Με «άνω τελείες» η διαπραγμάτευση (και) τον Απρίλιο

Στην εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ ανα­μέ­νε­ται το τέλος του δρά­μα­τος «πλην θεα­μα­τι­κού απρο­ό­πτου». Τι πήρε στη Ρώμη ο Αλ. Τσίπρας και… το δώρο του Ντ. Τούσκ. «Ονειρα θερινής νυκτός η νέα κυβέρ­νηση από την παρούσα Βουλή με άλλον πρω­θυ­πουργό» δια­μη­νύει το Μαξίμου. Οι βολές του πρω­θυ­πουρ­γού στη ΓΣΕΕ.

Ραντε­βού στα τέλη Απρι­λίου δίνουν, ουσια­στικά, δανει­στές και Αθήνα καθώς θεω­ρεί­ται «πολύ δύσκολο» να υπάρξει συμ­φω­νία πριν από την εαρινή σύνοδο του ΔΝΤ (21-23 του μήνα).

Ο δια­πραγ­μα­τευ­τι­κός μαρα­θώ­νιος στις Βρυ­ξέλ­λες ολο­κλη­ρώ­θηκε αργά τη νύχτα της Πέμπτης χωρίς ανα­κοι­νώ­σιμο απο­τέ­λε­σμα, ενώ όλες οι πλευρές επι­μέ­νουν να μιλούν, πάλι, για «πρόοδο», απο­φεύ­γο­ντας να προσ­διο­ρί­σουν τα σημεία σύγκλι­σης.

Από τις ελά­χι­στες πλη­ρο­φο­ρίες, προ­κύ­πτει ότι το μεγάλο αγκάθι παρα­μέ­νει το εργα­σιακό, καθώς το ΔΝΤ δεν υπο­χω­ρεί «ούτε πόντο» στην αύξηση των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων, στο lock out και στη μη επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων.

Ως εκ τούτου, η ελλη­νική πλευρά δεν μπορεί να κλείσει (επι­σή­μως, του­λά­χι­στον) τα υπό­λοιπα ζητή­ματα της δεύ­τε­ρης αξιο­λό­γη­σης, δεδο­μέ­νου ότι μία καλή κατά­ληξη στο εργα­σιακό, πέραν της σημα­σίας του, θα λει­τουρ­γή­σει και ως αντί­βαρο στα όσα θα «δώσει» σε συντά­ξεις, αφο­ρο­λό­γητο, ενερ­γειακό. Οχι μόνο στην κοι­νω­νία αλλά (σ΄ αυτή τη φάση) στην κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία που θα κληθεί να ψηφίσει.

Το εάν θα ψηφίσει τη συνο­λική συμ­φω­νία (μέτρα-αντίμετρα μετά το 2018) ή μόνο τα σημεία της β΄ αξιο­λό­γη­σης παρα­μέ­νει επίσης ανοικτό: η κυβέρ­νηση επι­μέ­νει στην πρώτη εκδοχή (συμ­φω­νία πακέτο) ωστόσο το ενδε­χό­μενο να μεί­νουμε τώρα στα της αξιο­λό­γη­σης και να παρα­πεμ­φθούν τα υπό­λοιπα «για μετά» (τις γερ­μα­νι­κές εκλογές) δεν μπορεί να απο­κλει­στεί.

Εάν λοιπόν δεν υπάρξει κάποια μετα­στροφή από πλευράς Ταμείου και με δεδο­μένη την άρνηση της ευρω­παϊ­κής πλευράς να το σπρώξει στην επίσημη έξοδο από το ελλη­νικό πρό­γραμμα, η δια­πραγ­μά­τευση «θα γυρίζει γύρω από την ουρά της», όπως λέει κυβερ­νη­τικό στέ­λε­χος. Μέχρι πότε; Μέχρι τις 21-23 Απρι­λίου που το ΔΝΤ, στη σύνοδό του, θα πάρει «επι­τέ­λους» θέση για τη συμ­με­τοχή του στο πρό­γραμμα.

Χωρίς το εργα­σιακό αντί­βαρο «όλα ανοικτά»

Μέχρι τότε, ακόμη και οι πλέον αισιό­δο­ξοι της κυβέρ­νη­σης ομο­λο­γούν ότι οι συζη­τή­σεις θα συνε­χί­ζο­νται με «άνω τελεία» μετά από κάθε κύκλο τους. Αλλες πλη­ρο­φο­ρίες που θέλουν δανειστές-Αθήνα να τα έχουν βρει στα υπό­λοιπα θέματα, δεν επι­βε­βαιώ­νο­νται επι­σή­μως: «εάν πούμε ότι αυτό ισχύει θα πρέπει να παρου­σιά­σουμε τα σημεία συμ­φω­νίας, αλλά χωρίς το αντί­βαρο του εργα­σια­κού θα υπάρξει ανα­τα­ραχή», η επωδός. Εξ ου και η προ­σή­λωση στην αρχική κυβερ­νη­τική θέση «τίποτα δεν θα συμ­φω­νη­θεί, εάν δεν συμ­φω­νη­θούν όλα».

Κατά τις ίδιες πλη­ρο­φο­ρίες επο­μέ­νως, παρα­μέ­νουν ανοικτά τόσο το συντα­ξιο­δο­τικό (η κυβέρ­νηση «θα δεχόταν» να καταρ­γη­θούν οι προ­σω­πι­κές δια­φο­ρές σε βάθος τριε­τίας αντί πεντα­ε­τίας, αρχής γενο­μέ­νης από το 2020, ενώ οι θεσμοί αντι­τεί­νουν το «μια κι έξω» το 2020) όσο και το ενερ­γειακό (η ελλη­νική πρόταση να πωλη­θούν οι ρυπο­γό­νες λιγνι­τι­κές μονάδες σκο­ντά­φτει στο αίτημα για πώληση του 40% λιγνιτικών-υδροηλεκτρικών).

Όνειρα θερινής νυκτός η «οικου­με­νική»

Κι επειδή μία τέτοια πολύ­μηνη εκκρε­μό­τητα πυρο­δο­τεί τα πολι­τικά σενάρια, ο κυβερ­νη­τι­κός εκπρό­σω­πος Δημή­τρης Τζα­να­κό­που­λος έσπευσε χθες να απο­κλεί­σει ένα από αυτά που… επα­νέρ­χε­ται κατά δια­στή­ματα: τον σχη­μα­τι­σμό «κυβέρ­νη­σης εθνικής συνεν­νό­η­σης» από την παρούσα Βουλή, με άλλον πρω­θυ­πουργό, που θα ψηφίσει τη συμ­φω­νία.

«Αυτά είναι όνειρα θερινής νυκτός τόσο της ΝΔ και του κ. Μητσο­τάκη όσο και μίας συγκε­κρι­μέ­νης ολι­γαρ­χι­κής ελίτ που από την πρώτη μέρα της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ» απά­ντησε (στη Real news) και πρό­σθεσε: «Για να υπάρξει, ικανή και ανα­γκαία συνθήκη είναι να τέμνο­νται κάπου βασικές πολι­τι­κές θεω­ρή­σεις και προ­σεγ­γί­σεις. Με τη ΝΔ του κ. Μητσο­τάκη και τις ακραία νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες θέσεις που πρε­σβεύει, όπως επι­βε­βαιώ­νε­ται και στο θέμα των εργα­σια­κών όπου ταυ­τί­ζε­ται πλήρως με τις θέσεις του ΔΝΤ, ενώ η κυβέρ­νηση δίνει μάχη για την απο­κα­τά­σταση των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, δεν μπορεί να υπάρξει σημείο επαφής».

Επα­νέ­λαβε δε, ότι η συμ­φω­νία θα είναι τέτοια που θα μπορεί να ψηφι­σθεί από τους 153 βου­λευ­τές της κυβερ­νη­τι­κής πλειο­ψη­φίας.

Τι «πήρε» στη Ρώμη

Από την πολυ­συ­ζη­τη­μένη επε­τειακή Σύνοδο Κορυφής στη Ρώμη ο Αλέξης Τσίπρας «πήρε»… εν μέρει τη στήριξη που ήθελε στο θέμα των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, ενώ χθες το βράδυ επρό­κειτο να έχει ανε­πί­ση­μες συζη­τή­σεις με ομο­λό­γους του.

Το «εν μέρει» αφορά στην ομόφωνη στήριξη που παρεί­χαν οι Ευρω­παίοι Σοσια­λι­στές στο ελλη­νικό αίτημα, όπως εκφρά­σθηκε στην συνά­ντηση ηγετών του Ευρω­παϊ­κού Σοσια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος την Παρα­σκευή στην ιταλική πρω­τεύ­ουσα.

Και όχι μόνο: Αίσθηση προ­κά­λεσε η «απρό­σμενα θετική» αντα­πό­κριση που επι­φύ­λαξε ο πρό­ε­δρος του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου Ντό­ναλντ Τουσκ στην επι­στολή που είχε απο­στεί­λει την Πέμπτη ο πρω­θυ­πουρ­γός στον ίδιον, στον Ζ. Κ. Γιούν­κερ και στους 26 ομο­λό­γους του, ζητώ­ντας την «ξεκά­θαρη απά­ντησή τους» στο αίτημα.

«Θα ήθελα να ανα­φερθώ στην επι­στολή που έλαβα από τον Έλληνα πρω­θυ­πουργό, Αλέξη Τσίπρα, και να του πω ότι είμαι βέβαιος πως μαζί με τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους θα συνε­χί­σουμε να δια­τη­ρούμε ένα πολύ υψηλό επίπεδο κοι­νω­νι­κής προ­στα­σίας και τις βέλ­τι­στες πρα­κτι­κές στις εργα­σια­κές σχέσεις στο σύνολο της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Όπως ακριβώς περι­γρά­φε­ται στο ευρω­παϊκό κοι­νω­νικό κεκτη­μένο. Αυτό το σημείο συζη­τιέ­ται συχνά μεταξύ των ηγετών και όλοι μοι­ρα­ζό­μα­στε αυτή την θέση», απά­ντησε στη διάρ­κεια συνέ­ντευ­ξης Τύπου που παρα­χώ­ρησε μετά τη Σύνοδο Κορυφής.

Στην Δια­κή­ρυξη της Ρώμης, πάντως, η αναφορά στην κοι­νω­νική Ευρώπη θεω­ρή­θηκε «επιει­κώς αναι­μική». Ο κ. Τσίπρας μάλιστα δήλωσε δημο­σίως ότι «το σκέ­φτηκα να την υπο­γράψω» (σ.σ. τη Δια­κή­ρυξη) ωστόσο, θεώρησε σημα­ντική την ειδική μνεία στην κοι­νω­νική Ευρώπη για την προ­ά­σπιση της οποίας «ο αγώνας είναι ανοι­κτός».

.euro2day.gr