι η έντυπη έκδοση της εφη­με­ρί­δας θα πρέπει να θεω­ρεί­ται μια σημα­ντική προ­σθήκη της δια­δι­κτυα­κής και όχι η πηγή απ’ όπου αντλεί­ται το ψηφιακό περιε­χό­μενο. Το δια­δί­κτυο θα πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη ροή δια­φη­μί­σεων προς το έντυπο, στο οποίο ο ανα­γνώ­στης δεν έχει την δυνα­τό­τητα μπλο­κα­ρί­σμα­τος.

Σε ότι αφορά την αύξηση των εσόδων των εφη­με­ρί­δων, ο κ. Χόργκαν υπο­γράμ­μισε ότι οι συν­δρο­μη­τές των ψηφια­κών εκδό­σεων είναι μέρος της απά­ντη­σης, αλλά όχι η ενδε­δειγ­μένη θερα­πεία. Ανα­φέρ­θηκε στο επι­τυ­χη­μένο παρά­δειγμα της υπη­ρε­σίας Blendle στην Ολλαν­δία, στην οποία έχουν εντα­χθεί όλες οι εφη­με­ρί­δες και τα περιο­δικά της χώρας και ″ανά­γκασε″ τους νέους ανθρώ­πους να πλη­ρώ­σουν και δημο­σιο­γρα­φικό περιε­χό­μενο. Οι 250.000 χρήστες του Blendle, ηλικίας κάτω των 35 ετών, πλη­ρώ­νουν για να δια­βά­σουν ένα συγκε­κρι­μένο άρθρο, ενώ σύμφωνα με τους δια­χει­ρι­στές, οι εγγρα­φές δεν επη­ρε­ά­ζουν τις συν­δρο­μές στους μεμο­νω­μέ­νους τίτλους.

Το τοπίο των τοπικών ΜΜΕ στην Λετονία παρου­σί­ασε η καθη­γή­τρια στο πανε­πι­στή­μιο της Ρήγας Άντα Ροζου­κλάνε. Όπως ανέφερε, οι τοπικές εφη­με­ρί­δες είχαν μικρό­τερη πτώση των εσόδων κατά την περίοδο της οικο­νο­μι­κής κρίσης (2008 – 2013) γιατί δεν εξαρ­τώ­νται τόσο από τις δια­φη­μί­σεις, αλλά το επι­χει­ρη­μα­τικό τους μοντέλο βασί­ζε­ται στις συν­δρο­μές και τις μικρές αγγε­λίες.

Πολλές από αυτές παρά­γουν δημο­σιο­γρα­φία υψηλής ποιό­τη­τας, ωστόσο παρα­τη­ρεί­ται το φαι­νό­μενο της ″ακραίας″ εξάρ­τη­σης από τοπι­κούς πολι­τι­κούς παρά­γο­ντες. Για πολλά χρόνια οι τοπικές εφη­με­ρί­δες αύξαναν το ανα­γνω­στικό κοινό τους, ωστόσο, η τάση πλέον είναι πτωτική και οι πιο ισχυρές από αυτές δεν έχουν πάνω από 5.000 συν­δρο­μη­τές.

mignatiou.com