Κάνε την αποτυχία σου δύναμη μην τα παρατάς

Έρ­χο­νται κά­ποιες στιγ­μές στη ζωή μας όπως είναι η αλ­λα­γή του χρό­νου, που νιώ­θου­με ότι με­γα­λώ­νου­με και μαζί με αυτά που παίρ­νει ο χρό­νος που πέ­ρα­σε μπο­ρεί εν­δε­χο­μέ­νως να είναι και κά­ποια όνει­ρα που κά­να­με ή σχέ­δια που δεν μπο­ρέ­σα­με να πραγ­μα­το­ποι­ή­σου­με για κά­ποιους λό­γους αντι­κει­με­νι­κούς ή μη.

Νιώ­θου­με κου­ρα­σμέ­νοι, φορ­τω­μέ­νοι με ευ­θύ­νες και αγω­νιού­με για τη νέα χρο­νιά τι θα μας φέρει και πως θα τα κα­τα­φέ­ρου­με. Στο ση­μείο αυτό πρέ­πει να σκε­φτό­μα­στε σαν αθλη­τές.

Πολ­λές φορές δεν κα­τα­φέρ­νου­με το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα γιατί δεν βά­ζου­με στό­χους, γιατί δεν έχου­με ελ­πί­δα ή ακόμα και γιατί χά­νου­με το κου­ρά­γιο μας ει­δι­κά όταν μας απο­γοη­τεύ­ει το πε­ρι­βάλ­λον μας, οι γύρω μας.

Πολ­λές φορές στους αγώ­νες που συμ­με­τέ­χου­με πη­γαί­νου­με ο κα­θέ­νας για τους δι­κούς του λό­γους αλλά και για ένα κοινό σκοπό να νιώ­σου­με καλά με τον εαυτό μας, να προ­σπα­θή­σου­με και εν­δε­χο­μέ­νως να τερ­μα­τί­σου­με. Άλλες φορές πάλι πάμε για να δο­κι­μά­σου­με τις δυ­να­τό­τη­τές μας αν πρό­κει­ται για πρώτη φορά. Όπως και να χει κα­νέ­νας δεν ξε­κι­νά­ει να αθλεί­ται με σκοπό ότι πρέ­πει σώνει και καλά να βγαί­νει πρώ­τος και να δια­κρί­νε­ται σε όλους τους αγώ­νες.

Έτσι είναι και η ζωή βά­ζου­με στό­χους, δεν τα πα­ρα­τά­με ακόμα κι αν απο­τύ­χα­με σε κά­ποια θέ­μα­τα. Αυτό μπο­ρεί να συμ­βεί σε όλους τους το­μείς, ερ­γα­σία, εκ­παί­δευ­ση, αθλη­τι­σμό, σχέ­σεις, οι­κο­νο­μι­κά κλπ. Ίσως να μην ήμα­σταν αρ­κε­τά προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι ή κά­ποιοι άλλοι ήταν πε­ρισ­σό­τε­ρο προ­ε­τοι­μα­σμέ­νοι από εμάς. Προ­σπα­θού­με πάντα να εί­μα­στε η κα­λύ­τε­ρη έκ­δο­ση του εαυ­τού μας κι αν απο­τύ­χου­με σε κάτι αυτό θα είναι ένα μά­θη­μα, μία εμπει­ρία, από­κτη­ση γνώ­σης και δύ­να­μης.

Άλ­λω­στε και η πίστη μας βα­σί­ζε­ται σε αυτό, η ορ­θο­δο­ξία μας για εμάς τους ορ­θό­δο­ξους να προ­σπα­θού­με, να μην τα πα­ρα­τά­με, να συ­νε­χί­ζου­με να ελ­πί­ζου­με.

Η Πίστη μας βγά­ζει από το αδιέ­ξο­δο της μο­να­ξιάς, της απελ­πι­σί­ας, της κα­κο­τυ­χί­ας και των αδιε­ξό­δων. Μία κα­λη­μέ­ρα, ένα χα­μό­γε­λο μια καλή κου­βέ­ντα, για όσους δεν το γνω­ρί­ζουν πάντα θα υπάρ­χουν άν­θρω­ποι γύρω που χα­ρί­ζουν ελ­πί­δα, συγ­χώ­ρε­ση, αγάπη, ει­ρή­νη. Τις Άγιες τού­τες ημέ­ρες, ας σκε­φτού­με όλοι ότι ο Χρι­στός γεν­νή­θη­κε κάτω από δύ­σκο­λες συν­θή­κες για να μας χα­ρί­σει ελ­πί­δα και ζωή. Μην τα πα­ρα­τά­τε ποτέ, ίσως ο με­γα­λύ­τε­ρος έπαι­νος να είναι η διάρ­κεια της προ­σπά­θειάς μας μέσα στο χρόνο γιατί αυτό φα­νε­ρώ­νει την Πίστη μας.

Καλά Χρι­στού­γεν­να και Καλές γιορ­τές.

Ελένη Ν. Κα­ρα­γιάν­νη Αθλή­τρια Τριά­θλου