Στις φυλακές Χαλκίδας μετά τη σύλληψή του στην Αθήνα ο καταδικασθείς σε κάθειρξη 17 ετών για απάτη στον ΕΟΠΥΥ

Νέο κεφά­λαιο προ­στέ­θηκε στην υπόθεση της εκτε­τα­μέ­νης απάτης σε βάρος δημό­σιου ασφα­λι­στι­κού φορέα, για την οποία το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου επέβαλε ποινή κάθειρ­ξης 17 ετών και χρη­μα­τική ποινή 30.000 ευρώ. Ο κατα­δι­κα­σθείς, ο οποίος δεν είχε εμφα­νι­στεί στο ακρο­α­τή­ριο και δικά­στηκε ερήμην, εντο­πί­στηκε στην Αθήνα στα τέλη του προη­γού­με­νου μήνα και συνε­λή­φθη, ενώ στη συνέ­χεια μετα­φέρ­θηκε στις φυλακές Χαλ­κί­δας, όπου και κρα­τεί­ται. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο ίδιος έχει ήδη ασκήσει έφεση κατά της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης, ενώ ανα­μέ­νε­ται και η κατά­θεση αίτησης ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής, καθώς το δικα­στή­ριο είχε κρίνει ότι η έφεση δεν θα έχει ανα­σταλ­τικό χαρα­κτήρα.

Ο κατα­δι­κα­σθείς, σύζυγος φαρ­μα­κο­ποιού με την οποία έχει πλέον χωρίσει, τελούσε ήδη από το 2025 υπό τον περιο­ρι­στικό όρο της απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα. Παρά ταύτα, δεν παρέστη στη δίκη, με απο­τέ­λε­σμα η εκδί­καση να γίνει ερήμην του. Ο εντο­πι­σμός του στην πρω­τεύ­ουσα και η σύλληψή του ενερ­γο­ποί­η­σαν την εκτέ­λεση της ποινής.

Στο επί­κε­ντρο της υπό­θε­σης βρέθηκε η λει­τουρ­γία φαρ­μα­κείου, το οποίο τυπικά λει­τουρ­γούσε στο όνομα της φαρ­μα­κο­ποιού, ωστόσο, σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, τελούσε υπό τη δια­χεί­ριση του κατη­γο­ρου­μέ­νου.

Σε βάρος του απο­δό­θη­καν τα αδι­κή­ματα της πλα­στο­γρα­φίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση, της υπε­ξαί­ρε­σης και της απάτης σε βάρος του Δημο­σίου, με τη συνο­λική ζημία να υπο­λο­γί­ζε­ται στα 496.387,47 ευρώ. Το επίμαχο διά­στημα τοπο­θε­τεί­ται μεταξύ των ετών 2013 και 2018, περίοδο κατά την οποία φέρεται να υπο­βλή­θη­καν συνο­λικά 62 πλαστά έγγραφα, εκ των οποίων 22 ασφα­λι­στι­κές και 40 φορο­λο­γι­κές ενη­με­ρό­τη­τες.

Ο μηχα­νι­σμός που περι­γρά­φε­ται στη­ρί­χθηκε στην προ­ϋ­πό­θεση που έθετε ο ασφα­λι­στι­κός φορέας για την κατα­βολή ποσών άνω των 3.000 ευρώ, δηλαδή την προ­σκό­μιση ασφα­λι­στι­κής και φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας.

Παρά τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές που βάρυναν την επι­χεί­ρηση, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να κατήρ­τιζε έγγραφα που πιστο­ποιού­σαν εικο­νική ενη­με­ρό­τητα, με στοι­χεία που δεν αντι­στοι­χού­σαν σε υπαρ­κτούς αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου και δεν είχαν εκδοθεί από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες. Η υπόθεση απο­κα­λύ­φθηκε το 2018, όταν εντο­πί­στηκε πλαστή ασφα­λι­στική ενη­με­ρό­τητα, γεγονός που πυρο­δό­τησε εκτενή έρευνα και σειρά δια­σταυ­ρώ­σεων.

Την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας για λογα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας πλευράς είχε ανα­λά­βει ο δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Κου­τσού­κος.