Δικαστική δικαίωση εργαζομένου που δεν συναίνεσε σε μείωση των αποδοχών του

Άκυρη, παρά­νομη και κατα­χρη­στική είναι η καταγ­γε­λία της σύμ­βα­σης εργα­σίας εργα­ζο­μέ­νου, ο οποίος δεν έχει συναι­νέ­σει στη μείωση των απο­δο­χών του κατά 15% που του πρό­τεινε ο εργο­δό­της του.

Αυτό έκρινε το Πρω­το­δι­κείο της Αθήνας που δικαί­ωσε εργα­ζό­μενο σε εται­ρεία επί­γειας εξυ­πη­ρέ­τη­σης αερο­σκα­φών, που υπο­χρέ­ωσε την εται­ρεία να κατα­βά­λει στον εργα­ζό­μενο το ποσό των 16.960 ευρώ, συν τους νόμι­μους τόκους για μισθούς υπε­ρη­με­ρίας.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η απόλυση ήταν κατα­χρη­στική, καθώς υπερ­βαί­νει τα όρια που επι­βάλ­λουν «η καλή πιστή, τα χρηστά ήθη ή ο κοι­νω­νι­κός ή οικο­νο­μι­κός σκοπός του δικαιώ­μα­τος» (άρθρο 281 Αστικού Κώδικά).

Και αυτό γιατί η μείωση των απο­δο­χών του εργα­ζό­με­νου όχι μόνο θα του προ­κα­λούσε άμεση (υλική) ζημία, αλλά θα ανα­τρε­πό­ταν και ο οικο­νο­μι­κός και οικο­γε­νεια­κός προ­γραμ­μα­τι­σμός του, τη στιγμή μάλιστα που είχε πάρει και πλήρωνε στε­γα­στικό δάνειο.

Σύμφωνα με το Πρω­το­δι­κείο οι εργο­δό­τες στο πλαίσιο του διευ­θυ­ντι­κού δικαιώ­μα­τος τους, μπορούν να πραγ­μα­το­ποιούν επου­σιώ­δεις μετα­βο­λές των όρων εργα­σίας. Όμως κάθε άλλη τρο­πο­ποί­ηση του περιε­χό­με­νου της συμ­βά­σεως εργα­σίας προ­ϋ­πο­θέ­τει κατά κανόνα την αποδοχή του εργα­ζο­μέ­νου.

Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα του εργα­ζό­με­νου για επα­να­πρό­σληψη, καθώς στην αγωγή που είχε κατα­θέ­σει δεν είχαν περι­λη­φθεί τα ανα­γκαία εκείνα στοι­χεία που είναι απα­ραί­τητα για τη νομική θεμε­λί­ωση του αιτή­μα­τος του.

«…Στην περί­πτωση αυτή η υπο­χρέ­ωση του εργο­δότη για αποδοχή των υπη­ρε­σιών των ενα­γό­ντων δεν ανα­κύ­πτει ως αυτό­ματη συνέ­πεια της ανα­γνώ­ρι­σης της ακυ­ρό­τη­τας της καταγ­γε­λίας αυτής, καθόσον δεν ανα­φέ­ρο­νται στο δικό­γραφο της ένδικης αγωγής στοι­χεία απα­ραί­τητα για τη νομική θεμε­λί­ωσή της», έκρινε το δικα­στή­ριο.

Ειδι­κό­τερα, ο εργα­ζό­με­νος προ­σλή­φθηκε από επι­χεί­ρηση επί­γειας εξυ­πη­ρέ­τη­σης αερο­σκα­φών στις 30.6.2009 με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας για να εργα­σθεί στο αερο­δρό­μιο της Ρόδου ως φορ­το­εκ­φόρ­τω­της αερο­σκα­φών. Οι μηνιαίες απο­δο­χές του είχαν καθο­ρι­στεί στα 1.100 ευρώ και οι νόμιμες σε 820,50 ευρώ. Στις 30.6.2012 η εται­ρεία ζήτησε από τον εργα­ζό­μενο να συναι­νέ­σει στη μείωση των μηνιαίων απο­δο­χών του κατά το ποσοστό του 15%.

Ο εργα­ζό­με­νος δεν συμ­φώ­νησε με την εργο­δο­τική πρόταση για μείωση των απο­δο­χών του, γιατί «η μείωση των απο­δο­χών του όχι μόνο θα του προ­κα­λούσε άμεση (υλική) ζημία, αλλά θα ανα­τρέ­πο­νταν και ο οικο­νο­μι­κός και οικο­γε­νεια­κός προ­γραμ­μα­τι­σμός του, δεδο­μέ­νου ότι είχε οικο­γέ­νεια και είχε προβεί στην αγορά πρώτης κατοι­κίας, αφού είχε δικαί­ωμα επι­δό­τη­σης επι­το­κίου από τον Οργα­νι­σμό Εργα­τι­κής Κατοι­κίας (Ο.Ε.Κ.), για τη χορή­γηση δανείου και επι­βα­ρυ­νό­ταν μηνιαίως με την κατα­βολή των τοκο­χρε­ω­λυ­τι­κών δόσεων τούτου στην Τράπεζα».

Παρ΄ όλα αυτά η εται­ρεία τον απέλυσε εξαι­τίας της άρνησής του να απο­δε­χθεί την πρόταση για μείωση των απο­δο­χών του και του κατέ­βαλε την νόμιμη απο­ζη­μί­ωση.

Η εται­ρεία υπο­στή­ριξε ότι «η προ­τα­θείσα τρο­πο­ποί­ηση της συμ­βά­σεως εργα­σίας ήταν επι­βε­βλη­μένη, διότι αφενός οι απο­δο­χές του ενά­γο­ντος, ήταν υπέρ­τε­ρες των νομίμων και αφε­τέ­ρου υπήρχαν «τερά­στια» οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα που μπο­ρού­σαν να οδη­γή­σουν ακόμα και στο ορι­στικό κλεί­σιμο του σταθμού της» (στη Ρόδο).

Τέλος, το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ισχυ­ρι­σμός της εται­ρείας για κατα­χρη­στική συμπε­ρι­φορά του επί­μα­χου εργα­ζό­με­νου «είναι αβά­σι­μος και πρέπει να γίνει δεκτό ότι η καταγ­γε­λία υπερ­βαί­νει προ­δή­λως τα αξιο­λο­γικά όρια που θέτει η Α.Κ. 281 και ως εκ τούτου είναι άκυρη».

newsroom naftemporiki.gr