Κανονικότητα δεν την λες!

Οταν ένας ασθε­νής χρειά­ζε­ται να πάει από φαρ­μα­κείο σε φαρ­μα­κείο να δια­σχί­ζει χι­λιό­με­τρα, αλ­λά­ζο­ντας γει­το­νιές και ολό­κλη­ρες πε­ριο­χές και πάλι να μην κα­τα­φέρ­νει να βρει το απα­ραί­τη­το για την υγεία του φάρ­μα­κο, τότε είναι βέ­βαιο ότι υπάρ­χει πρό­βλη­μα. Κι όταν ο ασθε­νής αυτός είναι καρ­κι­νο­πα­θής ή  υπάρ­χουν αμέ­τρη­τες πε­ρι­πτώ­σεις  ακυ­ρώ­σε­ων προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νων χη­μειο­θε­ρα­πειών σε πολλά νο­σο­κο­μεία της χώρας, τότε η εί­δη­ση  προ­κα­λεί οργή. Και κα­νο­νι­κό­τη­τα δεν την λες!