Ο Αρ.Παυλίδης για την έκθεση «Μακρά Πορεία της Δωδεκανήσου προς την Ενσωμάτωση»

Από προχθές ,24 Οκτω­βρίου, η Άννα Ενε­πι­κί­δου και ο Γ. Στα­θα­κό­που­λος , ιστορικοί-ερευνητές, στελέχη του ‘’Ιδρύματος της Βουλής για τον  Κοι­νο­βου­λευ­τι­σμό και την Δημο­κρα­τία ‘’ με συνερ­γά­τιδα την Ειρήνη Τόλιου των Γενικών Αρχείων του Κράτους-Γραφείο Ρόδου, και βάσει εργα­σιών της Μαρίας Παπα­νι­κο­λάου, ετοι­μά­ζουν την έκθεση ,που ειση­γή­θηκα να τιτλο­φο­ρη­θεί «Μακρά Πορεία της Δωδε­κα­νή­σου προς την Ενσω­μά­τωση» και η οποία είναι προ­έ­κταση, ιδιαί­τερα εμπλου­τι­σμένη σε ιστο­ρικό έντυπο υλικό, της παρό­μοιας που παρου­σιά­σθηκε κατά την περυ­σινή επί­σκεψη του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας στην Κω, στις 7 Μαρτίου 2016.Η Ροδιακή Έκθεση αυτής της «Μακράς Πορείας» φιλο­ξε­νεί­ται στο κτήριο όπου στε­γα­ζό­ταν το Προ­ξε­νείο της Ελλάδος κατά την Ιταλική Κατοχή, μέχρι την ημέρα του ΟΧΙ, 28^Η Οκτω­βρίου 1940.

Θυμίζω ότι το ιστο­ρικό αυτό κτήριο της οδού Ι.Καζούλη , κάποτε κατοι­κία της οικο­γέ­νειας Σάββα Παυλίδη, Δημάρ­χου Ροδίων περί το 1910 και εκτο­πι­σθέ­ντος από τους Ιταλούς το 1912,ηγο­ρά­σθη επί Νομαρ­χίας κ.Σάββα Καρα­γιάννη προ­κει­μέ­νου να στε­γά­σει το Μουσείο της Νεώ­τε­ρης Ιστο­ρίας της Δωδε­κα­νή­σου, ανα­πα­λαιώ­θηκε επί Περι­φε­ρειάρχη κ. Γιάννη Μαχαι­ρίδη και ανοίγει ξανά, ως Δημόσιο Κτήριο, επί του σημε­ρι­νού Περι­φε­ρειάρχη κ.Γιώργου Χατζη­μάρ­κου.

Ενόσω χθες παρα­κο­λου­θούσα την ανάρ­τηση εντύπων και φωτο­γρα­φιών της εκθέ­σεως, δυο φίλοι περα­στι­κοί από το «Προ­ξε­νείο» με ερώ­τη­σαν : Γιατί η έκθεση θα ανοίξει στις 28 Οκτω­βρίου 2017,υπάρχει συμ­βο­λι­σμός;

Επα­να­λαμ­βάνω λοιπόν, όσα διη­γή­θηκα, έτσι για το ‘’φρεσκάρισμα’’ της μνήμης, κατά την ‘’εκδήλωση’’ που συν­διορ­γά­νω­σαν,22 του μηνός στο Μέγαρο της Παλιάς Βουλής, το Διεθνές Ιππο­κρά­τειο Ίδρυμα Κω, του οποίου Προ­ε­δρεύω, και ο Δήμος Καλύ­μνιων, για να τιμή­σουν, στο πλαίσιο του έτους Δωδε­κα­νή­σου που δια­νύ­ουμε, ένα εκ των σημα­ντι­κό­τε­ρων αγω­νι­στών της Απε­λευ­θε­ρώ­σεως  Δωδε­κα­νή­σου τον Καλύ­μνιο καθη­γητή Ιατρι­κής  του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών Σκεύο Ζερβό(1875-1966).

Την απά­ντηση δίδει στις 2/12/1947 ο τότε Υπουρ­γός Δικαιο­σύ­νης Χρήστος Λαδάς κατα­θέ­των στην Βουλή το Νομο­σχέ­διο της «Προ­σαρ­τή­σεως της Δωδε­κα­νή­σου στην Ελλάδα» : «Κατά μοι­ραίαν εκδί­κη­σην της τύχης από 28^ης Οκτω­βρίου 1947, ετέθη εις εφαρ­μογή η Συνθήκη Ειρήνης μεταξύ Ελλάδος και Ιταλίας…»

Η Συνθήκη αυτή απο­τε­λεί την ολο­κλή­ρωση του «επα­να­πα­τρι­σμού» της Δωδε­κα­νή­σου, όπως αυτός καθο­ρί­στηκε, αρχικά με την συνθήκη Ειρήνης των Παρι­σίων στις 10 Φεβρουα­ρίου 1947 και η οποία κυρώ­θηκε με το Ν.Δ 423/22.10.1947 δια της υπο­γρα­φής του Βασι­λέως Παύλου, του Πρω­θυ­πουρ­γού Σοφούλη, του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Τσαλ­δάρη…

Αναφέρω τα παρα­πάνω απλώς για να τονίσω ότι η έκθεση που θα ανοίξει εδώ στην Ρόδο το Σάββατο 28 Οκτω­βρίου, παρου­σία του πρό­ε­δρου της Βουλής κ. Ν. Βούτση απο­τε­λεί το απο­κο­ρύ­φωμα των εκδη­λώ­σεων του έτους Δωδε­κα­νή­σου και αξίζουν συγ­χα­ρη­τη­ρίων οι συντε­λε­στές της διορ­γα­νώ­σεως της η οποία ανά­γλυφα και διδα­κτικά προ­βά­λει, κυρίως σήμερα, την  επί 70 χρόνια αξιο­θαύ­μα­στη και δημιουρ­γική πορεία των Ελεύ­θε­ρων Δωδε­κα­νη­σίων.