Ανακριτής για Μάτι: Υπήρχε δόλος

Ο ανα­κρι­τής Αθα­νά­σιος Μαρ­νέ­ρης επα­νέ­φερε την Παρα­σκευή 24 Ιουλίου το αίτημα για συμπλη­ρω­μα­τική δίωξη στην υπόθεση της πυρ­κα­γιάς στο Μάτι: «Σε κάθε περί­πτωση έχουν προ­κύ­ψει και νέα στοι­χεία που δικαιο­λο­γούν τη στοι­χειο­θέ­τηση του αδι­κή­μα­τος της θανα­τη­φό­ρας έκθεσης κατά συρροή καθώς και του αδι­κή­μα­τος της έκθεσης της από την οποία προ­κλή­θη­καν στους παθό­ντες βαριές σωμα­τι­κές βλάβες», γράφει στην εισα­γωγή του εγγρά­φου του προς τον Εισαγ­γε­λέα.

Στις 17 Ιουνίου είχε στείλει για πρώτη φορά ανάλογο αίτημα. Η Εισαγ­γε­λία όμως τότε το είχε απορ­ρί­ψει με βασικό επι­χεί­ρημα πως για τα αδι­κή­ματα αυτά απαι­τεί­ται δόλος. Ο ανα­κρι­τής επα­νέρ­χε­ται τώρα με νέο αίτημα εξη­γώ­ντας τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος θεωρεί πως στοι­χειο­θε­τεί­ται δόλος. Επι­μέ­νει πως όσα έπραξαν συγκε­κρι­μέ­νοι αξιω­μα­τι­κοί πυρο­σβέ­στες και υπάλ­λη­λοι της Πολι­τι­κής Προ­στα­σίας (συνο­λικά 12 άτομα) δεν εντάσ­σο­νται σε αδι­κή­ματα από αμέλεια –δηλαδή πλημ­με­λή­ματα– αλλά πως στοι­χειο­θε­τούν κακουρ­γή­ματα.

Η «Κ» παρου­σιά­ζει τα βασικά στοι­χεία του νέου εγγρά­φου

Στο έγγραφο χωρίζει τη δια­χεί­ριση της κρίσης σε τρία στάδια (Πρόληψη/ Κατά­σβεση, Εκκέ­νωση και Διάσωση) και αναλύει τις ενέρ­γειες και τις παρα­λεί­ψεις που έλαβαν χώρα κατά την διάρ­κεια αντι­με­τώ­πι­σης της πυρ­κα­γιάς.

«Οι κατη­γο­ρού­με­νοι, είχαν ενδε­χό­μενο του­λά­χι­στον δόλο, καθώς (…) είχαν γνώση των συν­θη­κών και των δυνα­το­τή­των που είχαν να ελέγ­ξουν τη φωτιά» σημειώ­νει. Παρότι γνώ­ρι­ζαν πως είχαν δια­θέ­σιμα επίγεια και εναέρια μέσα, είτε τα χρη­σι­μο­ποί­η­σαν για την κατά­σβεση φωτιάς σε περιο­χές που δεν υπήρχε κίν­δυ­νος για ανθρώ­πι­νες ζωές (Σύμφωνα με τα ευρή­ματα του ανα­κριτή η φωτιά στις εγκα­τα­στά­σεις της Motor oil ήταν έρπουσα σε θάμνους και άρα ελεγ­χό­μενη), ή τα στεί­λανε για μετα­στάθ­μευση στην Ελευ­σίνα (παρότι γνώ­ρι­ζαν πως συγκε­κρι­μένο αερο­δρό­μιο ήταν κλειστό) είτε δεν τα αξιο­ποι­ή­σαν καθόλου.

Ο ανα­κρι­τής έχει πλέον σχη­μα­τί­σει μια λίστα με 20 εναέρια που θα μπο­ρού­σαν να έχουν επι­χει­ρή­σει στο Μάτι: «Εάν επι­χει­ρού­σαν σε πρώτο χρόνο του­λά­χι­στον τρία εναέρια μέσα και συγκε­κρι­μένα από ώρα 16:50 έως και 17:30 και σε δεύτερο χρόνο δηλαδή από τις 17:30 έως και 18:15, άλλα τρία εναέρια μέσα προς ενί­σχυση των ανωτέρω ο κίν­δυ­νος θα είχε απο­φευ­χθεί».

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι, σύμφωνα με την έρευνα της ανά­κρι­σης, παρότι γνώ­ρι­ζαν ότι οι κάτοι­κοι και οι επι­σκέ­πτες της περιο­χής βρι­σκό­ντου­σαν πλέον στις 17:30 σε άμεση κατά­σταση κιν­δύ­νου, παρέ­λει­ψαν να δια­τά­ξουν την εκκέ­νωση της περιο­χής και στην συνέ­χεια να ζητή­σουν μια σειρά από δια­σω­στικά μέσα.

Απο­τέ­λε­σμα ήταν ο θάνατος 102 ατόμων και η πρό­κληση σωμα­τι­κών βλαβών σε 31 του­λά­χι­στον άτομα.

Ενδε­χό­με­νος Δόλος

«Στο στάδιο στο οποίο βρι­σκό­μα­στε δεν απαι­τεί­ται πλήρη δικα­νική πεποί­θηση για τη στοι­χειο­θέ­της του δόλου παρά μόνο επαρ­κείς ενδεί­ξεις» σημειώ­νει. Σύμφωνα με τον ανα­κριτή από τους 8 «αντεν­δεί­κτες» που εμπο­δί­ζουν τη θεμε­λί­ωση του ενδε­χό­με­νου δόλου, οι 7 του­λά­χι­στον δεν προ­έ­κυ­ψαν στην υπόθεση:

1. Μη νοητή αυτο­δια­κιν­δύ­νευση του δράστη
2. Ελλειψη Λογικού κινή­τρου
3. Λήψη Απο­τρε­πτι­κών μέτρων
4. Συμπε­ρι­φορά του δράστη μετά την πράξη.
5. Κίν­δυ­νος Απώ­λειας συγ­γε­νι­κών ή αγα­πη­μέ­νων προ­σώ­πων.
6. Βαρύ­τητα των συνε­πειών της πράξης για τον δράστη.
7. Οικο­νο­μική κατα­στροφή

«Από κανένα σημείο της δικο­γρα­φίας δεν προ­κύ­πτει πως οι δράστες των οποίων ζητάμε την ποινική δίωξη αυτο­δια­κιν­δύ­νευ­σαν λόγω των πράξεων τους, καθώς μάλιστα βρι­σκό­ντου­σαν εκτός της περιο­χής κιν­δύ­νου» σημειώ­νει και δίνει συγκε­κρι­μένα παρα­δείγ­ματα: Ο μονα­δι­κός ενα­έ­ριος συντο­νι­στής έφυγε από το σημείο ενώ είχε του­λά­χι­στον 200 λίτρα καυ­σί­μων ακόμη δια­θέ­σιμα στο αερο­σκά­φος και μπο­ρούσε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει πτήση για ακόμη 30 με 40 λεπτά. Ο διοι­κη­τής του πυρο­σβε­στι­κού σταθμού Νέας Μάκρης και επι­κε­φα­λής της φωτιάς έφυγε από τον τόπο της πυρ­κα­γιάς στις 17:15 και πρώτού φτάσει στο σημείο κάποιος ανώ­τε­ρος του. Ο Διοι­κη­τής της Πρώτης ΕΜΑΚ και νυν αρχηγός της Πυρο­σβε­στι­κής είχε λάβει εντολή να μεταβεί στο Νταού Πεντέ­λης  αλλά «επέλεξε σκο­πί­μως να παρα­μεί­νει στην περιοχή της Κινέτας καθι­στώ­ντας έτσι ανε­νεργό τόσο το έμψυχο δυνα­μικό όσο και το δια­σω­στικό εξο­πλι­σμό της ΕΜΑΚ ούτε έδωσε εντολή στα πλη­ρώ­ματα των σωστι­κών λέμβων να μετα­βούν από την Ελευ­σίνα στην πλη­γείσα περιοχή»

Αναλύει επίσης την συμπε­ρι­φορά των δραστών μετά την πράξη: «Όπως προ­έ­κυψε τις τελευ­ταίες ημέρες μέσα από το δια­δί­κτυο και τα ΜΜΕ (αλλά και μέσα από τη μελέτη της δικο­γρα­φίας η οποία ήταν στη διάθεση σας εφόσον τη ζητού­σατε και κυρίως από τις κατα­θέ­σεις του Δ. Λιό­τσιου, πραγ­μα­το­γνώ­μονα της υπό­θε­σης) οι δράστες, του­λά­χι­στον κάποιοι εξ αυτών επέ­δει­ξαν θρα­σύ­τητα και προ­σπά­θεια συγκά­λυ­ψης των γεγο­νό­των ακόμη και με εκβια­στι­κούς τρόπους».

Όσο για το λογικό κίνητρο, κρίνει πως προ­κύ­πτει πλέον με σαφή­νεια: «Από τις καταγ­γε­λίες του Πραγ­μα­το­γνώ­μονα Δημή­τριου Λιό­τσιου σε συν­δυα­σμό με το σύνολο της δικο­γρα­φίας όπως σε αυτή απο­τυ­πώ­νο­νται οι κινή­σεις των δραστών και οι επι­λο­γές αυτών να προ­στα­τεύ­σουν μέρη που δεν παρου­σί­α­ζαν κανέναν υπαρκτό και υφι­στά­μενο κίνδυνο (…) και μην αξιο­ποιώ­ντας τα δια­θέ­σιμα μέσα που γνώ­ρι­ζαν ότι υπάρ­χουν (…) Προ­κύ­πτει πως η ηγεσία της Πυρο­σβε­στι­κής Υπη­ρε­σίας (και όχι οι πυρο­σβέ­στες οι οποίοι μάχο­νται με την φωτιά και έθεσαν πράγ­ματί τη ζωή τους σε κίνδυνο για τους οποίους φυσικά και δε ζητή­σαμε την ποινική δίωξη) είχε κίνητρο να αφήσει του παθό­ντες εκτε­θει­μέ­νους σε κίνδυνο ζωής (…) καθώς με αυτόν τον τρόπο και κυρίως με την εξα­σφά­λιση όλων των ενα­έ­ριων μέσων κυρίως για την MOTOR OIL και το στήσιμο «παγίδων» στους εσω­τε­ρι­κούς αντι­πά­λους τους στην Υπη­ρε­σία, αντα­γω­νι­στές  τους στη διαδοχή σε σημα­ντι­κές θέσεις που εξα­σφά­λι­ζαν πέρα από κύρος και άλλου είδους (προ­φα­νώς) ωφε­λή­ματα, προσ­δο­κού­σαν ευνοϊκή μετα­χεί­ριση των αρμο­δίων στο μέλλον. Ευνοϊκή μετα­χεί­ριση η οποία και επήλθε καθώς οι περισ­σό­τε­ροι εξ αυτών έλαβαν προ­α­γωγή μετά ή εξήλθαν του Σώματος χωρίς να υπο­στούν οποια­δή­ποτε δυσμενή συνέ­πεια» σημειώ­νει και παρα­θέ­τει τις περι­πτώ­σεις 8 κατη­γο­ρου­μέ­νων που  ανα­βαθ­μί­στη­καν τα τελευ­ταία 2 χρόνια στο Σώμα και ενώ εκκρε­μούσε η υπόθεση.

Πηγή: kathimerini.gr

ΜΑΡΙΑΝΝΑ ΚΑΚΑΟΥΝΑΚΗ