Ν. Μαυροματάκος: «Οι εκλογές δεν είναι άχρωμες αλλά μια αμιγώς πολιτική μάχη»

«Τόσο οι εκλο­γές στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση όσο και οι ευ­ρω­ε­κλο­γές, θα πρέ­πει να απο­τε­λέ­σουν ένα δη­μο­ψή­φι­σμα για το αν θέ­λουν οι πο­λί­τες να ανα­κό­ψουν και να ανα­τρέ­ψουν την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή ή όχι. Για μας είναι απο­λύ­τως ξε­κά­θα­ρο, αλλά πλέον και σε όλο τον κόσμο, πως οι εκλο­γές που έρ­χο­νται δεν είναι κα­θό­λου άχρω­μες, αλλά μια αμι­γώς πο­λι­τι­κή μάχη».

Την άποψη αυτή εκ­φρά­ζει σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ» ο συ­ντο­νι­στής της Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κ. Νίκος Μαυ­ρο­μα­τά­κος με αφορ­μή τις εκλο­γές του Μαΐου.

Ο κ. Μαυ­ρο­μα­τά­κος εκτι­μά πως ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα κα­τα­φέ­ρει να είναι πρώτο κόμμα στις Ευ­ρω­ε­κλο­γές.

«Το βράδυ των ευ­ρω­ε­κλο­γών ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα και οι πο­λί­τες μας θα γευ­τούν την πρώτη τους ου­σια­στι­κή νίκη. Επί­σης η άνο­δος όλων των αρι­στε­ρών κομ­μά­των πα­νευ­ρω­παϊ­κά, θα αλ­λά­ξει τους συ­σχε­τι­σμούς στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, βοη­θώ­ντας στην ανα­τρο­πή και στην αλ­λα­γή της πο­λι­τι­κής που εφαρ­μό­ζε­ται στην Ευ­ρώ­πη και στη χώρα μας. Η επό­με­νη ημέρα των εκλο­γών θα φέρει τα πάνω κάτω σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο», δη­λώ­νει ο κ.Μαυ­ρο­μα­τά­κος.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με τις εκλο­γές της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, ο κ. Μαυ­ρο­μα­τά­κος δη­λώ­νει:

«Χρεια­ζό­μα­στε μια εκ βά­θρων ανα­τρο­πή σε όλο το μήκος και το πλά­τος της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και σε όλες τις εκ­φάν­σεις της. Η μάχη αυτή είναι δύ­σκο­λη και επί­πο­νη γιατί θα έχει να συ­γκρου­στεί με ιδε­ο­λο­γή­μα­τα που καλ­λιερ­γή­θη­καν δε­κα­ε­τί­ες. Η σύ­γκρου­ση με το πε­λα­τεια­κό κα­θε­στώς και τα φαι­νό­με­να δια­φθο­ράς είναι η βάση για την ανα­σύν­θε­ση του θε­σμού της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης. Για την επί­τευ­ξη των πα­ρα­πά­νω στό­χων, χρειά­ζο­νται ευ­ρύ­τε­ρες το­πι­κές κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χί­ες πάνω σε κε­ντρι­κούς πο­λι­τι­κούς άξο­νες που θα πρέ­πει να υλο­ποι­η­θούν».

Η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Νίκου Μαυ­ρο­μα­τά­κου, ανα­λυ­τι­κά:

• Ανα­λά­βα­τε πριν λίγες ημέ­ρες κα­θή­κο­ντα συ­ντο­νι­στή της Ο.Μ. του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ΡΟΔΟΥ. Πώς αι­σθά­νε­στε, καθώς η πε­ρί­ο­δος, εξαι­τί­ας των εκλο­γών, είναι εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη;

Η πε­ρί­ο­δος που δια­νύ­ου­με είναι εξαι­ρε­τι­κά κρί­σι­μη για την Ελ­λά­δα και για τον τόπο μας. Βρι­σκό­μα­στε σε μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πε­ρί­ο­δο έντο­νων τα­ξι­κών ανα­με­τρή­σε­ων. Από την μία βρί­σκε­ται η κυ­βέρ­νη­ση που υπα­κού­ει υπο­κλι­νό­με­νη στο ευ­ρω­παϊ­κό διευ­θυ­ντή­ριο και το ντό­πιο οι­κο­νο­μι­κό κα­τε­στη­μέ­νο, και από την άλλη σχε­δόν το σύ­νο­λο της κοι­νω­νί­ας, και κυ­ρί­ως οι ερ­γα­ζό­με­νοι και οι άνερ­γοι, που πλήτ­το­νται από την πο­λι­τι­κή της λι­τό­τη­τας και της εκ­χώ­ρη­σης κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των.

Τα ζη­τή­μα­τα πλέον τί­θε­νται δι­λημ­μα­τι­κά. Ή θα συ­νε­χί­σου­με τον φαύλο κύκλο της λι­τό­τη­τας και των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων επι­λο­γών, ή θα ανα­τρέ­ψου­με αυτή την πο­λι­τι­κή, παίρ­νο­ντας τις τύχες μας στα χέρια μας. Προ­χω­ρώ­ντας στην ανα­συ­γκρό­τη­ση του λαού μας με βάση τις δικές του ανά­γκες. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ την πε­ρί­ο­δο αυτή εντεί­νει την δυ­να­μι­κή του, κα­θο­ρί­ζει την στρα­τη­γι­κή του και την δράση του, ώστε να μπο­ρέ­σει να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις ανά­γκες της κοι­νω­νί­ας μας. Και να δώσει τις μάχες που απαι­τού­νται, εντός και εκτός Βου­λής. Στον προ­γραμ­μα­τι­σμό αυτό, ο κα­θέ­νας από μας έχει μια θέση. Σαν άν­θρω­πος, που εν­δια­φέ­ρο­μαι τόσο για τον κοι­νω­νι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό, όσο και για την πα­ρα­γω­γή πο­λι­τι­σμού μέχρι την πα­ρα­γω­γή οπω­ρο­κη­πευ­τι­κών, δεν θα ήμουν αμέ­το­χος στην προ­σπά­θεια αυτή. Συ­ντο­νί­ζω την προ­σπά­θειά μου με την δυ­να­μι­κή όλων των συ­ντρό­φων μου, σε μια συλ­λο­γι­κή και δη­μο­κρα­τι­κή πο­ρεία.

Βελ­τιώ­νο­νται οι φρά­χτες, βελ­τιώ­νο­νται και οι άλτες!

• Ποιοι είναι οι στό­χοι που θέ­τε­τε ως συ­ντο­νι­στής της ορ­γά­νω­σης;

Ο βα­σι­κός μας στό­χος δεν αλ­λά­ζει. Να τους ανα­τρέ­ψου­με και να νι­κή­σου­με. Αυτό είναι το χρέος του κα­θε­νός μας. Η απαί­τη­ση του λαού για κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς φαί­νε­ται να είναι όχι μόνο ιστο­ρι­κά ανα­γκαία αλλά και πο­λι­τι­κά εφι­κτή. Η συ­στρά­τευ­ση της ορ­γά­νω­σής μας και η γεί­ω­σή της με τα κα­θη­με­ρι­νά προ­βλή­μα­τα των απλών αν­θρώ­πων, είναι προ­ϋ­πό­θε­ση για να συ­νε­χί­σου­με. Ο κό­σμος θα πρέ­πει να κα­τα­λά­βει πως είναι στο χέρι του η αλ­λα­γή της ζωής του, αλλά χρειά­ζο­νται αγώ­νες. Μπρο­στά μας πέρα από το ζή­τη­μα των εκλο­γών στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, εξα­κο­λου­θούν να υπάρ­χουν πολλά προ­βλή­μα­τα το­πι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος. Οι απο­λύ­σεις ερ­γα­ζο­μέ­νων στο νησί μας, πχ στην ΔΕΥΑΡ, τα ζη­τή­μα­τα των ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων, τα πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά προ­βλή­μα­τα, τα θέ­μα­τα προ­ά­σπι­σης των αν­θρώ­πι­νων δι­καιω­μά­των, ακόμα τα ζη­τή­μα­τα της πόλης, όπως η Ρο­δια­κή Έπαυ­λη και η τύχη της, είναι με­ρι­κά από αυτά. Αλλά πάνω από όλα, είναι το πώς θα κα­τα­φέ­ρου­με να βοη­θή­σου­με, στους πολύ ση­μα­ντι­κούς για το μέλ­λον δε­σμούς αλ­λη­λεγ­γύ­ης που θα πρέ­πει να χτι­στούν μέσα στην κοι­νω­νία, για την αντι­με­τώ­πι­ση της αν­θρω­πι­στι­κής κρί­σης που βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη.

• Θε­ω­ρεί­τε πως πρέ­πει η χώρα να επι­βα­ρυν­θεί με ένα νέο μνη­μό­νιο τη στιγ­μή που η κυ­βέρ­νη­ση το­νί­ζει με κάθε τρόπο, πως υπάρ­χει πλε­ό­να­σμα;

Το νέο μνη­μό­νιο που βρί­σκε­ται προ των πυλών, κρύ­βε­ται ακρι­βώς πίσω από τις κο­ρώ­νες του Α.Σα­μα­ρά περί πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος και άλλων τέ­τοιων επι­τυ­χη­μέ­νων ιστο­ριών.

Ξε­κι­νούν από την αρχή οι «σκλη­ρές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις»… για την εκτέ­λε­ση του μνη­μο­νί­ου «χωρίς εκ­πτώ­σεις και χωρίς πα­ρεκ­κλί­σεις» . Ο Α. Σα­μα­ράς πιέ­ζει τους υπουρ­γούς να τρέ­ξουν γρή­γο­ρα τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις που ζητά η τρόι­κα. Η εντο­λή του είναι πλή­ρως στοι­χι­σμέ­νη με την από­λυ­τη συμ­μόρ­φω­σή του στο νέο μνη­μό­νιο, δη­λώ­νο­ντας πως «Πρέ­πει να πιά­σου­με τους στό­χους μας χωρίς εκ­πτώ­σεις και χωρίς πα­ρεκ­κλί­σεις».

Με τον ίδιο τρόπο που πο­ρεύ­ο­νταν έως τώρα – το δόγμα του καλού μα­θη­τή – συ­νε­χί­ζει η κυ­βέρ­νη­ση και το μόνο που ζητά από τους εταί­ρους, είναι μία «δή­λω­ση πο­λι­τι­κής στή­ρι­ξης». Δη­λα­δή, ένα μι­κρο­κομ­μα­τι­κό δω­ρά­κι εν όψει των ευ­ρω­ε­κλο­γών. Κα­νέ­να άλλο σχέ­διο για το πώς θα βγού­με γρη­γο­ρό­τε­ρα από το τέλμα, καμία ου­σια­στι­κή διεκ­δί­κη­ση από τους εταί­ρους.

Προς το παρόν, η κυ­βέρ­νη­ση έχει μπρο­στά της να υλο­ποι­ή­σει πλη­θώ­ρα «διαρ­θρω­τι­κών» μέ­τρων νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρης λο­γι­κής, όπως απο­λύ­σεις και δια­θε­σι­μό­τη­τα χι­λιά­δων δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων, απε­λευ­θέ­ρω­ση των απο­λύ­σε­ων στον ιδιω­τι­κό τομέα, μεί­ω­ση των ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών, απε­λευ­θέ­ρω­ση της αγο­ράς ενέρ­γειας, επι­τά­χυν­ση των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων.

Ο πα­ρα­γω­γι­κός ιστός της οι­κο­νο­μί­ας σιγά – σιγά κα­ταρ­ρέ­ει. Αυτή την βδο­μά­δα δύο με­γά­λες χα­λυ­βουρ­γι­κές εται­ρί­ες (Χα­λυ­βουρ­γι­κή, Χα­λυ­βουρ­γία Ελ­λά­δος) ανα­κοί­νω­σαν μειώ­σεις προ­σω­πι­κού, που ισο­δυ­να­μεί με λου­κέ­το. Τό­νι­σαν, δε, στις ανα­κοι­νώ­σεις τους ότι το υψηλό κό­στος ενέρ­γειας είναι μια από τις βα­σι­κό­τε­ρες αι­τί­ες της πο­ρεί­ας τους.

Κι έτσι συ­νε­χί­ζε­ται η κα­ταρ­ρά­κω­ση του success story, που συ­νο­δεύ­ε­ται με τον μύθο του πρω­το­γε­νούς πλε­ο­νά­σμα­τος, αφού ο πο­λί­της ζει μία άλλη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα.

• Είναι κρί­σι­μες οι απο­φά­σεις που θα κλη­θούν να λά­βουν οι πο­λί­τες στις ευ­ρω­ε­κλο­γές και γιατί; Με ποια κρι­τή­ρια πρέ­πει να επι­λέ­ξουν;

Τόσο οι εκλο­γές στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση όσο και οι ευ­ρω­ε­κλο­γές, θα πρέ­πει να απο­τε­λέ­σουν ένα δη­μο­ψή­φι­σμα για το αν θέ­λουν οι πο­λί­τες να ανα­κό­ψουν και να ανα­τρέ­ψουν την κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή ή όχι. Η βρα­διά των ευ­ρω­ε­κλο­γών θα είναι η αρχή της ανα­τρο­πής της κυ­βέρ­νη­σης.

Για μας είναι απο­λύ­τως ξε­κά­θα­ρο, αλλά πλέον και σε όλο τον κόσμο, πως οι εκλο­γές που έρ­χο­νται δεν είναι κα­θό­λου άχρω­μες, αλλά μια αμι­γώς πο­λι­τι­κή μάχη. Το ίδιο ισχύ­ει για όλους τους λαούς της Ευ­ρώ­πης. Που κα­θη­με­ρι­νά συ­νει­δη­το­ποιούν πως αυτό το ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο και για να ακρι­βο­λο­γού­με το νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο ευ­ρω­παϊ­κό σχέ­διο, είναι υπό κα­τάρ­ρευ­ση λόγω της αντι­λαϊ­κής και αντι­δη­μο­κρα­τι­κής φύσης του. Οι δυ­νά­μεις και οι φωνές, που μι­λούν πως χρεια­ζό­μα­στε ένα νέο οι­κο­νο­μι­κό και πα­ρα­γω­γι­κό μο­ντέ­λο στην Ευ­ρώ­πη, αρ­χί­ζουν να πλη­θαί­νουν. Ο ευ­ρω­παϊ­κός νότος, αντι­λαμ­βά­νε­ται πως έχει κοινά προ­βλή­μα­τα και κοινό εχθρό και μόνο μέσα από την κοινή πάλη θα προ­α­σπι­στούν τα δι­καιώ­μα­τα και οι κα­τα­κτή­σεις του, που χά­θη­καν.

Οι πο­λί­τες της πα­τρί­δας μας, θα πρέ­πει να δουν πως ένας άλλος κό­σμος είναι εφι­κτός και πραγ­μα­τι­κός. Η αλ­λα­γή που κυο­φο­ρεί­ται, δεν μπο­ρεί να στα­θεί στα πλαί­σια ενός μόνο κρά­τους, αλλά θα πρέ­πει να αγκα­λιά­σει όλη την Ευ­ρώ­πη. Το 2014 θα είναι η χρο­νιά των ευ­ρω­παί­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων, με αφε­τη­ρία την νίκη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις ευ­ρω­ε­κλο­γές.

• Εκτι­μά­τε πως ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μπο­ρεί να πε­τύ­χει ένα καλό απο­τέ­λε­σμα στις ευ­ρω­ε­κλο­γές;

Το βράδυ των ευ­ρω­ε­κλο­γών ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα είναι πρώτο κόμμα και οι πο­λί­τες μας θα γευ­τούν την πρώτη τους ου­σια­στι­κή νίκη. Επί­σης η άνο­δος όλων των αρι­στε­ρών κομ­μά­των πα­νευ­ρω­παϊ­κά, θα αλ­λά­ξει τους συ­σχε­τι­σμούς στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, βοη­θώ­ντας στην ανα­τρο­πή και την αλ­λα­γή της πο­λι­τι­κής που εφαρ­μό­ζε­ται στην Ευ­ρώ­πη και στη χώρα μας.

Η επό­με­νη ημέρα των εκλο­γών θα φέρει τα πάνω κάτω σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο. Η ευ­ρω­παϊ­κή αρι­στε­ρά αλλά και πάρα πολ­λοί ευ­ρω­παί­οι πο­λί­τες βλέ­πουν στο πρό­σω­πο του Αλέξη Τσί­πρα και στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, την προ­ο­πτι­κή και την ελ­πί­δα, το φω­τει­νό πα­ρά­δειγ­μα και το τρανό επι­χεί­ρη­μα πως το μέλ­λον της Ευ­ρώ­πης δεν θα είναι, όπως το παρόν της. Και η Ελ­λά­δα, θα φανεί στα μάτια των ευ­ρω­παί­ων πο­λι­τών, από ευ­ρω­καρ­πα­ζοει­σπρά­χτο­ρας της πο­λι­τι­κής Σα­μα­ρά-Βε­νι­ζέ­λου, μια νέα υπο­λο­γί­σι­μη δύ­να­μη ανα­τρο­πής σε πα­νευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο.

• Στην πε­ριο­χή μας τι προσ­δο­κά ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με τα πρό­σω­πα που στη­ρί­ζει στις εκλο­γές για το Δήμο Ρόδου και την Πε­ρι­φέ­ρεια; Πώς κύ­λη­σε η πρώτη θη­τεία του Καλ­λι­κρά­τη;

Χρεια­ζό­μα­στε μια εκ βά­θρων ανα­τρο­πή σε όλο το μήκος και το πλά­τος της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης και σε όλες τις εκ­φάν­σεις της. Η μάχη αυτή είναι δύ­σκο­λη και επί­πο­νη γιατί θα έχει να συ­γκρου­στεί με ιδε­ο­λο­γή­μα­τα που καλ­λιερ­γή­θη­καν δε­κα­ε­τί­ες. Η σύ­γκρου­ση με το πε­λα­τεια­κό κα­θε­στώς και τα φαι­νό­με­να δια­φθο­ράς είναι η βάση για την ανα­σύν­θε­ση του θε­σμού της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης.

Για την επί­τευ­ξη των πα­ρα­πά­νω στό­χων, χρειά­ζο­νται ευ­ρύ­τε­ρες το­πι­κές κοι­νω­νι­κές συμ­μα­χί­ες πάνω σε κε­ντρι­κούς πο­λι­τι­κούς άξο­νες που θα πρέ­πει να υλο­ποι­η­θούν. Η επι­λο­γή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να στη­ρί­ξει ευ­ρύ­τε­ρα ψη­φο­δέλ­τια και όχι αμι­γώς κομ­μα­τι­κά, απο­τε­λεί την υλο­ποί­η­ση του ανοίγ­μα­τός του στην κοι­νω­νία.

Τόσο στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές, με επι­κε­φα­λής τον Γιώρ­γο Υψη­λά­ντη, όσο και στη Πε­ρι­φέ­ρεια με τον Μπε­νέ­το Σπύ­ρου, η προσ­δο­κία μας είναι μία και είναι η νίκη που θα φέρει την ανα­τρο­πή και την ελ­πί­δα στους πο­λί­τες αυτού του τόπου. Όπως στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα, έτσι και το­πι­κά, η κοι­νω­νία μας ζει μια πρω­το­φα­νή σε έντα­ση και έκτα­ση κρίση, τη χει­ρό­τε­ρη που γνώ­ρι­σε με­τα­πο­λι­τευ­τι­κά. Η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση κα­λεί­ται να παί­ξει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο. Να ορ­γα­νώ­σει τις συλ­λο­γι­κές αντι­στά­σεις για την από­κρου­ση αυτής της αδιέ­ξο­δης και κα­τα­στρο­φι­κής για τον τόπο πο­λι­τι­κής.

Οι αγώ­νες που διε­ξά­γο­νται σή­με­ρα και η προ­σπά­θεια να οι­κο­δο­μη­θεί κοινό μέ­τω­πο αντι­μνη­μο­νια­κών αι­ρε­τών, ερ­γα­ζο­μέ­νων και δη­μο­τών, απο­κτούν τε­ρά­στια ση­μα­σία.

Η αυ­το­διοί­κη­ση, ή θα συ­νε­χί­σει να λει­τουρ­γεί στο ση­με­ρι­νό καλ­λι­κρα­τι­κό – μνη­μο­νια­κό πλαί­σιο ή θα με­τα­σχη­μα­τι­στεί σε απο­κε­ντρω­μέ­νη δη­μο­κρα­τι­κή εξου­σία με λαϊκή συμ­με­το­χή, για να απο­τε­λέ­σει βα­σι­κό στή­ριγ­μα του κοι­νω­νι­κού κρά­τους και φορέα της πα­ρα­γω­γι­κής, κοι­νω­νι­κής, και οι­κο­λο­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης της χώρας.

Η πρώτη θη­τεία του Καλ­λι­κρά­τη απο­τέ­λε­σε θηλιά στον λαιμό των πο­λι­τών, συσ­σω­ρεύ­ο­ντας και όχι λύ­νο­ντας προ­βλή­μα­τα. Οδή­γη­σε την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση και τον τόπο ένα βήμα πριν την οι­κο­νο­μι­κή και θε­σμι­κή διά­λυ­ση. Αυτό είχε ως συ­νέ­πεια την συρ­ρί­κνω­ση των πα­ρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών, τη με­τα­κύ­λι­ση του κό­στους λει­τουρ­γί­ας στους δη­μό­τες, καθώς και τη δρα­μα­τι­κή επι­δεί­νω­ση των υφι­στά­με­νων ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων.

• Πώς εί­δα­τε τη διά­λυ­ση των υπη­ρε­σιών του ΕΟΠΥΥ και στην πε­ριο­χή μας καθώς οι πο­λί­τες δεν έχουν κα­τα­λά­βει καλά καλά τι έχει γίνει και τι θα φέ­ρουν οι αλ­λα­γές που δρο­μο­λο­γή­θη­καν;

Η διά­λυ­ση των υπη­ρε­σιών του ΕΟΠΥΥ, ου­σια­στι­κά σή­μα­νε τη λη­ξιαρ­χι­κή πράξη θα­νά­του του ΙΚΑ, ενός θε­σμού που για 80 χρό­νια εξυ­πη­ρε­τού­σε τους συ­μπο­λί­τες μας, που απο­τε­λού­σε το μόνο τους απο­κού­μπι. Εμ­μέ­σως πλην σαφώς, οι ασφα­λι­σμέ­νοι πο­λί­τες από εδώ κι εμπρός θα πα­ρα­πέ­μπο­νται πλέον στον ιδιω­τι­κό τομέα όπου κυ­ριαρ­χούν τα με­γά­λα συμ­φέ­ρο­ντα που δρουν στο χώρο της υγεί­ας. Η ιστο­ρία, όπως εξε­λί­χθη­κε από με­ριάς της κυ­βέρ­νη­σης, με την μέ­θο­δο του ξαφ­νι­κού θα­νά­του, έφερε έντο­να στις μνή­μες μας το κλεί­σι­μο της ΕΡΤ και την αντι­κα­τά­στα­σή της από έναν ορ­γα­νι­σμό έκτρω­μα. Αντί­στοι­χα γί­νε­ται και στην υγεία. Οι πο­λί­τες χά­νουν για πάντα τη δω­ρε­άν πρό­σβα­ση στην ια­τρι­κή πε­ρί­θαλ­ψη, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται για την υγεία των ίδιων και των παι­διών τους. Πα­ράλ­λη­λα χά­νε­ται η αξιο­πρέ­πεια ενός ολό­κλη­ρου κλά­δου, των ια­τρών και των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο σύ­στη­μα υγεί­ας, που εμπαί­ζο­νταν αρ­κε­τό καιρό από τον εγκέ­φα­λο του σχε­δί­ου, τον Α.Γε­ωρ­γιά­δη. 152 βου­λευ­τές ψή­φι­σαν την κα­τα­στρο­φή αυτή. Σε λίγο καιρό όμως, η δη­μο­κρα­τι­κά εκ­φρα­σμέ­νη θέ­λη­ση του λαού μας, θα ανα­τρέ­ψει στην πράξη τα σχέ­διά τους. Η κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, η κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς, θα πρέ­πει να έχει από τις πρώ­τες πρά­ξεις της, την δέ­σμευ­ση για την επα­να­λει­τουρ­γία όλων των πο­λυια­τρεί­ων με όλους τους για­τρούς και τους ερ­γα­ζό­με­νους σε αυτά,για να αντι­με­τω­πι­στεί άμεσα η αν­θρω­πι­στι­κή κρίση και η δυ­να­τό­τη­τα πρό­σβα­σης όλων, ασφα­λι­σμέ­νων και ανα­σφά­λι­στων στις δη­μό­σιες δομές υγεί­ας.