Εφη Χαραλαμποπούλου: «Στόχος της Κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των προεκλογικών της δεσμεύσεων»

Συμπλη­ρώ­θη­καν 9 χρόνια που ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης δια­τε­λεί πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας. Θα ήθελα το σχόλιό σας. Ποιες είναι οι νέες προ­κλή­σεις που έχει μπροστά του;

Κυρία Ντόκου, έχω τη χαρά να έχω στη­ρί­ξει και φυσικά εξα­κο­λουθώ να στηρίζω τον Κυριάκο Μητσο­τάκη από την πρώτη στιγμή στον αγώνα που έδωσε για τη διεκ­δί­κηση της Προ­ε­δρίας της Νέας Δημο­κρα­τίας πριν από εννέα χρόνια, όπως πολύ σωστά είπατε, όταν ακόμα δεν ήμασταν πάρα πολλοί σε αυτή την προ­σπά­θεια στα Δωδε­κά­νησα, συνερ­γα­στή­καμε όμως αρμο­νικά και πολύ γρήγορα απε­δεί­χθη ότι ήταν απόλυτα σωστή η επιλογή μας, διότι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κέρδισε την μάχη και ανα­κη­ρύ­χθηκε Αρχηγός της Νέας Δημο­κρα­τίας στις 10 Ιανουα­ρίου 2016.

Εκτοτε έχουν περάσει εννέα χρόνια με πολλές ανα­μνή­σεις και σπου­δαίες πολυ­ε­πί­πε­δες αλλαγές στην παρά­ταξή μας και στη χώρα μας.

Ενα είναι σίγουρο: Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης κατά­φερε να χαρίσει στη Νέα Δημο­κρα­τία πολλές ευχά­ρι­στες στιγμές, έφερε μόνο νίκες για την παρά­ταξή μας σε δύσκο­λες εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις, επι­τυγ­χά­νο­ντας μάλιστα σε δύο από αυτές ποσοστό άνω του 40%.

Παρά τις δυσκο­λίες που εξαρχής αντι­με­τώ­πισε η Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας από την αρχή της πρώτης θητείας της, κατά­φερε να αντε­πε­ξέλ­θει στις πρω­τό­γνω­ρες απαι­τή­σεις που επέ­βα­λαν οι συν­θή­κες της εποχής εκείνης, χάρη και στις θυσίες των Ελλήνων πολιτών.

Παράλ­ληλα με τη δια­χεί­ριση των κρίσεων και των προ­κλή­σεων κατά­φερε να μείνει προ­ση­λω­μένη στον στόχο της, ο οποίος ήταν να τηρήσει τη συμ­φω­νία αλή­θειας που είχε υπο­γρά­ψει ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης με τον ελλη­νικό λαό και δεν κρύ­φτηκε πίσω από τις δυσκο­λίες, ανα­ζη­τώ­ντας άλλοθι, όπως ενδε­χο­μέ­νως θα είχε πράξει κάποια άλλη Κυβέρ­νηση στη θέση της.

Κατά­φερε λοιπόν η Κυβέρ­νηση της Νέας Δημο­κρα­τίας κάτω από συν­θή­κες παν­δη­μίας και με την αυξη­μένη ανάγκη θωρά­κι­σης της χώρας αμυ­ντικά να υλο­ποι­ή­σει μεγάλο μέρος του προ­ε­κλο­γι­κού προ­γράμ­μα­τός της και ο ελλη­νι­κός λαός επι­βρά­βευσε τις προ­σπά­θειες που κατέ­βαλε, ανα­γνώ­ρισε το γεγονός ότι η πατρίδα μας ανα­βαθ­μί­στηκε στο διεθνές πολι­τικό σκηνικό και ύστερα από πολλά χρόνια ένιωσε ξανά υπε­ρή­φα­νος, βλέ­πο­ντας μεγάλα ευρω­παϊκά κράτη να αντι­με­τω­πί­ζουν την Ελλάδα ως παρά­δειγμα προς μίμηση σε πολλά θέματα.

Σπου­δαίες στιγμές της πρώτης Κυβερ­νη­τι­κής θητείας απο­τε­λούν, μεταξύ άλλων, η επι­τυ­χη­μένη από­κρουση της απειλής στον Έβρο, η δημιουρ­γία του Ταμείου Ανά­καμ­ψης, που ήταν πρόταση του Έλληνα Πρω­θυ­πουρ­γού, η ομιλία του Πρω­θυ­πουρ­γού στο Κογκρέσο, όπου κατα­χει­ρο­κρο­τή­θηκε, οι προ­τά­σεις που υπέβαλε και υιο­θε­τή­θη­καν από την Ευρω­παϊκή Ένωση και γενι­κό­τερα η μεγάλη αλήθεια ότι η Ελλάδα έπαψε πια να είναι ο παρίας της Ευρώπης, χάρη στην ευφυΐα, τη στρα­τη­γική και την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα του Κυριά­κου Μητσο­τάκη και φυσικά στις αδιά­κο­πες προ­σπά­θειες της Κυβέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας.

Οι προ­κλή­σεις είναι πολλές, διότι βλέ­πουμε ότι το διεθνές περι­βάλ­λον είναι ασταθές και αυτό φυσικά επη­ρε­ά­ζει όλα τα κράτη.

Όμως η Ελλάδα έχει το προ­νό­μιο της εμπέ­δω­σης μιας πολι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας, η οποία απο­δει­κνύ­ε­ται πολύ­τιμη στους δύσκο­λους καιρούς που δια­νύ­ουμε.

Παρα­τη­ρούμε για παρά­δειγμα την κατά­σταση στη Γαλλία, στη Γερ­μα­νία, όπου το γενι­κό­τερο πολι­τικό σκηνικό έχει δια­τα­ρα­χθεί και έχει επι­φέ­ρει αστά­θεια, η οποία είναι βέβαιο ότι απο­βαί­νει εις βάρος των πολιτών τους.

Η πολι­τική στα­θε­ρό­τητα προ­σφέ­ρει ασφά­λεια στους πολίτες και στη χώρα μας αυτό είναι απο­τέ­λε­σμα της μεθο­δι­κής δου­λειάς που έχει γίνει όλα αυτά τα χρόνια από τον Πρω­θυ­πουργό και την Κυβέρ­νηση.

Στόχος της Κυβέρ­νη­σης είναι η υλο­ποί­ηση των προ­ε­κλο­γι­κών της δεσμεύ­σεων, γιατί όταν έρθει η στιγμή της εκλο­γι­κής ανα­μέ­τρη­σης, οι πολίτες γι’αυτό ακριβώς θα πρέπει να την κρίνουν, δηλαδή για την αξιο­πι­στία της και βέβαια για την απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητά της.

Η υπόθεση για το πρόσωπο του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, οδήγησε στον κ. Τασούλα. Είναι η καλύ­τερη επιλογή και ποιες είναι οι προσ­δο­κίες της ΝΔ;

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Κωστα­ντί­νος Μητσο­τά­κης, πρό­τεινε για Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας τον Κων­στα­ντίνο Τασούλα, έναν άνθρωπο με γνώσεις, κύρος και αξιο­πρέ­πεια, ο οποίος έδωσε άριστα δείγ­ματα κατά τη θητεία του ως Πρό­ε­δρος του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου, εκλεγ­μέ­νος μάλιστα τρεις φορές με ευρύ­τατη πλειο­ψη­φία, η οποία κατα­γρά­φηκε ως η ισχυ­ρό­τερη πλειο­ψη­φία στην Μετα­πο­λί­τευση.

Όπως δήλωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός, σε ένα ταραγ­μένο διεθνές περι­βάλ­λον η πατρίδα μας χρειά­ζε­ται Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας με μακρά δια­δρομή στα κοινά και σαφή πολι­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά, στοι­χεία που συνα­ντάμε στο πρόσωπο του κ. Τασούλα.

Παρα­κο­λου­θώ­ντας τις αντιρ­ρή­σεις της Αντι­πο­λί­τευ­σης και τις συζη­τή­σεις που διε­ξά­γο­νται ανα­φο­ρικά με την πρόταση που έκανε ο πρω­θυ­πουρ­γός, πιστεύω εύλογα ότι ανα­ρω­τιέ­ται κάποιος: Τον κ. Τασούλα τον υπερ­ψή­φι­σαν για Πρόεδρο της Βουλής και τώρα απο­φά­σι­σαν ότι δεν τους “κάνει” το πρόσωπο αυτό;

Μην ξεχνάμε ότι το Κυβερ­νών κόμμα αριθμεί 156 Βου­λευ­τές, άρα έχει μία ισχυρή πλειο­ψη­φία, όταν το δεύτερο κόμμα αριθμεί 31 βου­λευ­τές.

Σε κάθε περί­πτωση πάντως, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει δικαί­ωμα να προ­τεί­νει το πρόσωπο που πιστεύει ότι θα υπη­ρε­τή­σει καλύ­τερα τον θεσμό του ανώ­τα­του πολι­τι­κού αξιώ­μα­τος!

Εξάλλου, όσον αφορά στην κομ­μα­τική ταυ­τό­τητα του κ. Τασούλα, μάλλον χρειά­ζε­ται να υπεν­θυ­μί­σουμε στην Αντι­πο­λί­τευση ότι δεν είναι η πρώτη φορά που πρό­ε­δροι κομ­μά­των και πρω­θυ­πουρ­γοί προ­τεί­νουν πρόσωπο που προ­έρ­χε­ται από δικό τους πολι­τικό χώρο.

Οι επι­λο­γές είναι χρήσιμο και πρέπον να κρί­νο­νται με βάση τα χαρα­κτη­ρι­στικά των προ­σώ­πων και φυσικά τα πρόσωπα που σημα­το­δο­τούν συναί­νεση δεν προ­έρ­χο­νται εξ’ορισμού από την Κεντρο­α­ρι­στερά, αν αυτό πιστεύ­ουν όσοι έχουν αντιρ­ρή­σεις για την επιλογή του κ. Τασούλα!

Η ΝΔ παρα­μέ­νει ψηλά στις δημο­σκο­πή­σεις, ενώ το ΠΑΣΟΚ βρί­σκε­ται πλέον, στη δεύτερη θέση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Ωστόσο, ο ‘αντίπαλος’ της κυβέρ­νη­σης παρα­μέ­νει η ακρί­βεια. Τι μέτρα θα ληφθούν γι αυτό;

Παρόλο που η Κυβέρ­νηση διανύει τη δεύτερη θητεία της και μάλιστα βρί­σκε­ται σχεδόν στο μέσον αυτής, χρονικό διά­στημα δύσκολο για όλες τις Κυβερ­νή­σεις, παρα­τη­ρούμε ότι τα ποσοστά της στις δημο­σκο­πή­σεις είναι υψηλά, απο­τυ­πώ­νο­ντας την εμπι­στο­σύνη της πλειο­ψη­φίας των Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι όμως εκφρά­ζουν ταυ­τό­χρονα και τις απαι­τή­σεις τους και υπεν­θυ­μί­ζουν τις προσ­δο­κίες τους, το οποίο είναι λογικό.

Χρέος της Κυβέρ­νη­σης είναι να συνε­χί­σει να πορεύ­ε­ται με συνέ­πεια και υπευ­θυ­νό­τητα, εφαρ­μό­ζο­ντας το πρό­γραμμά της και παράλ­ληλα να αφου­γκρά­ζε­ται τα ζητή­ματα που προ­κύ­πτουν και να κατα­φεύ­γει σε προ­σή­κου­σες λύσεις.

Το ΠΑΣΟΚ φαί­νε­ται ότι δημο­σκο­πικά βρί­σκε­ται σε μία φθί­νουσα πορεία, σίγουρα πάντως σε πολύ μικρό χρονικό διά­στημα από την επα­νε­κλογή του κ. Ανδρου­λάκη, δεν εμφα­νί­ζει την εικόνα μίας Αξιω­μα­τι­κής Αντι­πο­λί­τευ­σης την οποία επι­βρα­βεύ­ουν οι πολίτες για τη στάση της και για τις προ­τά­σεις της.

Και είναι αξιο­ση­μεί­ωτο το γεγονός ότι, ενώ, σύμφωνα και με όσα βλέπαμε και κατά το παρελ­θόν με άλλες Κυβερ­νή­σεις, θα περί­μενε κανείς να χάσει σε ποσοστά η Κυβέρ­νηση λόγω της οποιασ­δή­ποτε, έστω και μικρής φθοράς, αυτή που χάνει σε ποσοστά είναι η Αξιω­μα­τική Αντι­πο­λί­τευση.

Αδιαμ­φι­σβή­τητα υπάρχει ένα σοβαρό έλλειμμα στον αντι­πο­λι­τευ­τικό χώρο, φαί­νε­ται δηλαδή ότι δεν υπάρχει, είτε λόγω προ­σώ­πων είτε λόγω προ­τά­σεων και συν­θη­κών κάποιος ισό­τι­μος αντί­πα­λος του Κυριά­κου Μητσο­τάκη, ο οποίος έχει πολλές ικα­νό­τη­τες, κατάλ­λη­λες ιδέες, χαράσ­σει σωστή πολι­τική για τη χώρα και γι’αυτό εμφα­νί­ζε­ται απόλυτα κυρί­αρ­χος στο πολι­τικό σκηνικό της σε συν­δυα­σμό φυσικά με τις επι­τυ­χη­μέ­νες πολι­τι­κές της Κυβέρ­νη­σης.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα όμως αυτή δεν εφη­συ­χά­ζει και δεν πρέπει να εφη­συ­χά­ζει την Κυβέρ­νηση, αντι­θέ­τως οφείλει να συνε­χί­σει με ορί­ζο­ντα το 2027 να τρέξει με ακόμα πιο γρή­γο­ρους ρυθμούς, ώστε να αξιο­λο­γη­θεί από τους πολίτες για την παρα­γωγή έργου και δη απο­τε­λε­σμα­τι­κού.

Είναι αλήθεια ότι η ακρί­βεια είναι το σοβα­ρό­τερο ζήτημα που απα­σχο­λεί τους πολίτες και δυστυ­χώς οι λύσεις αντι­με­τώ­πι­σής τους δεν είναι εύκολες.

Όμως η Κυβέρ­νηση δεν έμεινε αδρανής ούτε σε αυτό το θέμα, έχοντας θεσπί­σει μέτρα και έχοντας εφαρ­μό­σει κατά καιρούς πολλά εργα­λεία στην προ­σπά­θεια κατα­πο­λέ­μη­σης του φαι­νο­μέ­νου.

Η ΔΙΜΕΑ διε­νερ­γεί πολλούς ελέγ­χους σε πολλές εται­ρείες και επι­βάλ­λει αυστηρά πρό­στιμα, όταν δια­πι­στώ­νει ότι υπάρ­χουν παρα­βιά­σεις του νόμου, ενώ ταυ­τό­χρονα έχει γίνει σοβαρή προ­σπά­θεια για μείωση περίπου σε 600 κωδι­κούς προιό­ντων στα Σούπερ Μάρκετ.

Αυτή η μάχη είναι διαρκής, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πέρα από όσα ανωτέρω ανα­φέρ­θη­καν για την αντι­με­τώ­πιση της ακρί­βειας, πρέπει να συνυ­πο­λο­γί­σουμε και την αξία που έχουν τα μέτρα ενί­σχυ­σης τους δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος των πολιτών, τα οποία εξα­σφα­λί­ζουν μία βελ­τί­ωση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου και πέραν του χρόνου όπου η ακρί­βεια θα έχει μειωθεί κατά πολύ ή ιδανικά δεν θα υπάρχει.

Ανα­φέ­ρο­μαι ενδει­κτικά στις περίπου 70 μειώ­σεις φόρων που κατά­φερε αυτή η Κυβέρ­νηση, στη σπου­δαία μείωση του ποσο­στού της ανερ­γίας από 18% στο 9%, στη δημιουρ­γία 500.000 νέων θέσεων εργα­σίας, στην αύξηση του κατώ­τα­του μισθού από 650 Ευρώ στα 830 Ευρώ(σήμερα), ενώ ανα­μέ­νε­ται νέα αύξηση από 1η Απρι­λίου 2025 με προ­ο­πτική να φτάσει το 2027 στα 950 Ευρώ, στη μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών, στην αύξηση των συντά­ξεων.

Πάντως, σύμφωνα με τις ανα­κοι­νώ­σεις του αρμό­διου Υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης κ. Θεο­δω­ρι­κά­κου, η Κυβέρ­νηση παρα­κο­λου­θεί διαρκώς την αγορά σε ό,τι αφορά στα βασικά είδη τρο­φί­μων και στα­βα­σικά είδη δια­βί­ω­σης και θα συνε­χί­σει να παίρνει πρω­το­βου­λίες και επο­χια­κού χαρα­κτήρα για προ­ϊ­ό­ντα που σε συγκεκριµένες περιό­δους έχουν µεγάλη ζήτηση, ώστε να συµβάλει στην αποφυγή αυξή­σεων.