Ξενοδοχεία: Τα «αγκάθια» στην επέκταση της τουριστικής σεζόν

Oταν το ζευγάρι των Ελβετών ολο­κλή­ρωσε τις δια­κο­πές του φέτος το καλο­καίρι στο ξενο­δο­χείο των Κυκλά­δων, ήταν τόσο ικα­νο­ποι­η­μένο που ζήτησε να κλείσει από φέτος δωμάτιο και για την επόμενη χρονιά. Και μάλιστα νωρί­τερα, αρχές Μαΐου, προ­κει­μέ­νου να απο­φύ­γει τις ακραίες θερ­μο­κρα­σίες του μεσο­γεια­κού καλο­και­ριού. Ομως το τμήμα κρα­τή­σεων του μικρού, αλλά πέντε αστέρων, ξενο­δο­χείου ευγε­νικά ενη­μέ­ρωσε ότι το ξενο­δο­χείο δεν θα ανοίξει πριν από τα τέλη εκείνου του μηνός, αν όχι στις αρχές Ιουνίου.

Δεν πρό­κει­ται βεβαίως για μεμο­νω­μένο παρά­δειγμα ούτε από την πλευρά του ταξι­διώτη ούτε από την πλευρά του ξενο­δο­χείου. Η ζήτηση για δια­κο­πές «ήλιου και θάλασ­σας» στη Μεσό­γειο αυξά­νε­ται τα τελευ­ταία χρόνια και για τους χει­με­ρι­νούς μήνες, πόσο μάλλον για την άνοιξη και το φθι­νό­πωρο. Σύμφωνα μάλιστα με μεγάλη κυλιό­μενη πανευ­ρω­παϊκή έρευνα που πραγ­μα­το­ποιεί η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή Ταξι­διών (ETC), ο ευρω­παϊ­κός νότος και οι μεσο­γεια­κοί προ­ο­ρι­σμοί όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Ισπανία βλέπουν φέτος αύξηση της τάξης του 7% στις προ­τι­μή­σεις των προ­θέ­σεων των Ευρω­παίων για ταξίδια από τώρα έως και τον Μάρτιο. Ειδι­κό­τερα, ποσοστό 20% θέλει να ταξι­δέ­ψει για να επι­σκε­φθεί κάποια πόλη και 19% για να κάνει δια­κο­πές στη θάλασσα. Προ­σέξτε: για το διά­στημα από τον Οκτώ­βριο έως και τον Μάρτιο.

Κλι­μα­τική αλλαγή, καλύ­τε­ρες τιμές και λιγό­τερη κίνηση στους προ­ο­ρι­σμούς είναι μερικοί από τους λόγους που οδηγούν αυτή την τάση. Τάση την οποία εφόσον εκμε­ταλ­λευ­τεί η Ελλάδα θα μπο­ρέ­σει να «σπάσει» την επο­χι­κό­τητα του του­ρι­σμού, που απο­τυ­πώ­νε­ται στο γεγονός ότι περί το 60% των ταξι­διω­τι­κών εισπρά­ξεων της χώρας πραγ­μα­το­ποιεί­ται στο διά­στημα Ιουλίου – Αυγού­στου, σύμφωνα με τα στοι­χεία της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος. Επο­χι­κό­τητα που υπερ­φορ­τώ­νει τους προ­ο­ρι­σμούς, δοκι­μά­ζει τις αντοχές των υπο­δο­μών και των τοπικών κοι­νω­νιών και περιο­ρί­ζει την πλήρη απα­σχό­ληση στον κλάδο καθ’ όλη τη διάρ­κεια του έτους. Τα περισ­σό­τερα ξενο­δο­χεία, όμως, απο­φεύ­γουν να ανοί­ξουν νωρί­τερα, για παρά­δειγμα τον Μάρτιο και η όποια διεύ­ρυνση της λει­τουρ­γίας τους εντο­πί­ζε­ται τον Οκτώ­βριο και τις πρώτες μέρες του Νοεμ­βρίου μέχρι στιγμής. Γιατί; Μελέτη του Ινστι­τού­του του Συν­δέ­σμου Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΙΝΣΕΤΕ) που βασί­στηκε και σε έρευνα της PWC η οποία δημο­σιο­ποι­ή­θηκε αυτή την εβδο­μάδα, δείχνει ξεκά­θαρα το έλλειμμα αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας των ελλη­νι­κών ξενο­δο­χείων σε σχέση με εκείνα των άλλων μεσο­γεια­κών χωρών. Αντα­γω­νι­στι­κό­τητα που επι­βα­ρύ­νε­ται από τους υψη­λό­τε­ρους φορο­λο­γι­κούς συντε­λε­στές, τέλη και ασφα­λι­στι­κές επι­βα­ρύν­σεις. Με λίγα λόγια, η μελέτη δείχνει ότι κλασικό ελλη­νικό ξενο­δο­χείο τεσ­σά­ρων αστέρων χωρίς πολύ υψηλή πλη­ρό­τητα δου­λεύει με ζημίες και κατά τους μήνες πριν και μετά την περίοδο του καλο­και­ριού, τους λεγό­με­νους και shoulder months.

«Αν και η Ελλάδα τα τελευ­ταία χρόνια έχει βελ­τιώ­σει σημα­ντικά τη θέση της ως προς τη φορο­λο­γική αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των επι­χει­ρή­σεων γενικά, δεν συμ­βαί­νει το ίδιο και με τη φορο­λο­γία στον του­ρι­στικό τομέα, λόγω υψηλού ΦΠΑ δια­μο­νής και τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας, καθώς και μη μισθο­λο­γι­κού κόστους, ιδιαί­τερα για τους υψη­λό­τε­ρους μισθούς», ανα­φέ­ρει το ΙΝΣΕΤΕ.

Το Ινστι­τούτο Συν­δέ­σμου Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων κάνει λόγο για υπερ­βάλ­λουσα φορο­λο­γική πίεση που αντι­με­τω­πί­ζουν τα ελλη­νικά ξενο­δο­χεία έναντι των αντα­γω­νι­στών τους, που έχει σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις αφενός στην οικο­νο­μική βιω­σι­μό­τητα κυρίως των πιο αδύ­να­μων επι­χει­ρή­σεων, που με μεγάλη συχνό­τητα απα­ντώ­νται –ιδιαί­τερα αλλά όχι απο­κλει­στικά– στους λιγό­τερο δημο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς και αφε­τέ­ρου στη συρ­ρί­κνωση (σ.σ. επο­χι­κό­τητα) της του­ρι­στι­κής περιό­δου σε σχέση με τις δυνα­τό­τη­τες της χώρας.

Ως απο­τέ­λε­σμα, υπάρχει διαρ­θρω­τική πίεση στη χώρα για υψη­λό­τε­ρες τιμές ώστε να καλύ­πτο­νται οι φόροι και τα υπό­λοιπα λει­τουρ­γικά κόστη, προ­σθέ­τει. Εκτιμά δε πως με αυτόν τον τρόπο απο­δυ­να­μώ­νο­νται τα κίνητρα για αύξηση των απο­δο­χών και παρα­γω­γι­κές επεν­δύ­σεις, ενώ ταυ­τό­χρονα γίνο­νται ακριβά τα ξενο­δο­χεία της χώρας για τους Ελληνες. Η σύγκριση των φορο­λο­γι­κών και άλλων επι­βα­ρύν­σεων έγινε μεταξύ της Ελλάδας και των βασικών αντα­γω­νι­στών της στον του­ρι­σμό, δηλαδή Ιταλία, Ισπανία, Κροατία, Τουρκία, Κύπρο και Πορ­το­γα­λία. Για το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο, συγκε­κρι­μένα, λόγω των υψηλών συντε­λε­στών ΦΠΑ, του τέλους ανθε­κτι­κό­τη­τας και του υψηλού μη μισθο­λο­γι­κού κόστους, τα κέρδη προ φόρων, τόκων και απο­σβέ­σεων (EBITDA) είναι σημα­ντικά χαμη­λό­τερα από τις δαπάνες για φόρους και εισφο­ρές (αντι­στοι­χούν μόλις στο 56,9% των δαπανών αυτών), ενώ στην Πορ­το­γα­λία τα EBITDA αντι­στοι­χούν στο 111,9% των ίδιων φόρων και εισφο­ρών και στην Κύπρο είναι σχεδόν τρι­πλά­σια (171,1%). Ακόμη, το ελλη­νικό ξενο­δο­χείο έχει τα χαμη­λό­τερα EBITDA σε σχέση με τις υπό­λοι­πες χώρες που εξε­τά­ζο­νται και, ενδει­κτικά, λαμ­βά­νει έως και 38,4% λιγό­τερα EBITDA σε σχέση με την Κύπρο. Ειδι­κό­τερα, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη ένα συνο­λικό ημε­ρή­σιο κόστος δίκλι­νου δωμα­τίου στα 150 ευρώ (περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων όλων των τελών – φόρων), με το 90% της τιμής πακέτου να αφορά τη διαμονή και το 10% την εστίαση, και λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τον μέσο όρο του υψη­λό­τε­ρου και χαμη­λό­τε­ρου φόρου ή τέλους δια­μο­νής για τις χώρες της Ιταλίας, της Ισπα­νίας, της Πορ­το­γα­λίας και της Κρο­α­τίας, προ­κύ­πτει μεταξύ άλλων ότι η ελλη­νική ξενο­δο­χειακή επι­χεί­ρηση έχει το χαμη­λό­τερο καθαρό έσοδο. Αξίζει να σημειω­θεί επίσης ότι ο εργα­ζό­με­νος στην Ελλάδα λαμ­βά­νει το 63,5% του ποσού που κοστί­ζει στην επι­χεί­ρηση, έναντι 76,7% στην Κύπρο, ποσοστό που είναι πάντως βελ­τιω­μένο σε σχέση με το 2015.

Πηγή: moneyreview.gr