Μητροπολίτης Ρόδου κ.κ. Κύριλλος: «Τα Χριστούγεννα είναι το γεγονός της ανατολής του φωτός»!

Σεβα­σμιό­τατε, τι σημα­το­δο­τεί για την ανθρω­πό­τητα η γέννηση του Θεαν­θρώ­που ειδικά τώρα που βλέ­πουμε τόσες δοκι­μα­σίες και τη φωτιά του πολέμου σε κάποιες γωνιές του πλανήτη;

Τα Χρι­στού­γεννα, σύμφωνα με την απ᾿ αρχής βιου­μένη εκκλη­σια­στική εμπει­ρία είναι το γεγονός της ανα­το­λής του φωτός. Η εκπλή­ρωση της προσ­δο­κίας του προ­χρι­στια­νι­κού κόσμου, των ανθρώ­πων «των καθη­μέ­νων ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου». Μία πραγ­μα­τι­κό­τητα του φυσικού κόσμου, οικεία σε όλους, εκείνη του φωτός, χρη­σι­μο­ποιεί­ται για να υπο­δη­λώ­σει την νέα πραγ­μα­τι­κό­τητα που εγκαι­νιά­ζει η Γέννηση του Χριστού και να σημάνει την πλέον υπερ­βα­τικὴ και καθο­λικὴ απο­κά­λυψη του νοή­μα­τος. Την απά­ντηση στην αρχέ­γονη ανα­ζή­τηση του ανθρώ­που για αλήθεια, ειρήνη, δικαιο­σύνη, αγάπη, πλη­ρό­τητα, ποιό­τητα και προ­ο­πτική. Ο άνθρω­πος κατά την ιστο­ρική πορεία του εβίωσε και βιώνει την τρα­γι­κό­τητα του σκότους, του οποίου μία έκφραση είναι ο πόλεμος. Τα Χρι­στού­γεννα ως η ανατολή του φωτός σημα­το­δο­τούν το γεγονός της ελπίδας του, που εκφρά­ζε­ται με τη χαρο­ποιό λέξη «λύτρω­σις».

Ποιο είναι το μήνυμα της γέν­νη­σης του Ιησού στη σημε­ρινή εποχή μας;

Το μήνυμα είναι ότι ο Πατήρ προ­σφέ­ρει τον Υιό Του που σαρ­κώ­νε­ται και γίνεται άνθρω­πος στον κόσμο, για να γνω­ρί­σει ο κόσμος την αληθινή αγάπη και να κοι­νω­νή­σει του πλη­ρώ­μα­τος της ζωής. Ο Υιός (Χριστός), που γίνεται άνθρω­πος, προ­σφέ­ρει τον εαυτό Του μέχρι σταυρού και θανάτου, για να φανε­ρω­θεί έτσι αυτή η αγάπη, και ανα­σταί­νει την ανθρω­πό­τητα, δίνο­ντάς της μιά νέα ζωή που δεν εχει τέλος. Μας καλεί να Τον ακο­λου­θή­σουμε, με τη δια­βε­βαί­ωση ότι θα μας οδη­γή­σει προς τον Πατέρα Του. Μας διδά­σκει ότι η ελπίδα διαρκώς πορεύ­ε­ται μέσα από την πνευ­μα­τική ωρί­μανση που φέρνουν οι δυσκο­λίες της ζωής. Η σχέση μας με τον Θεό και η ελπίδα μας σ̉ Αυτόν δεν μπορεί να μένει στάσιμη. Εμείς πως μπο­ρούμε να συμ­βά­λουμε σε αυτή την προ­σφορά; Όπως ο Χριστός προ­σφέ­ρει τον εαυτό Του δια της φιλαν­θρω­πίας Του, άς προ­σφέ­ρουμε τον εαυτό μας σ̉ Αυτόν προ­σφέ­ρο­ντας φιλαν­θρω­πία και συμπό­νια ο ένας στον άλλον, ώστε να φανε­ρω­θεί η αγάπη του Θεού στον κόσμο. Μόνο έτσι θα μπο­ρέ­σουμε να ανα­κα­λύ­ψουμε αληθινή και ζωτική αλπίδα στις δύσκο­λες μέρες που βιώ­νουμε. Εύχομαι να το ανα­κα­λύ­ψουμε και να το βιώ­σουμε γιαρ­τά­ζο­ντας τα φετινά Χρι­στού­γεννα.

Σε ό,τι αφορά στους πιστούς ειδικά τώρα που τα προ­βλή­ματα είτε οικο­νο­μικά ή κοι­νω­νικά δεν εκλεί­πουν πόσο κοντά είναι οι Ροδίτες πιστοί στην Εκκλη­σία δηλαδή προ­στρέ­χουν στον Θεό για προ­στα­σία και στήριξη; Ειδικά οι νέοι του νησιού μας πόσο κοντά είναι στην Εκκλη­σία;

Υπήρξε κάποτε εποχή χωρίς προ­βλή­ματα; Συνήθως όταν βιώ­νουμε δυσκο­λίες και αντι­με­τω­πί­ζουμε προ­βλή­ματα εξω­ρα­ΐ­ζουμε το παρελ­θόν για να ισχυ­ρο­ποι­ή­σουμε τα επι­χει­ρή­ματα της κρι­τι­κής μας ή για να πάρουμε αισιο­δο­ξία. Οι άνθρω­ποι στις δυσκο­λίες και στα προ­βλή­ματα άλλοτε γίνο­νται περισ­σό­τερο ευαί­σθη­τοι και άλλοτε σκλη­ραί­νουν και ανάλογα δια­μορ­φώ­νουν και τη σχέση τους με τον Θεό και κατά συνέ­πεια με τον συνάν­θρωπο, η σχέση δε αυτή που, σημειω­τέον, εκφρά­ζε­ται μέσα στο εκκλη­σια­στικό γεγονός, δεν είναι, δεν μπορεί να είναι αφη­ρη­μένη. Αυτή, όπως και κάθε σχέση έχει τα σκα­μπα­νε­βά­σματά της, άρα δεν έχουμε δεδο­μένα. Συνήθως λέμε: «Παλαιό­τερα οι άνθρω­ποι πίστευαν περισ­σό­τερο». Δεν παύουν να πιστεύ­ουν και σήμερα και το εκφρά­ζουν ποι­κι­λό­τροπα. Το ίδιο ισχύει και για την θρη­σκευ­τι­κό­τητα των νέων μας, για την οποία χρειά­ζε­ται μια ιδιαί­τερη συζή­τηση σε αναφορά με οικο­γε­νεια­κές, κοι­νω­νι­κές και άλλες παθο­γέ­νειες.

Προ­σφά­τως έγινε γνωστό πως είμαστε πολύ κοντά ώστε η Ορθό­δοξη Εκκλη­σία και η Καθο­λική Εκκλη­σία να εορ­τά­ζουν μαζί το Άγιο Πάσχα. Ποια είναι η άποψη σας;

Η Ορθό­δοξη Εκκλη­σία ακο­λου­θεί το Πασχά­λιο όπως αυτό ορί­στηκε από την Πρώτη Οικου­με­νική Σύνοδο και παρα­μέ­νει αμε­τα­κί­νητη στη θέση της, εκφρά­ζο­ντας παράλ­ληλα την ευχή για την επί­τευξη κοινού εορ­τα­σμού του Πάσχα με τους ετε­ρο­δό­ξους, οι οποίοι και ορίζουν τους βημα­τι­σμούς τους προς αυτή την κατεύ­θυνση.• Η αλλαγή στην πολι­τική ηγεσία της Συρίας έγινε με βίαιο τρόπο και ακο­λού­θη­σαν απο­κα­λύ­ψεις για τη φρίκη που βίωνε ο κόσμος εκεί. Όλα αυτά θα έχουν ως συνέ­πεια την έξαρση του μετα­να­στευ­τι­κού ρεύ­μα­τος. Πως αισθά­νε­στε βλέ­πο­ντας ολό­κλη­ρες οικο­γέ­νειες και μικρά παιδιά να κατα­σκη­νώ­νουν στα πάρκα της Ρόδου μη έχοντας καν τα απα­ραί­τητα;

Τα γεω­πο­λι­τικά δρώμενα στην ευρύ­τερη περιοχή μας είναι ανη­συ­χη­τικά και οι παρε­νέρ­γειές τους ανα­στα­τώ­νουν τη ζωή μας. Κανείς άνθρω­πος καλής θελή­σεως δεν μπορεί να μείνει ασυ­γκί­νη­τος στο δράμα αυτών των ανθρώ­πων που ξερι­ζώ­νο­νται από τις εστίες τους. Η εργα­λειο­ποί­ηση του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος θα απο­τε­λέ­σει μια μαύρη σελίδα στην ιστορία των χρόνων μας. Οι νέα κατά­σταση στη Συρία προ­κα­λεί ανη­συ­χία για το μέλλον των εκεί Χρι­στια­νών, οι οποίοι συγκρο­τούν ένα μεγάλο μέρος του τοπικού πλη­θυ­σμού. Ευχό­μα­στε και ελπί­ζουμε να μην επα­να­λη­φθεί στη Συρία αυτό που συνέβη στο Ιράκ και να ανα­γκα­στούν οι Χρι­στια­νοί να εγκα­τα­λεί­ψουν τη χώρα. Μη ξεχνάμε ότι η Παλαι­στίνη και η Συρία απο­τε­λούν τίς αρχαίες κοι­τί­δες του Χρι­στια­νι­σμού, τα μέρη που ιδρύ­θη­καν οι πρώτες χρι­στια­νι­κές κοι­νό­τη­τες.

Στην ατζέντα συνεχώς είναι και τα ελλη­νο­τουρ­κικά με αφορμή το διάλογο μεταξύ των αρμο­δίων υπουρ­γών. Πόσο άραγε όμως αγγί­ζουν αυτά στην πράξη τους δύο λαούς που ζουν στην θάλασσα του Αιγαίου;

Δια­βά­σαμε πριν από μερικές ημέρες τα στα­τι­στικά στοι­χεία για το πόσο απα­σχο­λεί τους Έλληνες πολίτες η πορεία του ελλη­νο­τουρ­κι­κοῦ δια­λό­γου και πλη­ρο­φο­ρη­θή­καμε ότι το ποσοστό είναι μεγάλο. Θεω­ρούμε ότι αυτό το ποσοστό ενδια­φέ­ρο­ντος για το εν λόγω ζήτημα προ­έρ­χε­ται από τη βούληση για ειρη­νική συμ­βί­ωση στην περιοχή μας και αποφυγή απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης. Επίσης δεν πρέπει να παρα­θε­ω­ρούμε ότι η από μέρους της άλλης πλευράς του Αιγαίου ρητο­ρική των τελευ­ταίων χρόνων προ­κα­λεί αισθή­ματα ανα­σφά­λειας. Οι λαοί μας θέλουν να ζήσουν ειρη­νικά και οι ηγεσίες πρέπει να εκφρά­ζουν στη πράξη τη βούληση των λαών τους. Όσον δε αφορά τα εθνικά μας θέματα ο λαός μας δεν δέχεται εκπτώ­σεις.

Πριν λίγο καιρό παρου­σιά­στηκε το έργο της ανα­καί­νι­σης του ιερού Μητρο­πο­λι­τι­κού Ναού της Ρόδου που μετράει τόσα χρόνια ζωής. Ποια άλλα χρι­στια­νικά μνημεία και ναούς έχετε προ­γραμ­μα­τί­σει για να ανα­και­νι­στούν;

Δόξα τω Θεώ ως τοπική Εκκλη­σία (Μητρό­πολη, Μονές και Ενορίες) έχουμε κατορ­θώ­σει με την αγαστή και καρ­πο­φόρο συνερ­γα­σία της Εφο­ρείας Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου να επι­τευ­χθεί ένα σημα­ντικό έργο παρεμ­βά­σεων στα εκκλη­σια­στικά μνημεία του τόπου μας και στη συντή­ρηση και δια­φύ­λαξη των εκκλη­σια­στι­κών κει­μη­λίων. Σε λίγο καιρό θα παρου­σια­στεί το ψηφιακό κομμάτι αυτής της προ­σπά­θειας. Στα σχέδια εντάσ­σο­νται οι σύμφωνα με τις εκπο­νη­θεί­σες μελέτες παρεμ­βά­σεις στο κτι­ριακό συγκρό­τημα του Καθε­δρι­κοῦ Ναοῦ του Ευαγ­γε­λι­σμού, η απο­πε­ρά­τωση των εργα­σιών στον Ναό και το περι­βάλ­λο­ντα χώρο του Αγίου Φανου­ρίου, η συνέ­χεια της υλο­ποι­ή­σεως των κόμβων των εκκλη­σια­στι­κών Μου­σείων και πολλές άλλες μικρό­τε­ρες παρεμ­βά­σεις στα μνημεία που κρί­νε­ται απα­ραί­τητο. Επι­θυ­μία μας είναι να προ­χω­ρή­σουν οι ενέρ­γειες και η συνερ­γα­σία για την απο­κα­τά­σταση του μονα­στη­ρια­κού συγκρο­τή­μα­τος της Φιλε­ρή­μου, το οποίο έχει υποστεί τη φθορά του χρόνου και χρήζει αμέσων παρεμ­βά­σεων.