Η Ρόδος κινδυνεύει με διεθνή διασυρμό! Σοβαρές καταγγελίες κατά του ΔΟΠΑΡ

Μετά από την υπο­νό­μευση του Φεστι­βάλ Γαστρο­νο­μίας Φαλη­ρα­κίου, για το οποίο ανε­πι­τυ­χώς η δημο­τική αρχή προ­σπά­θησε να δια­σκε­δά­σει τις εντυ­πώ­σεις, μια νέα σοβαρή καταγ­γε­λία έρχεται στο φως της δημο­σιό­τη­τας, απο­δει­κνύ­ο­ντας ότι κάτι δεν πάει καλά στο βασί­λειο της Δανι­μαρ­κίας (Δήμος Ρόδου).

Ο καλ­λι­τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής του Φεστι­βάλ Pro Musica Rhodes κ. Αλέ­ξαν­δρος Βελώνης, με επι­στολή του στην “δημο­κρα­τική”, καταγ­γέλ­λει απίθανα πράγ­ματα που αν δεν αντι­με­τω­πι­στούν θα δια­σύ­ρουν ανε­πα­νόρ­θωτα τη Ρόδο στο παγκό­σμιο μουσικό στε­ρέ­ωμα.

Ειναι δε χαρα­κτη­ρι­στικό ότι ο κ Benjamin Bruns, ένας από τους δια­ση­μό­τε­ρους τενό­ρους στην Ευρώπη, σολί­στας στην Κρατική Όπερα της Βιέννης, την Κρατική Όπερα της Βαυα­ρίας και τη Σεμπερ Όπερα της Δρέσδης, δηλώνει βαθύ­τατα προ­σβε­βλη­μέ­νος από τις εξε­λί­ξεις, ο οποίος μάλιστα έγινε μάρ­τυ­ρας επει­σο­δίου κατά το οποίο ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ, εξύ­βρισε τον καλ­λι­τε­χνικό διευ­θυ­ντή του Φεστι­βάλ!

Λίγες ώρες πριν από την διορ­γά­νωση, χορηγός επι­κοι­νω­νίας της οποίας ειναι η ΕΡΤ, όπως καταγ­γέλ­λει ο κ. Αλ. Βελώνης, ενη­με­ρώ­θηκε ότι δεν μπορεί να μετα­φερ­θεί το πιάνο του Δημο­τι­κού θεάτρου και πως για την μετα­φορά των καθι­σμά­των θα πρέπει να μερι­μνή­σει ο ίδιος!

Ανα­λυ­τικά, η επι­στολή του κ. Αλέ­ξαν­δρου Βελώνη:

«Μετά από τηλε­φω­νική μας συνο­μι­λία σας παρα­θέτω γραπτώς, μια πρω­το­φανή κατά­σταση για το νησί μας.

Το Φεστι­βάλ Pro Musica Rhodes, είναι μια συν­διορ­γά­νωση του Δήμου Ρόδου και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Πρό­κει­ται για ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα μουσικά γεγο­νότα στην Ελλάδα και κάτι πρω­το­φα­νές σε επίπεδο, για τη Ρόδο.

Έχω εξα­σφα­λί­σει ένα επι­τε­λείο καλ­λι­τε­χνών από τη Σκάλα του Μιλάνου, την Κρατική Όπερα της Βιέννης, την Μητρο­πο­λι­τική Όπερα της Νέας Υόρκης που έρχο­νται στη Ρόδο γι αυτό το φεστι­βάλ.

Αξίζει να σημειώ­σουμε πως η ΕΡΤ είναι χορηγός επι­κοι­νω­νίας, ενώ η εφη­με­ρίδα Καθη­με­ρινή επίσης στη­ρί­ζει το φεστι­βάλ.

Τρέχω γι αυτή τη διορ­γά­νωση προ­σπα­θώ­ντας να συντο­νίσω και να βοηθήσω τους αρμό­διους από τον Μάρτιο.

Ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ και υπεύ­θυ­νος για το μέρος του Δήμου, μου ανα­κοί­νωσε σήμερα, δύο μέρες πριν την έναρξη του φεστι­βάλ, πως αρνεί­ται ή μάλλον πως είναι αδύνατη η μετα­φορά του πιάνου του Δημο­τι­κού Θεάτρου, κάτι το οποίο μπορώ να σας εγγυηθώ, ζώντας στο εξω­τε­ρικό και περ­νώ­ντας σημα­ντικό μέρος της ζωής μου στα θέατρα, πως είναι πρω­τά­κου­στο, για ένα πιάνο θεάτρου, τα οποία μετα­φέ­ρο­νται διαρκώς για τις ανάγκες συναυ­λιών.

Επίσης με ενη­μέ­ρωσε, πως τους είναι αδύνατο να βάλουν καθί­σματα για τις εκδη­λώ­σεις και απαί­τη­σαν να το κάνω ο ίδιος. Όντας ο μαέ­στρος για τη συναυλία-gala την πρώτη Αυγού­στου και καλ­λι­τε­χνι­κός διευ­θυ­ντής του φεστι­βάλ, μπο­ρείτε να ανα­λο­γι­στείτε πως δεν έχω χρόνο ούτε για τον εαυτό μου, πόσω μάλλον για να τοπο­θε­τήσω μόνος καθί­σματα, για μια διορ­γά­νωση η οποία παρα­μέ­νει επίσημα, δημο­τική.

Μέρος του φεστι­βάλ είναι masterclasses, μαθή­ματα τελειο­ποί­η­σης, στα οποία θα λάβουν μέρος νέοι, ερχό­με­νοι από την Ελλάδα και κάθε γωνιά της Ευρώπης, αντι­πρό­σω­ποι των σημα­ντι­κό­τε­ρων Πανε­πι­στη­μίων και Μου­σι­κών Ακα­δη­μιών. Μερικοί από αυτούς είναι ήδη στα πρώτα στάδια της καριέ­ρας τους, δου­λεύ­ουν ήδη σε θέατρα.

Ο πρό­ε­δρος του ΔΟΠΑΡ αρνεί­ται να φρο­ντί­σει επίσης για τον φωτισμό της συναυ­λίας και την τοπο­θέ­τηση ανα­λο­γίων, για τους μου­σι­κούς.

Κατα­λα­βαί­νετε τον όγκο εργα­σίας που περι­λαμ­βά­νει μια τέτοια διορ­γά­νωση, τον οποίο έχω επω­μι­σθεί απο­κλει­στικά. Το μόνο που περί­μενα από τον ΔΟΠΑΡ ήταν η διευ­θέ­τηση της προ­ε­τοι­μα­σίας του χώρου, για το οποίο προ­σφέρ­θηκα να βοηθήσω.

Επίσης, μέρος των υπο­χρε­ώ­σεων του ΔΟΠΑΡ ήταν η πληρωμή του ξενο­δο­χείου για τη διαμονή των καλ­λι­τε­χνών, το οποίο έπραξαν μόνο μετά από παρέμ­βαση του ίδιου του δημάρ­χου, την εβδο­μάδα έναρξης του φεστι­βάλ. Πρέπει να σημειω­θεί πως ο κ δήμαρ­χος έχει κάνει ό,τι μπο­ρούσε για να βοη­θή­σει αυτή την κατά­σταση, απαι­τώ­ντας την άμεση διευ­θέ­τηση αυτών των υπο­χρε­ώ­σεων από τους αρμό­διους.

Είναι βέβαια σαφές πως ο δήμαρ­χος έχει να μερι­μνή­σει για την υδρο­δό­τηση του νησιού και δεν του είναι δυνατό να παρα­κο­λου­θεί προ­σω­πικά, ο,τι οι αρμό­διοι πράτ­τουν, ως οφεί­λουν, σε κάθε βήμα της διορ­γά­νω­σης.

Εξαι­τίας προ­φα­νών προ­βλη­μά­των επι­κοι­νω­νίας μεταξύ του Δήμου και της Περι­φέ­ρειας, έχω ανα­γκα­στεί να πληρώσω τις πτήσεις των καλ­λι­τε­χνών από τον προ­σω­πικό μου λογα­ρια­σμό, μπαί­νο­ντας σε χρέος, μιας και οι καλ­λι­τέ­χνες δέχθη­καν να συμ­με­τά­σχουν εμπι­στευό­με­νοι εμένα, ήτοι όχι μόνον δεν πλη­ρώ­θηκα για αυτή τη διορ­γά­νωση αλλά μάλλον βρέθηκα να πληρώνω ο ίδιος, ένα θέμα που ο δήμαρ­χος ζήτησε να διορ­θω­θεί στο μέλλον.

Οι αρμό­διοι ζήτησαν να ανα­βλη­θεί το φεστι­βάλ. Αυτό που πρέπει να κατα­νο­ή­σετε, είναι πως οι καλ­λι­τέ­χνες αυτοί είναι κλει­σμέ­νοι μέχρι το 2020 και πως το ότι έρχο­νται στη Ρόδο, είναι μεγάλη τιμή για τον τόπο μας. Επίσης πέραν των καλ­λι­τε­χνών, 12 μαθητές από την Ευρώπη και την Ασία είχαν ήδη κλείσει τις πτήσεις τους και τα ξενο­δο­χεία τους, πώς είναι δυνατόν να μιλά κανείς για αναβολή αυτής της διορ­γά­νω­σης;

Ο κ Benjamin Bruns, ένας από τους δια­ση­μό­τε­ρους τενό­ρους στην Ευρώπη, σολί­στας στην Κρατική Όπερα της Βιέννης, την Κρατική Όπερα της Βαυα­ρίας, τη Σεμπερ Όπερα της Δρέσδης, ο πρώτος από τους καλ­λι­τέ­χνες που έφτασε στη Ρόδο, είχε έρθει μαζί μου για να συνα­ντή­σουμε τον πρόεδρο του ΔΟΠΑΡ, μπροστά στο γραφείο του οποίου βίωσε την εξύ­βρισή μου και τις φωνα­σκίες κατά εμού, από τους αρμό­διους, κάτι το οποίο τον προ­σέ­βαλε απε­ριό­ρι­στα. Ο μόνος τρόπος επι­κοι­νω­νίας με τον κ Bruns είναι μέσω της μάνα­τζέρ του και το ότι παρου­σιά­στηκε ο ίδιος και βρέθηκε να είναι μάρ­τυ­ρας ενός τέτοιου περι­στα­τι­κού, απο­τε­λεί αδια­νό­ητη προ­σβολή.

Αξίζει να σημειώσω πως αν θελή­σετε, ο κ Bruns θα ήταν περισ­σό­τερο από δια­θέ­σι­μος να δώσει σχετική συνέ­ντευξη.

Με τρομερή μου απο­γο­ή­τευση, κάνω αυτή την καταγ­γε­λία, προς απο­φυ­γήν του να μείνουν το κοινό και οι επί­ση­μοι στο σκοτάδι, οι καλ­λι­τέ­χνες χωρίς όργανα και το κοινό χωρίς καθί­σματα.

Με εκτί­μηση,

Αλέ­ξαν­δρος Βελώνης»