Ο Δήμος πήρε πίσω το Νεώριο για να το παραχωρήσει στα αγριόχορτα

Τον Σεπτέμ­βριο του 2025 ο Δήμος Ρόδου έχασε την υπομονή του. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου είχε το ισόγειο των κτηρίων 13 και 13Α στην πλατεία Νεωρίου λιγό­τερο από 12 μήνες, σε σύμβαση 7 ετών, και αυτό κρίθηκε ανε­πί­τρε­πτη αδρά­νεια. Ενερ­γο­ποι­ή­θηκε η ρήτρα, το ακίνητο γύρισε πίσω και μαζί χάθηκε το κέντρο που σχε­δί­αζε η Περι­φέ­ρεια για τη μετά­βαση της Ρόδου σε πρότυπο βιώ­σι­μου του­ρι­σμού. Ο στόχος ήταν να δρο­μο­λο­γη­θεί η αξιο­ποί­ηση, και πράγ­ματι 13 μήνες μετά η αξιο­ποί­ηση προχωρά με εντυ­πω­σια­κούς ρυθμούς, μόνο που την έχουν ανα­λά­βει τα αγριό­χορτα, η σκουριά και η υγρασία.

Η ψευ­δο­ροφή κρέ­με­ται σαν κουρ­τίνα από γυψο­σα­νί­δες και καλώδια, το δάπεδο έχει στρωθεί με μπου­κά­λια και χαρ­τό­κουτα, ενώ έξω η ξύλινη επι­φά­νεια έχει ξηλωθεί και ο μεταλ­λι­κός σκε­λε­τός στέ­κε­ται γυμνός δίπλα στη διάβαση πεζών, λίγα μέτρα από τα τείχη της Παλιάς Πόλης. Το καλύ­τερο είναι ότι ο ίδιος ο Δήμος είχε βάλει στη σύμβαση όρο για την ακε­ραιό­τητα και την καλαι­σθη­σία του χώρου. Αν εφαρ­μό­σει στον εαυτό του το μέτρο που εφάρ­μοσε στην Περι­φέ­ρεια, θα πρέπει να ζητήσει από τον εαυτό του να επι­στρέ­ψει το κλειδί.

Το Νεώριο έγινε τελικά πρότυπο βιω­σι­μό­τη­τας, με τη φύση να παίρνει πίσω ό,τι ο Δήμος πήρε πίσω από την Περι­φέ­ρεια.