Παγκόσμια Ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών: Αυξήθηκαν οι κλήσεις στις γραμμές SOS στην καραντίνα

Περισ­σό­τερα από 33.000 περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας καταγ­γέλ­θη­καν στην ΕΛΑΣ την τελευ­ταία δεκα­ε­τία, σύμφωνα με τα επίσημα στοι­χεία, ενώ το τρίμηνο από τον Μάρτιο έως και τον Μάϊο του 2020 έγιναν 1.103 ανά­λο­γες καταγ­γε­λίες. Το φαι­νό­μενο της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας είναι δια­χρο­νικό και δια­πο­λι­τι­σμικό, ενώ θύματα μπορεί να είναι όλα τα μέλη της οικο­γέ­νειας ανε­ξάρ­τητα από την ηλικία ή το φύλο. Ωστόσο, σύμφωνα με τις ερευ­νη­τι­κές κατα­γρα­φές σε παγκό­σμιο επίπεδο τα θύματα της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας είναι κυρίως γυναί­κες. Και η 25η Νοεμ­βρίου είναι η Παγκό­σμια Ημέρα για την εξά­λειψη της βίας σε βάρος των γυναι­κών.

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της Γενικής Γραμ­μα­τείας Οικο­γε­νεια­κής Πολι­τι­κής και Ισό­τη­τας των Φύλων, κατά τη διάρ­κεια της «καρα­ντί­νας» και του υπο­χρε­ω­τι­κού εγκλει­σμού στο σπίτι, λόγω του πρώτου κύματος της παν­δη­μίας, παρα­τη­ρή­θηκε αύξηση στις τηλε­φω­νι­κές κλήσεις στη γραμμή SOS 15900. Ειδι­κό­τερα, οι κλήσεις για περι­στα­τικά βίας τον Απρίλιο έφθασαν τις 1.070, ενώ οι αντί­στοι­χες κλήσεις τον Μάρτιο ήταν 325. Παράλ­ληλα, υπήρξε αύξηση των κλήσεων για περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας τον Απρίλιο, με 648 κλήσεις. Σημειώ­νε­ται, ότι οι κλήσεις για περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας σχεδόν τετρα­πλα­σιά­στη­καν το μήνα της «καρα­ντί­νας» σε σύγκριση με τον προη­γού­μενο μήνα, το Μάρτιο, που κατα­γρά­φη­καν 166 κλήσεις για παρό­μοια περι­στα­τικά.

Αντί­θετα, σύμφωνα με τα στα­τι­στικά στοι­χεία της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, δεν προ­έ­κυψε αύξηση των καταγ­γε­λιών ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας για το επίμαχο χρονικό διά­στημα. Συγκε­κρι­μένα, για τους μήνες Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο 2020 από τις αρμό­διες αστυ­νο­μι­κές Υπη­ρε­σίες κατα­γρά­φη­καν 1.103 περι­στα­τικά, ενώ για το αντί­στοιχο χρονικό διά­στημα του 2019 κατα­γρά­φη­καν 1.287 περι­στα­τικά ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας.

«Μπορεί βέβαια να μην προ­κύ­πτει αύξηση των καταγ­γε­λιών, ωστόσο τις περισ­σό­τε­ρες φορές πίσω από αυτούς τους αριθ­μούς υπάρ­χουν ιστο­ρίες ανθρώ­πων που κρύβουν πόνο και δυστυ­χία, που δεν μπορούν να μετρη­θούν ή να συγκρι­θούν με οτι­δή­ποτε άλλο», τονίζει στο Αθη­ναϊκό – Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων η εκπρό­σω­πος Τύπου της ΕΛΑΣ, Ιωάννα Ροτζιώ­κου. «Η δια­φο­ρο­ποί­ηση αυτή πιθανόν να οφεί­λε­ται, μεταξύ άλλων, στο δισταγμό των θυμάτων να περά­σουν το κατώφλι των επί­ση­μων Αρχών, στο φόβο για τις ενδε­χό­με­νες νομικές συνέ­πειες, στην ανη­συ­χία για τις πιθανές επι­πτώ­σεις που μπορεί να υπάρ­ξουν από το δράστη ή το οικείο περι­βάλ­λον εάν προ­χω­ρή­σουν σε καταγ­γε­λία ή ακόμα και στην ανα­σφά­λειά τους για τον ενδε­χό­μενο κοι­νω­νικό στιγ­μα­τι­σμό τους. Έχει παρα­τη­ρη­θεί ότι σε αρκετές περι­πτώ­σεις ισχύει η ρήση “τα εν οίκω μη εν δήμω”. Μην φοβού­νται τα θύματα να μιλή­σουν στην Αστυ­νο­μία και να καταγ­γεί­λουν την ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία».

Όπως επι­ση­μαί­νει η κ.Ροτζιώ­κου «η ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία δεν πρέπει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως ιδιω­τική υπόθεση αλλά ως ένα κοι­νω­νικό ζήτημα με αρνη­τι­κές συνέ­πειες τόσο για το ίδιο το θύμα (σωμα­τι­κές, ψυχο­λο­γι­κές, κ.ο.κ.), όσο και για την κοι­νω­νία. Δυστυ­χώς, έχουν υπάρξει και υπο­θέ­σεις ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας με συχνές και έντονες ενδο­οι­κο­γε­νεια­κές συγκρού­σεις που δυστυ­χώς είχαν ως απο­τέ­λε­σμα ακόμη και το θάνατο των θυμάτων. Υπο­θέ­σεις για τις οποίες δεν μίλησε ποτέ και κανείς παρά μόνο όταν έφτασε το τραγικό τέλος. Για αυτό προ­τρέ­πουμε τους πολίτες, που είναι θύματα, να έρθουν να μας μιλή­σουν για αυτά τα περι­στα­τικά και από την πλευρά μας θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να βρουν την απαι­τού­μενη βοήθεια και προ­στα­σία. Αλλά και οι πολίτες μάρ­τυ­ρες τέτοιων κατα­στά­σεων ας μη διστά­σουν να μας ανα­φέ­ρουν αυτές τις κατα­στά­σεις, ακόμα και ανώνυμα».

Τα θύματα δεν είναι μόνα τους

Είναι πολύ σημα­ντικό, σύμφωνα με την εκπρό­σωπο της ΕΛΑΣ, τα θύματα να πάρουν την απόφαση και να ανα­φέ­ρουν αυτό που τους συμ­βαί­νει, είτε με αυτο­πρό­σωπη παρου­σία το Αστυ­νο­μικό Τμήμα, είτε τηλε­φω­νικά στο 100 ή με ένα μήνυμα sms στο 100. Και να θυμού­νται ότι δεν είναι μόνα τους. Υπάρχει ο απαι­τού­με­νος μηχα­νι­σμός για να τα υπο­στη­ρί­ξει. Ένας μηχα­νι­σμός που ξεκινά από τους αστυ­νο­μι­κούς της πρώτης γραμμής στα Αστυ­νο­μικά Τμήματα και τις 73 Υπη­ρε­σίες Αντι­με­τώ­πι­σης Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής Βίας της ΕΛΑΣ που βρί­σκο­νται σε όλη την επι­κρά­τεια και επε­κτεί­νε­ται μέχρι τη Γενική Γραμ­μα­τεία Οικο­γε­νεια­κής Πολι­τι­κής και Ισό­τη­τας των Φύλων, το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισό­τη­τας και τις Μη Κυβερ­νη­τι­κές Οργα­νώ­σεις, Ενώσεις, Συλ­λό­γους που προ­σφέ­ρουν σημα­ντικό έργο σ’ αυτό το πεδίο, ενώ η ΕΛΑΣ είναι σε ανοιχτή γραμμή επι­κοι­νω­νίας και συνερ­γα­σίας μαζί τους.

Η αντι­με­τώ­πιση του φαι­νο­μέ­νου της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας βρί­σκε­ται ψηλά στην ατζέντα του υπουρ­γείου Προ­στα­σίας του Πολίτη και του Αρχη­γείου της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας. Πρό­σφατα, ολο­κλη­ρώ­θηκε ο κύκλος εκπαι­δεύ­σεων των αστυ­νο­μι­κών που στε­λε­χώ­νουν τις Υπη­ρε­σίες Αντι­με­τώ­πι­σης Ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής Βίας. Ακόμη, τον περα­σμένο Ιούλιο, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε δια­δι­κτυακό εργα­στή­ριο ανταλ­λα­γής καλών πρα­κτι­κών και γνώσεων από το Αρχη­γείο της ΕΛΑΣ και τη βρε­τα­νική Πρε­σβεία. Παράλ­ληλα, εξα­κο­λου­θεί να βρί­σκε­ται σε εξέλιξη η εκστρα­τεία ενη­μέ­ρω­σης για την πρόληψη και ευαι­σθη­το­ποί­ηση ως προς το φαι­νό­μενο της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας με τίτλο «Έχεις Φωνή. Είμαστε Δίπλα Σου», ενώ από το υπουρ­γείο Προ­στα­σίας του Πολίτη και το Κέντρο Μελετών για Θέματα Ασφά­λειας (ΚΕ.ΜΕ.Α.) διε­ξή­χθη έρευνα για την ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία κατά τη διάρ­κεια των μέτρων περιο­ρι­σμού και εγκλει­σμού για το πρώτο κύμα της παν­δη­μίας, τα απο­τε­λέ­σματα της οποίας θα αξιο­ποι­η­θούν για τη χάραξη νέων στρα­τη­γι­κών για την αντι­με­τώ­πιση του φαι­νο­μέ­νου.

«Η 25η Νοεμ­βρίου είναι η Παγκό­σμια Ημέρα για την εξά­λειψη της βίας σε βάρος των γυναι­κών», κατα­λή­γει η κ. Ροτζιώ­κου, «μία ημέρα που έρχεται να μας υπεν­θυ­μί­σει ότι οι γυναί­κες δεν είναι αντι­κεί­μενα, αλλά ανθρώ­πι­νες οντό­τη­τες με δικαιώ­ματα, άποψη, θέλω, πιστεύω. Έχουν φωνή»!